All Chapters of ลวงรักฉบับวิศวะการบิน: Chapter 11 - Chapter 20

76 Chapters

อดทนไว้นะพะพาย

เลือดในกายพลุ่งพล่านแบบสุดขีด ตอนนี้เขาหักห้ามใจแทบไม่ไหวแล้ว แต่จะให้ลักหลับเธอ เห็นทีจะดูใจร้ายเกินไป แบบนี้จะไม่เหมือนเอากับศพใช่ไหม เมื่อไม่รู้ว่าจะทำยังไงสุดท้ายก็ทำได้แค่เข้าห้องน้ำไปช่วยตัวเอง จะบ้าตายรายวัน อย่าให้ฟื้นขึ้นมานะ คอยดูเถอะ พ่อจะจับกระแทกไม่ยั้งเลยหลังจากจัดการปลดปล่อยความต้องการตัวเองด้วยมือของเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็กระโจนขึ้นเตียง แต่กลิ่นกายของคนตัวเล็กข้างกายมันกลับลอยเข้ามาเตะจมูกและยั่วยวน ปลุกอารมณ์ให้ในกายของเขาร้อนรุ่มขึ้นมาอีกครั้ง“อดทนไว้พะพาย เราคนดี เราคนดี เราคนดีแต่หม...เอ๊ย...ไม่หม...” เขายังคงสะกดจิตตัวเองเอาไว้ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเลื่อนเล่น หวังให้ไฟในกายดับลง “เอาวะดูอะไรจรรโลงใจเผื่อจะช่วยได้”“อ๊ะ...อ๊าส์...อิ๊...อิ๊...” ไม่รู้ว่าด้วยความที่เป็นคนจังรี้อยู่แล้วหรือเปล่า หน้าฟีดเลยมีแต่คลิปส่อไปทางนั้นเยอะ แล้วดูสิ มาครางอิ๊ๆ อ๊ะๆ กระเจิงกว่าเดิม สรุปต้องเข้าไปชักอีกรอบ กว่าจะข่มตาให้หลับได้ก็เกือบเช้าหมับ ฟุ่บ!!จังหวะที่กำลังจะเคลิ้มหลับ อยู่ๆ คนตัวเล็กก็พลิกตะแคงข้าง แล้วเข้ามาสวมกอดเขาเอาไว้ ไม่พอเพียงเท่านั้น ยังยกขาขึ้นม
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

หิวอย่างอื่นที่ไม่ใช่ข้าว

แน่นอนว่าหลังจากที่พะพายตีมึนใส่แบบนั้น เธอก็ไม่ได้คิดที่จะอยู่ รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเดิมของตัวเอง จากนั้นก็คว้ากุญแจรถแล้วออกจากห้องไปในทันที“หึ่ย...บ้าเอ๊ย...พลาดท่าให้คนแบบมันอีกจนได้” คนตัวเล็กกล่าวกับตัวเองระหว่างที่ขับรถกลับคอนโด แม้สภาพของตัวเองจะไม่ค่อยอำนวยเท่าไหร่ แต่ก็พยายามแบกสังขารกลับไปให้ถึงห้องพักเป็นพอ “อะ...อ้าว...เฟอร์...ทำไมมีสภาพเป็นแบบนี้ล่ะ...พะพายไปไหนเอ่ย...ไม่มาเหรอ...หรือว่าเธอโดนเขี่ยทิ้งแล้ว” ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในโซนล็อบบี้ เพื่อจะผ่านไปทางลิฟต์ น้ำเสียงกระแนะกระแหนของกะทิก็ทักขึ้น“คนแบบฉัน ไม่เคยโดนผู้ชายเขี่ยทิ้งย่ะ...แล้วก็ฝากบอกลิ่วล้อของเธอด้วยนะว่าเอาเงินของแฟนฉันคืนมาด้วย ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ...” หึ่ย น่าหงุดหงิดชะมัดเลย เป็นประสาทกันหรือไง ถึงได้ชอบแซะไม่เลิก ชีวิตนี้กลัวคนอื่นจะได้ดีขนาดนั้นเลยเหรอ ได้!! ในเมื่ออยากอยู่สูงกว่าเธอ ก็อยู่ไปคนเดียวเลยอีพวกเปรต ฉันไม่ไปแย่งข้าวสากของพวกแกกินหรอก ร่างเล็กคิด ก่อนที่จะเดินตึงตังเข้าลิฟต์ไป“โชคดีนะเนี่ยที่ฉันแอบถ่ายรูปไอ้บ้านั้นไว้ด้วย” ยกยิ้มกับตัวเอง พลางทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ตามด้วยหยิบมือถื
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

ยุติเรื่องวุ่นวาย

พะพายยังคงจ้องมองหน้าชายผู้มาเยือนอย่างเอาเรื่อง แต่ทว่าผู้ชายคนนั้นกลับโค้งตัวแล้วกล่าวขอโทษเพราะคิดว่าคงเคาะห้องผิด“เอ่อ...ขอโทษครับ...สงสัย...เคาะผิดห้อง”“ช่วยด้วย!! ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ!!” และจังหวะที่เขากำลังจะหมุนตัวกลับไปผู้ชายคนนั้นกลับชะงัก แล้วหันมามองหน้าพะพายอีกครั้ง“เฟอร์!!” อุทานกับตัวเอง และพยายามดันร่างพะพายออกให้พ้นทางพลั่ก!!“เฮ้ย...มึงเป็นใครวะ...เข้ามาทำไมในห้องกู” พะพายดันอกผู้ชายร่างสูงหน้าตาหล่อเหลานั่นออกจากห้อง แต่กลับถูกผลักคืนแล้ววิ่งไปตามหาเสียงเรียก ที่มั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์ว่าเป็นน้องสาวของเขาแน่ๆ“เฮีย!! ช่วยเฟอร์ด้วย...ไอ้บ้านี่มันจะข่มขืนเฟอร์!!” ร่างเล็กร้องลั่น เมื่อเห็นว่าพี่ชายของตัวเองวิ่งเข้ามา จึงรีบเอ่ยขอความช่วยเหลือ“เฮีย??” พะพายขมวดคิ้วจนหัวคิ้วแทบติดกันกับคำพูดของยัยตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียงนั่น“เฮียพาย!! มาทำอะไรในห้องฟ้าเนี่ย!!” ละอองฟ้าที่เปิดประตูเข้ามาพอดีเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย ห้องนี้เธอให้เฟอร์อยู่ ทำไมในห้องกลับมีพี่ชายของเธออยู่ด้วย“เฮียพาย??”ฟร้องค์ทวนคำพูดของละอองฟ้าที่เพิ่งเข้ามาในห้อง ส่วนพะพายก็ทวนคำพูดของเฟอร์ที่เรียกฟร
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

สร้างเรื่องให้ตัวเอง

ฟุ่บ!!“เธอรู้ไหมว่ายิ่งเธอดิ้น มันยิ่งทำให้ฉันมีอารมณ์” พะพายกล่าวพร้อมกับโยนร่างเล็กลงบนเตียง ตามด้วยขึ้นไปคร่อมเธอเอาไว้หวังจะข่มขวัญเธอให้กลัว“นะ...นี่นาย...ปล่อยฉันไปเถอะ...” เมื่อหมดหนทางที่จะห้ามเขา เธอจึงใช้น้ำตาเข้ามาช่วย และได้ผล เพราะทำให้คนบนตัวเธอถึงกับชะงัก “ฉัน...ฉันยังลืมคนเก่าไม่ได้...” จริงๆ คำพูดของเธอมันก็ไม่ได้โกหกซะทีเดียว เพราะลึกๆ แล้วเธอเองก็ยังคงลืมคนที่เธอชอบมากๆ ไม่ได้จริงๆ แต่มันก็ทำให้พะพายหมดอารมณ์จนต้องลุกขึ้น ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ“หึ่ย!!” พูดมาขนาดนี้ใครมันจะไปทำลงวะ พะพายสบถขึ้นกับตัวเองในใจ“เรื่องเงินสามแสน...ฉันจะหามาคืนนายเอง”“งั้นภายในอาทิตย์นี้ ก็เอามาคืนให้หมดด้วยล่ะ” พูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก็เดินดุ่มๆ ออกจากห้องของเธอไป ขัดขืนไม่ว่า แต่มาบอกว่าลืมคนเก่าไม่ได้โคตรจะหงุดหงิด แล้วเขาเป็นอะไรของเขา ถึงได้เอาตัวมาวุ่นวายกับยัยนี่ ทั้งที่มันก็ไม่ใช่เรื่องของเขาเลย ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!แกร๊ก แอ๊ด!!“อะไรของเฮียพายคะเนี่ย...ฟ้าก็นึกว่าเฮียกลับไปแล้วซะอีก” ละอองฟ้าโวยวายเมื่อเปิดประตูห้องฝั่งตรงข้ามออกมา โดยมีฟร้องค์เดินตามมาด้วยแบบติดๆ หัวเสียกับยัยนั่นเ
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

ขอความช่วยเหลือ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!! แกร๊ก แอ๊ด!! “อะ...เอ่อ...เฮีย...เฟอร์ขอโทษนะคะ...ที่เฟอร์ทำให้เฮียผิดหวัง...” ก้มหน้ายอมรับผิดต่อหน้าพี่ชาย “ก็มันเกิดขึ้นไปแล้ว...มันคงเอาคืนมาไม่ได้...แล้วนี่มาหาเฮียมีอะไร...” “เฟอร์แค่จะมาขอโทษ...แล้วก็...ไปกินข้าวด้วยกันไหมเฮีย...เฟอร์มีเรื่องอยากปรึกษา” “อย่าบอกนะว่าท้อง...” “มะ...ไม่ใช่นะคะ...เฟอร์ไม่ได้ท้อง...” รีบปฏิเสธทันที แต่เรื่องที่เธอจะปรึกษามันก็หนักใจพอๆ กับเรื่องท้องนั่นแหละ เงินตั้งมากมาย ไม่รู้จะหาไปใช้ยังไงทันในอาทิตย์นี้ “งั้น...เดี๋ยวเฮียไปแต่งตัวก่อน...เข้าไปรอในห้องเฮียก่อนก็ได้...” ว่าแล้วก็เปิดประตูห้องแล้วเดินนำน้องสาวเข้าห้องไป “เด็กนั่น...ดีกับเฮียอยู่ใช่ไหมคะ...”เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย เพราะจากที่ผ่านๆมาเรื่องผู้หญิงพี่ชายเธอนับว่าสาหัสกับทุกคนเลยก็ว่าได้ “ถามทำไม...มันไม่ใช่เรื่องของเฟอร์” “ก็...เฟอร์ไม่อยากเห็นเฮียเสียใจอย
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

ปูไต่

ทำใจอยู่พักใหญ่ คนบนตักก็ยกแก้วขึ้นมากระดก ตามด้วยโอบรอบลำคอ ดันศีรษะเขาให้โน้มลงมา เพื่อป้อนเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ให้เขา แต่ทันทีที่ร่างเล็กประกบปาก เขาก็ใช้มือช้อนท้ายทอยเธอให้เงยขึ้น จากนั้นก็กลืนแอลกอฮอล์แสนหวานนั้นลงไปในลำคอ ไม่รู้ว่าเหล้ามันรสชาติหวาน หรือเป็นเพราะเธอป้อนกันแน่ ถึงได้หวานติดลิ้นได้ขนาดนี้ “อื้อ” “อึก อึก อึก” จังหวะที่เขากลืนก็แอบดูดริมฝีปากเธอไปด้วย ซึ่งการกระทำของเขามันทำให้คนบนตักตื่นตระหนกอยู่ไม่น้อย “อะ...เอ่อ...พอใจยัง” ทันทีที่ผละปากออกก็เอ่ยถามเขา “แก้วเดียว จะไปพออะไร...พี่ครับ...ขออีกสิบแก้ว” “สะ...สิบแก้ว!!” ไอ้บ้าเอ๊ย กะจะเอาให้ปากเปื่อยเลยหรือไง ร่างเล็กก่นด่าร่างสูงอยู่ในใจ ทว่าพะพายกลับไม่สนใจ ไหวไหล่แล้วตีมึนใส่เธอแทน “ทำไม...เธอคิดว่ากระเป๋าน้องฉันมันราคาเท่าไหร่...ป้อนเหล้าแค่นี้เกินคุ้มเธอแล้ว” “แค่นี้กับผีน่ะสิ” อุทานเบาๆ “บ่นอะไร...บ่นดังๆ ให้ได้ยินด้วยสิ...”
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

ไม่เเน่ใจเลย

เช้าวันต่อมา ร่างสูงค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสาย หลังจากที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่กระหน่ำโทรเข้ามาอย่างต่อเนื่อง รบกวนเวลาพักผ่อนของเขา “โอ๊ย...ใครมันโทรมานักหนาวะ คนจะนอน” พะพายโวยวายลั่นห้อง แต่ก็ควานหาเครื่องสี่เหลี่ยมที่ดังอยู่ไม่ไกลตัวเขานัก ขึ้นมากดรับแล้วกรอกเสียงลงไป “คนจะนอนโทรมาทำไมนักหนาวะ” [ที่ให้ไปดูน้อง ได้เรื่องมายังไงบ้าง ถ้าไม่ได้เรื่องพ่อกับกายจะไปดูเองแล้วนะ] เสียงปรายสายเอ่ยถาม ทำให้ร่างสูงสะดุ้งโหยงลุกขึ้นจากเตียง “อะ...เอ่อ...พ่อเองเหรอครับ...พายไปดูแล้วเมื่อวาน...ปกติดีครับน้องไม่ได้ซ่อนใครไว้” [แน่ใจนะ...] “โธ่...พ่อเชื่อพาย...อีกอย่างพายไปบ่อยยัยฟ้าสงสัย พายว่าช่วงนี้พ่อห่างๆ ไปก่อนดีไหมครับ...ไม่งั้นถ้าเรื่องถึงหูฟ้า...ยัยฟ้าต้องโกรธเราแน่ๆ” หว่านล้อมเพื่อไม่ให้พ่อไปหาน้องสาว พร้อมกับสายตาของตนก็พลันมองไปยังพื้นห้อง ที่มีแต่เศษซากถุงยางที่ใช้แล้วเกลื่อนไปหมด ไม่พอเพียงเท่านั้นเตียงนอนของเขายังยับยู่ยี่ราวกับเมื่อคืนนี้อยู่ในสมรภูมิสวาทที่แสนหนักหน่วง
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

แพ้สายตาNC+++

ไม่ว่าคนตัวเล็กข้างกายจะพยายามเปิดประตูรถหรือโวยวายแค่ไหน คนหน้ามึนอย่างพะพายก็ไม่สนใจ ยังคงขับรถไปจอดที่ใต้คอนโดของตัวเองหน้าตาเฉย “นี่! ฉันไม่ได้ยินยอมเลยนะพะพาย...เปิดเดี๋ยวนี้ฉันจะกลับ” “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้...ว่าเมื่อคืนเธอกับฉันไม่ได้มีอะไรกัน...” พูดพร้อมกับปลดเข็มขัด แล้วดึงร่างเล็กจากอีกฝั่งขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของเขา “เฮือก!! นี่ปล่อยนะ...นายจะรู้ได้ไง...ก็นายเมา...นายหลับ” “ก็ใช่ไง...นั่นไง เพราะฉันหลับไง...ฉันหลับแล้วเราจะมีอะไรกันได้ไง” จ้องหน้าเธอที่นั่งบนตักอย่างเอาเรื่อง พร้อมกับพยายามคาดคั้นความจริงจากปากเธอ สุดท้ายเฟอร์ก็ต้องโป๊ะแตกอีกจนได้ เฟอร์เอ๊ย มีสักครั้งไหมที่จะทันพะพาย “นี่...แล้วมันใช่ความผิดฉันที่ไหน ก็นายหลับเอง” “ผิดสิ เธอเลือกโกหก ถ้าเธอไม่โกหกเธอก็อาจจะรอดไง แต่เธอก็เลือกที่จะโกหกฉัน...วันนี้แหละ...เธอไม่รอดแน่” ไม่พูดเปล่า ทว่ามือหนากลับโอบรัดเอวบางเอาไว้ ส่วนอีกข้างก็สอดเข้าไปใต้กระโปรงทรงพลีทแสนสั้นของเธอ การกระทำของเขาทำคนบนตัก
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

โกรธNC+++

แม้ว่าเธอจะรู้ตัวว่าโดนหลอก แต่มารู้ตอนนี้มันจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อ เธอดันพลาดท่าให้เขาเอง เพราะความโง่เขลาของตัวเองแท้ๆ “ฉันจะบอกเธอแล้ว...แต่เธอก็โวยวาย...อ๊าส์...” พยายามอธิบายทั้งที่ท่อนลำของเขาก็ยังคงคาอยู่ในร่องอุ่นๆ แสนคับแคบของเธอ “...” ตาหลับลงหวังควบคุมสติของตัวเองที่ตอนนี้มันเดือดปุดๆ เม้มปากแน่น หายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อข่มความโกรธเอาไว้ และปล่อยให้เขากอบโกย ตักตวงความสุขจากร่างกายเธอจนกว่าจะพอใจ “ซี๊ด...อ๊าส์...ขยับหน่อย” เอ่ยบอกคนตัวเล็กพร้อมกับเด้งสะโพกสวนขึ้นมา ไม่พอเพียงเท่านั้นยังใช้สองมือจับโยกสะโพกเธอเองอย่างถือวิสาสะ บอกได้เลยว่าร่องของเธอที่มันตอดรัดลำรักเขาขณะนี้ โคตรจะฟิน มันหนุบหนับ บีบรัดจนแทบขาดใจ เสียวซ่าน จนต้องร้องครางออกมา “...อ๊ะ...กะ...ก็ฉันเจ็บ” เกร็งตัวไม่ยอมขยับ ตอนนี้เธอแทบไม่มีอารมณ์ร่วมกับเขาแล้ว ยิ่งพอรู้ว่าโดนหลอกเธอก็ยิ่งทำใจไม่ได้ เจ็บทั้งใจ เจ็บทั้งตัว “ซี๊ด...เสียวจังวะ...” “อ๊ะ...” ร่างเล็กร้องออกมาลั่นรถ เมื่อถูกร่า
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more

รักแรกของเฟอร์

เสียงทุ้มเอ่ยทักทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก แล้วเห็นคนด้านในที่คุ้นเคย แต่ทว่าเมื่อหันไปเห็นคนด้านหลังที่เดินตามมาด้วยจึงทักขึ้นอีกครั้ง“เอ้า พะพาย...มาทำอะไรเนี่ย”“เฮียปลื้ม” พะพายเอ่ยทักญาติผู้พี่ของตน“อะ...เอ้า...พี่ปลื้มรู้จักพะพายด้วยเหรอคะ” ร่างเล็กเอ่ยถามชายตรงหน้าด้วยความสงสัย“รู้สิ ญาติพี่เอง”“อะ...อ้อ...แล้วพี่ปลื้มมาทำอะไรที่นี่คะ...” เสียงหวานใสถามขึ้น พร้อมกับท่าทีที่ดูเรียบร้อย อ่อนหวานน่ารัก ดูไม่เชิด ไม่เหวี่ยงเหมือนตอนอยู่กับเขาเลย ซึ่งมันทำให้พะพายที่ยืนดูอยู่นั้นรู้สึกตงิดตงิดอยู่ไม่น้อย“พี่มาหาไอ้ฟร้องค์ ว่าแต่ทำไมถึงได้มากับพะพายได้ล่ะ” เลิกคิ้วแล้วมอง แต่พะพายนี่สิ อยู่ๆ ก็กระแซะเข้ามาแล้วโอบเอวบางของเฟอร์เอาไว้ สร้างความประหลาดใจให้แก่ปลาบปลื้มอยู่ไม่น้อย แต่ด้วยความที่เขาเป็นผู้ชาย แล้วไอ้ท่าทีแบบนี้เขาย่อมรู้ดีว่ามันคืออาการหึงหวงหมับ!!“นี่...ถอยไปนะ...” ดันร่างพะพายออก ราวกับกลัวว่าปลาบปลื้มจะเข้าใจผิด“อ้อพายมาส่งแฟนน่ะเฮีย...เนี่ยสาวพาย” อู้ว พูดออกมาแบบเต็มปากเต็มคำ แต่คนตัวเล็กนี่สิ ไม่ตลกด้วย“มะ...ไม่ใช่นะคะพี่ปลื้ม...”“ใช่ครับ...งอนกันอยู่...งั้
last updateLast Updated : 2026-04-02
Read more
PREV
123456
...
8
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status