All Chapters of ข้าคือนางร้าย แต่ไม่ยอมตายตามบท: Chapter 1 - Chapter 10

30 Chapters

ตอนที่ 1 คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ย 1/2

ตอนที่ 1 คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ย 1/2 ตอนที่ 1 คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยณ จวนสกุลเซี่ยตั้งตระหง่านอยู่กลางผืนแผ่นดินประหนึ่งป้อมปราการแห่งศักดิ์ศรี และอำนาจของแม่ทัพใหญ่ผู้คุมกำลังแห่งแคว้น อย่างสุขุมและหนักแน่นภายในจวน บ่าวไพร่นับร้อยชีวิตเคลื่อนไหวเป็นระเบียบราวฟันเฟืองห้องครัวใหญ่ควันอุ่นจากเตาไฟลอยอ้อยอิ่ง กลิ่นอาหารชั้นเลิศไม่เคยขาดเป็นเสมือนหัวใจที่หล่อเลี้ยงทั้งจวนเรือนไม้ฉาบสีน้ำเงินขลิบเส้นเข้มด้วยสีทองตั้งเด่นรับแสงอาทิตย์เมื่อแสงแดดสาดต้อง ผืนไม้เปล่งประกายขรึมขลังและสง่างามยิ่งนักยามฟ้าสาง แสงเงินบางเบาแทรกผ่านหมอกจาง ดั่งม่านสวรรค์ค่อย ๆ เปิดออก นกน้อยเริ่มขานรับวันใหม่บ่าวไพร่เดินเป็นแถวระเบียบมุ่งตรงไปยัง เรือนคุณหนูใหญ่ของตระกูลผ่านต้นเหมยที่ดอกบานสะพรั่งส่งกลิ่นหอม ในมือต่างถือกล่องเครื่องประดับ เสื้อผ้าแพรพรรณประณีตงดงามเรือนคุณหนูใหญ่ดูเรียบหรู งดงาม และมีราคา มิใช่ด้วยการโอ้อวด หากแต่ด้วยการจัดวางที่รู้จักพอดี สมดังนิสัยของเจ้าของเรือน ผู้สูงศักดิ์ เยือกเย็น และมั่นคงในตัวเองอย่างแท้จริง“คุณหนูเจ้าคะ นี่คือเครื่องประดับ กับชุด ให้คุณหนูเลือก เพื่อไปร่วมงานเลี้ยง
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 1 คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ย 2/2

ตอนที่ 1 คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ย 2/2ภายในวังโอ่อ่า เหล่าบรรดาหญิงสาวจากตระกูลใหญ่ต่างพากันแต่งกายประชันโฉมอย่างไม่ยอมกันนั่งประจำที่ของตนตามที่จัดไว้ตระกูลเซี่ยนั้นอยู่ใกล้กับตำแหน่งที่ประทับฮองเฮาทางฝั่งขวา หมายถึงความสำคัญลำดับต้นเซี่ยหลัวเยี่ยน นั่งยังที่ของตนมิเหลือบแลผู้ใด คิ้วโก่งได้รูปราวพู่กันวาด แฝงความมั่นใจจนแทบกลายเป็นความเย่อหยิ่ง ริมฝีปากแต้มสีหม่น โครงหน้าคมชัด สง่างาม ไม่ต้องพยายามเติมแต่ง นางนั่งนิ่ง ราวกับที่นั่งนั้นถูกสร้างมาเพื่อรองรับตัวนางเพียงผู้เดียวข้างกายนางคือลูกพี่ลูกน้อง บุตรสาวจากบ้านรอง หลิวอวี้เหวิน ใบหน้านวลละมุนอ่อนโยน คิ้วเรียวโค้งนุ่ม กลับเสริมให้สีหน้านั้นอ่อนโยน อ่อนหวาน ราวกับผู้ไม่เจนโลก นางยิ้มเล็กน้อยอย่างสงบเสงี่ยมให้เซี่ยหลัวเยี่ยน หากแต่นางได้รับเพียงการเหลือบแลด้วยหางตา ใบหน้าเรียบเฉย ไม่ใส่ใจกลับมา หลิวอวี้เหวินจึงทำได้เพียงยิ้มบาง ๆ หลุบสายตาลง ใบหน้าเศร้าสร้อยเล็กน้อย เสียงซุบซิบดังขึ้นเมื่อหลายคนเห็นกิริยาท่าทางนั้นของเซี่ยหลัวเยี่ยน หากแต่เรื่องนั้นต้องถูกขัดจังหวะ เมื่อพิธีการเริ่มขึ้น องค์ฮองเฮาเสด็จเข้ามายังท้องพระโรงประทับนั่ง
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 2 นี่จึงเรียกว่าร้าย

ตอนที่ 2 นี่จึงเรียกว่าร้ายภายในวังหลวงยังคงคึกคักจากงานเลี้ยง เสียงดนตรีและเสียงหัวเราะหลอมรวมเป็นบรรยากาศแห่งความรื่นเริงแต่ภายนอก เสียงฝีเท้าทหารหนักแน่นดังสะท้อนหินถนน กองกำลังจำนวนมากถูกส่งมาล้อมจวนตระกูลเซี่ย ราวกับเกรงว่าผู้ใดจะหลบหนี ทั้งที่ยังไม่มีผู้ใดถูกตัดสินผิด“ท่านแม่ทัพเซี่ย ข้ามาเชิญท่านไปยังศาลต้าหลี่” เสียงประกาศดังชัดหน้าประตูจวน ทหารองค์รักษ์ยืนเรียงแถว หอกในมือขวางเป็นกำแพงเงียบงัน ไม่นาน ประตูจวนก็เปิดออก“เหตุใดต้องเอิกเกริกถึงเพียงนี้” เสียงทุ้มหนักเอ่ยขึ้นอย่างสงบ“มาเพียงไม่กี่คน ข้าก็ยินดีไป ไม่จำเป็นต้องขนมาทั้งกองทัพ” แม่ทัพเซี่ยยืนตัวตรง สีหน้าไม่เปลี่ยน“ข้ายึดมั่นในความซื่อสัตย์มาตลอดชีวิต ไม่เกรงกลัวการถูกใส่ร้าย” ทุกถ้อยคำ ล้วนเปล่งออกไปเพื่อให้ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบนอกได้ยินอย่างถ้วนทั่ว“เช่นนั้นก็เชิญท่านไปกับข้า” ทหารองค์รักษ์กล่าวรับ ไม่แสดงความเห็นใดอีก หานกั๋วซินก้าวออกมาอย่างร้อนใจ คิดจะเอ่ยห้ามแต่แม่ทัพเซี่ยยกมือขึ้นเสียก่อน“ข้าไม่ผิด ก็ไม่จำเป็นต้องกลัวสิ่งใด” เขาหันไปมองผู้ใต้บังคับบัญชา“ฝากเจ้าดูแลจวนแทนข้า แจ้งข่าวให้คุณหนูใหญ่รู้ก็พอ
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 3 ความเมตตา ไม่เคยได้มาฟรี

ตอนที่ 3 ความเมตตา ไม่เคยได้มาฟรี รถม้าคันหนึ่งเคลื่อนออกจากวังหลวงอย่างไม่เร่งรีบ ล้อไม้บดผ่านพื้นหินเป็นจังหวะสม่ำเสมอ คล้ายหัวใจที่ยังไม่รู้ตัวว่ากำลังจะถูกบีบจนแตกยามสายของเมืองหลวงจิ้งหลัวคึกคักเกินกว่าจะมีใครสนใจรถม้าธรรมดาคันหนึ่ง สองข้างถนนอัดแน่นด้วยผู้คน เสียงเรียกลูกค้าดังแข่งกับเสียงต่อราคา เสียงหัวเราะ เสียงบ่น เสียงถอนหายใจ ปะปนกับกลิ่นฝุ่น เหงื่อ และน้ำมันทอด ที่นี่คือสถานที่ซึ่ง ข่าวลือแพร่เร็วพอ ๆ กับโรคระบาดและวันนี้…มันกำลังจะมีเรื่องใหม่ให้เล่ากันทั้งเมือง ถนนเส้นนี้มุ่งตรงไปยัง จวนเสนาบดีเซี่ยอวี้เฉิง น้องชายแท้ ๆ ของแม่ทัพใหญ่เซี่ยอวี้เทียนรถม้าชะลอความเร็วลงเล็กน้อย ก่อนจะหยุดกึกอย่างกะทันหัน ห่างจากหน้าจวนบ้านรองตระกูลเซี่ยเพียงไม่กี่สิบก้าว แรงสะเทือนทำให้ร่างบางภายในรถสะดุ้งหลิวอวี้เหวินยังไม่ทันเอ่ยถาม บานม่านก็ถูกกระชากเปิดอย่างรุนแรง ลมฝุ่นพัดเข้าใส่ใบหน้า แสงแดดยามสายแยงตาจนแสบก่อนที่นางจะทันมองเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น แรงกระชากที่สองก็ฉุดร่างนางออกจากรถม้า ไม่ปรานี ไม่ลังเล ไม่ให้เวลาเตรียมใจ“อ๊ะ!”เสียงอุทานหลุดจากลำคอพร้อมกับร่างที่กระแทกพื้นหินแข็ง
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 4 ชีวิตพังคลืน

ตอนที่ 4 ชีวิตพังคลืนรถม้าตรงมาจอดหน้าประตูจวน เซี่ยหลัวเยี่ยนเดินลงมา หยุดยืนบนถนน เตรียมจะเดินเข้าไปด้านใน พลันรู้สึกถึงความผิดปกติสายตาชาวบ้านที่จับกลุ่มพูดคุยซุบซิบ และมองมายังนาง ทหารเฝ้ายามครั้นเห็นนางมาถึง รีบเดินเข้ามารายงานทันที“เรียนคุณหนูใหญ่ ท่านแม่ทัพ บัดนี้ถูกคนของศาลต้าหลี่คุมตัวไปแล้วขอรับ” น้ำเสียงร้อนรนนั้น ย่อมบอกสถานการณ์ได้ว่า ไม่ใช่เรื่องดีเซี่ยหลัวเยี่ยน ใจพลันเต้นระทึก เหตุพลิกผันนี้รวดเร็วจนไม่อาจตั้งใจรับทันหญิงสาวเพียงพยักใบหน้ารับรู้ แต่นิ่งสงบ ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ความคิดของนางได้ ภายในจวน พ่อบ้านและบ่าวรับใช้ ต่างนั่งรอนาง ทุกคนราวกับสิ้นหวัง ทั้งห่วงผู้เป็นนายขณะเดียวกันก็ห่วงตนเอง“คุณหนูใหญ่ ขอรับ ท่านแม่ทัพถูกคุมตัวไปแล้วขอรับ” พ่อบ้านใบหน้าราวแก่ลงสักสิบปี รีบเอ่ยบอกทันทีที่พบหน้า“อืม ข้ารู้แล้ว พวกเจ้าไม่ต้องตระหนกไป มีอะไรก็ไปทำเถิด” คุณหนูใหญ่แห่งตระกูล ยังคงวางท่าทีสงบนิ่งไม่หวั่นไหวทุกย่างก้าวที่เดินกลับไปยังเรือนตน สมองทุกส่วนต่างครุ่นคิดถึง ใคร? เหตุใด? เมื่อไหร่? ที่เป็นผู้ทำเรื่องนี้เมื่อนั่งลงแล้ว นิ้วเคาะลงบนโต๊ะ ตั้งแต่นางเดินเข้าม
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 5 เงาเสียงใต้หล้า

ตอนที่ 5 เงาเสียงใต้หล้าเมืองหลวงจิ้งหลัวในยามสายงดงามดังภาพวาด แสงแดดอาบไล้หลังคาอาคารไม้ ท้องฟ้าสีครามสว่างราวถักทอจากไหมวับวาวผู้คนเดินขวักไขว่ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ไร้กังวล ราวกับไม่มีเงามืดใดแฝงอยู่ใต้เท้า โรงเตี๊ยม ร้านค้า และแผงลอยริมถนนไม่ใช่เพียงสถานที่กินดื่มหรือซื้อขาย แต่คือศูนย์รวมของ คำเล่า ข่าวลือ และการตัดสิน และในวันนี้ ไม่มีเรื่องใดถูกพูดถึงมากไปกว่าตระกูลเซี่ย ข่าวอัปยศเริ่มต้นจากหน้าจวนบ้านรอง แพร่กระจายเหมือนไฟลามทุ่ง“ข้าเห็นมากับตา เมื่อวานคุณหนูบ้านรอง หลิวอวี้เหวินถูกตบกลางตลาด!” เสียงหนึ่งดังขึ้นในโรงเตี๊ยมเล็ก ช้อนในมือผู้ฟังหยุดกลางอากาศทันที“ใช่แค่ตบที่ไหนเล่า ยังด่าว่าไปยั่วยวนคุณชายที่มีคู่หมั้นแล้วอีก!” เสียงฮือฮาดังขึ้นรอบด้าน คนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วขยับเก้าอี้ คนที่เดินผ่านหยุดฟังคนที่ไม่รู้เรื่อง…อยากรู้ เพียงไม่กี่ลมหายใจ กลุ่มคนก็ขยายตัวอีกฟากหนึ่งของถนนใต้ชายคาร้านขายผ้ามีวงสนทนาใหม่ก่อตัวขึ้น“ช่างน่าสงสารจริง วันเดียวเกิดเรื่องใหญ่ถึงสองเรื่องในตระกูลเดียวกัน”“สองเรื่อง?”“เจ้าว่ามาเร็ว ข้าเมื่อวานกลับบ้านก่อน ยังไม่ทันรู้เรื่อง!”ชายวัยกลา
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 6 เรือนบ้านรองสกุลเซี่ย

ตอนที่ 6 เรือนบ้านรองสกุลเซี่ยเรือนบ้านรองสกุลเซี่ยตั้งอยู่ในเงาของจวนใหญ่ ราวกับถูกออกแบบมาให้รู้ตำแหน่งของตนตั้งแต่แรกเริ่มไม่โดดเด่น ไม่อหังการ และไม่ควรดึงสายตาผู้ใดมากเกินจำเป็นฐานะของเจ้าบ้านก็เช่นเดียวกันเซี่ยอวี้เฉิง เสนาบดีฝ่ายกรมคลังเขาเป็นน้องชายแท้ ๆ ของแม่ทัพใหญ่เซี่ย หากแต่มิได้ถือกำเนิดจากมารดาเดียวกันมารดาของเขาเป็นเพียงอนุภรรยา ตำแหน่งจึงต้องอ่อนน้อมกว่าฮูหยินเอกตั้งแต่ยังไม่เอ่ยคำใดและในฐานะน้องชาย ความโดดเด่นทั้งมวลย่อมไม่อาจเทียบเคียงพี่ชายได้เมื่อพี่ชายเป็นแม่ทัพ เขาจึงต้องเป็นบัณฑิตเลือกเส้นทางที่ดูสุภาพ สงบ และไม่คุกคามเรือนของบ้านรองจึงถูกสร้างอย่างเหมาะสมพอดีไม่เล็กจนดูถูก ไม่ใหญ่จนล้ำหน้ายามสนธยา เงาอาคารไม้สีเข้มตั้งเรียงอย่างเรียบร้อย รูปทรงเรียบง่าย เส้นสายตรงไปตรงมาไร้การขลิบทองหรือสีฉูดฉาด หลังคากระเบื้องวางต่ำกว่าจวนใหญ่เล็กน้อยราวกับยอมก้มหัวให้โดยไม่ต้องมีผู้ใดเอ่ยสั่งลานเรือนปูด้วยหินธรรมดา พื้นที่แคบกว่าลานหลักของตระกูล หญ้าเขียวขึ้นเป็นหย่อม ๆไม่ได้ถูกตัดแต่งประณีตราวงานศิลป์ หากแต่สะอาดและเป็นระเบียบพอสมควร ไม้ดอกปลูกเพียงไม่กี่ชนิ
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 7 ผู้คุมกระดาน

ตอนที่ 7 ผู้คุมกระดานแสงตะเกียงในตำหนักตะวันออกสั่นไหวช้า ๆ ราวกับลมหายใจของอสูรที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดเปลวไฟสีส้มอ่อนสะท้อนผนังหินเย็นเฉียบ ทอดเงาร่างสูงโปร่งลงบนพื้นอย่างบิดเบี้ยวเงานั้นไม่เร่ง ไม่สั่นไหวมั่นคงดั่งผู้ที่คุ้นเคยกับความมืด และเป็นเจ้าของมันมาเนิ่นนานโม่จิ่งเหิง องค์รัชทายาทแห่งแคว้นยืนหันพระพักตร์ออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่แสงจันทร์เย็นเยียบอาบไล้สันกรามคมสัน เส้นผมดำสนิทถูกรวบอย่างเรียบร้อยดวงเนตรคู่นั้นทอดมองท้องฟ้ายามราตรีอย่างนิ่งสงบหากผู้ใดกล้าสบตา จะรู้ทันทีว่าเบื้องหลังความนิ่งนั้น คือพายุที่พร้อมกลืนทุกชีวิตเสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นด้านหลังขันทีประจำพระองค์ก้าวเข้ามา ค้อมกายต่ำจนแทบชิดพื้นท่าทางของเขาสะท้อนความหวาดกลัวที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจไม่ใช่เพราะอำนาจตามตำแหน่งแต่เพราะเขารู้ดีว่า บุรุษตรงหน้า คือผู้ที่ ฆ่าคนได้โดยไม่ต้องเปื้อนมือ“ฮ่องเต้ทรงรับฟังความคิดเห็นของอัครเสนาบดีพะย่ะค่ะ”เสียงรายงานดังขึ้นอย่างระมัดระวังทุกถ้อยคำถูกเลือกอย่างพิถีพิถันผิดเพียงคำเดียว อาจหมายถึงชีวิตโม่จิ่งเหิงมิได้หันกลับมาพระองค์ยังคงมองออกไปยังความมืดเบื้องหน้าราวก
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 8 หมากที่น่าสนใจ

ตอนที่ 8 หมากที่น่าสนใจศาลต้าหลี่คือสถานที่ที่ผู้คนหวาดกลัวตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวผ่านประตูตั้งแต่ลานหน้าศาลจรดคุกใต้ดิน ทุกอณูอากาศล้วนอบอวลด้วยกลิ่นอำนาจและโทษทัณฑ์ทว่าไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า ในส่วนลึกสุดของสถานที่แห่งนี้จะซ่อนเรือนไม้หลังงามริมน้ำเอาไว้ ราวกับโลกอีกใบที่ไม่ข้องเกี่ยวกับความโหดร้ายเบื้องหน้าเซี่ยหลัวเยี่ยนถูกนำตัวออกมาทางประตูหลัง ก่อนหน้านั้นนางถูกสั่งให้อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า จัดการตนเองให้สะอาดหมดจด ราวกับมิใช่ผู้ต้องโทษ หากเป็นแขกที่กำลังจะเข้าเฝ้า ทุกย่างก้าวของนางมั่นคงสายตากวาดมองเส้นทางอย่างไม่เร่งรีบต้นไม้ใหญ่เรียงรายหลังแนวกำแพงหิน ทำหน้าที่แบ่งโลกคุกหลวงออกจากพื้นที่ลับอย่างชัดเจนเมื่อเรือนไม้ทรงวิจิตรปรากฏตรงหน้าหลังคาสีดำสนิทสะท้อนแสงอาทิตย์ยามสายบานหน้าต่างฉลุลวดลายทั้งกลมและเหลี่ยมอย่างประณีตสระบัวเบื้องหน้าสงบนิ่ง ดอกบัวสีชมพูอ่อนเบ่งบานกระจัดกระจายทุกอย่างงดงามงดงามเสียจนผิดที่ผิดทางเซี่ยหลัวเยี่ยนก้าวขึ้นไปบนระเบียงหินหยุดยืนในโถงกว้างของเรือนเบื้องหน้าคือฉากกั้นทิวทัศน์และเงาร่างของผู้หนึ่งที่นั่งอยู่เบื้องหลังมือเรียวยกกาน้ำชา เท
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

ตอนที่ 9 ก้าวออกจากกำแพงใหญ่

ตอนที่ 9 ก้าวออกจากกำแพงใหญ่ค่ำคืนที่เงียบงัน แสงตะเกียงในเรือนบ้านรองส่องสว่างเพียงริบหรี่เปลวไฟสั่นไหวตามแรงลมหนาว ราวกับไม่มั่นใจว่าจะอยู่รอดจนถึงรุ่งเช้าหรือไม่หลิวอวี้เหวินนั่งนิ่งอยู่หน้ากระจกเงาสะท้อนในบานกระจกเผยให้เห็นรอยแดงคล้ำบนแก้มขาวบางจุดเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงเขียว ชวนให้เจ็บแปลบแม้เพียงมองนางยกมือขึ้นแตะรอยช้ำนั้นเบา ๆปลายนิ้วสั่นไหวเพียงครู่ ก่อนจะกดลงหนักขึ้นเล็กน้อยไม่ร้องไม่สะอื้นมีเพียงแรงกดนั้น…ราวกับต้องการย้ำเตือนตัวเองว่าความเจ็บนี้มีอยู่จริงและไม่มีผู้ใดจะลบมันออกไปได้ง่าย ๆคำพูดหนึ่งผุดขึ้นมาในความทรงจำเสียงแผ่วเบา เย็นชา และไม่แฝงอารมณ์‘ความเมตตา ไม่เคยได้มาฟรี’ริมฝีปากหลิวอวี้เหวินขยับเล็กน้อยรอยยิ้มบางเฉียบปรากฏขึ้นในเงากระจก ก่อนจะเลือนหายไปอย่างรวดเร็วไม่ผิดแน่นางไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับบุรุษใดไม่เคยก้าวล่วงไม่เคยยั่วยวนนางเติบโตมาอย่างระมัดระวังยิ่งกว่าผู้ใดเพราะรู้ดีตั้งแต่เด็กว่าคนของบ้านรอง ไม่มีสิทธิ์พลาดหากไม่ใช่เซี่ยหลัวเยี่ยนจะเป็นใครได้อีกตั้งแต่จำความได้ หลิวอวี้เหวินก็รู้ดีว่าโลกนี้แบ่งคนออกเป็นสองฝั่ง บ้านใหญ่ และบ้านรอ
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status