All Chapters of สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง: Chapter 1 - Chapter 9

ณ.เมืองต้าโจว เมืองฝั่งตะวันออกของแคว้นหนาน สตรีผู้หนึ่งกำลังนอนสลบไสลไม่ได้สติอยู่บนเตียงภายในกระท่อมกลางสวน“ชิงเอ๋อ ยังไม่ได้สติอีกเหรอลูก แค่กๆๆ” สตรีวัยกลางคนที่ดูแล้วสุขภาพร่างกายไม่สู้จะดีนัก เดินเข้ามาภายในห้องนอนของนาง นั่งลงข้างเตียงและเอ่ยขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง“แค่กๆๆ อาเจ๋อเอาผ้าชุบน้ำอุ่นมาข้าจะเช็ดหน้าเช็ดตาให้ชิงเอ๋อ” สตรีวัยกลางคนซึ่งมีนามว่าลู่เจียเหยาเอ่ยกับชายหนุ่มสูงโปร่งรูปร่างหน้าตาท่าทางดีซึ่งดูแล้วอายุน่าจะราวๆ 20-21 ปี“ขอรับท่านแม่ พี่สาวนอนนานแล้ว พี่สาวเป็นอะไร?” ชายหนุ่มที่ถูกเรียกว่าอาเจ๋อแม้นจะอายุไม่น้อยแล้วแต่การพูดจาและท่าทางที่แสดงออกมาของเขาราวกับเด็กวัยเพียงสิบขวบเท่านั้นเนื่องจากหลายเดือนก่อนอี้เจ๋อได้รับบาดเจ็บถูกพิษร้าย หลงเข้ามาพบสองแม่ลูกที่อาศัยอยู่ชานเมืองหมู่บ้านตงหยวน โดยซูเยว่ชิงหญิงสาวที่นอนหลับใหลไม่ได้สติอยู่ขณะนี้ช่วยเหลือเขาเอาไว้“ชิงเอ๋อไม่เป็นอะไรหรอก แค่กๆๆ นางเหนื่อยมากเกินไปจึงต้องการพักผ่อนน่ะ” เจียเหยาตอบอี้เจ๋อ“ทะ..ท้องนาง ไม

หลังจัดการนำน้ำในธารวิเศษไปเติมในบ่อใช้สอย โอ่งน้ำที่ใช้ในการปรุงอาหารและกาน้ำชาในเรือนเสร็จแล้ว เยว่ชิงก็นำลูกเจี๊ยบกับลูกเป็ดที่เลี้ยงข้างนอกไปใส่ในมิติพิเศษตามแผนที่วางเอาไว้            เท่านั้นไม่พอเยว่ชิงยังนำปลาที่จับมาได้อย่างง่ายดายจากธารน้ำในมิติพิเศษออกมาปรุงอาหารมื้อกลางวันให้ทุกคนด้วย            “ชิงเอ๋อ เจ้านำปลามาจากที่ใดกัน” ซูฮูหยินเอ่ยถามเมื่อเห็นปลา 2-3 ตัวว่ายเวียนอยู่ในถังน้ำ ส่วนอีกตัวหนึ่งอยู่บนเขียงไม้ที่เยว่ชิงกำลังแล่เนื้อออกมาเตรียมปรุงอาหาร            “ข้านำผักจากสวนของเราไปแลกมาน่ะเจ้าค่ะ” เยว่ชิงตอบ ซูฮูหยินขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย เพราะเพียงพืชผักผลไม้ไม่น่าจะแลกปลาสดๆเป็นๆได้มากถึงเพียงนี้“ชาวบ้านแถวนี้จับปลามาได้เยอะจึงแบ่งปันมาให้ ข้าไม่อยากรับน้ำใจมาเปล่าๆเลยตอบแทนด้วยพืชผักผลไม้ในสวน พวกเขาจึงเพิ่มปลาให้ข้าอีกจึงเป

ก่อนหน้านี้ซ่งตงจิ่นให้เหตุผลอ้างว่า เขาดูแลทรัพย์สินสกุลซูตามคำสั่งเสียของสหายซึ่งก็คือบิดาของเยว่ชิงที่ตายจากไปแล้ว ปกป้องทุกอย่างเอาไว้เพื่อรอเยว่ชิงมารับมันกลับคืนไป“เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ต่อไปข้าจะระวังตัวมากขึ้นและตั้งใจหาเงินเพื่อพาท่านกลับเมืองหลวงไปทวงคืนทุกอย่างของพวกเรากลับคืนจากสกุลซ่งให้ได้เยว่ชิงเอ่ยอย่างมุ่งมั่น ซ่งตงจิ่นเคยเป็นสหายที่พ่อนางยื่นมือช่วยเหลือให้ที่พักพิง หน้าที่การงาน สอนเรื่องการค้าจนเขาตั้งตัวได้ แต่สุดท้ายกลับทรยศหักหลังบิดานางอย่างโหดเหี้ยม“แม่เข้าใจว่าเจ้าคิดอย่างไร แต่จำไว้นะว่าความปลอดภัยและชีวิตของเจ้ากับหลานในครรภ์สำคัญที่สุด” ซูฮูหยินกล่าว“เข้าใจแล้วเจ้าคะ เจ้าตัวน้อยในครรภ์ทั้งสองก็เข้าใจเช่นกัน” เยว่ชิงเอ่ยยิ้มๆ“เจ้าตัวน้อยในครรภ์ทั้งสอง? ชิงเอ๋อ..เจ้าหมายความว่าอย่างไรกัน?” ซูฮูหยินถามบุตรสาวด้วยสีหน้างุนงง“ก่อนหน้านี้ข้าฝันว่าได้ลูกแฝดชายหญิงเจ้าค่ะ พอเข้าเมืองไปให้ท่านหมอตรวจชีพจรดูจึงพบว่าเป็นลูกแฝดจริงด้วย” เยว่ชิงแต่งเรื่องอย่างลื่นไหล

หลังกลับออกมาจากโรงเตี๊ยมซินเจียงแล้วอี้เจ๋อก็คอยเดินตามเยว่ชิงไม่ห่าง“พี่ชายคนนั้นชอบพี่สาว ต้องชอบพี่สาวแน่ๆ” อี้เจ๋อเอ่ย มองหน้าเยว่ชิงพร้อมรอยยิ้มดูไร้เดียงสา“อืม คงงั้นแหละ” เยว่ชิงตอบกลับไป‘ขนาดนางท้องป่องยังมีเสน่ห์ดึงดูดใจบุรุษอีกนะ เฮ้อ..แต่ก็แน่ล่ะ ดูสิ..รูปโฉมนางงดงาม มีหน้าตาผิวพรรณดีถึงเพียงนี้เลยนี่นา’ เยว่ชิงอดชื่นชมตัวเองไม่ได้แม้นโลกนี้จะไม่มีผลิตภัณฑ์บำรุงผิวชั้นยอด ครีมบำรุงผิวชั้นดี แต่การที่เยว่ชิงได้ดื่มกินน้ำจากธารวิเศษ วัตถุดิบชั้นยอด รวมทั้งพืชผักผลไม้ที่รดบำรุงด้วยธารน้ำวิเศษก็ทำให้นางแข็งแรงสุขภาพดี ผิวพรรณผุดผ่องเปล่งประกายทีเดียว‘ใช่ขอรับ เจ้าค่ะ ท่านแม่ของพวกเรางดงามมากจริงๆ ไม่เช่นนั้นคงไม่มีพวกเราขึ้นมาแน่’ เจ้าสองแฝดในท้องที่เงียบไปนานเอ่ยขึ้นกับมารดาของพวกเขาอีกครั้ง‘แน่ะเจ้าเด็กแก่แดด บิดาของพวกเจ้าต้องพิษไม่รู้เรื่องราวหรอกนะ พวกเจ้าจึงได้มาอยู่ในนี้น่ะ’ เยว่ชิงเอ่ยกับลูกๆของนางทางจิตสำนึกพร้อมเอามือลูบหน้าท้องนูนป่องแผ่วเบา‘ไม่ใช่เสียหน่อย ท่านพ่อยามนั้นแม้นจะต้องพิษแต่ยังคงมี

ครอบครัวสกุลซูใช้เวลาครึ่งเช้ากับช่วงบ่ายทำผักดอง ปลา หมูหมักเกลือสมุนไพรรมควันและตากลมจนเสร็จคนท้องอย่างเยว่ชิงก็แข็งแรงดียิ่งนักด้วยดื่มกินน้ำและวัตถุดิบที่ใช้ธารน้ำจากมิติพิเศษดูแลตลอด‘ท่านแม่ ท่านแม่ขอรับ อีกเดี๋ยวจะมีคนแปลกหน้ามาที่เรือน ระวังตัวด้วยนะขอรับ’ เสียงทักท้วงเตือนขึ้นจากเสี่ยวเหวินน้อย‘ผู้ใดกันอาเหวิน’ เยว่ชิงถามบุตรชาย‘เป็นชายจากเมืองหลวงที่ตามเข่นฆ่าท่านยายกับท่านแม่ก่อนหน้านี้เจ้าค่ะ’ หลินเอ๋อตอบกลับมา เยว่ชิงมีสีหน้าท่าทางตกใจไม่น้อย‘หรือเถ้าแก่จงโดนจับได้แล้วว่าลอบติดต่อกับพวกเรา’ เยว่ชิงคิดไปถึงเถ้าแก่จงเมิ่งจื่อคนสนิทผู้ภักดีต่อสกุลซู‘ใช่ขอรับ คนเลวระแคะระคายถึงการมีอยู่ของพวกท่านแล้ว’ เสี่ยวเหวินตอบ“อาเจ๋อ มานี่” เยว่ชิงเรียกอี้เจ๋อซึ่งเขาเดินตรงเข้ามาหานางทันที“อาเจ๋อ อีกเดี๋ยวหากมีคนแปลกหน้ามาที่เรือนดูท่าทางไม่น่าไว้วางใจ เจ้าจำที่ข้าสอนได้ไหมว่าให้รับมืออย่างไร” เยว่ชิงเอ่ย อาเจ๋อทำทีนึกอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้าให้นาง“ลองทบทวนดูหน่อยสิ หากเขาถามว่าที่นี่เป็นเรือนผ