Lahat ng Kabanata ng สืบรักเส้นแดง (Nc18+): Kabanata 21 - Kabanata 30

"รถม้าคันตรงกลางเมื่อฟังจากเสียงม้าที่แผดเสียงร้องดังกว่าคันอื่น บวกกับพลขับที่ฟาดแส้ซะจนหัวไหล่แทบซ้น และรอยล้อเกวียนที่จมลึกกว่าคันไหน ๆ ค่อนข้างเป็นไปได้สูงว่าข้างในจะต้องเป็นเหรียญทองหรือของมีค่า!"นางยังคงกระโจนข้ามฟากทิวไผ่อย่างคล่องแคล่ว ยิ่งตกพลบค่ำยิ่งไวขึ้นราวกับนกนางแอ่นเหินราตรี.ชั่วยามนี้จอมยุทธหญิงโผทะยานนำหน้าขบวนคาราวานไปราว 2 ลี้สวี่ (里许) นางทำเพื่อตรวจสอบว่าต้นหวูถงใหญ่กับหินผาที่อุตส่าห์ใช้ยันต์ระเบิดถล่มทิ้งไว้ตั้งแต่ยามฉู่ของคืนก่อนยังอยู่ดีหรือไม่ ซึ่งพอมันยังอยู่ดีหลังขบวนรถของคุณชายเซียวแล่นผ่านมาถึง ทหารนำขบวนก็จำเป็นจะต้องเลี่ยงเส้นทางดังกล่าวพลันเปลี่ยนทิศทางรถให้วิ่งไปตามทางที่นางกำหนดไว้.ณ จุดสังเกตการณ์บนหน้าผาสูงศิษย์สำนักเหลย (雷) ยังได้ใช้ทักษะในการอ่านสถานการณ์เพิ่มเติมอีกเล็กน้อย ทำให้รู้ว่ารถม้าคันสุดท้ายก็มิน่าจะใช่รถของคุณชายซียวจวินเหยียนอีกเช่นกัน กลับกันนั่นน่าจะเป็นรถที่บรรทุกสตรีมามากกว่า 10 นางเสียมากกว่า!."นี่ท่านจะขนบุปผาชนมากมายเช่นนั้นไปที่ไหนกันคุณชาย? เหตุที่ข้ารู้ก็เพราะลายฉลุไม้แบบเฟิ่งเหวิน (凤纹) อันเป็นสัญลักษณ์ของสตรีที่อ่อนช้อ

ภายใต้ค่ายกลใบไผ่และไฟบรรลัยกัลป์ ประเมินจากสายตาน่าจะมีทหารเกราะเหล็กที่หนีฝ่าออกไปมิได้ราว 15 ชีวิต พวกเขาพยายามกระเสือกกระสนแล้ว แต่เพราะมิมีม้าให้ขี่กระโดดข้ามมิหนำซ้ำธงอินทรีย์ขี่เปลวเพลิงสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์กับเสาเหล็กสูง ก็ช่วยห่าอะไรมิได้เลยนอกจากมีไว้เท่ ๆ เห็นทีภารกิจคุ้มกันเจ้านายคงจะจบเห่และหมดลมหายใจตายกันตรงนี้เสียแล้ว.ซึ่งผิดถนัดเหวินเหยามิมีทางปล่อยให้เป็นเช่นนั้นแน่ เพราะหนึ่งคนในกลุ่มนี้คือหนึ่งในตัวหมากสำคัญที่นางตระเตรียมไว้ ว่าแล้วนางจึงตัดสินใจเปลี่ยนรูปลักษณ์ของฝ่ามืออีกหน คราวนี้เปลี่ยนจากฝ่ามือห้านิ้วเป็นการชักมือกลับก่อนจะนำมาขัดกันไว้เป็นรูปกากบาทตรงหน้าอก และค่อย ๆ ลดระดับพลังปราณแท้ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายลง ทำให้ความรุนแรงของค่ายกลใบไผ่ค่อย ๆ ส่างซาลงไปตาม.เกลียวลมพายุลดระดับลงมวลความหนาแน่นก็เบาบางลงไปด้วย ใบไผ่ค่อย ๆ หยุดหมุนพวกมันทอดตัวลงแช่มช้าก่อนจะสงบแน่นิ่งทิ้งตัวกองสุมพะเนินคืนสู่ภาคพื้นตามเดิม และท้ายที่สุดทหารชุดเกราะเหล็กทั้ง 15 นายก็ได้รับอิสระภาพ พวกเขาเตรียมจะออกจากพื้นที่และหาทางเอารถม้าขนสมบัติลงมาจากตาข่ายเชือกเถิงเซิง (藤绳).ทว่าเหวิ

ย้ายจากกิ่งไผ่ไปไต่ใบยอดสน แม้ท่วงท่าจะแข็งกระด้างเพราะอาภรณ์เกราะเหล็กที่ห่อหุ้มเนื้อตัวเอาไว้ ทว่าอัตราความเร็วก็มิได้ตกลงไปเลย เหวินเหยาเพ่งจุดไฟราว 10 จุดตรงแนวแม่น้ำไว้เป็นที่มั่น และผ่านไปราวครู่สั้นในระยะที่ห่างออกมาจากจุดเป้าหมายดังกล่าวราว 5 จั้ง วิชาพิรุณย่ำฟ้าก็ถูกปลดกลางอากาศ ร่างบางค่อย ๆ ลดระดับลงจนเหยียบย่ำลงสู่ภาคพื้น."กรุบ!"หินล้วน ๆ หินเป็นก้อน ๆ ขนาดเท่ากำปั้นเต็มไปหมดเพราะบริเวณนี้เป็นริมตลิ่ง."ยุ่งยากแล้วสิ! แถวนี้มิมีไม้ใหญ่ให้ใช้กำบังกายเลยเราต้องระวัง!"แม่นางเหวินย้ำกับตนเองนางมักจะเป็นเช่นนี้เสมอเวลาตื่นเต้น การพูดกับตัวเองก็เป็นดั่งการเตือนว่าอย่าประมาท.เคราะห์ดีที่เลือกปลอมตัวเป็นทหารสวมเกราะ แล้วก็ได้เกราะเหล็กหนัก ๆ ตัน ๆ นั่นแหละที่เป็นดั่งไม้ใหญ่ให้ใช้กำบังกาย ปรับอีกนิดเสริมอีกหน่อยด้วยการแสร้งทำเป็นเดินถลาโซเซให้เหมือนกับทหารที่เพิ่งเสร็จศึกแล้วหนีรอดมาได้ การแสดงเช่นนี้ทำให้จอมยุทธหญิงสามารถเดินเข้ามารวมกลุ่มกับคณะได้อย่างมิเคอะเขิน.ว่าแต่พวกเขาไปไหนกันหมด? รถม้าสองคันก็จอดอยู่เบื้องหน้านี้? กองไฟก็จุดไว้เป็น 10 จุด ตอนนี้อย่าว่าแต่คุณชายเซีย

กลายเป็นการถึงจุดสุดยอดที่ท่วงท่าสวยงามที่สุดในสากลโลก ลำตัวนางโค้งเป็นสะพานภายใต้อ้อมแขนของชายผู้แข็งแกร่ง จังหวะที่ตัวกระตุกนางถึงกับขยุ้มเส้นผมของชายคนที่เหลือซุกลงมาขยี้ใส่เต้าอูมของนางเอง มันสุดยอดมาก ๆ จนนางอยากจะโดนอีกสัก 2 - 3 น้ำเอาให้แตกแบบ 3 คน 3 น้ำไปเลย."อึก..ก..! , อืม..ม..ม! "เหวินเหยาแทบจะสำลักน้ำลายตนเอง นางกลืนมันลงคอไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ."ไม่ไหว ๆ นี่มันเรื่องวิตถารอะไรกันเนี่ยะทำไมถึงเป็นเช่นนี้ไปได้! ขบวนคาราวานของราชสำนักกลายเป็นงานสังสรรค์ของกลุ่มคนกามราคะไปได้เช่นไร? ถอยก่อน! ออกห่างจากตรงนี้ก่อนดีกว่า.."สาเหตุที่แม่นางเหวินคิดเช่นนี้กับตนเองก็เพราะนางเองก็รู้สึกเปียกตรงหว่างขา.การเสร็จได้ทั้ง ๆ ที่มิได้สอดใส่เป็นทั้งคุณและโทษสำหรับสตรีที่ยังโสด ทว่าสำหรับเหวินเหยาแล้วเหมือนจะเป็นโทษมากกว่า เมื่อนางอยู่ในชุดเกราะเหล็กสุดเทอะทะครั้นจะจัดการความเปียกก็ยากเกินห้ามใจ."อ๊าาา! , เยสสส! , อื้อ! , อ๊าาา~!""อ๊าาา! , อ๊าาา! , อ๊าาา! , อ๊าาา!""โอ๊ย! , อ่ะ! , อ่ะ! , อื้อ! , อื้อออ~!".เสียงครางเสียวแบบผสานเสียง 3 รุม 1 ยังคงกู่ก้องไล่หลังตามมา ในระหว่างที่จอมยุ

ที่ริมแม่น้ำตรงโขดหินมีการสังวาสกันในน้ำ ทว่านั่นเป็นลักษณะของ 3 รุม 1 หญิง 1 ชาย 3 แต่หนนี้ในรถม้าคันนี้มันคือการเข้าคู่กันแบบพอดิบพอดีตามธรรมชาติ! ชาย 3 คนจากสามมุมกำลังถูกหญิง 3 นางอมองคชาตให้อยู่ทั้งหมด! ที่มุมซ้ายบนเหวินเหยามองเห็นทหารนายหนึ่งกำลังจับหัวของแม่นางวัยเยาว์กระดกขึ้น ๆ ลง ๆ เรียวขาอันหนากร้านของเขาประกบขนาบกับใบหูทั้งสองข้างของนาง แล้วเขาก็พยายามถูมันไปมาเพื่อให้นางเสียวสะท้านไปพร้อมกัน."อึก..ก..ก..! ว่าแล้วเชียว! ตั้งแต่มีชีวิตอยู่ในนิยายเรื่องนี้มาเรายังไม่เคยทายอะไรผิดเลยสักครั้ง อูยยย..ย..ย..ย เป็นเราหากโดนแบบนั้นคงคิดถึงสามีที่ตายไปใจจะขาด"แม่นางเหวินผู้ดึงตัวกลับลงมานั่งขดอยู่ข้างรถม้า คนึงคิดถึงความหลังอยู่ครู่หนี่ง.ก่อนจะตัดสินใจโผล่พรวดขึ้นไปอีกครั้งหลังตั้งหลักได้ เป้าหมายของนางคือคุณชายเซียวจวินเหยียน เขาอาจจะเป็นใครสักคนหนึ่งในรถม้าคันนี้ก็ได้ หน้าต่างรถจึงถูกแง้มเปิดเบา ๆ อีกหนคราวนี้นัยน์ตาเฉี่ยวเพ่งมองไปที่มุมขวาบนแล้วก็ถึงกับต้องอุทานออกมาว่าอั๊ยย่ะ! (哎呀!).เพราะสิ่งที่เห็นดันเป็นท่ายืน ในชุดนุ่งลมห่มฟ้าเปลือยกายล่อนจ้อนทหารหนุ่มนายนี้ยืนจังก้าขึ