All Chapters of สืบรักเส้นแดง (Nc18+): Chapter 21 - Chapter 30

"รถม้าคันตรงกลางเมื่อฟังจากเสียงม้า ที่แผดเสียงร้องดังกว่าคันอื่น""ดูจากพลขับที่ฟาดแส้ซะจนหัวไหล่แทบซ้น และรอยล้อรถที่ลึกกว่าคันหน้าและคันหลัง""ค่อนข้างเป็นไปได้สูงว่าข้างในจะต้องเป็นเหรียญทองหรือของมีค่า!"นางยังคงกระโจนข้ามฟากทิวไผ่ ยิ่งตกพลบค่ำนางยิ่งไวขึ้นราวกับนกนางแอ่นเงาราตรี.ชั่วยามนี้นางโผทะยานนำหน้าขบวนคาราวานไปก่อนราว 2 ลี้สวี่ (里许) เพื่อตรวจสอบว่าต้นหวูถงใหญ่กับหินผาที่อุตส่าห์ถล่มทิ้งไว้ตั้งแต่ยามฉู่ของคืนก่อนยังอยู่ดีหรือไม่ ซึ่งมันก็ยังอยู่ดี! พอขบวนรถของคุณชายเซียวมาถึง ทหารนำขบวนก็จำเป็นจะต้องเลี่ยงเส้นทาง พลันเปลี่ยนทิศทางรถให้วิ่งไปตามทางที่เหวินเหยากำหนดเอาไว้.ณ จุดสังเกตการณ์บนหน้าผาสูง เหวินเหยายังได้ใช้ทักษะในการอ่านสถานการณ์เพิ่มเติมอีกนิดหน่อย ว่ารถม้าคันสุดท้ายก็มิน่าจะใช่รถของคุณชายซียวจวินเหยียนอีกเช่นกัน กลับกันมันน่าจะเป็นรถที่บรรทุกสตรีมามากกว่า 10 นางเสียมากกว่า!."นี่ท่านจะขนบุปผาชนมากมายขนาดนั้นไปที่ไหนกันคุณชาย?""ที่ข้ารู้เพราะดูจากลายฉลุไม้บนตัวรถม้านั่น มันคือลวดลายแบบเฟิ่งเหวิน (凤纹)! สัญลักษณ์ของสตรี อ่อนช้อย สง่างาม และสูงส่ง มีแค่ช่างฝีม

ภายใต้ค่ายกลใบไผ่และไฟบรรลัยกัลป์ ประเมินจากสายตาน่าจะมีทหารเกราะเหล็กที่หนีฝ่าออกไปมิได้ราว 15 ชีวิต พวกเขาพยายามกระเสือกกระสนแล้ว แต่เพราะมีมีม้าให้ขี่กระโดดข้าม มิหนำซ้ำธงอินทรีย์ขี่เปลวเพลิงสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์กับเสาเหล็กสูง ก็ช่วยห่าอะไรมิได้เลยนอกจากมีไว้เท่ ๆ เห็นทีภารกิจคุ้มกันเจ้านายคงจะจบเห่และหมดลมหายใจตายกันตรงนี้เสียแล้ว.ซึ่งผิดถนัด! เหวินเหยามิมีทางปล่อยให้เป็นเช่นนั้นหรอก เพราะหนึ่งคนในกลุ่มนี้คือหนึ่งในตัวหมากสำคัญของนาง ว่าแล้วนางจึงตัดสินใจเปลี่ยนรูปลักษณ์ของฝ่ามืออีกครั้ง คราวนี้เปลี่ยนจากฝ่ามือห้านิ้วเป็นการชักมือกลับก่อนจะนำมาขัดกันไว้เป็นรูปกากบาทตรงหน้าอก และค่อย ๆ ลดระดับพลังปราณแท้ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายลง ทำให้ความรุนแรงของค่ายกลใบไผ่ค่อย ๆ ส่างซาลงไปด้วย.เกลียวลมพายุลดระดับลงมวลความหนาแน่นก็เบาบางลงไปด้วย ใบไผ่ค่อย ๆ หยุดหมุน พวกมันทอดตัวลงแช่มช้า ก่อนจะสงบแน่นิ่งทิ้งตัวกองสุมพะเนินคืนสู่ภาคพื้นตามเดิม และท้ายที่สุดทหารชุดเกราะเหล็กทั้ง 15 นายก็ได้รับอิสระภาพ พวกเขาเตรียมจะออกจากพื้นที่และหาทางเอารถม้าขนสมบัติลงมาจากตาข่าย.ทว่าเหวินเหยาก็แสดงตัวออกมา

ย้ายจากกิ่งไผ่ไปไต่ใบยอดสน แม้ท่วงท่าจะแข็งกระด้างเพราะอาภรณ์เกราะเหล็กที่ห่อหุ้มเนื้อตัวเอาไว้ ทว่าอัตราความเร็วก็มิได้ตกลงไปเลย เหวินเหยาเพ่งจุดไฟราว 10 จุดตรงแนวแม่น้ำไว้เป็นที่มั่น และผ่านไปราวครู่สั้นในระยะที่ห่างออกมาจากจุดเป้าหมายดังกล่าวราว 5 จั้ง วิชาพิรุณย่ำฟ้าก็ถูกปลดกลางอากาศ ร่างบางค่อย ๆ ลดระดับลงจนเหยียบย่ำลงสู่ภาคพื้น."กรุบ!"หินล้วน ๆ หินเป็นก้อน ๆ ขนาดเท่ากำปั้นเต็มไปหมด เพราะบริเวณนี้เป็นริมตลิ่ง."งานยากแล้วสิ! แถวนี้มิมีไม้ใหญ่ให้ใช้กำบังกายเลย เราต้องระวัง!"เหวินเหยาย้ำกับตนเอง นางมักจะเป็นเช่นนี้เสมอเวลาตื่นเต้น การพูดกับตัวเองก็เป็นดั่งการเตือนว่าอย่าประมาทเป้าหมายอยู่ข้างหน้าแล้ว อีกแค่นิดเดียวภารกิจก็จะลุล่วง.เคราะห์ดีที่นางเลือกที่จะปลอมตัวเป็นทหารสวมเกราะ แล้วก็ได้เกราะเหล็กหนัก ๆ ตัน ๆ นั่นแหละที่เป็นดั่งไม้ใหญ่ให้ใช้กำบังกาย ปรับอีกนิดเสริมอีกหน่อยด้วยการแสร้งทำเป็นเดินถลาโซเซ ให้เหมือนกับทหารที่เพิ่งเสร็จศึกแล้วหนีรอดออกมาได้ การแสดงนี้ทำให้จอมยุทธหญิงสามารถเดินเข้ามารวมกลุ่มกับคณะได้อย่างมิเคอะเขิน.ว่าแต่! พวกเขาไปไหนกันหมด? รถม้าสองคันก็จอดอยู่

กลายเป็นการถึงจุดสุดยอดที่ท่วงท่าสวยงามที่สุดในสากลโลก ลำตัวนางโค้งเป็นสะพานภายใต้อ้อมแขนของชายผู้แข็งแกร่ง จังหวะที่ตัวกระตุกนางถึงกับขยุ้มเส้นผมของชายคนที่เหลือ ซุกลงมาขยี้ใส่เต้าอูมของนางเอง มันสุดยอดมาก ๆ จนนางอยากจะโดนอีกสัก 2 - 3 น้ำ เอาให้แตกแบบ 3 คน 3 น้ำไปเลย!."อึก..ก..! , อืม..ม..ม! "เหวินเหยาแทบจะสำลักน้ำลายตนเอง นางกลืนมันลงคอไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ."ไม่ไหว! ๆ ไม่ไหวแล้ว! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ยะ? ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ไปได้?!""ขบวนคาราวานของราชสำนัก กลายเป็นงานสังสรรค์ของกลุ่มคนกามราคะไปได้เช่นไร?""ถอยก่อน! ออกห่างจากตรงนี้ก่อนดีกว่า.."สาเหตุที่แม่นางเหวินคิดเช่นนี้กับตนเอง ก็เพราะนางเองก็รู้สึกเปียกตรงหว่างขา.การเสร็จได้ทั้ง ๆ ที่มิได้สอดใส่เป็นทั้งคุณและโทษสำหรับสตรีที่ยังโสด ทว่าสำหรับเหวินเหยาแล้วเหมือนจะเป็นโทษมากกว่า เมื่อนางอยู่ในชุดทหารเกราะเหล็กจะจัดระเบียบอะไรเลยยากไปหมด."อ๊าาาา! , เยสสส! , อ๊าาาา! , อื้อ! , อ๊าาาาา~!"เสียงครางเสียวแบบผสานเสียง 3 รุม 1 ยังคงกู่ก้องไล่หลังตามมา ในระหว่างที่จอมยุทธสาวสายถ้ำมองค่อย ๆ ปีนโขดหินกลับลงมายังพื้นดินปกติ.ทว่

ที่ริมแม่น้ำตรงโขดหินมีการสังวาสกันในน้ำ ทว่านั่นเป็นลักษณะของ 3 รุม 1 หญิง 1 ชาย 3 แต่หนนี้ในรถม้าคันนี้มันคือการเข้าคู่กันแบบพอดิบพอดีตามธรรมชาติ! ชาย 3 คนจากสามมุมกำลังถูกหญิง 3 นางอมองคชาตให้อยู่ทั้งหมด! ที่มุมซ้ายบนเหวินเหยามองเห็นทหารนายหนึ่งกำลังจับหัวของแม่นางวัยเยาว์กระดกขึ้น ๆ ลง ๆ เรียวขาอันหนากร้านของเขาประกบขนาบกับใบหูทั้งสองข้างของนาง แล้วเขาก็พยายาถูมันไปมา เพื่อให้นางเสียวสะท้านไปพร้อมกัน."อึก!..ก..ก..!""ว่าแล้วเชียว ตั้งแต่มีชีวิตอยู่ในนิยายเรื่องนี้มาเรายังไม่เคยทายอะไรผิดเลยสักครั้ง""อูยยย..ย..ย..ย เป็นเราหากโดนแบบนั้นคงคิดถึงสามีที่ตายไปใจจะขาด"แม่นางเหวินผู้ดึงตัวกลับลงมานั่งขดอยู่ข้างรถม้า คนึงคิดถึงความหลังอยู่ครู่หนี่ง.ก่อนจะตัดสินใจโผล่พรวดขึ้นไปอีกครั้งหลังตั้งหลักได้ เป้าหมายของนางคือคุณชายเซียวจวินเหยียน เขาอาจจะเป็นใครสักคนหนึ่งในรถม้าคันนี้ก็ได้ หน้าต่างรถถูกแง้มเปิดเบา ๆ อีกหน คราวนี้นัยน์ตาเฉี่ยวเพ่งมองไปที่มุมขวาบน อั๊ยย่ะ! (哎呀!).เพราะสิ่งที่เห็นดันเป็นท่ายืน ในชุดนุ่งลมห่มฟ้าเปลือยกายล่อนจ้อน ทหารหนุ่มนายนี้ยืนจังก้าขึ้นทั้ง ๆ ที่อยู่ในรถม้าอ