Share

แพ้สายตาNC+++

last update publish date: 2026-04-02 21:20:57

ไม่ว่าคนตัวเล็กข้างกายจะพยายามเปิดประตูรถหรือโวยวายแค่ไหน คนหน้ามึนอย่างพะพายก็ไม่สนใจ ยังคงขับรถไปจอดที่ใต้คอนโดของตัวเองหน้าตาเฉย

                     “นี่! ฉันไม่ได้ยินยอมเลยนะพะพาย...เปิดเดี๋ยวนี้ฉันจะกลับ”

                     “อย่าคิดว่าฉันไม่รู้...ว่าเมื่อคืนเธอกับฉันไม่ได้มีอะไรกัน...” พูดพร้อมกับปลดเข็มขัด แล้วดึงร่างเล็กจากอีกฝั่งขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของเขา

                     “เฮือก!! นี่ปล่อยนะ...นายจะรู้ได้ไง...ก็นายเมา...นายหลับ”

                     “ก็ใช่ไง...นั่นไง เพราะฉันหลับไง...ฉันหลับแล้วเราจะมีอะไรกันได้ไง” จ้องหน้าเธอที่นั่งบนตักอย่างเอาเรื่อง พร้อมกับพยายามคาดคั้นความจริงจากปากเธอ สุดท้ายเฟอร์ก็ต้องโป๊ะแตกอีกจนได้ เฟอร์เอ๊ย มีสักครั้งไหมที่จะทันพะพาย

                     “นี่...แล้วมันใช่ความผิดฉันที่ไหน ก็นายหลับเอง”

                     “ผิดสิ เธอเลือกโกหก ถ้าเธอไม่โกหกเธอก็อาจจะรอดไง แต่เธอก็เลือกที่จะโกหกฉัน...วันนี้แหละ...เธอไม่รอดแน่” ไม่พูดเปล่า ทว่ามือหนากลับโอบรัดเอวบางเอาไว้ ส่วนอีกข้างก็สอดเข้าไปใต้กระโปรงทรงพลีทแสนสั้นของเธอ การกระทำของเขาทำคนบนตักท้องไส้ปั่นป่วน ยิ่งตอนนี้เธอคร่อมอยู่บนตักของเขา ท่อนนั่นมันก็ผงกหัวดุนดันของสงวนของเธอจนเธอรู้สึกประหม่า แอบลอบกลืนน้ำลายลงคอก็หลายหน

                     “พะ...พะ...พาย...”

                     “ครางเสียงหวานๆ ตอนโยกบนตัวฉัน...แล้วจะลดโทษให้น้ำหนึ่ง”

                     “ตะ...แต่...จะทำบนรถจริงๆ เหรอ” ในเมื่อรู้อยู่แล้วว่ายังไงเธอก็ไม่รอดแน่ๆ จึงถามเพื่อความแน่ใจ เพราะดูจากสถานที่มันไม่น่าจะได้

                     “คร่อมขนาดนี้แล้ว...ก็ไม่น่าถาม”

                     ครืด!!

                     ดวงตาแพรวพราวมองร่างเล็กที่ตัวสั่นเทาบนตัก จากนั้นก็เลื่อนเบาะไปด้านหลังจนสุด เพื่อให้เวลาที่ขยับโยกกันนั้นสะดวกขึ้น

                     “ตะ...แต่ฉันไม่เคยในรถ...มันจะดีเหรอ” เอ่ยบอกด้วยเสียงตะกุกตะกัก

                     “ฉันก็ไม่เคย...ถือว่าเปิดประสบการณ์ไปพร้อมๆ กัน” ว่าแล้วก็ใช้ปลายนิ้วสัมผัสไปที่ของสงวนของเธอเบาๆ

                     “อ๊ะ...”

                     เพียงแค่นิ้วเย็นๆ เขี่ยขึ้นลงตรงกลางกายสาวผ่านเนื้อผ้า ก็ทำร่างเล็กนั้นเสียวซ่านไปทั้งกาย ไม่ใช่แค่เธอหรอกนะที่เสียว เสียงครางของคนบนตักก็เป็นตัวกระตุ้นชั้นดีให้เขายิ่งมีอารมณ์

                     ใบหน้าแสนเย้ายวนบิดเบี้ยวเพราะถูกความเสียวเล่นงาน จนเขาอดใจแทบไม่ไหว ต้องประคองใบหน้าจิ้มลิ้มเข้ามาระดมจูบ จูบที่ทำให้คนตัวเล็กใจสั่น จนเผลอจูบตอบเขาอัตโนมัติ

                     ในระหว่างที่ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม มือเล็กทั้งสองข้างก็โอบรอบลำคอแกร่งของเขาเอาไว้ เอียงใบหน้าปรับองศาให้จูบได้อย่างถนัดถนี่ และในเวลาต่อมามือแสนซุกซนก็สอดเข้าไปใต้ชายเสื้อ แวะบีบเอวเล็กพอกระตุ้นให้เธอมีอารมณ์ร่วมไปกับเขา ก่อนที่จะไปหยุดกอบกุมอกอวบอิ่มแล้วบีบเคล้นมันด้วยความมันมือ

                     “อื้ม” เสียงหวานๆ ครางขึ้นในลำคอ ยังคงหลับตาพริ้มจูบกันนัว แลกลิ้นเล่นน้ำลายกันจนเกิดเสียงจ๊วฟๆ ปลุกความเป็นชายของเขาให้แข็งขยายขึ้นอีกเป็นเท่าตัว

                     ความเร่าร้อนของทั้งคู่ที่เริ่มก่อตัวขึ้นภายในรถสปอร์ตคันหรูนั้น แม้ว่าในนี้แอร์จะเย็นเฉียบแค่ไหนก็ดับความร้อนในกายของทั้งคู่ไม่ได้เลย ยิ่งมีแต่จะกระหน่ำสาดซัดแรงปรารถนาใส่กัน อย่างไม่มีใครยอมใคร และแล้วเสื้อนักศึกษาของคนตัวเล็ก ก็ถูกพะพายปลดเปลื้องมันออกไปจนหมดสิ้น ใช้สายตาสำรวจเรือนร่างที่น่าหลงใหลเพียงครู่ ก่อนที่จะรีบโน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น อย่างห้ามใจไม่อยู่

                     “อื้ม...” ปากหยักขบเม้มไปตามลำคอ โน้มตัวเข้าไปแล้วป้อนสัมผัสสวาทแก่เธอและดันจนแผ่นหลังขาวเนียนนั้นแนบติดไปกับพวงมาลัยรถ

                     เขาค่อยๆ พรมจูบอย่างละเลียดละไม ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ที่เต้าอวบที่มันเต็มไม้เต็มมือของเขา มือข้างหนึ่งบีบเคล้นขยำอย่างแรงจนแทบแตกคามือ อีกข้างก็ดูดสลับเลียอย่างหื่นกระหาย ส่วนคนถูกกระทำก็แอ่นอกอวบ ร่อนเอวใส่ลำรักอย่างหลงลืมอาย สองมือจิกเล็บไปที่แผ่นหลังของเขาเพื่อระบายความเสียวกระสันนั้นจนแผ่นหลังของเขาเป็นรอยแดง

                     “อ๊าส์...โยกอีก...ซี๊ด” นี่แค่เธอโยกเอว ควบความเป็นชายของเขาผ่านเนื้อผ้ายังเสียวจับจิตขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าเกิดมันเข้าไปในกายเธอ มันจะฟินแค่ไหน

                     “อ๊ะ...” ไม่รู้ว่าตอนนี้ความรู้สึกของเธอมันคืออะไร แต่ยิ่งเขาสัมผัสร่างกายเธอมากขึ้น กลับทำให้เธอยิ่งต้องการเขา ก่อนหน้านี้เธออาจจะไม่รู้เรื่อง แต่วันนี้เธอมีสติ แถมยังปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความแปลกใหม่นี้มันทำให้เธอรู้สึกดีอย่างไม่น่าเชื่อ

                     “เฟอร์...อ๊าส์...” ครางเบาๆ ที่ข้างใบหูของคนตัวเล็ก เสียงแหบพร่าของเขาที่เอื้อนเอ่ยออกมานั้น มันชวนให้ร่างเล็กนั้นรู้สึกวูบวาบ จนเสียวท้องน้อยไปหมด

                     ฝ่ามืออุ่นๆ ลูบไล้ไปตามหน้าขา ก่อนที่จะใช้นิ้วเกี้ยวแพนตี้ตัวน้อยเบี่ยงไปด้านข้าง ตามด้วยใช้นิ้วกลางค่อยๆ สอดเข้าไปในร่องสวาทของเธอโดยที่เธอก็ยังคงร่อนเอวและขย่มนิ้วของเขาอย่างเมามัน จนนิ้วของเขาเปียกแฉะเลอะไปทั่วทั้งนิ้ว ทว่าความหนุบหนับที่มันตอดรัดนิ้วเพียงนิ้วเดียวนั้น กลับทำให้พะพายรู้สึกผิดปกติบางอย่าง พร้อมกับคำถามในหัวว่า ทำไมร่องยัยนี่ถึงได้ฟิตขนาดนี้ ฟิตเหมือนไม่เคยผ่านการใช้งาน และด้วยความไม่แน่ใจจึงลองพิสูจน์ด้วยการเพิ่มนิ้วเข้าไปอีกหนึ่ง แล้วตวัด และอัดกระแทกจนสุดโคนนิ้ว

                     “อ๊ะ...จะ...เจ็บ...” อุทานออกมาเสียงดัง เบ้หน้าไปด้วยความเจ็บ แล้วเกร็งตัวขึ้นหยุดขย่ม สองมือก็จิกเล็บไปที่ไหล่ของเขาจนเลือดซิบเพราะถูกความเจ็บเล่นงานเธอเข้าเสียก่อน

                     “อึก...” พะพายถึงกับหน้าถอดสี แม้เขาจะไม่เคยได้กับคนซิง แต่ก็พอรู้ว่าแบบนี้คือซิง และความบรรลัยก็มาถึง แต่มันมาขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่ต่อ เขาเองเนี่ยแหละที่จะทรมาน เอาวะ รู้ชะตากรรมตัวเองแล้ว แต่ตอนนี้มันมีอารมณ์ ขอเอาก่อนหลังจากนี้ค่อยว่ากันอีกที

                     จ๊วฟ!!

                     “อื้อ” ใช้มือสอดไปที่ท้ายทอยของคนบนตัก แล้วป้อนจูบให้เธออีกครั้ง ก่อนที่จะใช้จังหวะที่เธอเคลิ้มไปกับจูบแสนหวานนั้นแหละปลดเข็มขัด รูดซิบ แล้วควักท่อนรักออกมาสอดในกายเธอในทันที

                     “อื้ม...”

                     ปึ่ด ปึ่ด พรวด!!!

                     “อ๊ะ...กรี๊ดดดดดดดดด” ด้วยความเร่งรีบของเขาแท้ๆ เลยทำให้เธอเจ็บ

                     เพราะทันทีที่เขาดันท่อนลำขนาดใหญ่เข้าไปเพียงครึ่ง เนื้อเยื่อที่เรียกว่าพรหมจรรย์ก็ฉีกขาดออกทันที ตามด้วยเลือดสดๆ ที่ไหลอาบท่อนรักของเขา ความเจ็บปวดไม่สามารถทำให้เธออยากไปต่อ พยายามดิ้นและเกร็งตัวไม่ให้ท่อนนั้นเข้ามาอีก

                     เฟอร์มองหน้าพะพายพร้อมกับคราบน้ำตาที่เอ่อคลอ แล้วส่ายหน้า หวังให้เขาเห็นใจ ตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยต้องเจ็บขนาดนี้เลย ทำไมมันถึงเจ็บแบบนี้นะ เธอคิด

                     “อึก...จะเจ็บ...” แพ้ เขาแพ้สายตาเว้าวอน และน้ำตาของเธอ แต่จะให้เอาออกไปตอนนี้ มันไม่ทันแล้ว เขาเองก็ทรมาน จนอดใจไม่ไหวเช่นกัน สุดท้ายก็ทำได้แค่ประคองใบหน้าเธอแล้วป้อนจูบให้เธอ หวังปลอบประโลมให้เธอได้คลายความเจ็บลง ไม่มากก็น้อย

                     ปั่ก!!

                     “ฮือ...พะพาย...ฉันเจ็บ...มะ...ไม่ไหวแล้ว”พยายามดีดตัวลุกขึ้นอีกครั้ง ทว่ากลับไม่สำเร็จเพราะถูกเขาใช้สองมือรั้งสะโพกของเธอเอาไว้แน่น และปล่อยให้ร่องรักคับแคบดูดกลืนตัวตนของเขาอยู่อย่างนั้นเพื่อให้เธอได้ปรับตัวและคุ้นชินกับเขาก่อน

                     “ถ้าเธอเกร็ง...เธอจะยิ่งเจ็บ...ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ...อดทนหน่อยและกัน”

                     “อ๊ะ...วะ...ว่าไงนะ!!” จากที่อยากขอร้องเขาเพื่อให้เขาเบาลงและใจดีกับเธอหน่อย แต่เมื่อได้ยินแบบนี้มันกลับทำให้เธอฉุกคิดขึ้นมาได้ทันทีว่า นะ...นี่คือ...ครั้งแรกของเธอ ไม่ใช่วันนั้นอย่างที่เธอเข้าใจ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   จบ+End Credits

    3ปีต่อมา...“แง้...ปะป๊า...ให้เฟิร์สเล่นบ้าง...ปะป๊าลงมา” เสียงเด็กน้อยวัย3ขวบงอแงประท้วงผู้เป็นพ่อที่นั่งรถบังคับของตัวเองขับทั่วบ้านไม่ยอมแบ่งใครเลย แถมยังปล่อยให้ลูกชายตัวน้อยวิ่งตามรถที่ตนขี่อีกบรื้นนนนนน“ปื้นๆ ขอทางหน่อยครับ...เดี๋ยวปะป๊าชนนะ” พะพายกล่าวกับลูก พร้อมกับทำเสียงแตรหวังบอกให้ลูกชายตัวน้อยหลีกทางให้เขาและดูเหมือนว่าจะสนุกยิ่งกว่าลูกเสียอีก ไม่พอยังทำลูกร้องไห้วิ่งไปฟ้องแม่อีก“มะ...ม๊า...ปะป๊าแย่งเฟิร์ส”“นี่พะพาย...โตขนาดนี้แล้วยังแย่งลูกอีก...ฉันให้ดูลูกยังทำลูกร้องไห้อีก...นี่นายตั้งใจกวนประสาทฉันหรือไงห๊ะ...ฉันประชุมกับเพื่อนอยู่เห็นไหม” เฟอร์เดินออกมาจากห้องทำงาน แล้วมาบ่นพะพายที่ทำลูกร้องเสียงดังรบกวนเธอจนเสียงลอดไปในห้องทำงาน“เอ้า...ประชุมเสร็จแล้วเหรอ...ปะๆ ...ไปดินเนอร์กัน...เดี๋ยวเอาน้องเฟิร์สไปให้ปู่เลี้ยง”“ฉันด่านี่สลดบ้างไหม...” เฟอร์กล่าวอย่างหัวเสีย จะไม่หงุดหงิดเลย ถ้าโปรเจคจิวเวอรี่ล็อตใหม่ไม่ถูกลอกจากร้านแบรนด์ของคู่แข่ง“พะพาย...เฟอร์มันเครียดอยู่...” หุ้นส่วนอย่างยูมิบอกด้วยเสียงจริงจัง จนพะพายที่เอาแต่คึก อยากให้เธอผ่อนคลายออกมาจากห้องทำงานรู

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   อัศวินขี่ม้าขาว

    งานแต่งงานที่แพลนกันเอาไว้เริ่มใกล้เข้ามาทุกที แต่แทนที่เจ้าสาวจะวุ่นวายกับงานแต่ง ทว่ากลับเอาแต่นั่งกิน ช่วงนี้เธอกินเก่งมากๆ พะพายเลยตั้งใจอยากจะรีบจัดงานให้เร็วที่สุด เพราะกลัวว่าเธอจะเป็นขี้ปากชาวบ้าน ว่าท้องก่อนแต่งซึ่งงานแต่งถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติที่โรงแรมหรูแปดดาว เหมายกชั้น รวมกับเปิดห้องให้แขกเหรื่อที่มาไกลๆ ได้มีที่พักกันด้วยบรรยากาศในงานนั้นจัดตรีมเทพนิยาย และเจ้าบ่าวของเธอวันนี้คืออัศวิน เธอเป็นคนจัดแจงให้เขาเอง เพราะเขาเป็นดั่งอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วยเธอตลอด ตั้งแต่วันแรก และไม่ว่าจะครั้งไหนๆ ที่เธอเจออันตราย วันนั้นจะมีเขาคอยช่วยเธอไว้ได้ทันเสมอส่วนเธอก็เป็นดั่งเจ้าหญิงแสนสวยที่ค่อยๆ เดินควงแขนพ่ออย่างไต้ฝุ่นเข้าสู่ประตูวิวาห์ ด้วยชุดราตรีสีขาวอมชมพูยาวลากพื้น กระโปรงด้านหน้าฟูๆ สั้นเพียงแค่หน้าขา ด้านหลังยาวลากพื้นประมาณแปดเมตร ดีเทลชุดประดับไปด้วยผีเสื้อสีพาสเทลละมุนๆ ถักทออย่างประณีต ผมสีน้ำตาลลอนเป็นธรรมชาติถูกปล่อยสยายสวยงาม ใบหน้าตกแต่งหวานๆ เข้ากับใบหน้าสวยหวานทว่ากลับดูดื้อรั้นไปในคราเดียวกันสองขาค่อยๆ ก้าวไปตามพื้นพรมที่โรยไปด้วยกลีบกุหลาบสีขาว ด้านข้างเป็นโต

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   ผิดไปแล้วคนดี

    ด้านพะพาย...“เฮ้อเหลือเงินแค่2ร้อยเอง จะเลี้ยงพ่อตาพอไหมเนี่ย” ร่างสูงมองดูเงินในกระเป๋าพร้อมกับหันไปมองพ่อตาที่นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าสิ้นหวัง“ทักไปกู้ไอ้หมอกก็ได้วะ” เมื่อไม่มีทางเลือกเลยจำเป็นเข้าแชทเพื่อขอความช่วยเหลือจากแฝดตัวเอง แต่ทว่าจังหวะที่เขากำลังจะพิมพ์ขอความช่วยเหลือ สัญญาณอินเทอร์เน็ตกลับหมุนติ้วๆ“เอ้า...เวรเอ๊ย...เน็ตหมดวันนี้อีก...โอ๊ย...เฟอร์...พายผิดไปแล้ว...ฮือ...พายอยากกลับบ้าน” มือหน้ายกขึ้นลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อระบายความขุ่นมัวในจิตใน ชีวิตนี้มันจะซวยอะไรเบอร์นั้นอะ เงินก็จะหมด เน็ตก็มาหมดวันนี้อีก“ลูกเขย...ป๊าอยากกินหมูกระทะอะ...เราไปกินกันไหม” ฟงเอ่ยชวน เมื่อได้กลิ่นเหมือนว่าข้างห้องจะย่างหมู ซึ่งมันยั่วน้ำลายเขาเหลือเกิน แถมทั้งวันก็ยังไม่กินข้าวเลย เงินก็ร่อยหรอลงไปเต็มที แต่เมียก็ยังไม่มีสัญญาณว่าจะหายโกรธ“ป๊าครับ...ผมเหลือเงินแค่สองร้อยเอง...ของป๊าเหลือเท่าไหร่”“ป๊าเหลือร้อยเดียว” สิ้นหวังหนักกว่าเดิม จะบ้าตาย3ร้อยรวมกันสองคน จะผ่านพ้นวันนี้ไปได้ยังไง“เราต้มบะหมี่กินกันเถอะครับ หมูกระทะเอาไว้ก่อน” พะพายกล่าว จากนั้นก็เดินไปกดน้ำร้อนใส่บะหม

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   ผิดหวัง

    ผ่านไปประมาณสิบนาทีเธอก็เดินเข้าไปในห้องที่ฟงและพะพายอยู่ แต่ด้วยเพราะทั้งคู่ไม่ได้มีบัตรสมาชิกเลยไม่สามารถเข้าไปไม่ได้แบบโจ่งแจ้ง จึงโดนพนักงานกักตัวไว้ก่อน“เข้าไม่ได้นะคะ ห้องนี้มีลูกค้าใช้บริการอยู่ค่ะ”“แต่ฉันเป็นเมียของมัน ถ้าไม่ให้ฉันเข้าไป ฉันจะสั่งปิดร้านเธอแล้วแจ้งข้อหาค้าประเวณี” เฟอร์กล่าวเสียงแข็ง จนพนักงานชะงัก“ว่าไง...จะให้ฉันเข้าไปจัดการผัวของพวกเราได้ยัง...ถ้าให้เข้าไปฉันจะไม่เอาเรื่องที่ร้านเธอ แต่ถ้าไม่...รู้ใช่ไหมว่ามันปิดได้ง่ายๆ เลยนะ ถ้าไม่อยากซวยก็หลีกทางซะ” ครั้งนี้เป็นเหม่ยจิงที่พูดขึ้น สุดท้ายพนักงานก็จำต้องให้เธอและแม่เข้าไปด้านใน เพราะกลัวว่าสถานที่ของเจ้านายจะปิดตัว“อืม...นวดแรงๆ สิหนูเดี๋ยวเฮียให้ทิป” เสียงอ่อนเสียงหวานของฟงเอ่ยขึ้น“แหมป๊า...อยู่บ้านกับเมียเสียงหวานแบบนี้ไหม” พะพายเอ่ยถามเชิงขำ ไม่จริงจังนัก ก่อนที่จะปล่อยให้สาวสวยอกตู้มนวดต่อโดยที่ทั้งคู่ก็แช่อ่างน้ำร้อน ใบหน้าคือผ่อนคลายสุดๆ ฟงนี่มองนมพนักงานแทบไม่วางตา แต่แล้วสวรรค์ก็ต้องดับลงกลางอากาศเมื่อเหม่ยจิงเดินเข้าไปยืนตรงหน้า ตามด้วยเฟอร์ที่เดินเข้าไปเช่นเดียวกัน“เฮือก...หมวยเล็ก...อาจิง

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   คนที่เข้าใจเธอมากที่สุด

    แจ๊ะ แจ๊ะ!!ลิ้นร้อนตวัดเลียกลีบดอกไม้ฉ่ำๆ ตรงหน้ารัวๆ ทำเอาร่างเล็กนั้นอยู่แทบไม่สุข ร่อนเอวเด้งรับลีลาของลิ้นเขาไม่พัก จนในที่สุดเธอปลดปล่อยน้ำหวานใสๆ เคลือบคลอออกมานอกปากทางรัก ส่วนพะพายก็ดูเลียกินอย่างตะกละตะกลามเสร็จด้วยปากแล้ว ก็แน่นอนว่าต้องได้กระแทกด้วย เพราะคนอย่างเอาน้ำเดียวไม่เคยพออยู่แล้ว หากเธอเป็นอาหาร ก็คงจะเป็นอาหารจานโปรดแสนอร่อย ที่กินเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักอิ่ม มีแต่จะเบิ้ลเพิ่ม เอาให้จุกกันไปข้างเลยพะพายยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วช้อนร่างเล็กขึ้นจากโซฟา เดินดุ่มๆ เข้าไปในห้องนอน ก่อนที่จะจัดลีลารักแสนเร่าร้อนจนเตียงสั่น กว่าเขาจะปล่อยให้เธอได้นอนก็เกือบเช้า ส่วนเขาก็อิ่มหนำสำราญใจ กอดก่ายเธออยู่ใต้ผ้าห่มนวมผืนใหญ่ ทั้งที่ยังเปลือยกายด้วยกันทั้งคู่ช่วงสายของวันต่อมา...ร่างเล็กในอ้อมกอดอันอบอุ่นค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะเพชรที่ถูกแสงแดดกระทบมันแยงตาเธอจนตาแทบบอด แต่แทนที่จะหงุดหงิดกลับอมยิ้ม เมื่อลืมตาขึ้นมาเห็นแหวนที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้าย แหวนที่สวมมาที่นิ้วของเธอด้วยฝีมือของเขาเมื่อคืนนี้ และเธอไม่ได้มโนไปเอง มันคือเรื่อจริงที่จับต้องได้แม้ว่าจะเป็นการขอแต่งงานที่เริ่ม

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   หอมเกินต้านNC+++

    หัวใจของเธอเต้นคร่อมจังหวะทันที จากนั้นเขาก็เอื้อมมือมาจับมือข้างซ้ายของเธอไปจูบ และนั่นก็ยิ่งทำให้เธอยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ ยิ้มหน้าบานแทบไม่หุบ“พะพาย...” ร่างเล็กน้ำตาคลอ มองหน้าเขาอย่างไม่ค่อยเชื่อสายตา ว่าคนทรงกวนแบบเขาจะมีโมเม้นท์นี้ขอเธอแต่งงานแก๊ก แก๊ก!!“กรี๊ดดดดดดด ไอ้บ้าพะพาย...ทำบ้าอะไรของนายวะเนี่ย” แล้วแล้วก็ต้องลมออกหูเมื่อสิ่งที่เขาหยิบออกมาไม่ใช่แหวนเพชรเม็ดโตอย่างที่เธอวาดฝันแสนหวานเอาไว้ แต่มันคือมีดตัดเล็บ แล้วเขาก็กำลังตัดเล็บของเธอที่เธอเพิ่งจะไปทำมาด้วย“นี่คือคุณค่าที่เธอคู่ควรที่สุด ตัดซะบ้างเล็บน่ะ แสบหลังเป็นบ้า ข่วนจนหลังฉันลายหมดแล้ว” พูดพร้อมกับบรรจงตัดเล็บให้เธอต่อ โดยที่เธอก็พยายามชักกลับ แต่ก็ไม่สามารถต้านแรงของเขาได้ บวกกับกลัวว่าถ้ายื้อแย่งกันไปมามีดตัดเล็บจะตัดนิ้วเธอเอา“ไอ้บ้าพะพาย!! เล็บฉันเพิ่งไปทำมานะ!!”พูดพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า นึกเสียดายเล็บสวยๆ“ก็ทำแบบสั้นๆ สิ...จะไว้ยาวทำไม...เธอเห็นหลังฉันหรือยัง...ว่ามันลายแค่ไหน...มีแต่รอยเล็บเธอเนี่ย”“หึ่ย!! ฉันไม่น่าไปคาดหวังกับคนอย่างนายเลย” จากที่เขินๆ เมื่อครู่ พอถูกกระชากลงมาจากสวรรค์เพราะถูกคนบ้าอย่า

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   พิรุธของพ่อตาเเละลูกเขย

    1อาทิตย์ต่อมา...“ม๊าคะ...วันนี้มีอะไรทานบ้างคะ” ร่างเล็กในชุดเดรสสีหวานเดินลงมาถามหาอาหารกับแม่ ในช่วงสายของวัน“ข้าวผัดกุ้งจ้ะ...แล้วนี่จะไปไหน...” เอ่ยตอบ ก่อนที่จะถามกลับเมื่อเห็นว่าลูกสาวไม่ได้อยู่ในชุดนอนอย่างเช่นทุกวันช่วงหลังๆ มานี้ เวลาที่เธออยู่บ้านเธอก็มักจะใส่ชุดนอนทั้งวัน ถ้าวันไหนไม่

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   เอาใจพ่อตา

    จากนั้นทั้งคู่ก็นั่งรอ แต่ระหว่างที่รอก็นั่นหยอกเย้ากันอยู่ที่โซฟา ผลัดกันดูคลิปตลก หัวเราะคิกคักกันอย่างมีความสุข ราวกับไม่เคยผ่านความทุกข์ใจมาเลย“พะพาย...ดูนี่ดิ...คิคิ...ตลกเนอะ” คนตัวเล็กที่นอนหนุนตักแฟนหนุ่มอยู่ยื่นมือถือให้เขาดู แล้วระเบิดหัวเราะออกมาพร้อมกัน รอยยิ้ม แววตาที่เปล่งประกายความส

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   ด่านเคราะห์พ่อตา

    พรึ่บ!มือที่กุมกันอยู่ก่อนหน้านั้นรีบปล่อยออกจากกัน และเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ฟงเห็นหน้าพะพายชัดเจน“ไอ้หนุ่มนี่มัน...” ฟงเอ่ยขึ้นเมื่อรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาพะพาย “ลูกไอ้ฝุ่นวันนั้นใช่ไหม?”“อุ๊ย...สวัสดีครับป๊า...เจอกันซะแล้วนะครับ”“นี่แกอย่าบอกนะว่า...เป็นแฟนลูกฉันน่ะ”“ครับคุณป๊า...ผมขอแนะนำตัว

  • ลวงรักฉบับวิศวะการบิน   ของขวัญที่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรง

    “ถึงแล้ว...” หลังจากที่นั่งรถมาเกือบ20นาที พะพายก็เอ่ยขึ้น พร้อมกับดึงเบรกมือขึ้น ตามด้วยปลดเข็มขัดนิรภัยให้เธอและเขา จากนั้นก็กำชับเธอว่าอย่าเพิ่งเอาผ้าปิดตาออกส่วนเขาก็รีบลงจากรถ อ้อมไปเปิดประตูให้เธอ แล้วดึงแขนเธอออกมาจากรถ โดยใช้มือบังศีรษะของเธอเอาไว้เพราะกลัวว่าหัวเธอจะชน ทุกอย่างที่เขาตั้งใ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status