ลู่เสียนมองท่าทางขององค์หญิงอย่างครุ่นคิด ท่าทางแบบนี้คงจะคิดแผนเล่นไม่ซื่อเป็นแน่ เหว่ยอ๋อง เจียวลู่และรองแม่ทัพ ก็พอจะมองออกเช่นเดียวกัน เจียวลู่จึงรีบหันไปปรึกษากับเหว่ยอ๋องอย่างกังวล“ท่านคิดเหมือนข้าหรือไม่?”“อืม”“ถ้าเช่นนั้นเราจะต้องเตือนคุณใหญ่ให้ระวังตัว”“ไม่ต้องหรอก”“ทำไม? ท่านไม่ห่วงนางหรือ?”“ข้าห่วงว่าองค์หญิงผู้โง่เขลาผู้นั้น จะนำพาแคว้นตนให้เดือดร้อนเสียมากกว่า” เหว่ยอ๋องเอ่ยตอบพร้อมยกจอกสุรามาจิบอย่างผ่อนคลาย เจียวลู่และลี่เฉี่ยวมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ“ท่านขยายความหน่อย” “เจ้าเป็นกุนซือผู้เฉลียวฉลาด เหตุใดวันนี้ถึงโง่เขลานัก หากนางเล่นไม่ซื่อกับคุณหนูใหญ่ สัญญายุติสงครามชั่วคราวจะจบลงทันที หากนางฉลาดพอคงไม่ทำอย่างนั้น” เจียวลู่พยักหน้ารับรู้ แต่แล้วจู่ ๆ เหว่ยอ๋องก็ขยับมานั่งตัวตรงก่อนจะเอ่ยออกไป “ก่อนจะประลอง ข้าเหว่ยอ๋องขอกล่าวอะไรสักนิด คุณหนูใหญ่ลู่เสียนคือว่าที่พระชายาของข้า หากนางได้รับบาดเจ็บแม้แต่ปลายเส้นผม นั้นหมายถึงแคว้นเจินละเมิดข้อตกลงการทำสัญญายุติสงครามชั่วคราว ข้าในฐานะเป็นผู้ร่วมลงนาม คงไม่อาจอยู่นิ่งเฉยกับคนที่ละเมิดสัญญา และบังอาจมาทำร้ายคนรัก
Baca selengkapnya