41.ผิดศิลธรรม

สตรีใบหน้างดงามที่เข้ามา..นั่นคือภรรยาของเขาไม่ใช่รึไง!!

ชายที่เธอควงแขนอยู่นั่นก็ไม่ใช่โคลด์ แล้วไอ้เวรนั่นเป็นใครกันวะ!!!

วัลโด้สัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือก ในห้องพอเขามองตามสายตาของเลโอไปก็พบกับผู้ที่เดินเข้ามาในงาน..

นั่นมันองค์รัชทายาทมาเดลีนไม่ใช่รึไง ข้างกายของเขาคือสตรีใบหน้างดงามที่คุ้นตา เบลล่า!?

“อย่าบอกว่านั่นคือองค์รัชทายาท?”

เลโอกล่าวถามพร้อมทั้งชี้ลงไปด้านล่าง วัลโด้พยักหน้า เขาส่งยิ้มจางๆ ให้เลโอ

“นี่มันเป็นไปตามแผนของเราเลยไม่ใช่รึไง เป็นเบลล่าก็ถือว่า…”

“อย่าได้พูดอะไรเช่นนี้ออกมาอีก และอย่ามาคิดใช้ภรรยาของข้าเป็นหมากในกระดานนี้”

เลโอกล่าวจบก็รีบเดินไปหาเบลล่าด้านล่าง วัลโด้ยักไหล่พร้อมกับหัวเราะเบาๆ

“เอซ ไม่ลงไปรึไง?”

เอซยกยิ้ม

“กับเบลข้าไม่ห่วงนางแล้วล่ะ เมื่อคืนได้พูดคุยอะไรกับนางหลายๆ อย่าง ก็พอเข้าใจได้ ตอนนี้พระองค์ต่างหากที่ควรลงไปห้ามแกรนด์ดยุค ไม่ให้เขาทำร้ายองค์รัชทายาทมาเดลีน”

วัลโด้ชะงักพร้อมกับมองไปที่บันได เลโอกำลังเดินอย่างรวดเร็วไปหาเบลล่า

อ่า..ให้ตายเถอะ!!

เขามองไปที่ราชเลขาเพื่อสั่งให้วงดนตรีบรรเลงเพลง แล้วรีบเดินลงไปด้านล่างตามเลโอไปติดๆ

“นี่คงจะเป็นแกรนด์ดยุคโอเว่นใช่ไหมครับ ยินดีที่ได้พบ”

“สายันห์สวัสดิ์ ดวงอาทิตย์ดวงน้อยแห่งจักรวรรดิมาเดลีน ข้าแกรนด์ดยุคโอเว่น และสตรีที่ยืนข้างท่านคือว่าที่แกรนด์ดัชเชสของข้า…”

ไบรอันส่งยิ้มให้เลโออย่างเป็นมิตร เขาไม่ได้สนใจคำกล่าวของเลโอเลย

“ข้าคิดว่าในอนาคตเราจะต้องได้ร่วมงานกันแน่นอน ข้าชอบคนเช่นแกรนด์ดยุคนะครับ ท่านดูเหมือนหมาบ้าดี…”

เบลล่าถึงกับตกใจ เธอจ้องมองไปที่ใบหน้าของไบรอัน ไม่เคยมีใครกล้ายั่วโมโหเลโอมาก่อนและเขาถือเป็นคนแรกที่กล้ากล่าวว่าเลโอเหมือนหมาบ้า

ตอนนี้คนในห้องจัดเลี้ยงเริ่มมองมาที่เธอและองค์รัชทายาทมาเดลีนแล้ว เบลล่าจึงเดินเข้าไปหาเลโอแล้วจับมือของเขาเบาๆ

“ไปเต้นรำกันเถอะค่ะ…”

เธอพยายามออกแรงดึงเลโอให้เดินออกมาจากตรงนั้น เพื่อไม่ให้เขามีเรื่องกับองค์รัชทายาทมาเดลีน

“..มากับเขาได้ยังไง?”

“บังเอิญเจอกันที่ทางเข้าพระราชวังค่ะ…”

น้ำเสียงของเลโอ มันบ่งบอกว่าเขากำลังไม่พอใจ

“กับองค์รัชทายาท ไม่มีเรื่องบังเอิญหรอกนะ มีแต่เขาจะไปดักรอเจ้าที่หน้าพระราชวังเท่านั้น..เบลหากชายผู้นั้นอยากได้เจ้าเป็นพระชายา ข้าจะส่งทหารทั้งหมดของโอเว่นไปทำสงครามกับมาเดลีนเอง!!”

ไปกันใหญ่แล้ว…

“ที่รัก ข้าเพียงบังเอิญเจอเขา เขาอยากได้ข้าแล้วอย่างไร ข้าไม่ยินยอมสักอย่าง เขาจะมาบังคับอะไรข้าได้…”

เบลล่ายกมือขึ้นมากอดคอเลโอเอาไว้ ก่อนที่เธอจะซบลงบนอกแกร่งของเขา

“ข้ามิได้ตัวคนเดียว และคนรักของข้าก็เป็นถึงแกรนด์ดยุคที่แสนจะยิ่งใหญ่ของราชอาณาจักรนี้ “

เสียงเพลงบรรเลงในจังหวะที่หวานซึ้ง เลโอโอบกอดเบลล่าเอาไว้แนบอก

“หากเจ้ากล่าวเช่นนั้น ข้าก็สบายใจ”

เบลล่าถอนหายใจอย่างโล่งอก คนเช่นเลโอเขามิใช่คนที่จะปล่อยผ่านเรื่องที่เขาสงสัยไปง่ายๆ โดยเฉพาะเรื่องของเธอ เขาจะต้องส่งคนไปตามสืบเรื่องเกี่ยวกับองค์รัชทายาทมาเดลีนแน่นอน

หลังจากเต้นรำกับเลโอเสร็จแล้ว เขาก็พาเธอขึ้นมาด้านบนเพื่อป้องกันไม่ให้มีใครมาขอเธอเต้นรำอีก พอมาถึงก็พบกับโคลด์และคิร่าที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว

“เอซล่ะ เมื่อครู่เขายังอยู่ในห้องนี้..”

“ไปกับองค์จักรพรรดิครับ ไปทักทายพวกคณะทูตของมาเดลีน”

โคลด์กล่าวพร้อมทั้งลุกขึ้นมาโอบกอดและหอมแก้มเบลล่า ช่วงนี้เขาแทบจะมาอยู่ที่พระราชวังเลยก็ว่าได้ เพราะคิร่ามีอาการน่าเป็นห่วง นางเริ่มวิตกกังวลเรื่องต่างๆ มากขึ้นเขาจึงต้องมาอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนของนาง เลยไม่มีเวลาไปหาเบลล่า!!

“คิร่า เป็นยังไงบ้าง!!”

เบลล่าเดินเข้าไปนั่งข้าคิร่า เธอยกมือขึ้นมาแตะหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเบาๆ

“เจ้าหลานตัวแสบ อย่ากวนท่านแม่เจ้านักเข้าใจไหม!”

คิร่าหัวเราะเบาๆ

“เขามีแรงเยอะมากทีเดียว เตะข้าทั้งวันทั้งคืนเลย”

มีสาวใช้ยกแก้วนมอัลมอนด์เข้ามา

“องค์จักรพรรดิให้หม่อมฉันนำนมอัลมอนด์มาถวายให้กับจักรพรรดินีเพคะ นี่เป็นของฝากจากคณะทูตของมาเดลีน มีประโยชน์มากกับสตรีที่กำลังตั้งครรภ์อีกทั้งยังช่วยให้ผ่อนคลายความเหนื่อยล้า….”

โคลด์ยื่นมือไปรับแก้วนมอัลมอนด์มา

“เหตุใดถึงมีสองแก้ว ให้จักรพรรดินีดื่มมากขนาดนี้เลยหรือ?”

“มิได้เพคะ อีกแก้วท่านดยุคเอเซล่าฝากมาให้ดัชเชสเมบิล….”

“อ่า หมอนั่นนี่น่าหมั่นไส้จังนะ!!”

โคลด์กล่าวพร้อมทั้งส่งแก้วนมให้คิร่าและเบลล่า

เบลล่ารับแก้วนมมาดมก่อน เพราะเธอไม่เคยกินนมที่ทำมาจากถั่วมาก่อน..กลิ่นดูแปลกพอสมควร

เธอยกแก้วนมขึ้นมาดื่มเพื่อลองชิมรสชาติ

อื้ม! รสชาติไม่ได้แย่แฮะ

หลังจากนั้นเบลล่าก็ยกแก้วนมขึ้นมาดื่ม

“!!!!”

“เพล้ง!!!”

“อึก!!”

เบลล่ารู้สึกร้อนที่คอเธอจึงรีบหันไปหาคิร่าที่กำลังยกแก้วขึ้นมาดื่มนม เธอรีบปัดแก้วในมือของคิร่าทิ้งไป!!

เกิดเป็นความเงียบไปทั่วห้อง ทว่าเลโอไวกว่าใครเขารีบคว้าตัวของสาวใช้ที่ถือนมเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“!!!”

“เบล!!”

เบลล่ายกมือขึ้นมาปิดปาก ก่อนที่เธอจะกระอักเลือดออกมาคำโต ในอกของเธอพลันแสบร้อนขึ้นมาจนแทบจะหายใจไม่ออก!!

เธอรีบหันไปมองคิร่าทันที ได้โปรดอย่างให้นางเป็นอะไร…

เบลล่ารับรู้เพียงแค่สายตาที่แสนตกใจของคิร่าที่มองมาที่เธอ ก่อนที่เบลล่าจะสลบไป

“ไปตามพระคาดินันมา!!! เร็ว!!”

โคลด์รีบสั่งกับทหารองครักษ์หน้าห้อง เขาทรุดลงกับพื้นก่อนจะดึงเบลล่ามากอด คิร่าลุกขึ้นไปหาเบลล่าเช่นกันเพราะเธอรู้สึกเป็นห่วงเพื่อนเหลือเกิน…

แต่ทว่าเธอล้มลง…พร้อมทั้งกระอักเลือดออกมา

โคลด์เบิกตากว้างด้วยความตกใจจนแทบสิ้นสติ เขาเห็นว่าเบลปัดแก้วทิ้งจากมือคิร่าไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเธอยังดื่มมันเข้าไป

“ไม่ ไม่ ไม่!!! คิร่าเจ้าดื่มมันเข้าไปงั้นเรอะ!!”

เลโอจัดการส่งตัวสาวใช้ผู้นั้นให้กับทหาร เขากัดกรามแน่นด้วยความโกรธแค้น

“ไปตามองค์จักรพรรดิมา ทำเรื่องนี้ให้เงียบที่สุดอย่าให้คนที่งานล่วงรู้ นำนางไปขังที่คุกใต้ดิน หากว่านางตายหรือว่าเป็นอะไรไป ข้าจะตามฆ่าครอบครัวของทหารที่เฝ้ายาม เดี๋ยวข้าจะลงไปสอบปากคำนางด้วยตัวเอง!!”

……..

“เหตุใดถึงได้คิดว่ามันจะง่าย….?”

ใบหน้าที่งดงามขององค์หญิงแวนดี้กล่าวถามสามีของเธอ

“ก็ ไม่เห็นว่ามันจะยาก เจ้าอยากเป็นเพียงแค่ดัชเชส หรือว่าอยากเป็นจักรพรรดินีล่ะ”

เธอถอนหายใจ

“ท่านพี่วัลโด้ก็เหมาะสมในตำแหน่งจักรพรรดิแล้ว ข้าไม่คิดจะลงเล่นเกมการเมืองนี้กับท่านหรอกนะ!!”

แบรฮาร์ทหัวเราะเบาๆ

“ข้าคือสามี และเจ้าคือภรรยา ข้าเข้าใจดีว่าการแต่งงานของเรานั้นมันไม่ได้แต่งงานด้วยความรัก แต่ช่วยเข้าใจหน่อยเถิดว่าข้ากำลังทำเพื่อเจ้าอยู่”

แวนดี้ส่งยิ้มที่ดูน่าสมเพชให้กับแบรฮาร์ท

“ท่านมิได้ทำเพื่อข้าเลย ท่านทำเพื่อเมเบโล่ต่างหาก มันต้องยิ่งใหญ่ขนาดไหนงั้นหรือแบรฮาร์ท เมเบโล่ต้องมีอำนาจขนาดไหนถึงจะทำให้ท่านพึงพอใจ!!”

“มากเท่าไหร่ก็ไม่พอที่รัก ข้าถึงต้องขึ้นเป็นองค์จักรพรรดิยังไงล่ะ!”

แวนดี้ส่ายหน้าเบาๆ เธอรู้สึกเหนื่อยกับสามีที่ไร้สติเช่นนี้เหลือเกิน

“หากไม่ช่วย ก็ทำเป็นมองไม่เห็นก็พอ หากเจ้ามาขัดขวางข้าไม่ยอมอยู่เฉยๆ แน่นอน…”

แบรฮาร์ทเดินออกจากห้องไปทันทีที่กล่าวจบ

“ท่านดูอารมณ์ไม่ดี…”

แบรฮาร์ทยกยิ้ม เขาโอบกอดสตรีร่างบางที่ยืนรอเขาอยู่หน้าห้อง พร้อมทั้งพาเธอเดินออกมา

“มีภรรยาที่ไร้หัวคิดเช่นนั้นจะให้ข้าอารมณ์ดีได้อย่างไรกัน เอลลี่วันนี้เจ้าดูงดงามกว่าทุกวัน”

“ท่านคงจะลืมไปว่าวันนี้คือวันงานเลี้ยงต้อนรับองค์รัชทายาทมาเดลีน ข้าต้องเข้าร่วมงานสิ…”

แบรฮาร์ทพาเธอเข้ามาในห้องก่อนที่ทั้งสองจะจูบกันอย่างดูดดื่ม

“ท่านดยุค ข้าต้องไปงาน….”

“วางใจเถิด งานวันนี้จะถูกยกเลิก…”

“อื้อ!! จะยกเลิกได้ยังไงกันคะ “

แบรฮาร์ทฉีกถุงน่องสีดำของเธอจนมันขาดออกจากกัน

“เพราะในพระราชวังตอนนี้คงจะกำลังวุ่นกับองค์จักรพรรดินีที่ถูกวางยาพิษ”

“อ๊า!! แต่ถึงยังไงข้าก็ต้องไปที่งาน ไม่งั้นท่านแม่โกรธข้าแน่!!”

เพราะเธอคือเอลลี่ สตรีที่ดัชเชสเมเบโล่จะผลักดันให้เป็นพระชายาขององค์รัชทายาทมาเดลีน

“ไม่ต้องสนใจท่านแม่หรอกน่า ข้าจะได้รับการสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลเมเบโล่แล้ว เชื่อฟังข้าและถ่างขาของเจ้าให้กว้างๆ ก็พอ!!”

เอลลี่กัดปากล่างของเธอพร้อมทั้งมองไปที่แบรฮาร์ทอย่างเร่าร้อน

“หากท่านแม่รู้ว่าท่านพี่เข้าห้องข้า จะเป็นยังไงนะ…?”

แบรฮาร์ทหัวเราะ

“เหตุใดต้องใส่ใจ เราไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ สักหน่อย ข้าสามารถใส่แก่นกายของข้าไปในรูร่านของเจ้าได้อย่างไม่ผิดศีลธรรมหรอกน่า…”

เอลลี่หัวเราะ ก่อนที่เธอจะดึงแบรฮาร์ทมากดจูบอย่างแรง

เธอเป็นเพียงสตรีที่เกิดจากบารอนจนๆ แกรนด์ดัชเชสเมเบโล่เห็นว่าใบหน้าของเธองดงาม ท่านจึงชุบเลี้ยงเธอให้เป็นบุตรสาวบุญธรรม

เธอคือเมเบโล่คนหนึ่งที่สามารถยืนในชนชั้นสูงได้อย่างมีเกียรติ ตั้งแต่ที่เธออายุได้สิบสามปีเธอก็ลักลอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับพี่ชายในนาม จวบจนตอนนี้ถึงเขาจะแต่งงานกับองค์หญิงที่สูงศักดิ์แล้วแต่เราก็ยังไม่อาจหยุดความสัมพันธ์ลับๆ นี้ได้

ในมุมของเอลลี่เธอชอบความตื่นเต้นเร้าใจเช่นนี้มาก เพราะไม่รู้ว่าท่านแม่และพี่สะใภ้จะล่วงรู้เรื่องของเธอกับพี่ชายตอนไหน….

การร่วมรักกันทุกครั้งมันจึงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น