บททั้งหมดของ เมื่อข้าเกิดใหม่เป็นภรรยาตัวร้ายฮ่องเต้: บทที่ 1 - บทที่ 10

16

บทนำ

“ว้าย!!! ช่วยด้วยค่าาา ช่วยด้วย!! มีคนตกน้ำ” เสียงสั่นสะเทือนจากผิวน้ำได้ยินแว่ว หากแต่ร่างที่จมกลับไม่สามารถที่จะดันตัวพุ่งขึ้นมาได้ ใครจะคิดว่าภายใต้ท้องน้ำแห่งนี้จะมีกระแสน้ำวนอยู่เบื้องล่าง เธอพยายามเต็มที่อย่างมีสติแต่กลับทำอะไรไม่ได้ลมหายใจที่เริ่มหมดแรงกลั้นถูกปล่อยออกมาเฮือกสุดท้ายก่อนจะหมดแรง“หมายเลขต่อไป” เสียงเรียกลำดับแถวแม้น้ำเสียงจะราบเรียบไม่เปล่งตะโกน แต่กลับก้องกังวานราวกับลำโพงลูกใหญ่“เจ้าเป็นอะไรตาย” ร่างขาวซีดยืนมองชายแก่หนวดยาวที่กำลังเอามือลูบไล้อย่างพอใจ ดวงตากลมเหม่อมองก่อนจะได้สติ“ฉะ..ฉันตายแล้วหรือคะ” เธอถามชายแก่ที่ยังคงเอามือลูบเคราของเขา“ก็ใช่นะซินังหนู เอ็งนะตายแล้ว”“ฉันจำได้ว่า…..” หลิวหลิวยืนนึกถึงภาพสุดท้ายก่อนที่จะมายืนอยู่ตรงนี้ เธอจำได้ว่าตอนนั้นเธอเดินไปเช่าหนังสือนิยายจากร้านใกล้ ๆ บ้านแต่เพราะเวลาใกล้ค่ำ เธอเลยรีบคว้าหนังสือเช่ากลับมาอ่านต่อ แต่ระหว่างทางต้องผ่านทางข้ามแม่น้ำเส้นหลักประจำ ซึ่งเธอเองก็ชอบมานั่งอ่านหนังสือเล่นแถว ๆ นี้ แต่ตอนนั้นช่วงที่เธอเดินผ่าน จำได้ว่ากำลังอ่านหนังสือนิยายอย่างตั้งใจเพียงเนื้อหากำลังเข้มข้น อยู่ ๆ ก็มีร่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 1 ข้าคือสนมซูเฟย

{ยามเฉิน} 07.00-08.59 น.“พระสนมพระอาการเป็นเช่นไรเพคะ” หลิวหลิวเริ่มรู้สึกตัวอีกครั้ง สติของเธอสามารถรับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นได้เป็นอย่างดีดวงตาเรียวหงส์หันมองไปรอบ ๆ ราวสำรวจสิ่งของเครื่องใช้ ต่าง ๆ ที่ดูแปลกตา หลิวหลิวถูกพัดนำดวงวิญญาณห้วงสุดท้ายของจิตสำนึกเธอมายังร่างที่ไร้ดวงจิต แต่ว่าดวงจิตของเธอนั้นแทนที่จะกลับไปสู่ร่างเดิม กลับถูกพัดพามายังร่างของหญิงสาวอีกคน‘นี่เรามาอยู่ยุคไหนกันละเนี้ย..ทำไมทุกสิ่งอย่างรอบตัวถึงดูแตกต่างราวคนละยุคละสมัยอย่างนี้นะ’ ร่างเล็กยันตัวลุกก่อนจะเอนศีรษะอิงกับเตียงนอน เธอหันจ้องมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างเตียงใบหน้ารูปไข่แววตาส่งยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะบิดผ้าสีขาวสะอาดจากอ่างทองเหลืองขนาดพอเหมาะ มือเล็ก ๆ ของนางยกขึ้นบรรจงสัมผัสเช็ดใบหน้าเธออย่างเบามือ"ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหนช่วยบอกได้ไหมคะ" หลิวหลิวเอื้อนเอ่ยออกมาแม้แต่น้ำเสียงของเธอก็ดูต่างออกไปราวกับเป็นคนละคน“พระสนม!! พระสนมรู้ไหม ตอนที่พระองค์ตกลงไปในสระบัวนั่น หม่อมชั้นเกือบจะกระโดดลงตามพระสนมเสียแล้ว โชคดีที่องครักษ์เฉินเห็นเข้าจึงช่วยพระสนมได้ทันนะเพคะ”“องครักษ์เฉิน?” หลิวหลิวหลุดเอ่ยเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 2 ชายชุดดำ

หลังจากที่ร่างกายเริ่มรู้สึกกระปรี้กระเปร่า หลิวเซียงเอ๋อร์ยันกายลุกขยับออกจากเตียงพร้อมทำท่าบิดไปมา“ตายแล้ว!! พระสนมทรงทำท่าอะไรเพคะ” หลินเสียงรีบเอ่ยปรามขณะที่นางเดินยังไม่พ้นธรณีประตูด้วยซ้ำ “ก็บิดขี้เกียจไงเจ้าไม่รู้จักหรือ” หลิวเซียงเอ๋อร์ทำหน้าสงสัยนางไม่รู้ว่าสตรียุคนี้จะอ่อนช้อยไปไหนกันรักษากิริยามารยาทแม้ยามอยู่ในห้องหอส่วนตัวก็ตาม “ขี้เกียจ? พระสนมเหตุใดทรงพูดไม่ไพเราะเช่นนั้นเพคะ” หลินเสียงเอ่ยถามระคนสงสัย นางไม่เคยเห็นสนมตนจะลืมกริยางดงามแม้ยามนอนนางก็จะบรรจงเอนกายอย่างสง่างาม“ก็มันขี้เกียจจริง ๆ แล้วก็น่าเบื่อมากด้วย ตั้งแต่เราลุกมายังมิได้ก้าวออกจากตำหนักไปไหนเลย” หลิวเซียงเอ๋อร์ทำปากเบ้ตึงสายตามองหลินเสียง“เช่นนั้นพระสนมจักเข้าเฝ้าฮ่องเต้ใช่หรือไม่เพคะ” หลินเสียงถามอย่างใคร่รู้เพราะปกติแล้วยามที่นางลุกจากเตียงจะเอ่ยถึงฮ่องเต้เป็นคนแรก“ไม่..เราจะออกไปเที่ยวชมตลาด เจ้าว่าดีหรือไม่” หลิวเซียงเอ๋อร์เอ่ยชวนหลินเสียงที่กำลังเตรียมน้ำล้างหน้าให้นาง“หม่อมชั้นว่าพระสนมควรเข้าเฝ้าฮ่องเต้ก่อนดีหรือไม่เพคะ” “ทำไมเราต้องเข้าเฝ้าก่อนด้วยหล่ะ ในเมื่อฮ่องเต้ก็ทรงมีสนมมากมายใส่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 3 พบฮ่องเต้

​ {ยามเว่ย}13.00 - 14.59 น. หลิวเซียงเอ๋อร์ทอดกายเดินชมสวนดอกโบตั๋นที่กำลังออกดอกเบ่งบานอวดความสวย เธอค่อย ๆ ย่อกายลงพร้อมสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ พลางเผยยิ้มอย่างพอใจ“ถวายพระพรสนมหลิวซูเฟยเพคะ” สตรีร่างบางที่ยืนอยู่ตรงด้านหน้าเธอ ส่งยิ้มเล็กน้อย หลิวเซียงเอ๋อร์ยันตัวรีบลุกยืนก่อนจะพยักหน้ารับ‘แล้วนี่ใครล่ะเนี้ย’ หลิวเซียงเอ๋อร์จ้องมองหน้าเรียวงามดั่งรูปไข่ ดวงตากลมสวยเหมือนกลีบท้อแรกแย้ม เธอคาดเดาไม่ได้เลยว่าหญิงงามตรงหน้านี้เป็นสนมคนใดกัน“หลินเสียงถวายพระพร พระสนมจูเสียนเฟยเพคะ” หลินเสียงที่เดินกลับมาจากห้องเครื่อง หลังจากจัดเตรียมน้ำชาและขนมให้นายสาวได้พักชมดอกโบตั๋น ‘อ้อ..จูเสียนเฟย ภรรยาเยอะดีจริง ๆ ฮ่องเต้องค์นี้...แต่เดี๋ยวนะ งั้นนางก็คือนางเอกในโลกนี้ซิ มิน่าหน้าตาผิวพรรณผุดผ่องออร่าเปล่งประกายเชียว’ หลิวเซียงเอ๋อร์จ้องอย่างลืมตัวด้วยแววตาเยียดยิ้มพร้อมท่ายืนสง่าดุจนางพญา“พระสนมหลิวท่านอาการดีแล้วหรือเพคะ เห็นเหล่านางกำนัลบอกว่าท่านสลบไปนานถึงสามวันด้วยกัน” จูเสียนเฟย หรือจูเหมยฮวาก้มหน้าด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับกำลังหวาดกลัวในท่าทางของนาง“เราดีขึ้นแล้วสนมจูมิต้องเป็นห่วง นาง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 4 หอคณิกา ภาคแรก

หลิวเซียงเอ๋อร์เดินวนไปมาหน้าห้องหอในตำหนักซูฮวากง ร่างบางเดินกระสับกระสายจนคนมองต้องรู้สึกเวียนศีรษะ“พระสนม..พระองค์เดินแบบนี้มานานแล้วนะเพคะ”“เรากำลังใช้สมาธิอยู่นะซิ ขอเราอยู่คนเดียวซักพักได้ไหมเจ้าออกไปก่อน” หลิวเซียงเอ๋อร์หยุดหันมองหลินเสียงที่กำลังนั่งมองเธอ“งั้นหม่อมชั้นจะออกไปอยู่ข้างนอกห้อง หากพระสนมต้องการสิ่งใดเอ่ยเรียกหม่อมชั้นได้นะเพคะ” หลินเสียงพูดจบก็ถอยหลังออกประตูไม้ใหญ่นั้นไป จวบกับองครักษ์เฉินฮั่วกลับมาพอดี“แม่นางหลิน พระสนมทำอะไรอยู่หรือ”“พระสนมทรงเดินไปแล้วก็เดินมา”“เดินไปแล้วเดินมา? ”“เจ้าค่ะ” หลินเสียงไม่พูดต่อเธอทรุดตัวลงโต๊ะหินอ่อนศาลานอกห้องหอของสนมซูเฟยก่อนจะนั่งเอามือเท้าคางเฉินฮั่วนึกสงสัยแต่ก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปหากไม่มีเสียงเรียกหรือสิ่งผิดปกติใด ๆ เขาแทบไม่มีสิทธิ์ก้าวเข้ามา ณ ที่แห่งนี้เลยเสียด้วยซ้ำหากมิเพราะเสนาบดีหลิวเป็นคนสั่งให้เขามาค่อยอยู่ปกป้องนาง“หลินเสียงข้านึกออกแล้ว” หลิวเซียงเอ๋อร์วิ่งเปิดประตูใหญ่หน้าห้องหอ“พระสนม!!” หลินเสียงตกใจที่จู่ ๆ หลิวเซียงเอ๋อร์ก็วิ่งมาเปิดประตู นางรู้ว่าตั้งแต่ที่สนมหลิวซูเฟยฟื้นหลังจากตกน้ำนั่นท่าทางก็ร
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 5 หอคณิกา ภาคจบ

ฮ่องเต้หนานรั่วหานยามนี้เป็นนายโลมชั้นหนึ่งของหอคณิกาผู้ที่ถูกเข้าใจผิดเป็นฉินม่อซีถูกนำพามายังห้องส่วนตัวชั้นสอง แสงไฟจากตะเกียงถูกจุดไว้ตามมุมต่าง ๆ ร่างขาวนวลตัดสีแดงของชุดนั่งจิบสุราใบหน้าแดงระเรื่อหากแต่พอครองสติได้ดี หลิวเซียงเอ๋อร์ยกยิ้มให้เขาเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเรียกพร้อมกวักมือเล็ก ๆ นั่น“มา มา มา คุณชายฉินท่านอย่าได้กังวลข้าเพียงแค่ชื่นชอบเสียงพิณที่ท่านดีดมิได้หวังสิ่งใดเลย” หลิวเซียงเอ๋อร์รีบเอ่ยเจตนาตนอย่างชัดเจนเธอมาที่นี่เพราะต้องการตีสนิทผูกมิตรกับเขาเพื่อวันหน้าจะพอหาข้อมูลได้บ้าง หากแต่บุรุษตรงหน้าเงียบไม่มีเสียงเอื้อนเอ่ยใด ๆ ออกมา ใบหน้าถูกปกปิดด้วยผ้าบางจับจ้องแววตาได้เพียงราง ๆ หลินเสียงนั่งลงข้างกายบ่าวก่อนจะนำพัดขึ้นมาพัดวีให้เธอ“คุณชาย ท่านกังวลข้าหรือ”“........” หลินเสียงชะโงกใบหน้ามองบุรุษนั่นด้วยความไคล้รู้ก่อนจะทรุดตัวลงที่พื้นพร้อมก้มหน้ามองพื้น“เป็นอะไรหลินเสียง” หลิวเซียงเอ๋อร์หันมองหลินเสียงอย่างแปลกใจในท่าทาง“คุณชายฉิน ข้าขออภัย” พูดจบร่างบางลุกเอื้อมมือจับผ้าปิดบังใบหน้าออก ก่อนที่ดวงตายาวเรียวจะเบิกกว้าง“ฝะ…ฝ่าบาท? ” หลิวเซียงเอ๋อร์รู้ว่าฮ่องเต้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 6 คืนส่งตัว

ท้องฟ้ายามราตรีที่ดูสว่างไสวด้วยดวงดาวเปล่งแสงเป็นประกายเต็มท้องฟ้าหากแต่จิตใจนางยามนี้กลับร้อนรนยิ่งกว่าโดนเปลวไฟ หลิวเซียงเอ๋อร์นั่งมองดวงหน้าน้อย ๆ ของเธอยามนี่เริ่มคุ้นตา หากแต่ใจนางกลับสั่นไหวราวสายน้ำที่ถูกหยดฝนเทกระหน่ำ“พระสนมสวยที่สุดแล้วเพคะ” น้ำเสียงอ่อนโยนของหลินเสียงดังขึ้นข้างใบหูอย่างชัดเจน หากแต่เธอกลับไม่รู้สึกยินดีในคำป้อยอนี้“เหตุใดฝ่าบาทจึงเลือกเรา” หลิวเซียงเอ๋อร์ขมวดคิ้วอย่างหาข้อยุติมิได้‘ในบทก็ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องเข้าหอ หรือเพราะสนมซูเฟยไม่ได้ตายตั้งแต่ต้นเรื่องเนื้อหาจึงได้เปลี่ยนแปลง’ ดวงตาเรียวหงส์แต่งแต้ม ริมฝีปากอิ่มถูกระบายแต่งจนสวยงาม“พระสนมได้เวลาส่งตัวแล้วเพคะ” ร่างเล็กย่อกายถอยหลังสองก้าวก่อนจะเดินออกไปเปิดประตูต้อนรับสตรีวัยกลางคนที่เข้ามาพร้อมกับเหล่ากำนัลอีกหกนาง“เหลียนมามา ข้าเตรียมยาบำรุงไว้ให้พระสนมแล้วเจ้าค่ะ”“ดี..เด็ก ๆ ถอดชุดพระสนมและนำผ้านี้ห่อกายนางไว้ให้ดี” เหลียนมามาจับผ้าสีขาวสะอาดตาส่งให้นางกำนัล“เดี๋ยว..พวกเจ้าจะต้องถอยชุดข้าทำไมกัน”“พระสนม…ท่านย่อมรู้ดีขนบธรรมเนียมประเพณีเป็นเช่นไรท่านก็เคยเรียนมาแล้ว”‘เรียนอะไรฉันไม่เคยได้เรี
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 7 ผู้ต้องสงสัย

ร่างบางถูกหามส่งกลับตำหนักเมื่อยามโฉ่ว1นางรอดมองออกจากหน้าต่างเกี้ยวที่นำมาส่ง หลิวเซียงเอ๋อร์จ้องมองเงาของใครคนหนึ่งยืนใต้ต้นดอกเหมยที่กำลังบานสะพรั่งสะท้อนแสงจันทร์ยามราตรี บุรุษร่างสูงยืนพิงลำต้นสูง สายตาทอดมองดูไร้จุดหมายอย่างเหม่อลอย“เฉินฮั่ว” หลิวเซียงเอ๋อร์เปล่งเสียงเรียกเขาจากด้านหลัง ที่ยามนี้เธอได้จัดแจงชุดไว้อย่างเรียบร้อยอีกครั้ง“พระสนม..” เฉินฮั่วยกมือคารวะมองดวงตายาวเรียวที่จับจ้องมาที่เขาราว แววตานางยามนี้ดูช่างเหมือนเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ อีกครั้ง นานแล้วที่เขาไม่คิดว่าจะได้เห็นแววตาเช่นนี้อีกครั้ง“ท่านมีเรื่องใดไม่สบายหรือไม่” หลิวเซียงเอ๋อร์เอ่ยน้ำเสียงเป็นห่วงเป็นใย“กระหม่อมมิมีสิ่งใดต้องไม่สบายใจ หากแต่คืนนี้แสงจันทร์ช่างงดงามว่าทุกคืนนัก” หลิวเซียงเอ๋อร์เงยหน้ามองดวงจันทร์ที่ทอแสงประกายนวล เพียงแต่ดวงจันทร์ที่เธอมองเห็นกลับเป็นดังเช่นทุกวันเหตุใดเฉินฮั่วจึงมองว่างดงามกว่าทุกวัน “ข้าว่าทุกวันพระจันทร์ก็ส่องแสงงดงามดังเช่นทุกวัน มิใช่หรือ” ร่างบางหยุดยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ร่างสูงใบหน้าแหงนมองดวงจันทร์ที่เต็มดวงกลางท้องฟ้ายามมืดมิด“ยามที่คนเรามีความสุขสิ่งที่เคยมองเหมือ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 8 ถูกลอบสังหาร

-คืนวันเทศกาลหยวนเซียว (เทศกาลโคมไฟ) -แสงไฟสว่างที่ประดับประดาไปด้วยโคมไฟหลากสี บ้างก็แขวนไว้ตามกิ่งไม้ ชายคา ร้านค้าต่าง ๆ มากมายคึกคักกว่าทุกครั้งผู้คนเบียดเสียดส่งเสียงปะปนไปกับดนตรีการแสดง“พระสนมสวมอาภรสีแดงแล้วสวยยิ่งนักเพคะ” นางกำนัลนางหนึ่งเอ๋ยชมขณะที่กำลังจัดแจงกับอาภรณ์บนกายนางอย่างพิถีพิถัน เทศกาลหยวนเซียวเป็นเทศกาลสำคัญเหมือนเป็นวันปีใหม่ของชาวจีนที่มีมาช้านาน หลิวเซียงเอ๋อร์รู้สึกตื่นเต้นยิ่งนัก“พระสนมเสร็จแล้วหรือไม่” เสียงของเหลียนมามาที่ดังมาแต่ไกลจนเหล่ากำนัลเริ่มมือไม้สั่นด้วยความกลัว ร่างอวบอ้วนค่อย ๆ เปิดประตูห้องหอก่อนจะเดินมาย่อกายคาราวะนาง“ถวายพระพรสนมหลิว ยามนี้ฮ่องเต้ทรงพร้อมแล้วหม่อมชั้นได้จัดเกี้ยวร่วมขบวนให้พระองค์ร่วมกับสนมจูแล้วเพคะ” หลิวเซียงเอ๋อร์พยักหน้ารับพร้อมกับยกมือห้ามเหล่ากำนัลให้หยุดแต่งตัวให้นางขบวนเกี้ยวของฮ่องเต้และฮ่องเฮาพร้อมด้วยเหล่าองค์หญิงองค์ชาย และสนมได้เคลื่อนออกไปยังคฤหาสน์กลางลานพลับพลาที่ถูกจัดเตรียมไว้ยามที่มีการจัดเทศกาลสำคัญ หรือไว้ต้อนรับแขกบ้านแขกเมือง เหล่าชาวบ้านได้เห็นก็คุกเข่าลงต่างกู่ร้องแสดงความเคารพ“ขอฮ่องเต้ทรงพระ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม

ตอนที่ 9 ความสงสัย

หลิวเซียงเอ๋อร์ที่ตอนนี้ได้กลับถึงตำหนักซูฮวากงอย่างปลอดภัยโดยมีองครักษ์เฉิน และหลินเสียงค่อยดูแลนางตลอดทาง ร่างบางสั่นราวผืนน้ำสะเทือน เหตุการณ์ต่าง ๆ สำหรับค่ำคืนนี้ถือว่าหนักหนาสำหรับสตรีตัวเล็ก ๆ เช่นนาง หลิวเซียงเอ๋อร์ได้แต่ภาวนาให้ภาพต่าง ๆ ที่เธอเห็นได้ลบออกไปจากความทรงจำนางเสีย แต่ก็ดูเหมือนจะยากนัก หลินเสียงเอื้อมมือโอบกอดร่างนางไว้แม้ตัวเองจะคงสั่นผวาไม่ต่างกัน เฉินฮั่วนั่งมองสตรีสองนางกกกอดกันอย่างหวาดกลัวแต่ก็ไม่สามารถที่จะปลอบขวัญนางไปได้มากกว่านี้ เขาลุกอุ้มซ้อนตัวสนมหลิวซูเฟยก่อนจะก้าวพานางไปส่งยังห้องบรรทม เหล่านางกำนัลเห็นใบหน้าซีดขาวต่างรีบกุลีกุจอพากันตระเตรียมน้ำท่าอาบก่อนจะพาร่างบางหายไปในห้องอาบน้ำราวหนึ่งเค่อ(2) นางถูกผลัดเปลี่ยนประทินโฉมอีกครั้ง หลินเสียงประคองร่างนางก่อนจะนำเครื่องยาหอมส่งให้นาง“ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว เจ้าไปพักผ่อนเถอะ” หลิวเซียงเอ๋อร์ผินหน้ามองร่างสูงที่ยังคงยืนมองนางอยู่ข้างเตียง“พระสนม..ทรงบรรทมเถิดข้าสัญญาว่าข้าจะไม่ไปไหน หากพระสนมต้องการสิ่งใดโปรดเอ่ยเรียกข้า” เฉินฮั่วมองหน้าซีด ๆ ของนางที่ยามนี้ช่างน่าสงสารนักเขารู้สึกโมโหตัวเองหากไม่มัวหล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-28
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status