All Chapters of ชาตินี้นางร้ายเช่นข้าจะขอขีดเส้นด้ายวาสนาด้วยตนเอง: Chapter 1 - Chapter 10

จวนตระกูลลู่ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ อากาศค่อนข้างแจ่มใสเป็นอย่างมาก ต้นไม้ใหญ่เริ่มมีใบไม้สีเขียวขจีแตกยอดอ่อนหลายใบ มองดูแล้วให้ความรู้สึกที่สดชื่นมีชีวิตชีวาไม่น้อย ผู้คนต่างเปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าที่เบาสบายมากขึ้น หลังจากที่ต้องทนเหน็บหนาวกับสภาพอากาศที่เย็นยะเยือกมาร่วมหลายเดือน"อาซี คุณหนูตื่นหรือยัง ข้าซื้อขนมดอกท้อจากร้านหลินเยี่ยนโหลวมาให้คุณหนูด้วย""ยังเลยพี่อาหลิง วันนี้คุณหนูบ่นว่าปวดหัว อยากจะนอนพักนานหน่อย ท่านก็ฝากขนมนี่เอาไว้กับข้าเถิด รอคุณหนูตื่นเมื่อใด ข้าจะเอาไปให้คุณหนูเอง""เช่นนั้นก็รบกวนเจ้าแล้ว""รบกวนอะไรกันเล่า"อาซีท้วงอย่างไม่เห็นเป็นจริงเป็นจัง อาหลิงยิ้มออกมาเล็กน้อย เมื่อส่งห่อขนมให้อาซีแล้วก็ไปจัดการงานของตนเองต่อพวกนางสองคนคือสาวใช้คนสนิทของคุณหนูจินซิน ซึ่งติดตามมาจากบ้านเดิมสายลมโบกโบยพัดพริ้วเข้ามาในห้องนอน ทำให้หญิงสาวที่กำลังนอนอยู่บนเตียงมีอาการกระสับกระส่าย นางรู้สึกเย็นวาบไปทั้งใบหน้าจนต้องลืมตาตื่นขึ้นมา คล้ายว่าทุกสิ่งรอบกายหยุดนิ่ง สายลมเมื่อครู่ก็หยุดพัดไหวไปชั่วขณะ จินซินกวาดสายตาไปรอบๆ ก่อนจะดีดกายลุกขึ้นมาจากเตียงนอนนี่มันเรื่องอันใดกัน ก่

เมื่อออกมาจากเรือนใหญ่แล้ว จินซินยังคงไม่ได้กลับไปที่เรือนพักของตนเอง แต่กลับมาเดินเล่นรับลมหลังมื้ออาหารที่สวนบุปผาด้านหลังจวนโหว จวนโหวแห่งนี้กว้างใหญ่มาก ท่านลุงโหวของนางนั้นเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ของแคว้นจิ่งโจว รบชนะศึกมานับไม่ถ้วน อีกทั้งยังมีคนนับหน้าถือตาไม่น้อยแต่เพราะนางทำให้ความรุ่งเรืองของตระกูลลู่ค่อยๆ เสื่อมถอยลงไปช้าๆหลังจากที่นางผิดหวังจากลู่จื่อเซวียนก็กลายเป็นคนประชดชีวิต เข้าออกหอสุราและโรงพนันเป็นว่าเล่น จนกระทั่งได้พบกับฉิงหงเย่ชินอ๋องจอมเสเพล เขาสารภาพว่าหลงรักนาง แรกเริ่มนางไม่เชื่อ ฉินหงเย่ยิ่งเอาอกเอาใจนางทุกอย่าง ทำดีกับนางสารพัดจนนางใจอ่อนและตัดใจจากลู่จื่อเซวียนได้ ท้ายที่สุดก็หลงรักเขาแทนเมื่อรักแล้วนางจึงยอมเชื่อเขาทุกอย่าง เขาบอกว่าอยากให้นางร่วมมือกับเขาเอาคืนคนชั่ว เขาจะช่วยนางเอาคืนลู่จื่อเซวียน ส่วนนางก็ต้องช่วยเขาวางแผนชิงบัลลังก์ แรกเริ่มนางไม่เห็นด้วยที่เขาเสนอว่าจะให้นางเข้าวังหลวงไปคัดเลือกเป็นพระสนม แต่เพราะเขาเอาอำนาจและความมั่งคั่งมาหลอกล่อและยังบอกว่าหากไม่ทำเช่นนี้จะเอาคืนลู่จื่อเซวียนได้เช่นไร หากนางมีอำนาจในมือทุกอย่างล้วนง่ายดายทั้งสิ้น รอแ

จินซินกลับมาถึงเรือนนอนก็หลับเป็นตาย ตื่นมาอีกทีก็รู้สึกดีขึ้นมาก แม้จะเวียนหัวนิดหน่อยแต่อาการสั่นหายไปแล้ว แต่เมื่อคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นนางก็อายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี ลู่จื่อเซวียนเห็นด้านมืดของนางเพิ่มอีกแล้วหญิงสาวเม้มริมปีปากแน่น พร้อมกับท่องเอาไว้ในใจว่านับแต่นี้นางจะต้องเลิกดื่มสุราให้จงได้เมื่อคิดตกแล้วนางก็สบายใจขึ้นมาก นั่งพักต่ออีกครู่หนึ่งจึงสั่งให้อาซีและอาหลิงไปทำน้ำแกงสร่างเมามาให้นางดื่มสักถ้วยหลังจากที่พูดคุยเรื่องถอนหมั้นกับลู่จื่อเซวียนเรียบร้อยแล้ว จินซินก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก วันเวลานับแต่นี้ของนางย่อมดีขึ้นมาก อีกทั้งนางยังใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ด้วยการศึกษาสมุนไพรต่างๆตระกูลจินเป็นตระกูลคหบดีก็จริง แต่บิดาของนางก็มีความรู้เรื่องสมุนไพรอยู่ไม่น้อย เขาจับมือสอนนางทุกอย่างแต่ยามนั้นนางฟังหูซ้ายทะลุหูขวา โชคดีที่ยังพอจะจำในสิ่งที่ท่านพ่อเคยสอนได้อยู่บ้าง นางจึงเริ่มเรียนรู้สิ่งเหล่านี้ด้วยตนเองใหม่อีกครั้งหมดเวลาไปครึ่งค่อนวันในที่สุดนางก็ทำถุงหอมจินกู่ออกมาได้สองถุง และนำไปมอบให้ลู่โหวและโหวฮูหยิน อีกทั้งยังบอกว่าถุงหอมนี้ช่วยทำให้บรรเทาอาการหน้ามืดวิง

ชายหนุ่มมองนางและยิ้มอย่างอ่อนโยน ในขณะที่มือยังคงออกแรงนวดให้สตรีตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ ก่อนจะครุ่นคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้าเขาจำได้ว่าก่อนหน้านี้ตนเองถูกฉินหงเย่สังหารจนตายไปแล้ว หลังจากนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าจินซินมีจุดจบเช่นไร เดิมทีเขาเสียใจมากที่ปกป้องนางไม่ได้ แต่ใครจะคิดกันเล่าว่าเขาจะย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างตนเองตอนที่มีอายุเพียงสิบแปดปีเท่านั้น เรื่องนี้ช่างน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง เขาทั้งดีใจระคนแปลกใจในคราเดียวกันบางทีอาจจะเป็นเพราะจิตใจที่แรงกล้าของเขาซึ่งอยากจะปกป้องนางอีกครั้ง จึงทำให้เขาได้ย้อนเวลากลับมาเกิดใหม่ ได้พบกับนางในชาตินี้ ช่างดีเหลือเกินเมื่อกลับมาแล้ว สิ่งแรกที่เขาทำก็คือจัดการพ่อบ้านอวี๋ทันทีทันใด พ่อบ้านอวี๋ผู้นี้มีใจละโมบ หากปล่อยเอาไว้วันหน้าจะยิ่งเป็นภัยต่อนาง มิสู้จัดการตัดไฟเสียแต่ต้นลมให้สิ้นซาก เขาทำทุกอย่างอย่างรอบคอบและยังยกเอาบิดานางขึ้นมาอ้าง ทำให้นางไม่ระแวงสงสัยในตัวเขาแท้จริงแล้วเขาไม่เคยฝันเห็นนายท่านเลยด้วยซ้ำเขาย้อนเวลากลับมา เป้าหมายเดียวก็คือดูแลนางให้ดี หากนางคิดจะทำสิ่งไม่ดี เขาจะเป็นคนยับยั้งนางด้วยตนเอง หากนางพบเจอบุรุษที่

จินซินคร้านจะสนใจคำนินทาเหล่านั้น นางจึงแสร้งทำเป็นลมพัดผ่านหูไปแค่นั้น อีกอย่างวันนี้นางตั้งใจมาทำบุญ ไม่ได้อยากมาทะเลาะกับผู้ใด อีกทั้งคำพูดเหล่านั้นหากจะกล่าวแล้วก็เป็นความจริง ชื่อเสียงของนางย่ำแย่แล้วจะโทษผู้ใดได้เล่า นางทำตนเองทั้งนั้น เช่นนี้แล้วก็ปล่อยวางเสียแล้วใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้ดีก็พอเมื่อจินซินเข้ามาในอารามบัวเขียวแล้วก็มอบเงินทำบุญค่าน้ำมันตะเกียงไปหลายตำลึง นางจุดธูปปักลงบนกระถาง พร้อมกับนั่งหลับตาพนมมือเพื่อขอพรอยู่ในใจเงียบๆขอให้ชาตินี้ทุกคนที่อยู่รอบกายข้าแคล้วคลาดปลอดภัย ขอให้้ข้ามีสติตื่นรู้อยู่ทุกเวลา ขอให้ชีวิตของข้าราบรื่นไร้คลื่นลมสายลมพัดโชยจากด้านนอกพัดเข้ามาปะทะกับใบหน้าของนางวูบหนึ่งจนรู้สึกหนาวสะท้าน ในขณะที่นางกำลังหลับตาอยู่นั้น ในหัวก็ปรากฏภาพของเรื่องราวในชาติก่อน"เจ้าจะเข้าวังหลวงไปคัดเลือกเป็นพระสนมอย่างนั้นหรือ เพราะเหตุใด"ลู่จื่อเซวียนเอ่ยถามจินซินอย่างเคร่งเครียด เขาไม่เชื่อว่านางจะกล้ามีความคิดเช่นนี้หากไม่มีคนคอยชี้แนะ คนของเขาบอกว่าระยะนี้นางมักติดต่อกับฉินหงเย่ทั้งยังไปดื่มสุราด้วยกันอยู่เสมอ ท่านอ๋องผู้นั้นอุปนิสัยเสเพลไม่เอาไหน คงไม่