LOGINShare
บทที่3 :: รื้อทุกความทรงจำ 1/1
publish date:
2026-03-30 21:00:12บทที่3
รื้อทุกความทรงจำ
ปัก!
เสียงแก้วคริสตัลกระทบลงบนโต๊ะเตี้ยหน้าโซฟาอย่างแรง เอยนั่งดื่มอยู่ลำพังในห้องนั่งเล่นที่หรูหรา เธอไม่อยากเจ็บ ไม่อยากฟุ้งซ่าน จึงใช้เหล้าราคาแพงของอรรถมาเปิดดื่มเพื่อหวังจะลืมความรักและใบหน้าของคนใจร้าย
"แต่ทำไมกันล่ะ ทำไมเหล้าบ้านี้ถึงทำให้ฉันคิดถึงคนใจร้ายมากขึ้นไปอีก!" เอยด่าทอขวดบรั่นดีตรงหน้า ดวงหน้าแดงก่ำ แววตาเยิ้มไปด้วยฤทธิ์สุราที่ครอบงำจิตใจ
"ทำไม... ทำไมล่ะ ห๊ะ!" เอยชี้นิ้วด่าขวดเหล้าอย่างคนเสียสติก่อนจะกวาดมันจนล้มกลิ้งไปกับพื้นด้วยความหงุดหงิดใจ
ใบหน้าหวานเบะปากจะร้องไห้ เธอชันเข่าขึ้นมากอด แนบหน้าลงพรางสายตาทอดมองไปยังสวนกุหลาบที่เธอและเขาเคยปลูกด้วยกันในวันหยุด...
คนใจร้าย ทำไมเอยต้องรักคนอย่างคุณด้วย!
ซ่า...
ท่ามกลางเสียงฟ้าร้อง สายฝนปลายฤดูเทกระหน่ำลงมา เสียงนักข่าวในโทรทัศน์กำลังพยากรณ์อากาศล่วงหน้าว่าฝนจะโปรยปรายเช่นนี้อีกสองสามวันก่อนจะเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างจริงจัง
จะปีใหม่อีกแล้วสินะ...
เอยเหยียดยิ้มบาง บรรยากาศรอบกายทำให้เธอรู้สึกอ้างว้างอย่างจับใจ
ปีใหม่ปีนี้... จะไม่มีเขา
"ฮึก..."
ร่างบางเริ่มสั่นเทา เธอร้องไห้จนตัวโยนเมื่อตระหนักได้ว่าจากนี้ไปจะไม่มีอรรถพลอยู่ข้างกายในวันปีใหม่อีกแล้ว หัวใจของเธอยังคงบีบรัดด้วยความวูบโหวง ยิ่งคิดว่าจากนี้จะไม่ได้เห็นหน้า ไม่ได้ยินเสียงทุ้มที่คุ้นเคย หรือได้รับสัมผัสที่เคยอิงแอบแนบชิด หัวใจเธอก็เหมือนจะร้าวรานจนแตกสลายลงเสียตรงนี้ให้ได้
คุณอรรถ... เอยจะต้องลบชื่อคุณออกไปจากใจให้ได้!
คุณจะไม่มีวันทำให้เอยเจ็บเจียนตายแบบนี้ได้อีก!
ไอ้คนใจร้าย!
ตึ่ง!
NaMo: [เชื่อเรานะเอย ตอนนี้มันอาจจะเจ็บมากหน่อย แต่พอทำใจได้แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง สู้ ๆ นะ! อกหักมันก็เป็นแบบนี้แหละ โมเชื่อว่าเอยจะผ่านมันไปได้!]
ข้อความจากเพื่อนสนิททำให้เอยรู้สึกเหมือนได้รับกำลังใจ เธอจ้องหน้าจอมือถือพลางยกรอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก...
ความมุ่งมั่นเล็ก ๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ก็แค่อกหักเอง มันจะสักเท่าไหร่กันเชียว!
ครืดด ครืดด ครืดด~
มือถือสั่นครืดในมือ นะโมโทรเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วง แต่ในเวลานี้เอยยังไม่พร้อมจะคุยกับใคร เธอจึงกดตัดสายแล้วพิมพ์ข้อความตอบกลับไปแทน
"ขอบใจนะโม เราจะต้องผ่านมันไปให้ได้!"
นะโมที่รู้ใจเพื่อนดีไม่เซ้าซี้ต่อ และส่งข้อความทิ้งท้ายไว้ด้วยความอบอุ่น
NaMo: [ดีมากเพื่อนรัก ถ้าอยู่คนเดียวไม่ไหวก็มาอยู่กับเราที่คอนโดนะ ที่นี่ต้อนรับเอยเสมอ]
เอยปาดน้ำตาออกจากแก้มลวก ๆ ก่อนจะกวาดสายตาสำรวจไปรอบวิลล่าหรู ทุกที่ในบ้านหลังนี้ล้วนมีภาพความทรงจำระหว่างเธอกับเขาซุกซ่อนอยู่ หากเธออยากจะลบเลือนเขาให้สิ้นซาก เธอก็ไม่ควรอยู่ที่นี่ต่อไป
ขอเวลาอีกสักหน่อย... มันก็แค่ความรู้สึกชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น เธอต้องรับมือกับมันได้แน่!
เอยมองสำรวจวิลล่าที่เธอใช้ร่างกายแลกมาอีกครั้งด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป
"ได้... ถ้าฉันพร้อมเมื่อไหร่ ฉันจะย้ายไปอยู่กับแกนะโม"
ในเมื่อเลือกที่จะตัด ก็ไม่มีอะไรต้องเสียดายอีกต่อไป ในเมื่อตัดสินใจจะลบ ก็ต้องตัดให้ขาดไม่เหลือแม้แต่เยื่อใย
วิลล่าหลังนี้เธอจะขายมันทิ้ง!
ลบเลือนทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับเขา แล้วนำเงินที่ได้มาไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ให้ดีกว่าเดิม ไม่ต้องตกเป็นของเล่นไร้ค่าที่รอวันเขาเบื่อหน่าย ไม่ต้องถูกใครตราหน้าหรือเหยียดหยามว่าหวังจะจับคนรวย
วันข้างหน้าเธอจะพิสูจน์ให้เขาเห็นว่า... ไม่มีเขา เธอก็มีชีวิตที่ดีได้!
"อย่าได้เจอกันอีกเลย!"
อึก!
เธอชูแก้วขึ้นดื่มทิ้งท้าย...
ส่วนวันนี้ขอเมาให้สาแก่ใจ ร้องไห้ให้สาสม แล้วเอยที่เคยอ่อนแอ รักคนใจร้ายจนไม่ลืมหูลืมตาจะหายไปตลอดกาล เหลือเพียงเอยคนใหม่ที่รักตัวเองและเข้มแข็งมากกว่าเดิม
"ฮึก..."
แต่แล้วน้ำตาก็ไหลพังครืนลงมาอีกครั้ง ทำไมหัวใจถึงได้เจ็บเจียนตายได้ขนาดนี้นะ!
ฮื้ออ~
เอยขดตัวกอดเข่าแน่น ความอ่อนไหวเข้าจู่โจมจนปล่อยโฮออกมาอย่างหนักหน่วง เสียงสะอื้นไห้ดังระงมไปทั่วห้องนั่งเล่นที่แสนอ้างว้าง
เอยปล่อยตัวเองร้องไห้อยู่อย่างนั้นจนแทบขาดใจ จวบจนเรี่ยวแรงสุดท้ายมอดดับลงประกอบกับฤทธิ์สุราที่ทำให้สติของเธอเริ่มพร่าเลือน ร่างบางจึงค่อย ๆ ฟุบลงกับโซฟาอย่างหมดสภาพ
บางทีการหลับใหลอาจเป็นหนทางเดียวที่ช่วยให้เธอไม่ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดที่บาดลึกนี้...
ก่อนที่สติจะดับวูบ เอยปรือตามองผ่านหน้าต่างไปยังสวนกุหลาบที่กำลังถูกพายุฝนกระหน่ำซัดจนบอบช้ำ ลำต้นซัดเซไปคนละทิศละทาง กลีบกุหลาบที่ร่วงโรยลงบนดินคงไม่ต่างอะไรกับหัวใจของเธอในตอนนี้
ก่อนที่ทุกอย่างค่อย ๆ เลือนลาง และมืดดับลงในที่สุด...
******************************
น้องจะตัดใจแล้วว มาเป็นกำลังใจให้น้อนกับค่า
ฝากกดติดตาม กดใจ กดเข้าชั้น เป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ */\*
Latest chapter
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/3
หลายวันต่อมา...วันแต่งงานของนะโมในที่สุด วันที่รอคอยก็มาถึง... งานวิวาห์ของ นะโม ถูกจัดขึ้นอย่างอบอุ่นและงดงามท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับที่ถักทอราวกับดวงดาวบนดินเอยดูโดดเด่นสะดุดตาในชุดราตรีสีหวานที่ช่วยขับผิวให้ดูผ่องใสและสง่างาม แม้ว่าการมาร่วมงานครั้งนี้เธอจะอยู่ในสายตาของครามลูกน้องคนสนิทที่อรรถพล ที่ส่งมาคอยคุมเข้มไม่ห่างแต่นั่นก็ไม่อาจทำลายความตั้งใจของเธอที่อยากมาแสดงความยินดีกับเพื่อนรักได้ภายในงาน เอยขยับไปนั่งข้างปอร์เช่ เสียงหัวเราะและบทสนทนาที่พรั่งพรูออกมาทำให้เอยลืมเลือนความทุกข์ใจไปชั่วขณะ เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักเมื่อพิธีการบนเวทีสิ้นสุดลง ถึงเวลาที่คู่บ่าวสาวจะออกมาต้อนรับแขกเหรื่ออย่างใกล้ชิด เอยปรี่เข้าไปหาเพื่อนรักก่อนจะเก็บภาพความทรงจำร่วมกัน เธอโผเข้ากอดและกระซิบคำยินดีด้วยความซาบซึ้งใจที่เห็นเพื่อนมีความสุ
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/2 NC
เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยกิจวัตรเดิม ๆ แต่บรรยากาศกลับกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายพิศวาสที่ยังไม่จางหาย เอยในชุดนอนซาตินสีหวานตัวเดิมของเมื่อคืนดูเซ็กซี่อย่างเป็นธรรมชาติ ตอนนี้เธอกำลังช่วยอรรถพลแต่งตัวมือบางผูกเนคไทให้กับเขาอย่างคุ้นชิน ทว่าความเย้ายวนและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอนั้นปลุกปั่นอารมณ์ชายหนุ่มจนเริ่มขาดสติ เขาอดใจไม่ไหวจึงรวบตัวเอยเข้ามากอดจูบนัวเนียเธออย่างเร่าร้อนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่กระจกบานใหญ่สะท้อนภาพชายหญิงที่คลอเคลียจูบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย อรรถพลในชุดสูทเนี้ยบกริบดูภูมิฐานและทรงอำนาจ กำลังกักขังร่างบอบบางที่สวมเพียงชุดนอนผ้าซาตินลื่นมือเอาไว้ในอ้อมแขนเขาพลิกกายเธอจนแผ่นหลังนวลเนียนแนบชิดกับอกแกร่งใต้เนื้อผ้าเชิ้ตราคาแพง อรรถพลจ้องมองใบหน้าหวานผ่านกระจกด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แพรวพราว"คุณอรรถ... เดี๋ยวเสื้อยับนะคะ" เอยประท้วงเสียงแผ่ว เมื่อเขาพลิกตัวเธอเข้าหากระจกบานใหญ่ ทำให้ตอนนี้คนทั้งสองจ้องสบตากันผ่านเงาสะท้อน
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/1
บทที่31เงามืดภายใต้แสงไฟสลัวที่ส่องสว่างจากหัวเตียง เอยทอดกายลงบนที่นอนนุ่ม เนื้อผ้าซาตินลื่นละเอียดสัมผัสไปกับผิวกายเนียน ร่างบางสั่นสะท้านเล็กน้อยเมื่อรับรู้ได้ถึงฟูกเตียงที่ยุบตัวลงข้างกาย ตามมาด้วยร่างแกร่งที่ค่อย ๆ คืบคลานขึ้นมาคร่อมทับเธอเอาไว้พายุสวาทที่เพิ่งจะสงบลงไปในห้องน้ำ ดูเหมือนจะพร้อมปะทุขึ้นใหม่ได้อย่างง่ายดาย อรรถพลในกางเกงขายาวเพียงตัวเดียวขยับกายขึ้นมาทาบทับร่างบางอีกครั้ง แสงไฟสลัวขับเน้นมัดกล้ามเนื้อกำยำและแผ่รังสีคุกคามที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันแรงกล้าชายหนุ่มโน้มตัวลงสำรวจเรือนร่างแสนยั่วยวนภายใต้ชุดนอนซาตินบางเบา ยิ่งได้เห็นผิวขาวจัดตัดกับสีหวานของเนื้อผ้า ความหิวกระหายที่ยังไม่มอดดับก็ยิ่งลุกโชนขึ้นมาอีกเท่าทวีซึ่งเอยไม่ได้ขัดขืน...เธอทำเพียงแค่นอนนิ่ง หลับตาลงช้า ๆ ยอมให้อรรถพลซุกซบใบหน้าลงกับลำคอระหงและสูดดมกลิ่นกายของเธอตามอำเภอใจ ความใกล้ชิดที่ควรจะอบอุ่นกลับกลายเป็นความอึดอัดที่บีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก"คุณอรรถ... เบา ๆ หน่อยค่ะ อื้ออ... อย่าทำรอยเยอะได้ไหม เอยต้องทำงาน"เธอเอ่ยปากขอร้องเบา ๆ เสียงที่หลุดออกมาสั่นพร่าและแผ่วเบาด้วยความรู้สึกเสียวกระส
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/3
เสียงประตูปิดลงพร้อมกับความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวัน ทว่าภาพเบื้องหน้ากลับทำให้เอยต้องชะงัก ร่างแกร่งของอรรถพลนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ท่ามกลางสำรับมื้อเย็นที่จัดวางไว้อย่างประณีตบนโต๊ะอาหาร แสงไฟสลัวขับเน้นใบหน้าคมคายที่ดูนิ่งลึกจนเดาใจไม่ถูกเขาหายไปหลายวัน... วันนี้ได้เวลากลับมาแล้วสินะเอยทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามโดยไร้ความรู้สึกแปลกใจ เธอจำต้องลอบสังเกตใบหน้าของชายผู้ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชีวิตอย่างเลี่ยงไม่ได้"ว่างเหรอคะ ถึงมาหาเอยได้?" เธอเอ่ยถามเสียงเรียบ พลางหยิบช้อนขึ้นมาทานอาหารตรงหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก"ถ้าไม่ว่าง... คงไม่มาให้เห็นหน้าหรอก" อรรถพลตอบสั้น ๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นราบเรียบ เอยพยักหน้ารับคำอย่างเข้าใจ แล้วลงมือทานอาหารมื้อเย็นไปพร้อมกับเขาด้วยความเคยชิน"แล้วงานเป็นยังไงบ้าง?" อรรถพลเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ"ก็ดีค่ะ""ไม่เหนื่อย?"
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/2
คำว่ารักที่เธอเคยพร่ำบอกเขา บัดนี้เขากลับลังเลไม่น้อยว่าความรู้สึกเหล่านั้นของเอยที่มีต่อเขา ตอนนี้มันยังคงหลงเหลืออยู่หรือเปล่า…ในวันที่เธออาจจะก้าวเดินออกไปจากชีวิตเขาได้ทุกเมื่อ กลับกลายเป็นวันที่เขาไม่อยากสูญเสียเธอไปมากที่สุดในทุกวันที่เขาแทบไม่แสดงความรู้สึก ใครจะรู้ว่าเขาโหยหากลิ่นกายหอมกรุ่นและผิวสัมผัสนุ่มละมุนของเอยอยู่ทุกลมหายใจและช่วงหลังมานี้ ลึก ๆ เขาก็เริ่มแคร์ความรู้สึกของเธออยู่ตลอดเวลา ยิ่งเรื่องงานหมั้นของเขาที่ผ่านมา ยิ่งทำให้เขากังวลใจว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร... ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องสนใจใยดีความรู้สึกของของเล่นอย่างเธอเลยด้วยซ้ำ!"ขอบคุณที่เข้าใจเฮียนะจีน" อรรถพลไม่อยากคิดมากเรื่องของเอยอีกเขาเอ่ยขอบคุณจีนที่ยอมให้เขามีโลกอีกใบ เพื่อกลบความคิดบ้า ๆ ในใจ"เพราะจีนเข้าใจเฮียไงคะ เฮียออกจะหล่อ รวย สมาร์ทขนาดนี้ มีผู้หญิงเสนอตัวให้ไม่ขาดสายย่อมเป็นเรื่องปกติ และบางคนก็อาจจะถูกตาต้องใจ ไม่แปลกหรอกค่ะท
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/1
บทที่30ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไปสามวันต่อมา…ภาพบรรยากาศงานหมั้นที่ดูราวกับเทพนิยายถูกเผยแพร่ไปทั่วสื่อสังคมออนไลน์ ไฮโซหนุ่มเนื้อหอมอย่างอรรถพลบัดนี้มีเจ้าของตัวจริงอย่างเป็นทางการแล้ว... และผู้หญิงที่โชคดีที่สุดคนนั้นคือจีรนาเอยนั่งนิ่งอยู่บนโซฟากลางวิลล่าหลังใหญ่ ดวงตาคู่สวยจับจ้องหน้าจอทีวีที่กำลังฉายภาพบทสัมภาษณ์ของว่าที่บ่าวสาวทั้งรอยยิ้ม คำพูดหวานหู และสายตาที่พวกเขาแลกเปลี่ยนกัน มันช่างดูเหมาะสมกันจนหัวใจของคนที่มองอยู่นิ่ง ๆ ถึงกับชาวาบถามว่าเจ็บไหม... เอยตอบตัวเองได้ทันทีว่าเธอเจ็บจนแทบจะหายใจไม่ออกแต่ในความเจ็บปวดนั้น กลับมีความจริงที่คอยเตือนสติเธอเสมอว่าเธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเรียกร้องอะไร มือบางตัดสินใจหยิบรีโมตขึ้นมาปิดหน้าจอภาพนั้นให้ดับวูบลง เธอไม่อยากเห็นภาพเหล่านั้นอีก
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่12 :: ไปเลิกกับมันซะ 1/1
บทที่12ไปเลิกกับมันซะทันทีที่แผ่นหลังบางของเอยหายลับเข้าไปในหัวมุมทางเดิน อรรถพลที่ยืนนิ่งเพียงครู่ก็เริ่มขยับกาย กลิ่นอายของความเย็นชาและอำนาจแผ่ซ่านจนพนักงานที่เดินผ่านต้องพากันก้มหน้าหลบตาด้วยความเกรงขามหากทว่าตอนนี้เขาไม่คิดสนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เป้าหมายเดียวในสายตาคือผู้หญิงที่กล้าเดินหนีเ
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่11 :: โลกกลม 1/3
"เอย ดูนั่นสิ... นั่นมันคุณจีนนี่นา" นะโมสะกิดแขนเอย พรางกระซิบเพื่อนให้ดูจีรนาด้วยความตื่นเต้น "คุณจีนเขาสวยสมคำร่ำลือจริง ๆเลยเนอะ ดูสิ ผิวพรรณดีมากอ่ะ สงสัยเข้าครอสสปาเตรียมตัวเข้าพิธีหมั้นแน่ ๆ เลยแก" เอยพยักหน้าเบา ๆ อย่างรับรู้"อืม... คุณเขาส
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่11 :: โลกกลม 1/2
เช้าวันรุ่งขึ้น...กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารโชยมาจากในครัว ปอร์เช่สวมบทบาทเป็นเชฟหนุ่ม เขาลงมือทำมื้อเช้าให้สองสาวอย่างตั้งใจ เอยเดินออกมาที่โต๊ะอาหารเป็นคนแรก ในขณะที่นะโมยังคงจัดการตัวเองไม่เสร็จ ทำให้เอยได้มีเวลาอยู่พูดคุยกับปอร์เช่เ
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่11 โลกกลม 1/1
บทที่11โลกกลม 1/1หลังจากอิ่มท้องแล้ว ทั้งสามก็กลับมาที่คอนโดของนะโมเพื่อพักผ่อน"พักผ่อนเลยนะปอร์" เอยบอกกับปอร์เช่ขณะที่เดินเข้ามาในห้องพร้อมกัน"โอเค" เมื่อปอร์เช่เข้าห้องพักของเขาไปแล้ว นะโมก็รีบดันหลังเอยให้เข้าห้องของเธอทันที"อะไรเนี่ยยัยโม ดันฉันมาทำไมก่อน" เอยถามขึ้นอย่างงุนงง"จากนี้ไปแก
You May Also Like
บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.5K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.1K viewsขย้ำรักเลขา
C565.8K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน69.5K viewsสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn20 viewsพิษสวาทน้องเมีย
Xiaohlinz334 viewsเฮียโซ่ช่างสัก
Summerrain404111 viewsถึงเขาร้าย...เธอก็ยังรัก
PEACH_SHERBET81 views
