MasukShare
ตอนที่ 8 ความสามารถของอี้เจ๋อ
Tanggal publikasi:
2026-01-09 16:15:33ซูฮูหยินออกมาดูบุตรสาวและอาเจ๋อเตรียมอาหารสำหรับฤดูหนาวอย่างขยันขันแข็ง
“ชิงเอ๋อ เจ้าไปได้หมูป่ามาจากที่ใดกัน” ซูฮูหยินประหลาดใจเมื่อเห็นหมูป่าตัวหนึ่งนอนแอ้งแม้งอยู่ที่ลานหลังบ้าน
“ข้าซื้อจากนายพรานที่ตลาดแล้วให้เขาตามนำมาส่งก่อนหน้านี้น่ะเจ้าค่ะ” เยว่ชิงโป้ปดตอบมารดาไป ซูฮูหยินพยักหน้ารับ
“เช่นนั้นดีเลย หน้าหนาวปีนี้เราคงมีเนื้อให้กินกันอย่างอุดมสมบูรณ์ทีเดียว” ซูฮูหยินเอ่ยอย่างพอใจ
“เจ้าค่ะท่านแม่ ข้าตั้งใจว่าจะเอาไปแบ่งปันกับเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงด้วย”
“ดีแล้วล่ะ พวกเขาช่วยดูแลเรามามาก แบ่งไปให้เถอะ” ซูฮูหยินกล่าวอย่างมีน้ำใจเอื้อเฟื้อไม่แพ้บุตรสาว จากนั้นก็มาช่วยกันหมักดองผักที่อาเจ๋อเก็บล้างทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว โดยอาเจ๋อหันไปจัดการกับเจ้าหมูป่าตัวโตต่อ
‘อาเจ๋อนี่ดูท่าจะใช้มีดคล่องแคล่วกว่าที่นางคิดแฮะ ก่อนหน้านี้ตัวตนของเขาเป็นใครกัน แม้นจะสติปัญญาอ่อนด้อยราวเด็กสิบขวบ แต่ทักษะความสามารถหลากหลายอย่างจากที่นางสังเกตดูกลับไม่อ่อนด้อยเลยสักนิด’ เยว่ชิงคิดขณะบรรจุผักลงในไหและมองดูอาเจ๋อไปด้วย
“ชิงเอ๋อ มีอันใดงั้นรึ เหตุใดเจ้าจึงจ้องมองอาเจ๋อเช่นนั้นเล่า” ซูฮูหยินถามบุตรสาว
“ข้าเพียงคิดสงสัยในที่มาของอาเจ๋อน่ะเจ้าค่ะท่านแม่ แม้นยามนี้เขาจะมีสติปัญญาดังเช่นเด็กวัย 10 ขวบ แต่ทักษะในการใช้มีดดีเยี่ยม อีกทั้งอาเจ๋อยังเรียนรู้สิ่งต่างๆที่ข้าสอนได้อย่างรวดเร็วทีเดียว นับว่าไม่ธรรมดาเลยสักนิด”
“นั่นสินะ ไม่รู้ว่าอาเจ๋อเป็นผู้ใดกันแน่ เหตุใดก่อนหน้านี้จึงถูกวางยาโดนพิษร้ายจนกลายเป็นเช่นนี้ไปได้” ซูฮูหยินเองก็คิดติดใจสงสัยไม่แพ้กัน
‘เมื่อแรกพบกับอี้เจ๋อ เขาสวมเครื่องแต่งกายเรียบง่ายไม่โดดเด่นอะไร แต่เนื้อผ้าแพรพรรณที่ใช้กลับเป็นดิ้นไหมทอมือชั้นดีราคาแพง หยกพกที่ติดตัวมาก็เป็นหยกเนื้อดีล้ำค่า ดังนั้นแล้วอี้เจ๋อย่อมมีพื้นเพไม่ธรรมดาแน่’ ซูฮูหยินคิด
“ท่านแม่เจ้าคะ ท่านคิดว่าอาเจ๋อจะเป็นเหมือนพวกเราที่ต้องคอยหลบหนีศัตรูมาจากเมืองหลวงหรือไม่เจ้าคะ” เยว่ชิงคิดคาดเดา
“เรื่องนั้นก็เป็นไปได้ เพราะหยกพกติดตัวอาเจ๋อเป็นหยกเซี่ยนอวี่เนื้อดีจากแคว้นเหยียน เป็นของบรรณาการล้ำค่าหายากที่ส่งถวายแก่ฮ่องเต้ของแคว้น มิใช่ว่าผู้ใดจะถือครองได้โดยง่าย” ซูฮูหยินซึ่งมีความรู้เรื่องการค้าขายและสินค้าต่างๆเป็นอย่างดีเอ่ยกับบุตรี
“ตอนนี้คนของเราทางเมืองหลวง แม้นมีผู้ซื่อสัตย์ภักดีหลงเหลืออยู่โดยเฉพาะหลงจู๊จง แต่ก็ถูกคนชั่วอย่างตงจิ่นคอยจับตาดูอย่างเข้มงวด เกรงว่าถ้าติดต่อพวกเขาไปเพื่อสืบหาข่าวจะกลายเป็นพวกเราหาเรื่องกระโดดเข้ากองเพลิงเสียเอง” เยว่ชิงคิดอย่างรอบคอบ
‘นางกับมารดาหลบหนีมาอยู่เมืองต้าโจวได้ราว 8 ปีแล้ว หลังจากปลูกเรือนมีที่พักมั่นคงจึงติดต่อคนสกุลซูที่ไว้วางใจได้ ซึ่งยามนี้คอยรับส่งข่าวสารกันมาตลอด
ตัวเยว่ชิงคิดเอาไว้แล้วว่ายังไงก็ต้องแก้แค้นทวงความเป็นธรรม นำทรัพย์สินกิจการและเรือนอาศัยกลับคืนมาจากสกุลซ่งให้ได้ แต่ยามนี้ติดที่นางท้องแก่และต้องดูแลอาเจ๋อซึ่งภูมิหลังไม่ชัดเจนจึงจำต้องชะลอแผนการไปก่อน’
เยว่ชิงคิด ก่อนหันไปมองอี้เจ๋อซึ่งเพียงไม่นานก็จัดการหมูป่าตัวโตแบ่งออกเป็นส่วนๆเสร็จแล้ว
“โอ้โห นี่มันมือมีดชัดๆ ไม่ถึงชั่วยามก็จัดการเจ้าหมูป่าตัวโตแล่หั่นออกมาเป็นชิ้นส่วนเสร็จแล้ว ให้ตายเหอะอาเจ๋อ..เจ้านี่เยี่ยมจริงๆ” เยว่ชิงเอ่ยชื่นชมอาเจ๋อที่หันกลับมามองนางพร้อมยิ้มกว้างและตบมือไปมาด้วยความยินดี
Bab terbaru
สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ภาคพิเศษ 16 : ทำสำเร็จแล้ว
หลังเสร็จเรื่องที่เรือนสกุลเฟิงทุกคนก็แยกย้ายกลับเรือนตนเอง ก่อนแยกกับจิ้งฮูหยิน นางชื่นชมเยว่ชิงไม่หยุดว่าจัดการกับสตรีหน้าหนาได้ถูกใจนัก ตบสั่งสอนเสียหน้าบวมไปเลย“ท่านแม่กลับมาแล้ว เป็นอย่างไรบ้างขอรับจัดการกับสองแม่ลูกนั่นเรียบร้อยหรือยัง”เสี่ยวเหวินถามมารดา“นั่นสิเจ้าคะท่านแม่ ลงมือหนักสมใจหรือไม่” หลินเอ๋อเอ่ยอย่างรู้ทันถ้อยคำเป็นผู้ใหญ่เกินตัว‘ท่านแม่ย่อมลงมือจนพอใจแน่’เสี่ยวหรานน้อยเอ่ยอย่างล่วงรู้ได้เช่นกัน“นั่นสิชิงเอ๋อ เป็นอย่างไรบ้างล่ะลูก” ซูฮูหยินก็ลุ้นตามไปด้วย ลู่เสียนจึงทำหน้าที่เล่ารายละเอียดให้ทุกคนฟัง“เสียดายจริงที่ไม่ได้เห็นหน้าสองแม่ลูกนั่น คงหน้าซีดสลดไม่กล้าทำอะไรแบบนี้อีกแล้วล่ะ” ซูฮูหยินเอ่ยอย่างพอใจ“ที่สำคัญท่านแม่ได้เอาคืนนางด้วย เยี่ยมไปเลยเจ้าค่ะ” หลินเอ๋อเอ่ยอย่างภาคภูมิใจในตัวมารดา“หลินเอ๋อ ไม่เอาลูก เราไม่ควรใช้ความรุนแรงนะ แม่แค่ตบเรียกสตินางเท่านั้น เป็นความหวังดีน่ะ” ปากบอกลูกเช่นนั้น แต่แววตา
สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ภาคพิเศษ 15 : ตบเรียกสติ
“ซื่อจื่อ ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ข้าร้อนเหลือเกิน ข้าต้องการท่าน” จากเอ่ยเรียกมารดา ยามนี้มู่เหยากลับหันมาหาลู่เสียนแทน ด้วยใบหน้าแดงก่ำนัยน์ตาฉ่ำเยิ้มทีเดียว“ซื่อจื่อข้าต้องการท่าน”มู่เหยาจะเข้ามากอดคว้าตัวลู่เสียนแต่เยว่ชิงฉวยตัวนางเอาไว้ได้ทัน“นี่นะหรืออาการแพ้สุรา..พวกท่านใช้ชีวิตมานานถึงเพียงนี้แล้วน่าจะดูออกนะว่ามู่เหยาเจออะไรเข้าไป”เยว่ชิงเอ่ยตอกหน้าอี้เหนียงและเมิ่งสือ ซึ่งตัวเจ้าของบ้านเองผ่านเรื่องราวในชีวิตมามากมายย่อมดูออกว่าหลานสาวโดนยาปลุกกำหนัด ตัวเขาเองถึงกับอึ้งไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้สองแม่ลูกซึ่งเขาไว้วางใจคิดให้ที่พักอาศัย หยิบยื่นน้ำใจไปให้ แต่กลับทำลายกิจการค้าขายของครอบครัว แล้วยังกล้าวางแผนให้เขาเป็นหมากในกระดานใช้เรือนอาศัยเป็นสถานที่ทำเรื่องต่ำช้าไปเสียได้เมิ่งสือทำหน้าพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ขณะอี้เหนียงหน้าซีดสลดลงไปเรื่อยๆ มองแววตาโกรธขึ้งของญาติผู้พี่อย่างหวั่นใจไหนจะสายตาท่าทางของจิ้งฮูหยิน จิ้งโหว ลู่เสียนซื่อจื่อและฮูหยินน้อยซึ่งมองมาที่นางกับบุตรสาวอย
สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ภาคพิเศษ 14 : ลอบวางยา
งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง มีสุราเข้ามารินใส่จอกพร้อมยื่นให้เบื้องหน้าลู่เสียนไม่ได้หยุด ด้วยการเอาอกเอาใจของมู่เหยานั่นเอง “พอเถอะแม่นางสุ่นข้าไม่ชอบดื่มสุรามากนัก”ลู่เสียนปฏิเสธหลังรับเหล้าไปดื่มตามมารยาทหลายจอกแล้ว “อีกจอกเถอะเจ้าค่ะ นะเจ้าคะถือว่าให้เกียรติท่านลุงของข้า”มู่เหยาคะยั้นคะยอและครั้งนี้นางใส่ผงบางอย่างที่ซ่อนไว้ลงไปด้วย ‘ร้ายนักนะแอบวางยาสามีข้า’ เยว่ชิงที่เฝ้าระวังอยู่เห็นเข้าเต็มๆ “เดี๋ยวก่อน..เจ้าใส่อะไรลงไปในสุราจอกนั้นน่ะ” เยว่ชิงเรียกรั้งมู่เหยาไว้ก่อนที่ลู่เสียนจะรับจอกเหล้าจากนาง ทำให้มู่เหยาสะดุ้งโหยงเพราะลอบทำเรื่องเลวๆอยู่&
สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ภาคพิเศษ 13 : ส่งเทียบเชิญ
“ว่าแต่เหตุใดพวกเจ้าจึงไปพบลู่เสียนซื่อจื่อที่เรือนสกุลซูแทนที่จะไปพบจิ้งฮูหยินที่จวนโหวเล่า” เมิ่งสือถามสองแม่ลูก“เอ่อ..พวกเราตั้งใจไปขอบคุณฮูหยินน้อยจิ้งที่วันก่อนเป็นธุระจัดแจงรถม้ามาส่งที่เรือนนี้น่ะเจ้าค่ะ” อี้เหนียงตอบกลับไป“ข้ากับท่านแม่ไปถึงเรือนสกุลซูแต่ยามนั้นฮูหยินน้อยจิ้งยังไม่กลับเรือน จึงนั่งสนทนากับลู่เสียนซื่อจื่อเพื่อรอนางเจ้าค่ะ ผู้ใดจะคิดเล่าว่าจะเกิดเรื่องขึ้น” มู่เหยาเอ่ยเสียงเศร้า“เอาล่ะในเมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ ข้าคงต้องไปเจรจาขอโทษที่เรือนสกุลซูกับทางจิ้งฮูหยินเองแล้ว พวกเจ้าระหว่างนี้อยู่ที่เรือนให้ดีอย่าไปก่อเรื่องวุ่นวายกับผู้ใดอีกล่ะ” เมิ่งสือสั่งความเดิมทีเขาไม่ได้พบเจอเฟิงอี้เหนียงญาติผู้น้องนานหลายปี นับจากนางแต่งงานย้ายตามสามีไปอยู่เมืองอื่น ส่วนเขาก็จากบ้านเกิดมาทำการค้าในเมืองหลวงอี้เหนียงเป็นบุตรสาวของท่านลุงเขาซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆของบิดา นับว่าเป็นญาติไม่ห่างไกลกันนัก เขาจึงพร้อมช่วยเหลือดูแลนางสองแม่ลูกซึ่งได้ข่าวมาว่าสามีนางเจ็บป่วยตายไปได้ไม่นาน น่าเห็นใจนัก
สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ภาคพิเศษ 12 : โดนไล่กลับเรือนอีกหน
“อะไรกันเจ้าคะ เหตุใดจิ้งฮูหยินจึงกล่าวเช่นนั้นเล่า ท่านตามใจลูกสะใภ้เช่นนี้ไม่เหมาะสมเลยนะเจ้าคะ”“กิจการค้าขายและทรัพย์สินเงินทองเป็นเรื่องสำคัญ ท่านควรรักษาผลประโยชน์ของจวนโหวเอาไว้สิ”อี้เหนียงไม่พอใจเพราะคิดหมายปองทรัพย์สินจวนโหวจึงเอ่ยปากค้านออกไปโดยไม่ยั้งคิด“ใช่เจ้าค่ะ ฮูหยินน้อยมีสิทธิ์อะไรมาก้าวก่ายตัดสินใจเรื่องสำคัญเช่นนี้ อีกทั้งท่านยังตามใจทำทุกอย่างที่นางเอ่ยงั้นหรือเจ้าคะ”มู่เหยาปากดีกล่าวขึ้นอีกคน ทำให้จิ้งฮูหยินรู้ซึ้งว่าเยว่ชิงต้องพบเจอกับอะไรก่อนหน้านี้บ้าง“พวกเจ้าสองแม่ลูกมีกิริยาวาจาเช่นนี้เองสินะลูกสะใภ้ข้าจึงทนไม่ไหว”“ข้าทำการค้ากับเถ้าแก่เฟิงมานาน นึกไม่ถึงจริงๆว่าเขาจะกล้าส่งพวกเจ้าสองแม่ลูกมาเจรจาค้าขายแทน”“ที่แน่ๆคือเขาต้องบอกข้อมูลพื้นฐานแก่พวกเจ้า ว่าคนที่ต้องติดต่อพูดคุยการค้าด้วยคือข้า หาใช่ซื่อจื่อไม่”“แต่ที่พวกเจ้าเดินทางไปเรือนสกุลซูเพื่อพบบุตรชายข้าคงเป็นด้วยเจตนาอื่น ซึ่งชิงเอ๋อกับซื่อจื่อย่อมมองออก&rdquo
สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ภาคพิเศษ 11 : ฟ้องจิ้งฮูหยิน
สองแม่ลูกอี้เหนียงและมู่เหยาหลังออกจากเรือนสกุลซูก็ตรงไปยังจวนจิ้งโหวตามที่หลินเอ๋อกล่าวไว้ไม่มีผิด“จิ้งฮูหยินเจ้าค่ะ ฮูหยินน้อยทำเช่นนี้ไม่เหมาะสมเลยจริงๆเจ้าค่ะ ปฏิเสธการค้ากับสกุลเฟิง พูดจาวางอำนาจราวกับว่านางเป็นเจ้าของกิจการสกุลจิ้งเจ้าค่ะ” มู่เหยาเอ่ยฟ้องเยว่ชิงต่อจิ้งฮูหยิน“ตกลงว่าที่พวกเจ้ามาหาข้า เพื่อมาบอกเรื่องชิงเอ๋อไม่ตกลงซื้อขายหินหยกจักรพรรดิกับสกุลเฟิงงั้นหรือ”จิ้งฮูหยินถามย้ำ“ใช่เจ้าค่ะ พวกข้าเป็นตัวแทนท่านลุงเฟิงมาเจรจาธุรกิจกับลู่เสียนซื่อจื่อ แต่นางกลับเอ่ยว่าไม่ขายหยกให้เรา ปฏิเสธการค้าง่ายดายเช่นนี้ทั้งที่เงินมากองอยู่ตรงหน้าได้อย่างไรกัน”“นั่นสิเจ้าคะ ฮูหยินน้อยจิ้งใช้ไม่ได้เลยจริงๆ เป็นเพียงลูกสะใภ้แต่กลับถือดีมายุ่งเกี่ยวเรื่องกิจการค้าขายของสกุลจิ้งช่างไร้เหตุผลสิ้นดี”อี้เหนียงเอ่ยเสริม“แล้วซื่อจื่อล่ะว่าอย่างไรบ้าง”จิ้งฮูหยินถามถึงบุตรชาย แน่ใจว่าสองแม่ลูกคู่นี้มีเจตนาไม่ดีตั้งใจไปพบลู่เสียนที่เรือนสกุลซู“ซื่อจื่อเพียงกล
สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ตอนที่ 74 บรรลุเป้าหมาย
เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นซ้ำสอง โดยงานนี้ทั้งปากและจมูกเชิดรั้นของรั่วเหรินแนบลงไปบนแก้มของซูโหวเต็มๆ ทำเอาสองหนุ่มสาวหยุดนิ่งค้างอยู่ท่านั้นอีกพักใหญ่ก่อนซูโหวจะได้สติหันกลับมามองรั่วเหรินตามสัญชาตญาณ ทำให้ริมฝีปากหยักหนาได้รูปของเขาสัมผัสเข้ากับริมฝีปากบางอวบอิ่มของนางที่ยังนิ่งอึ
Terakhir Diperbarui : 2026-04-02สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ตอนที่ 72 ความสัมพันธ์คู่รักคู่กัด
เมื่อสองแฝดรู้ว่ารั่วเหรินกับซูโหวจะไปรับหน้าที่ชิมขนมของว่างที่ร้านต่างๆในเมืองหลวง พวกเขาก็ขอติดตามไปด้วยทันที“ท่านน้ารั่วเหริน ท่านลุงซูโหวพาพวกเราไปด้วยเถอะนะขอรับ” เสี่ยวเหวินเอ่ยปากพร้อมวิ่งมาเกาะขารั่วเหรินเอาไว้“ข้ากับพี่เหวินอยากไปชิมขนมอร่อยด้วยเจ้าค่ะ&
Terakhir Diperbarui : 2026-04-01สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ตอนที่ 67 ป้ายเกียรติคุณ
เมื่ออาหารจากเมนูเห็ดหลากหลายชนิดถูกนำมาเสิร์ฟ จื่อหรงไท่จื่อก็ประหลาดใจเล็กน้อย“อาหารเหล่านี้ล้วนทำจากเห็ดแทบทั้งสิ้นเลยนี่”“ถูกแล้วเจ้าค่ะ ฤดูกาลนี้เป็นช่วงเวลาฝนตกชุก เหมาะแก่การเก็บเห็ดป่าซึ่งรสชาติดีและมีคุณประโยชน์นำมาทำอาหารจานพิเศษ”เยว่ชิงตอ
Terakhir Diperbarui : 2026-03-31สตรีเช่นข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง ตอนที่ 40 หนอนบ่อนไส้
ครอบครัวสกุลจิ้งและสองแม่ลูกสกุลซู รวมทั้งเจ้าแฝดน้อยนั่งทานอาหารมื้อเช้า พร้อมพูดคุยกันไปตามปกติ‘ท่านแม่สตรีร้ายมาเยือนอีกแล้วขอรับ’ เสี่ยวเหวินน้อยกล่าว‘อะไรกัน มาก่อกวนตั้งแต่เช้าเลยงั้นหรือ’‘ดีเหมือนกันเจ้าค่ะท่านแม่ เจอกันเช่นนี้พวกข้าจะไ
Terakhir Diperbarui : 2026-03-24
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่เป็นนางร้าย ขอหย่าให้ตายท่านอ๋องก็ไม่ยอม
แคลร์ออสติน39.7K Dibacaหวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung48.9K Dibacaเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์63.7K Dibacaพระชายาของท่านอ๋องธงแดง
กระดิ่งจันทร์465.1K Dibacaทะลุมิติมาเป็นลูกสาวของนางร้ายตกอับ
คุณแม่แฝดสาม1.1K Dibacaต่างภพมาพบรักท่านแม่ทัพ
บ้านนิยายบายโซ227 Dibacaเชลยเสน่หา
อักษรามณี272 Dibacaท่านพ่อ! สามีที่ท่านหาให้คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต
BigM00N75 Dibaca
