All Chapters of นางบำเรอของมาเฟีย: Chapter 11 - Chapter 20

“กลับบ้าน”เสียงหนาเอ่ยดังกังวานมาแต่ไกลผสมกับกลิ่นเหล้าที่คละคลุ้งออกมาจากตัวนั้นด้วย เมื่อเขานั้นกำลังเกิดอารมณ์กำหนัดอย่างที่สุดจนต้องรีบกลับบ้านเพื่อไปหาทางระบายกับนางบำเรอของเขา หลังจากที่ตัวเขานั้นปล่อยให้เธอได้นอนพักอย่างสบายใจมาสองสามคืนแล้ว“ครับนาย”ขบวนรถของมาเฟียอย่างเซนต์รีบเคลื่อนขบวนในทันทีหลังจากสิ้นเสียงคำสั่งของเขา ออกจากบริเวณหน้าผับหรูที่เขานั้นเป็นผู้ถือหุ้นอยู่เกือบครึ่งเพื่อกลับบ้าน“ขับให้มันเร็วหน่อยวะ”แต่แล้วเมื่อมาถึงยังกลางทาง เซนต์ที่อยู่ในอาการตกมันส์เพราะเขาถูกผู้หญิงคนหนึ่งยั่วมาขณะเข้าห้องน้ำที่ผับก็โวยวายขึ้น เมื่อเขารู้สึกว่ารถที่นั่งอยู่นั้นมันขับได้ช้ามาก ทั้งที่คนขับรถของเขานั้นเป็นถึงอดีตนั่งแข่งรถมืออาชีพมาก่อน“ครับนาย”มาลิคที่นั่งอยู่ด้านหน้ารีบรับคำสั่งเจ้านายด้วยความร้อนใจไม่น้อย ก่อนจะยกปืนขึ้นจ่อไปยังศีรษะของลูกน้องที่มีหน้าที่ขับรถเพื่อเร่งให้อีกฝ่ายเหยียบรถให้มันเร็วขึ้นเพื่อให้ทันใจเจ้านายแล้วมันก็ได้ผล รถหรูที่วิ่งตามกฎจราจรอยู่บนท้องถนนเหมือนกับคันอื่นๆทั่วไปก็พุ่งทยานออกไปอย่างโดดเด่น ลัดเลาะไปตามซอกเล็กซอยน้อยเพื่อให้ถึง

“มึงว่าอะไรนะไอ้มาลิค มึงพูดอีกครั้งซิวะ”ค่ำคืนอันแสนเงียบสงบที่ท่าเรือส่วนตัวของตระกูลเอสเซียโนที่มีเซนต์เป็นผู้กุมอำนาจและดูแลกิจการทั้งหมดธุรกิจสีดำของเขากำลังดำเนินไปด้วยเรียบร้อยตามปกติ แต่คำรายงานของลูกน้องผู้เป็นมือขวากำลังทำให้ธุรกิจสีดำของเขาสะดุด จนเขานั้นต้องเอ่ยถามออกไปอีกครั้งเพื่อให้มั่นใจว่าได้ยินไม่ผิด“พวกของแกรนด์เดย์ขายของตัดหน้าเราครับนาย พวกมันยอมลดราคาลงเพื่อให้ลูกค้ายอมซื้อกับพวกมัน”มาลิครายงานสถานการณ์ที่ได้ข่าวมาจากลูกน้องที่เป็นสายข่าวให้เขาอีกทีให้เจ้านายได้ฟัง พวกตระกูลแกรนด์เดย์ที่เดิมทีก็เป็นศัตรูกับเจ้านายของเขาอยู่แล้ว มันกำลังอวดดีขายของตัดหน้าเจ้านายของเขา“ไอ้เวร”เสียงหนาสบถด่าเสียงดังลั่นห้องทำงานที่อยู่ภายในโกดังริมท่าเรือ มือหน้าหยิบเอาแก้วเหล้าที่อยู่ใกล้มือขึ้นมาปาไปยังประตูห้องทำงานอย่างแรงจนแก้วนั้นแตกกระจายไปทั่วบริเวณ“และกำลังจะมีลูกค้ารายอื่นๆหันหน้าไปหามันกันครับ”เรื่องราวยังไม่จบแค่นั้นเมื่อความเสียหายไม่ได้เกิดขึ้นเพียงแค่ลูกค้ารายเดียว แต่กำลังจะเกิดขึ้นกับลูกค้าอีกหลายราย เมื่อทางฝั่งนั้นลดราคาของเป็นว่าเล่นราวกับเป็นสิ่ง

“ไปตามเธอมา”เซนต์เดินออกจากภายในห้องพักอีกห้องของโรงแรมที่เขาเหมาเอาไว้ทั้งชั้นเมื่อเขานั้นไม่ได้นอนค้างคืนห้องเดียวกับนางบำเรอของเขาแต่เขากลับเรียกหาเธอตั้งแต่เช้าเมื่อมีเรื่องที่จะต้องทำกับเธอเพื่อความสนุกในอนาคตมันจะได้ไม่มีอุปสรรคเกิดขึ้น“ครับนาย”มาลิคไปเคาะประตูห้องเรียกหญิงสาวตามคำสั่งของเจ้านายในทันที เคาะไปสองสามทีก็ได้ยินเสียงขานรับ เขาก็เลยยืนรอตรงนั้นสักพักและเธอก็ออกมาเขาก็รีบพาตัวเธอมาหาเจ้านายที่อยู่กับหมอเถื่อนที่อีกห้องพักหนึ่ง เพื่อที่ว่าเธอนั้นจะได้รับการตรวจการตั้งครรภ์ก่อนจะทำการฉีดยาคุมกำเนิด“เป็นบ้าอะไร เอาเสื้อฉันมาใส่ทำไม”สายตาคมของมาเฟียหนุ่มเลือดร้อนจ้องมองไปยังเธอที่กำลังเดินเข้ามาภายในห้องอย่างไม่วางสายตา และเมื่อเห็นเธอใส่เสื้อตัวเก่าของเขาที่ถอดทิ้งเอาไว้เมื่อคืนก็ยิ่งจ้องเข้าไปใหญ่ด้วยความไม่พอใจ“ฉันอยากใส่”หญิงสาวตอบเพียงสั้นๆเมื่อเธอนั้นต้องการปกปิดบางอย่างเอาไว้ที่เสื้อผ้าของเธอนั้นปกปิดเอาไว้ไม่ได้“มันยังไม่ได้ซัก มันสกปรกโว้ย”มาเฟียหนุ่มลุกขึ้นโวยวายเสียงดังเมื่อเขาไม่ชอบเห็นใครใส่เสื้อผ้าซ้ำซากโดยเฉพาะเธอที่เขากินอยู่บ่อยๆเพราะประเ

“ขออย่าให้เราเป็นคนที่รู้จักกันเลยนะคะ ขอให้คุณเดินทางไกลอย่างปลอดภัยนะคะ”เพียงพอใจออกมานั่งตรงริมระเบียงของห้องนอนที่คล้ายๆกับห้องขังของเธอ เงยใบหน้ามองไปยังท้องฟ้าที่ในวันนี้พระจันทร์กำลังทอแสงสีทองอร่ามเต็มท้องฟ้านั้นเลยจิตใจของเธอกำลังหวนนึกถึงคนที่ต้องมาตายอยู่ตรงหน้าคนนั้นอีกครั้งหลังจากที่เหตุการณ์ก็ผ่านมาสามวันได้แล้วเธอไม่อาจลืมภาพจำนั้นได้จนเก็บไปฝันร้ายอยู่บ่อยๆ และก็ไม่อาจลืมใบหน้าของผู้ชายคนนั้นได้ด้วย แม้เธอจะไม่รู้จักเขา จำเขาไม่ได้ แต่ทว่าพอนึกดูดีๆก็คุ้นหน้าผู้ชายคนนั้นอยู่ไม่น้อยเลยใจดวงเล็กๆของเธอก็ได้แต่ขอพรกับดวงจันทร์ดวงโตดวงนั้น ขออย่าให้เธอรู้จักผู้ชายคนนั้นเลย เพราะถ้าความทรงจำของเธอกลับมา เธอคงไม่อยากจำได้หรอกว่ามีคนรู้จักมาตายตรงหน้าเธอและนับว่าช่วงนี้โชคของเธอยังดีอยู่บ้าง เมื่อจิตใจของเธอกำลังอยู่ในช่วงสับสนกับการผ่านเหตุการณ์ไม่คาดฝันมา เขาคนนั้นก็ไม่ได้มากวนใจเธอเลย เรียกได้ว่าหายหน้าไปเลย เหลือแต่ลูกน้องของเขาที่คอยมาส่งข้าวส่งน้ำและของใช้ที่จำเป็นให้เธอเท่านั้นแต่ลึกๆก็กลับนึกถึงความเจ็บปวดที่เขาเคยมอบให้แทบทุกคืนนั้น เพราะมันทำให้เ

“อื้อ”มือหนาขยับเข้าไปในกางเกงตัวจิ๋วของชุดว่ายน้ำของเธอ ใช้มือนั้นบีบเคล้นไปเบาๆบนใจกลางสาวของเธอ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วไล่เขี่ยจุดรวมความเสียวของเธออย่างนึกอยากหยอกล้อเล่นกับมันทำเอาหญิงสาวถึงกับกักเก็บเสียงครางเอาไว้ไม่อยู่ ส่งเสียงเล็กๆนั้นออกมาอย่างหน้าไม่อายริมสระน้ำที่อยู่กลางแจ้ง“แฉะง่ายดีหนิ่”เขาใช้มือกับเธอไม่นาน ใจกลางสาวของเธอก็น้ำเยิ้มอาบนิ้วมือของเขาอย่างง่ายดาย โดยที่เขาไม่ต้องออกแรงทำอะไรมากนัก เพราะปกติเขาก็ไม่ชอบเล้าโลมผู้หญิงก่อนอยู่แล้ว มันเสียเวลา“รีบออกไปกันเถอะ ก่อนที่พวกเราจะไม่มีเงาหัว”หญิงสาวที่ถูกเรียกให้มาบริการมาเฟียทั้งห้าคนรีบวิ่งแจ้นกลับออกไปก่อนที่มาเฟียจะเล่นหนังสดให้พวกเธอได้ดูไอ้อิจฉาผู้หญิงคนนั้นก็อิจฉากันอยู่หรอก แต่ทว่าถ้าเกิดทำให้มาเฟียไม่พอใจขึ้นมาพวกเธอได้จบชีวิตกันแน่ๆ“ถอยไปให้หมด”ส่วนลูกน้องของเซนต์พอเห็นว่าเจ้านายเริ่มต้องการพื้นที่ส่วนตัวกับนางบำเรอ ก็พากันถอยหนีออกไปหมด ไม่มีใครหลงเหลืออยู่ใกล้บริเวณสระน้ำแม้แต่คนเดียว รู้หน้าที่กันเป็นอย่างดี แม้เจ้านายจะไม่เคยนอกสถานที่กับหญิงสาวคนไหนมาก่อนก็ตาม แต่เมื่อมีเหตุการณ์เกิด