Início / Romance / Accidentally Yours, Mr. CEO! / Capítulo 261 - Capítulo 270

Todos os capítulos de Accidentally Yours, Mr. CEO!: Capítulo 261 - Capítulo 270

358 Capítulos

259.

(Annaliza pov) Panay ang lingon ko habang naglalakad papunta sa sasakyan kung nasaan si Din. Nang masiguro ko na walang dararing ay nagmamadali akong pumasok. "Ano ang ginagawa mo dito?" Gulat na tanong nito ng makita ako. "Eh di tatabi sayo. Dito ako sasakay, nasiraan ako eh." Dahilan ko lang ito. Alam ko kasi na hindi niya ako papayagan kapag hindi ko sinabi yun. Umupo ako sa tabi niya. Wala na siyang magagawa dahil nakatabi na ako sa kanya. Nakikipag usap pa sila Lola kina mommy kaya mamaya pa sila darating. May oras pa ako para masolo si Din sa loob. "Kamusta na ang sugat mo. Masakit pa rin ba." "Ayos na." "Nagugutom ka ba?" Alam kong oo dahil hindi pa ito kumakain simula kagabi. Nakabantay ang mata ko sa kanya kaya alam ko ang ginagawa niya. "Busog ako." Tipid nitong sagot. Tiyan ko ang kumulo. Namula ako dahil ang lakas ng tunog niyon. Gutom na rin kasi ako. "Hindi pa ako kumakain simula kagabi. Tamang-tama nag ayang kumain sila Mommy. Tabi tayo mamaya ha."

260.

Napanganga ako ng makita ko ang likod niya. Noon hindi pa naman ganito kalaki ang katawan niya. Naalala ko noong nakilala ko ito almost 2 years ago. Hindi pa ito gano'n ka-matipuno ang katawan. But look at him now... mukha ng modelo ang pangangatawan. Malaki at matipuno, bagay sa kanyang katangkaran. Namula ako ng makita kung gaano kapintog ang pang upo nito. Mukhang matigas pero malaman. Bumaha ng laway ang loob ng bibig ko. Parang gusto kong lapitan si Din at halikan siya sa buong parte ng katawan niya.. Mula ulo hanggang paa... Nagmamadali akong lumabas at sumandal sa pinto. Sobrang lakas ng tibok ng dibdib ko. Hindi dahil sa takot na baka mahuli niya ako kundi dahil sa kakaibang init na nabuhay sa katawan ko. Si Din lang talaga ang nagkaroon ng malaking epekto sa akin ng ganito.. siya lang at wala ng iba. Hindi pa ako nakadama ng ganito sa iba. Ni hindi nga ako nag init ng ganito, sa kanya lang talaga. Pagkalabas niya ng bathroom ay binuksan niya ang pinto. Dah

261.

"You are getting married, anak. Hindi na big deal magdalantao ka man ngayon." Dagdag ni mommy. Pero hindi naman ako buntis. Handa na akong sabihin na hindi ako buntis ng dumating si Anya. "Anya, may good news si Annaliza sa ating lahat." Pagbabalita dito ni mom. "Really?" Nakangiting nilapag ni Mommy ang pregnancy test sa table, "Nakita ko ito sa kwarto niya, your sister is pregnant!" "Mahal, you are too excited. Hindi mo hinayaan na anak natin ang mismong magbalita." Nakatawa ngunit naiiling na wika ni Dad. Awang ang labi na kinuha ko ang pregnancy test. Nakita ko ang dalawang guhit roon, positive ang resulta. Pero paano napunta ito sa kwarto ko, kanino ito? Si Manang lang naman ang madalas na pumasok sa kwarto ko para maglinis. Humarap ako sa kapatid ko para magtanong, pagkaharap ay nakita kong namumutla ito. "Alam na ba ito ni Cally?" Tanong ni Dad. Nabaling ang mata ko rito. "Hindi pa, Dad." "Mabuti pa ay tawagan mo siya. Kailangan malaman niya ang magandang

262.

Hindi ako mapakali habang naghihintay kay Din dito sa restaurant na napag usapan namin. I wonder why he called me earlier. Gusto daw niya akong makausap. Well, aaminin ko na masaya ako dahil siya mismo ang tumawag sa akin. Nang dumating ito ay tumayo ako at sumalubong ng halik sa labi nito. Halatang nagulat ito sa ginawa ko kayat hindi niya ako agad natulak. Lahat ng paboritong pagkain niya ay inorder ko na kanina kaya pagdating niya ay sinerve na ito sa mesa. "Kailangan nating mag usap, Annaliza. May mahalaga akong sasabihin sayo." "Pwedeng mamaya na? Nagugutom na kasi ako. Makakapaghintay naman siguro 'yan." Hindi talaga ako kumain para makasabay ako sa kanya. Saka para mas makasama ko na rin siya ng matagal. Nang tumango ito ay napangiti ako. Dahil dalawa lang kami at walang mata na nakabantay sa amin ay nagawa ko siyang pagsilbihan na parang ulirang asawa. Lahat ng pagkain na paborito niya ay nilagay ko sa plato niya. Habang naghahanda ng maiinom niya ay nagulat ako ng tu

263.

"Ayokong umasa ka, Annaliza. Ito ang makakabuti sa ating dalawa." Wika nito bago ako iniwan. Tila nauupos na kandila akong naupo. Akala ko may pag asa ng mahalin niya ako, pero may iba pala itong plano. Kumuyom ang kamay ko. Hindi ako papayag. I love him, hindi ako umabot dito para magpatalo. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan ang mga kaibigan ko. I told them about my plan, and they was shocked. "Annaliza, sigurado ka? Hindi ka niya lalong mamahalin kapag ginawa mo ito, baka kamuhian ka niya. Kung ako sayo sundan mo na lang siya sa middle east, madali lang naman 'yun para sayo." Payo ng kaibigan kong si Nessy. "Hindi niyo ako naiintindihan. Kapag natuloy siya doon mas lalo lang lalayo ang loob niya sa akin because of his work. I know him, man of focused si Din. Mas lalo na magiging sagabal ang tingin niya sa akin kapag nagsimula na siya sa pagtatrabaho, liliit ang chance ko kapag nagkataon." "Tama si Annaliza, Nessy. Kakaiba si Din, hindi siya kagaya ng ibang normal na lal

264.

"Sabay na tayo, Din!" Hinabol ko ito ng magpaalam ito na aalis na. "Ate Demi, Kuya, sasabay na ako kay Din." "Akala ko ba dito ka matutulog ngayon?" Nagsabi kasi ako kay Ate Demi kanina na dito ako matutulog sa kanila ngayon. "Next time na lang. Nakalimutan ko na may gagawin pa nga pala ako!" Palusot ko. Pinugpog kong muli ng halik ang mga pamangkin ko bago hinabol di Din. Hinihingal na umabrasiyete ako sa braso niya ng maabutan ko ito. "Tara date tayo." "Gabi na, umuwi ka na." "Ayoko pa. Hindi ako uuwi hangga't hindi tayo lumalabas." "May bukas pa." "Puro ka bukas hindi ka naman nagpaparamdam." Pumara ako ng taxi para sa aming dalawa. "Kapag sumama ka sa condo ko hindi kita kukulitin ng tatlong araw. Ano deal?" Pinigilang ngumiti ng hindi ito tumanggi at hindi rin tumango. Aaminin ko na makulit talaga ako kaya naririndi ito. Pero sa kanya ko lang ginagawa iyon. "Doon na lang tayo sa bahay. Baka ano pa ang isipin ng ibang tao kapag nakita nila na nagsama ka ng lalaki sa

265.

Mas masikip mas maganda. Ibig sabihin mas maliit ang espasyo para sa aming dalawa. Tumawag ako sa nangangasiwa ng Motel ang nagpahatid ng bagong rova at tuwalya dahil isa lang ang nasa bathroom. Nagpasabay na rin ako ng pagkain at pinasamahan ko ng alak. Pagkatapos kong mag hot shower ay si Din naman ang naligo. Kinuha na rin ng staff ng Motel ang mga damit namin para labhan at i-dryer para may masuot kami bukas pagkauwi. Nagbigay na lang kami ng karagdagang bayad sa extra service na inutos namin. Pagkatapos maligo ni Din ay humiga siya sa sofa para matulog. Pero hinila ko ito sa kamay at inaya na kumain. Pero paraan ko lang iyon para maalok itong mag inom. "Sige na kahit ubusin lang natin itong isang bote. Wag kang kill joy, Din. Pagbigyan mo na ako, ngayon lang naman." Alam kong hindi ito nag iinom kaya hard ang alak na pinadala ko. Plano ko itong lasingin ngayon gabi. Magkakaroon na ako ng dahilan para magawa ang plano ko. "Natatakot ka ba?" Kumunot ang noo nito sa tanong

266. Din pov

(Din pov) "Ayos ka lang ba, apo? Kanina ko pa napapansin na malalim ang iniisip mo. May problema ba?" Inayos ko ang nagkalat na bubog ng baso sa sahig bago sinagot ito. "Ayos lang ako, wag niyo akong intindihin, dumulas lang ito sa kamay ko." Pagkatapos linisin ang bubog sa sahig ay nagpaalam ako kay Lola na lalabas sandali. Ilang beses akong bumuga ng hangin ng maalala ang naganap sa amin ni Annaliza. Dalawang araw na ang nakalipas ng huli kaming magkita at magkasama sa Motel. Hanggang ngayon ay malinaw pa sa isip ko ang eksenang namulatan ko ng mata. Pareho kaming hubo't hubad sa ibabaw ng kama. Tumanggi dapat ako uminom ng gabing iyon. Wala sanang naganap sa amin kung hindi nalasing. Bilang lalaki ay malaking apak ito kay Cally. Malaki ang magiging epekto nito sa kanila kapag lumabas ang nangyari sa amin. "Relax, Din. Walang makakaalam ng nangyari kaya ipalagay mo ang loob mo. Walang may gusto na mangyari iyon, pareho kayong lasing at nakainom kaya nangyari ang hindi dap

267.

"Ano ba ang nangyari? Bakit umiiyak ka? May nanakit ba sayo?" Naghahalo ang galit at pag aalala sa timbre ng boses na tanong ko sa kanya. Umayos siya ng upo at luhaang tinakpan ang mukha gamit ang kanyang palad. Napansin kong nanginginig ito sa takot at pangamba. Umupo ako sa tabi niya at hinawakan siya sa balikat. Lalo akong nag alala. "Blackwoodss ka hindi ka dapat matakot sa banta. Tama ba ako? May nagbanta sayo?" Nag iwas siya ng mata habang patuloy pa rin ang pagdaloy ng masaganang luha sa maganda at makinis niyang mukha. "Gusto mo ba na tawagan ko si Tito Elijah at si Kuya Eliot?" "W-wag, Din. Hindi nila ito dapat malaman." Kumunot ang noo ko at kinain ng kuryusidad ko. Nang kunin niya ang cellphone at ipakita sa akin ang dahilan ay nawalan ng kulay ang mukha ko. Kuha namin itong dalawa sa ibabaw ng kama na tanging kumot lang ang takip sa katawan namin. "I-Ito ang rason kaya hindi pwedeng malaman ito nila Dad, Din. I-ikaw lang ang tinawagan ko tungkol dito, tungkol sa

268.

"Kuya, tama na! Nakikiusap ako wag mo na siyang saktan!" Humarang ako kay Annaliza ng lapitan ito ni Kuya Eliot sa pag aalala ko na baka ito ay saktan. Namumula ang mukha nito sa galit sa aming dalawa. Sila Ate Demi naman ay hindi makapaniwala at dismayado. "Ikakasal ka na, Annaliza! Nakahanda na ang kasal ninyo ni Cally! Ano na lang ang sasabihin ng mga tao sa ginawa ninyo!" "D-Dad, I'm sorry." Nakayukong hingi ng tawad ni Annaliza sa ama niya. "Anak, paano na si Cally? Hindi ba siya ang ama ng batang pinagbubuntis mo?" "No, Dad. Hindi siya ang ama. Ang totoo hindi ako buntis." amin nito. "Plano kong sabihin sa inyo iyon pero wala akong pagkakataon. Walang kasalanan si Din, Dad. Ako ang may kasalanan sa aming dalawa, inakit ko lang siya. Wag kayong magalit sa kanya." ako nito sa lahat. "Wala kaming relasyon, ngayon lang nangyari ito. Kung mayro'n man na may kasalanan ay ako 'yun." Maang akong tumingin kay Annaliza. Hindi ko akalain na aakuin niya ang lahat ng kasalanan p

ANTERIOR

...

...

PRÓXIMO

ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP

DMCA.com Protection Status