All Chapters of HER REPLACEMENT: REGRETS : Chapter 61 - Chapter 70

“Ride me like a cowgirl,” Luther muttered unconsciously as Karina straddled him. They were both sweating, their breaths heavy. Karina was already straddling him, settled over his member, ready to ride. However, it was her first time taking the lead, and she wasn’t sure what to do—or how to move with confidence and allure. "Yes, that's right, Love. Yes! Hmmm..." Nagsimula nang umangol si Luther sa ginawa ni Karina. Habang hawak ni Karina ang matikas na dibdib ng asawa bilang suporta, dahan-dahan naman na gumalaw ang baywang niya sabayan pa ng mga paa sa pagtaas-baba. Malakas rin na umungol si Karina dahil ramdam na ramdam niya ang laki at tigas nito sa loob niya. Kung hindi lang namamasa ang kanyang pagkababae ay malamang sobra na siyang nasasaktan ngayon. Ramdam nga niya ang hapdi pagpasok ng matigas na bagay sa loob niya, paano pa kaya kung walang preparation na nangyayari. "Love... This is insane," usal ni Luther nang hawakan nito ang kanyang hita at parang pinanggigila

Nang makita ni Arian ang video ay mabilis na nilapitan nito ang school Dean. Mabilis naman na inaksyunan ng Dean at na-take down agad ang video, pero huli na dahil nakita na nga ni Karina. Nakita ni Arian ang kaibigan sa isang sulok kung saan sila palaging tumatambay. Nakatulala at malayo ang nasa isip dahil hindi nito namalayan ang pagdating ng kaibigan. Awang-awa naman si Arian at niyakap ang kaibigan. Nagulat pa si Karina sa biglang pagdating nito. “Uy! Kanina ka pa ba?" tanong ni Karina na para bang wala siyang iniisip. “Okay ka lang ba?" Nag-aalala na tanong ni Arian. Karina pouted and soon Arian said it, her tears fell on her cheeks. Arian hugged her back and tapped her back gently —comforting her. “I already told the Dean to take down the video and asked, who uploaded the video without informing the school. It was illegal,” Arian said. Nakahinga naman ng maayos si Karina, but it's too late because everyone already saw the video. "They judge me. They call me nam

The whole room was so quiet and nobody even wanted to talk. Karina was so intense and also didn’t know what to do. Kahit paman kilala niya ang mga magulang ay alam niyang hindi madali na pakiusapan ang mga ito. Lumabas si Luther ng kwarto dahil may biglang tumawag sa kanya. Gusto man buksan ni Karina ang bibig upang magsalita ay wala naman lumabas na salita dito. Nasa isang restaurant sila ngayon, at nasa VIP section ang mga ito. Matapos kasi nilang mag-usap kanina sa opisina ay dinala sila ni Luther sa isang mamahalin na restaurant. Wala na rin nagawa ang mga magulang ni Karina, dahil rin sa kagustuhan nila na maayos ang lahat. At kahit masakit at labag sa loob nila ang lahat ng mga nalaman ay wala na silang magawa kundi supprtahan ang anak. “Pa, Ma, kain na po muna kayo," mahinahon at mahinang salita ni Karina. Kahit kinakabahan na siya ay pilit niya pa rin pinapatatag ng kanyang boses dahil ayaw niyang umiyak sa harapan ng mga magulang. "Salamat, anak…” sagot ni Alfr

MAGKASAMA sa iisang sasakyan sina Karen at Alfred. At driver ni Luther ang naghatid sa kanila ngayon. Ihahatid lang sila ngayon sa dating bahay para bisitahin muna ang mga anak bago sila magkanya-kanya ng alis. Tahimik at walang sino man sa kanilang dalawa ang gustong magsalita. Seryoso, malamig ang pakikitungo ng isa sa kanila—Karen. Hindi kasama ni Karen ang bagong karelasyon niya dahil hindi nito sinabi na ang dating asawa pala ang kasama niya. At maging dahilan pa ng kanilang away. Si Alfred naman ay relax lang. Hiwalay na rin ito sa bagong karelasyon. Binalak rin nito na bumalik sa dating bahay upang makasama ang mga anak. "Kumusta ka na?" Biglang tanong ni Karen. Seryoso, walang buhay ang ekspresyon nito. "Okay lang, masaya, wala masyadong iniisip," kalmadong sagot naman ni Alfred. "Mabuti naman kung ganun nga," ani nito. "Ikaw? Kumusta ka na? Kumusta kayo ng bago mong asawa?" Si Alfred naman ngayon ang nagtanong. Bumuntong hininga muna si Karen bago sinagot

CHAPTER 070 Mahigpit na niyakap ni Luther ang asawa. Alam niyang emosyonal si Karina—hindi lamang dahil buntis ito, kundi dahil sa bigat ng pinagdadaanan nito tungkol sa mga magulang niya. Hanggang ngayon, hindi pa rin nito lubos na matanggap na tuluyan nang nawala ang dating masaya at buo nilang tahanan. “I promise to protect our family, love. We will raise our children together,” malumanay na wika ni Luther bago hinalikan ang tuktok ng ulo ni Karina. Napapikit si Karina, mariing niyakap ang asawa. “Pinangako ko sa sarili ko na hinding-hindi mararamdaman ng mga anak natin ang broken family. Palalakihin ko sila nang puno ng pagmamahal, lambing, at pag-aaruga. At alam kong hindi mo ako pababayaan, Baba.” "Sabay-sabay natin aalagaan ang anak natin, Love. Hindi kita iiwan, mahal na mahal kita," bulong nito. "Mahal rin kita, Baba..." masayang usal ni Karina at hinalikan sa labi ang asawa. “Anyways, kumusta naman ang OJT mo?” tanong ni Luther. Ilang linggo na rin siyang n