บททั้งหมดของ Accidentally Yours, Mr. CEO!: บทที่ 261 - บทที่ 270

Napanganga ako ng makita ko ang likod niya. Noon hindi pa naman ganito kalaki ang katawan niya. Naalala ko noong nakilala ko ito almost 2 years ago. Hindi pa ito gano'n ka-matipuno ang katawan. But look at him now... mukha ng modelo ang pangangatawan. Malaki at matipuno, bagay sa kanyang katangkaran. Namula ako ng makita kung gaano kapintog ang pang upo nito. Mukhang matigas pero malaman. Bumaha ng laway ang loob ng bibig ko. Parang gusto kong lapitan si Din at halikan siya sa buong parte ng katawan niya.. Mula ulo hanggang paa... Nagmamadali akong lumabas at sumandal sa pinto. Sobrang lakas ng tibok ng dibdib ko. Hindi dahil sa takot na baka mahuli niya ako kundi dahil sa kakaibang init na nabuhay sa katawan ko. Si Din lang talaga ang nagkaroon ng malaking epekto sa akin ng ganito.. siya lang at wala ng iba. Hindi pa ako nakadama ng ganito sa iba. Ni hindi nga ako nag init ng ganito, sa kanya lang talaga. Pagkalabas niya ng bathroom ay binuksan niya ang pinto. Dah

Hindi ako mapakali habang naghihintay kay Din dito sa restaurant na napag usapan namin. I wonder why he called me earlier. Gusto daw niya akong makausap. Well, aaminin ko na masaya ako dahil siya mismo ang tumawag sa akin. Nang dumating ito ay tumayo ako at sumalubong ng halik sa labi nito. Halatang nagulat ito sa ginawa ko kayat hindi niya ako agad natulak. Lahat ng paboritong pagkain niya ay inorder ko na kanina kaya pagdating niya ay sinerve na ito sa mesa. "Kailangan nating mag usap, Annaliza. May mahalaga akong sasabihin sayo." "Pwedeng mamaya na? Nagugutom na kasi ako. Makakapaghintay naman siguro 'yan." Hindi talaga ako kumain para makasabay ako sa kanya. Saka para mas makasama ko na rin siya ng matagal. Nang tumango ito ay napangiti ako. Dahil dalawa lang kami at walang mata na nakabantay sa amin ay nagawa ko siyang pagsilbihan na parang ulirang asawa. Lahat ng pagkain na paborito niya ay nilagay ko sa plato niya. Habang naghahanda ng maiinom niya ay nagulat ako ng tu

"Sabay na tayo, Din!" Hinabol ko ito ng magpaalam ito na aalis na. "Ate Demi, Kuya, sasabay na ako kay Din." "Akala ko ba dito ka matutulog ngayon?" Nagsabi kasi ako kay Ate Demi kanina na dito ako matutulog sa kanila ngayon. "Next time na lang. Nakalimutan ko na may gagawin pa nga pala ako!" Palusot ko. Pinugpog kong muli ng halik ang mga pamangkin ko bago hinabol di Din. Hinihingal na umabrasiyete ako sa braso niya ng maabutan ko ito. "Tara date tayo." "Gabi na, umuwi ka na." "Ayoko pa. Hindi ako uuwi hangga't hindi tayo lumalabas." "May bukas pa." "Puro ka bukas hindi ka naman nagpaparamdam." Pumara ako ng taxi para sa aming dalawa. "Kapag sumama ka sa condo ko hindi kita kukulitin ng tatlong araw. Ano deal?" Pinigilang ngumiti ng hindi ito tumanggi at hindi rin tumango. Aaminin ko na makulit talaga ako kaya naririndi ito. Pero sa kanya ko lang ginagawa iyon. "Doon na lang tayo sa bahay. Baka ano pa ang isipin ng ibang tao kapag nakita nila na nagsama ka ng lalaki sa

(Din pov) "Ayos ka lang ba, apo? Kanina ko pa napapansin na malalim ang iniisip mo. May problema ba?" Inayos ko ang nagkalat na bubog ng baso sa sahig bago sinagot ito. "Ayos lang ako, wag niyo akong intindihin, dumulas lang ito sa kamay ko." Pagkatapos linisin ang bubog sa sahig ay nagpaalam ako kay Lola na lalabas sandali. Ilang beses akong bumuga ng hangin ng maalala ang naganap sa amin ni Annaliza. Dalawang araw na ang nakalipas ng huli kaming magkita at magkasama sa Motel. Hanggang ngayon ay malinaw pa sa isip ko ang eksenang namulatan ko ng mata. Pareho kaming hubo't hubad sa ibabaw ng kama. Tumanggi dapat ako uminom ng gabing iyon. Wala sanang naganap sa amin kung hindi nalasing. Bilang lalaki ay malaking apak ito kay Cally. Malaki ang magiging epekto nito sa kanila kapag lumabas ang nangyari sa amin. "Relax, Din. Walang makakaalam ng nangyari kaya ipalagay mo ang loob mo. Walang may gusto na mangyari iyon, pareho kayong lasing at nakainom kaya nangyari ang hindi dap

"Kuya, tama na! Nakikiusap ako wag mo na siyang saktan!" Humarang ako kay Annaliza ng lapitan ito ni Kuya Eliot sa pag aalala ko na baka ito ay saktan. Namumula ang mukha nito sa galit sa aming dalawa. Sila Ate Demi naman ay hindi makapaniwala at dismayado. "Ikakasal ka na, Annaliza! Nakahanda na ang kasal ninyo ni Cally! Ano na lang ang sasabihin ng mga tao sa ginawa ninyo!" "D-Dad, I'm sorry." Nakayukong hingi ng tawad ni Annaliza sa ama niya. "Anak, paano na si Cally? Hindi ba siya ang ama ng batang pinagbubuntis mo?" "No, Dad. Hindi siya ang ama. Ang totoo hindi ako buntis." amin nito. "Plano kong sabihin sa inyo iyon pero wala akong pagkakataon. Walang kasalanan si Din, Dad. Ako ang may kasalanan sa aming dalawa, inakit ko lang siya. Wag kayong magalit sa kanya." ako nito sa lahat. "Wala kaming relasyon, ngayon lang nangyari ito. Kung mayro'n man na may kasalanan ay ako 'yun." Maang akong tumingin kay Annaliza. Hindi ko akalain na aakuin niya ang lahat ng kasalanan p