Semua Bab เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย: Bab 11 - Bab 20

152 Bab

บทที่ 7 [2/2]

หลังจากวันนั้น พวกเขาทั้งสองคนก็แทบไม่ได้พูดกันอีกเลย ภาคินกลับบ้านดึกขึ้นเรื่อย ๆ จนบางคืนก็ไม่กลับเลย ส่วนเซเรน่าก็ได้ใช้ชีวิตของเธอในแบบที่ต้องการ เงียบสงบและไร้ความวุ่นวายเธออ่านหนังสือในสวน ปลูกดอกกุหลาบ ปรุงอาหารกินเอง และจิบไวน์ยามค่ำคืนไม่มีเสียงทะเลาะ ไม่มีคำด่า ไม่มีน้ำตาเธอเริ่มรู้สึกว่าชีวิตแบบนี้…ก็สงบดีเหมือนกัน“จะว่าไปตามบทนิยาย ตอนนี้เขาคงหายไปเจอกอหญ้าบ่อยขึ้นสินะ” เธอพูดกับตัวเองระหว่างตัดแต่งกุหลาบด้วยตัวเอง“แต่แบบนี้ก็ดี เร็วเข้าเถอะ จะได้ไปถึงตอนที่ฉันขอหย่าซะที”แน่นอนว่าเซเรน่าคิดแผนการทั้งหมดไว้แล้ว เธอหย่ากับเขาแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่เช่นนั้นพ่อของภาคินและพ่อของเธอคงไม่ยอม ส่วนภาคินเองก็ไม่ยอมหย่ากับเธอก็เพราะคำขู่ของพ่อของเขา แต่แน่นอนว่าหลังจากกอหญ้าเข้ามาในชีวิตของเขา ภาคินจะทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองหย่ากับเธอ และแต่งงานกับกอหญ้าแทน แม้ว่าจะแต่งแตกหักเขาพ่อของตัวเองก็ตามส่วนเธอเองหลักจากที่หาเรื่องหย่ากับเขาได้แล้ว ก็จะหายไปจากวงจรรักสามเสร้าบ้า ๆ นี่สักทีคืนหนึ่ง ท้องฟ้านอกหน้าต่างมืดสนิท มีเพียงแสงไฟจากรถยนต์คันหรูที่แล่นเข้ามาจอดในลานหน้าคฤหาสน์ เส
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 8

เป็นอีกวันที่แสงแดดยามเช้าลอดผ่านม่านบางเบาเข้ามาบนเตียงกว้าง เซเรน่าขยับตัวช้า ๆ พลางกะพริบตาปรับแสง ดวงตาสีน้ำผึ้งค่อย ๆ เปิดขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบ แต่ไม่นานนัก เสียงเอะอะวุ่นวายที่ดังมาจากชั้นล่างก็ทำให้เธอขมวดคิ้ว“เสียงดังชะมัด” เธอบ่นอุบอิบเบา ๆ น้ำเสียงหวานแฝงความไม่พอใจเซเรน่าลุกจากเตียง เดินไปยังหน้ากระจก แสงแดดยามสายสะท้อนภาพหญิงสาวใบหน้าสวยสง่า เธอสูดหายใจลึก พลางจัดผมให้เรียบร้อยก่อนเดินไปหยิบชุดเดรสสีครีมเรียบง่ายมาใส่ พร้อมสวมรองเท้าแตะบ้านเงียบ ๆ แล้วเดินลงบันไดด้วยท่วงท่าสง่างามทันทีที่ก้าวเท้าถึงโถงชั้นล่าง เสียงพูดคุยคึกคักที่ได้ยินจากห้องอาหารก็ชัดเจนขึ้น เสียงหัวเราะของหญิงสาวคนหนึ่งดังแทรกเสียงช้อนกระทบจาน และเสียงชื่นชมจากเหล่าสาวใช้ดังระงมไปทั่ว“คุณกอหญ้าทำอาหารเก่งจริง ๆ เลยค่ะ กลิ่นหอมจนท้องร้องเลย”“ใช่ค่ะ เมื่อก่อนห้องครัวไม่เคยครึกครื้นแบบนี้เลยนะคะ”“แค่ขนมปังปิ้งธรรมดายังดูน่ากินมาก ๆ เลย”“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ พี่ ๆ ชมเกินไปแล้ว” กอหญ้ากล่าวอย่างถ่อมตน พร้อมรอยยิ้มสดใสคำพูดสุดท้ายนั้นทำให้ริมฝีปากของเซเรน่ากระตุกขึ้นเล็กน้อย เธอหัวเราะในใจเบา ๆ พลางค
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 9 [1/2]

แสงแดดอ่อนของสายวันถัดมาทอแสงลอดผ่านกระจกบานใหญ่ในโถงรับแขก เซเรน่านั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีงาช้าง พลางพลิกหน้าหนังสือเล่มหนาในมือช้า ๆ กลิ่นหอมของชาอู่หลงลอยอบอวลอยู่รอบตัว เธอกำลังใช้ช่วงเวลาเงียบสงบยามสายอย่างที่ชอบภาคินออกไปทำงานตั้งแต่เช้า เสียงเครื่องยนต์ของรถหรูที่ขับออกจากประตูรั้วใหญ่ยังคงก้องอยู่ในความทรงจำไม่นานมานี้ เหล่าสาวใช้พากันโล่งใจ เพราะเมื่อใดที่คุณภาคินอยู่บ้าน บรรยากาศในคฤหาสน์มักตึงเครียดราวกับมีใครเดินถือระเบิดเวลาอยู่กลางโต๊ะอาหารเซเรน่าไม่ได้ใส่ใจนัก เธอเพียงยกชาขึ้นจิบเบา ๆ พลางทอดสายตามองสวนที่ตนเองปลูกไว้ ดอกกุหลาบสีขาวชูช่อท้าทายแสงแดด เหมือนชีวิตของเธอในตอนนี้ที่เลือกจะเบ่งบานอย่างสงบ แม้ไม่มีใครมองเห็นในเวลาเดียวกันเสียงรองเท้าส้นเล็ก ๆ เดินใกล้เข้ามาทางหลังห้อง ก่อนที่เสียงใสนุ่มจะดังขึ้น“คุณเซเรน่ากำลังอ่านอะไรอยู่เหรอคะ?”เซเรน่าไม่ต้องเงยหน้าก็รู้ว่าเสียงนั้นเป็นของใคร กอหญ้าหญิงสาวที่ดูเหมือนจะกลายเป็นแสงสว่างของคฤหาสน์หลังนี้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน“หนังสือเกี่ยวกับพฤกษศาสตร์ค่ะ อ่านเพลินดี” เธอปิดหนังสือเบา ๆ แล้วหันไปยิ้มบาง“คุณเซเรน่าเก่งจังเล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 9 [2/2]

“คุณเซเรน่าคะ! คุณธันวามาหาค่ะ”“พี่ธันวาเหรอคะ?” เซเรน่าพูดยิ้ม ๆ ก่อนจะวางถ้วยชา “เชิญเขาเข้ามาเลย”เพียงไม่นาน ธันวา ชายหนุ่มในสูทเรียบแต่ดูดี เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ใบหน้าคมเข้มและแววตาใจดีทำให้เขาดูเป็นพี่ชายที่ใครเห็นก็ต้องไว้ใจ“เซเรน่า เป็นไงบ้าง” เสียงทุ้มของเขานุ่มนวล แต่แฝงความห่วงใยเต็มเปี่ยม ๆ“สบายดีค่ะพี่ธัน พี่มาทำไมคะ ไม่ได้บอกก่อน” เธอยิ้มอ่อน“ฉันก็คิดถึงน้องสาวแสนสวยของฉันน่ะสิ จะมาหาไม่ได้เหรอ” เขาหัวเราะเบา ๆ แล้วเดินเข้ามานั่งข้างเธอ พลางลูบหัวอย่างเอ็นดูในขณะที่ทั้งคู่ยืนคุยกันด้วยบรรยากาศอบอุ่น แต่ไม่นานกอหญ้าก็เดินเข้ามาใกล้ เสียงหวานใสเอ่ยเรียกอย่างสุภาพ“คุณเซเรน่ามีพี่ชายด้วยเหรอคะ” สายตาของกอหญ้าเปลี่ยนไปทันที เธอทำท่ากระอักกระอ่วนเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มหวาน“อืม” เซเรน่าตอบสั้น ๆ“สวัสดีค่ะ คุณธันวาใช่ไหมคะ ฉันชื่อกอหญ้าค่ะ เป็นเพื่อนของคุณภาคิน”ธันวาหันไปมอง หญิงสาวตรงหน้ามีรอยยิ้ม ดวงตากลมโตและท่าทีสุภาพจนไม่มีอะไรให้ตำหนิ เขาจึงยกยิ้มสุภาพตอบกลับ“ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก”“ฉันก็เหมือนกันค่ะ” กอหญ้าตอบเสียงแผ่ว แต่สายตาเป็นประกายแปลก ๆ ราวกับซ่อนบาง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 10 [1/2]

แสงแดดยามบ่ายทอดลงบนผืนน้ำในสวนด้านหลังคฤหาสน์ แสงระยิบระยับราวกับเกล็ดแก้ว สะท้อนภาพศาลาไม้สีขาวกลางบึงบัวกว้างใหญ่ เสียงลมพัดผ่านปลิวให้กลีบดอกบัวพลิ้วไหวเหนือผิวน้ำ บรรยากาศแสนสงบที่เหมาะสำหรับกับการนั่งจิบชาของเซเรน่าหญิงสาวอยู่ตรงม้านั่งในศาลากลางน้ำ สวมเดรสสีอ่อนเช่นทุกวัน เรือนผมถูกรวบหลวม ๆ อย่างเรียบง่าย ทว่ากลับชูความงามของใบหน้าราวกับผลงานชิ้นเอกของพระเจ้า ขณะที่ตรงข้ามกับเซเรน่านั้น มีกอหญ้าที่ตอนนี้แทบจะกลายเป็น เงาตามติดของเธอไปแล้ว“คุณเซเรน่าคะ~ วันนี้อากาศดีจังเลยนะคะ น้ำในบึงนี่ใสจังเลยค่ะ มองเห็นปลาด้วย” เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่ดูบริสุทธิ์เกินจริง“ค่ะ ที่นี่เลี้ยงปลาคาร์ปมานานแล้ว” เซเรน่าตอบเรียบ ๆ พลางมองปลาตัวเล็กที่แหวกว่ายใต้น้ำ“คุณภาคินชอบปลาคาร์ปเหรอคะ?” กอหญ้าถามทันที“ไม่แน่ใจค่ะ”“เอ๊ะ~ ทำไมล่ะคะ เขาเป็นสามีของคุณนะคะ”น้ำเสียงนั้นมีทั้งความอยากรู้และแฝงความเย้ยหยันอย่างแนบเนียน เซเรน่าจึงวางถ้วยชาที่ถืออยู่ลงช้า ๆ ก่อนตอบน้ำเสียงเรียบ ๆ“บางเรื่อง ฉันก็ไม่จำเป็นต้องรู้ค่ะ”“คุณพูดเหมือนมีอะไรปิดบังเลยนะคะ” กอหญ้าชะงักเล็กน้อย แต่ก็ยังคงรอยยิ้
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 10 [2/2]

“กอหญ้า! เธอเป็นอะไรไหม!”“ฉัน…ฉันเกือบตายแล้วค่ะ!” เธอสั่นสะท้านพลางสำลักจนตัวโยนแต่ในขณะที่เขาโอบร่างของเธอไว้แน่นนั้น เขาไม่ได้สนใจเลยว่า อีกคนหนึ่งกำลังจมลงอย่างช้า ๆ ใต้ผืนน้ำที่ขุ่นคลั่กทางด้านของเซเรน่า สติของหญิงสาวเริ่มดับวูบ พร้อมเสียงรอบข้างที่ค่อย ๆ หายไป จนหลงเหลือแค่เสียงหัวใจที่กำลังเต้นช้าลงเรื่อย ๆ มีเพียงน้ำเย็นจัดโอบล้อมร่างเธอไว้ทั้งตัว ไม่ใช่ความอบอุ่นที่กอหญ้ากำลังได้รับแต่ทว่าในวินาทีก่อนที่ทุกอย่างจะดับลง เธอเห็นเงาหนึ่งพุ่งลงมาจากขอบศาลา พร้อมแรงกระแทกของน้ำดังตูมใหญ่ ร่างนั้นพุ่งตรงเข้ามาคว้าแขนเธอไว้แน่น ออกแรงดึงร่างเธอขึ้นสู่ผิวน้ำด้วยแรงมหาศาล“แค่ก!”เมื่อโผล่พ้นผิวน้ำ เซเรน่ารู้สึกตัวก่อนจะสำลักจนตัวโยน ร่างของเธอถูกอุ้มขึ้นจากบึงด้วยวงแขนแกร่ง พร้อมกลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ผสมกลิ่นควันบุหรี่จาง ๆ ติดอยู่ในอากาศ พอลืมตาขึ้น ก็เห็นใบหน้าหล่อเหลาเหนือศีรษะ ริมฝีปากบาง และดวงตาสีฟ้าราวกับมหาสมุทรแปรซิฟิก“หายใจได้แล้วใช่ไหม” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง“ได้ แค่ก ได้แล้วค่ะ ขอบคุณที่ช่วยฉันนะคะ คุณ…”“ไซรัส”แสงแดดตกกระทบหยดน้ำบนเส้นผมสีขาวของเขา เหมื
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 11

แสงแดดอ่อนของยามสายลอดผ่านผ้าม่านสีครีมที่พลิ้วไหวตามแรงลมยามเช้า กลิ่นดอกไม้จากสวนหลังคฤหาสน์ลอยอ้อยอิ่งเข้ามาแตะจมูก กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของลาเวนเดอร์และกุหลาบขาวคล้ายจะปลุกร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงนุ่มค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆเซเรน่าขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความงุนงง พร้อมภาพเหตุการณ์ในบึงบัวเมื่อวานแล่นกลับมาเหมือนหนังสั้นที่เล่นซ้ำไปมาเสียงน้ำ เสียงกรีดร้องของกอหญ้าแรงดึงที่ฉุดร่างเธอลงใต้น้ำและใบหน้าคมคายของชายคนหนึ่งที่กระโจนลงมาช้วยเธอขุ้นจากบึงโดยไม่ลังเลไซรัส...ชายผู้ซึ่งเป็นตัวร้ายผู้โหดเหี้ยม ที่เข้ามาช่วยชีวิตเธอแทนที่จะช่วยกอหญ้าตามบทเดิม“เรื่องราวมันเริ่มเปลี่ยนไปอีกแล้วสินะ”ริมฝีปากของเซเรน่ายกยิ้มจาง ๆ อย่างไม่รู้ตัว เธอพึมพำเบา ๆ เสียงแหบพร่าเพราะฤทธิ์ไข้ที่ยังไม่หาย ก่อนที่ความคิดจะดำเนินต่อ เสียงเคาะประตูเบา ๆ พลันดังขึ้นสองครั้ง“เซเรน่า…” เสียงเรียกนุ่มทุ้มที่เธอจำได้ดีดังขึ้น“พี่ธันเหรอคะ” เธอเอ่ยเรียก ก่อนที่ประตูจะเปิดออกอย่างแผ่วเบาไม่นานชายหนุ่มในเชิ้ตขาวก็เดินเข้ามา ใบหน้าคมสันสะอาดสะอ้าน ดวงตาเต็มไปด้วยความห่วงใยทันทีที่เห็นน้องสาวนอนซมอยู่บนเตียงกว้าง“เป็นยัง
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 12

บรรยากาศในห้องนั่งเล่นยามเย็นเงียบสงบ มีเพียงแสงอาทิตย์อ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา เซเรน่านั่งอยู่บนโซฟามือเรียวกุมถ้วยชาสีขาวไว้ ข้างตัวมีหนังสือปกแข็งที่เปิดค้างอยู่ เธอค่อย ๆ ยกถ้วยชาขึ้นจิบช้า ๆ กลิ่นหอมของชาเอิร์ลเกรย์แตะปลายจมูก รสขมละมุนของมันคล้ายกับความรู้สึกในใจที่สงบของเซเรน่าไม่นานเสียงเครื่องยนต์รถยนต์คันหรูดังขึ้นจากด้านนอก ก่อนที่ประตูคฤหาสน์จะเปิดออก เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะหนักแน่น เพียงเท่านั้นเธอก็จำได้ดีแม้ไม่ต้องมองก็รู้ว่าใครกำลังกลับมาภาคินกลับมาแล้วสินะ...ภาคินเดินเข้ามาในด้วยสีหน้าเรียบเฉียบ แต่ในดวงตาคมกลับมีบางอย่างปะปนอยู่ ทั้งหงุดหงิดและไม่เข้าใจ เมื่อเห็นท่าทีนิ่งเฉยของเซเรน่าที่มีต่อเขามาสักพัก“กลับมาแล้วเหรอคะ” เซเรน่าเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ โดยไม่เงยหน้าจากหนังสือ“เซเรน่า เธอกำลังเล่นละครอะไรอีก”ภาคินหยุดเท้าอยู่ตรงหน้าโซฟา มองหญิงสาวที่นั่งนิ่งราวกับเขาเป็นเพียงอากาศ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง เซเรน่าปิดหนังสือช้า ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่สวยของเธอนิ่งสงบราวกับผืนน้ำ“ฉันไม่ได้เล่นละครค่ะ แค่กำลังใช้ชีวิตของตัวเองเท่าน
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 13

เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนในห้องโถงใหญ่ดัง ก้องกังวานไปทั่วคฤหาสน์ขนาดมหึมาของตระกูลอภิวัฒน์กุล เสียงนั้นทำให้ภาคินที่กำลังยืนพิงผนังอยู่ต้องละสายตาจากกอหญ้า ที่กำลังออดอ้อนอย่างตั้งใจ แล้วหันไปมองบันไดหินอ่อนที่ทอดลงมาเซเรน่าก้าวลงมาทีละขั้นอย่างสง่าและมั่นใจ เส้นผมถูกรวบขึ้นครึ่งศีรษะ เผยลำคอระหงที่ขาวนวลราวกับหิมะยามเหมันต์ แสงไฟระยิบจากโคมระย้าสีทองสะท้อนกับผิวเนียนของเธอ งดงามเสียจนคล้ายเทพธิดา เดรสรัดรูปลูกไม้สีดำขลับแนบไปกับสัดส่วนพอดีตัว ขับให้รูปร่างของเธอดูสง่า ทั้งเย้ายวน และทรงอำนาจในเวลาเดียวกัน พร้อมกระเป๋าคลัตช์แบรนด์หรูในมือของเธอภาคินนิ่งไปครู่หนึ่งหัวใจที่ไม่เคยหวั่นไหวต่อหญฺงสาว กลับสะดุดอย่างไม่รู้สาเหตุ ภาพของเซเรน่าที่มักจะทำตัววุ่นวาย วิ่งตามเขา จับแขน จับเสื้อ ขอให้เขามองกลับมานั้นจางหายไป เหลือเพียงหญิงสาวตรงหน้าที่ดูสุขุม เยือกเย็น และสวยเกินกว่าที่เคยเห็นในชีวิตนี้แม้แต่กอหญ้าก็ตาม...“คุณเซเรน่า...วันนี้ดูสวยมากเลยค่ะ เดรสสีดำแบบนี้เหมาะกับคุณจริง ๆ เลย”เสียงกอหญ้าพูดขึ้นพลางขยับเข้ามาเกาะแขนภาคินเบา ๆ ดวงตาเธอวาววับด้วยแววอิจฉาที่ซ่อนอยู่หลังรอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya

บทที่ 14 [1/2]

แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านกระจกสีทองของคฤหาสน์อภิวัฒน์กุล ทาบเงายาวบนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ เสียงลมแผ่วเบาพัดผ่านม่านสีครีมที่ปลิวไหวช้า ๆ ความเงียบงันนั้นแทบกลืนเสียงหัวใจของหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังเดือดพล่านด้วยความอิจฉากอหญ้านั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่ สวมเดรสสีหวานที่เผยผิวขาวเนียน ใบหน้าของเธอแต่งแต้มอย่างตั้งใจให้ดูอ่อนโยนราวเด็กสาว หากแต่ภายในกลับเต็มไปด้วยไฟริษยาที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ หญิงสาวเงยหน้ามองภาคินที่นั่งฝั่งตรงข้าม เขากำลังเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ พลางพลิกหน้าหนังสือพิมพ์ไปเรื่อยด้วยสีหน้าเรียบเฉย“เมื่อคืนเป็นยังบ้างคะ พี่ภาคินเจอคุณพ่อไหม?” เสียงของกอหญ้าเอื้อนเอ่ยอย่างหวานใส แต่ในใจกลับร้อนรน“อืม เจอสิ” ภาคินละสายตาจากหนังสือพิมพ์“แล้ว...คุณพ่อว่าไงบ้างคะ” เธอถามพลางยิ้ม พยายามให้ดูเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก“พ่อยังเอ็นดูเซเรน่าเหมือนเดิม” เขาตอบเรียบ ๆ “แต่เมื่อคืนดูเหมือนจะมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ”คำตอบนั้นเหมือนน้ำมันราดลงบนไฟในใจของกอหญ้า ดวงตาเธอไหววูบ ก่อนจะรีบก้มหน้าลงกลบเกลื่อนความรู้สึกที่พลุ่งพล่านภายในกายทำไม...ผู้หญิงคนนั้นถึงได้ทุกอย่างเสมอ!แม้ทั้งที่เคยอาละวาดราวกับนางร้าย
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-27
Baca selengkapnya
Sebelumnya
123456
...
16
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status