All Chapters of หวานใจ: Chapter 51 - Chapter 60

ธงรามและหวานใจถูกมัดติดกัน พวกเขาถูกผลักเข้าไปในรถตู้และถูกริบเครื่องมือสื่อสาร รถมอเตอร์ไซค์ของหวานใจถูกยัดเข้าไปในห้องพักห้องหนึ่ง ที่เพิ่งจะรู้ว่านี่คือหนึ่งในกิจการของพ่อเลี้ยงอุดม พวกเขาติดกับเข้าเสียแล้วเพราะอีกฝ่ายหนึ่งรู้แต่แรกแล้วว่าถูกสะกดรอยตาม จึงล่อพวกเขาให้ตามเข้ามา​“พาพวกมันไปที่สวนลิ้นจี่ของกู หึ...เพิ่งรู้ว่าพวกมันร่วมมือกัน แบบนี้ก็ไม่ยากหรอก ถ้าพวกมันจะหายไป เดี๋ยวกูจะป้ายขี้ใส่ไอ้เพลิง ไอ้นั่นมันขึ้นชื่อว่าหวงลูกสาวอยู่ด้วยสิ ยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัวเลยล่ะหนนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้มึงให้คนไปปล่อยข่าวลือล่ะ ว่าเห็นสองคนนี้หนีตามกันไป ไอ้เพลิงจะต้องแจ้นตาม พอมันตามมา กูก็จะได้จัดฉากจัดการเป็นอุบัติเหตุให้หมด ไม่มีใครสงสัยกูแน่ล่ะ” ​พ่อเลี้ยงอุดมคุยกับลูกน้องคนสนิท ถึงแผนการของตน นอกรถตู้ สองหนุ่มสาวได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่เลิ่กลั่กมองตากัน รถตู้มีคนเฝ้าพวกเขาด้านหลังด้วยหนึ่งคน เป็นชายหนุ่มคนที่ธงรามเพิ่งเห็นว่าดูคุ้นหน้าอย่างประหลาด​“แบบนั้น...พ่อเลี้ยงหมายถึงจะให้พวกผม...เอ่อ...จัดการหรือครับ?”​“ก็พวกมึงนั่นแหละ เดี๋ยวงานเสร็จ กูจะตบรางวัลให้”​“เอ่อ ตบรางวัลนี่ เงินใช

ธงรามกับหวานใจถูกรุนหลังขึ้นไปบนรถตู้ โดยมีน้อยกับเอ้ยคุมไป ส่วนสมที่ตอนแรกนั้นต้องรับหน้าที่เป็นคนขับรถไปด้วย แต่พ่อเลี้ยงเปลี่ยนคนขับกะทันหัน เป็นคนสนิทของเขาแทน เล่นเอาทั้งสามมองสบตากัน...อย่างรู้เป็นนัย​พ่อเลี้ยงจะทำการเก็บกวาดแน่นอนล่ะ ถึงให้มือขวาขับรถไปคุมแบบนี้​พวกเขาถูกพามายังบริเวณถนนที่มีต้นไม้ค่อนข้างมาก และตัดเลียบเขา มีโค้งหักศอก โค้งอันตรายมากมาย เลือกจอดที่บริเวณที่มองลงไปแล้วก็ให้เสียวท้อง เพราะมันติดกับเหว เวิ้งลึกลงไปอย่างน่าอันตราย ธงรามและหวานใจถูกให้ดื่มเครื่องดื่มคนล่ะแก้ว น้อยพยักหน้าให้กับธงรามและหวานใจ ทั้งสองเอามันจรดปากและทำท่าดื่ม มือขวาของพ่อเลี้ยงอุดมมองจ้องพวกเขาทั้งคู่ ก่อนจะก้มลงรับโทรศัพท์ เป็นจังหวะที่ทำให้น้อยรีบฉกเครื่องดื่มนั้นมาถือไว้ แล้วแกล้งพูดดังๆ แบบให้ทางนั้นได้ยินด้วย​“หมดแล้ว พวกมึงก็นั่งอยู่ตรงนี้นิ่งๆ ล่ะ”​ธงรามกับหวานใจทำตามคำสั่ง มีเอ้ยยืนคุมไว้อีกที ส่วนน้อยเดินไปหาคมมือขวาของพ่อเลี้ยง แล้วพากันช่วยยกรถมอเตอร์ไซค์ลงมายังถนนด้านล่าง ​“เอายังไงต่อล่ะพี่” น้อยถาม​“รอให้ยาออกฤทธิ์พวกมันหลับ มึงก็จับมันขึ้นมานั่งบนนี้ แล้วก็ถีบลงเห

​“เดินไหวไหมหวาน”ธงรามเอ่ยถาม เขาและหวานใจหนีเตลิดกันเข้ามาในป่า ค่อนข้างลึกพอสมควร ตอนนี้พวกเขากำลังหิวกระหายน้ำ ธงรามมองไปรอบๆ เห็นแต่ต้นไม้ล้อมรอบเท่านั้น เขากำลังมองหาสิ่งที่จะช่วยเขาและหวานใจให้เอาตัวรอดได้ ​เอาล่ะความรู้ต่างๆ ที่เคยดู เคยเรียนมา การที่เขาเข้าป่าพักแคมป์แบบผจญภัยบ่อยๆ เขาจะงัดมาใช้หนนี้ล่ะ นัยน์ตาคมกริบนั่นเริ่มมองไปรอบๆ ที่นี่ไม่ใช่ป่าดิบที่มีต้นไม้หนาแน่นมากนัก เพราะต้นไม้ดูจะมีอายุและมีเถาวัลย์ขึ้นปกคลุม เขาน่าจะพอหาแหล่งน้ำได้ ถ้าไม่โชคร้ายเกินไปนัก​“กำลังจะไม่ไหวค่ะ หวานหิวน้ำมาก” หวานใจหน้าซีด เธอมองซ้ายมองขวาเห็นแต่ต้นไม้ ธงรามมองไปรอบๆ เขาหวังว่าจะเห็นมัน แล้วสายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับบางสิ่ง เขาอุทานออกมาอย่างดีใจ ​“อะไรคะพี่ราม”​“พี่เจอน้ำที่จะให้หวานดื่มได้ล่ะ แต่...” เขาย่นจมูกน้อยๆ “พี่ไม่มีมีดจะตัดมัน เพราะโดนยึดไปแล้วตอนที่ถูกจับ แต่เอาเถอะ เดี๋ยวพี่จะหาวิธีดู”​“ถ้าเป็นมีดหวานมีนะ” เจ้าหล่อนว่าแล้วหันหลังให้เขา ทำขยุกขยิกสักพัก เธอก็ดึงเอามีดพับออกมาจากเสื้อที่สวมอยู่​“หืม? หวานเอามาจากไหนล่ะนั่น”​“หวานเอาซ่อนไว้ในเสื้อชั้นใน” เธอตอบเขินๆ

​“วู้”เสียงกู่ร้องดังขึ้นแว่วๆ หวานใจงัวเงียตื่นขึ้นมา เธอเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ แดดส่องมารำไร เธอค่อยทรงตัวลุกขึ้นนั่ง ธงรามยังคงหลับหน้าของเขาซีดมาก และตัวเริ่มร้อนรุมๆ อาจจะเพราะบาดแผลที่ขาก็เป็นได้ทำให้เขาเป็นไข้​“วู้” เสียงนั้นดังขึ้นอีกรอบ หวานใจตัดสินใจลุกขึ้น เดินไปทางทิศที่ได้ยินเสียง ก่อนจะป้องปาก ตะโกนดังๆ ตอบกลับไป​“วู้ วู้ วู้”​“วู้”​“ทางนี้ค่า อยู่ทางนี้”ใจเธอมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงตะโกนตอบกลับแบบนั้น แบบนี้ต้องเป็นคนแน่ๆ ไม่ใช่หูแว่วหรอก​“พี่ราม พี่รามคะ มีคนมาช่วยเราแล้ว”เธอวิ่งกลับมาหาธงราม เขาค่อยปรือตามองเธอ แล้วพยายามยิ้มให้กับเธอ มือของหวานใจจับมือเขาไว้แน่น ปากก็ร้องตะโกนเรียก​“อยู่ทางนี้ค่า ทางนี้ วู้ วู้”​ไม่ถึงสิบนาที เธอก็เห็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่เดินแกมวิ่งเข้ามาหาเธอและธงราม หวานใจถึงกับลุกขึ้นกระโดดอย่างดีใจ เธอวิ่งไปที่เจ้าหน้าที่คนนั้น หัวเราะและร้องไห้ในเวลาเดียวกัน เพราะความดีใจสุดขีด​“ช่วยพี่รามด้วยค่ะ พี่รามตกลงไปในหลุม ขาบวมมาก ขยับไม่ได้ด้วย ช่วยพี่รามด้วย”​“ใจเย็นๆ ครับน้อง ปลอดภัยแล้วนะครับ”​“ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณมาก” เธอพึมพ

หวานใจและนาวินกลับมาเรียนที่มหาวิทยาลัยแล้วเพราะเปิดเทอม เป็นการเปิดเทอมที่หวานใจแสนจะมีความสุข เพราะธงรามซึ่งตอนนี้ได้ถูกรับรู้จากมารดาแล้วว่า กำลังคบหาดูใจกับลูกสาวเธอ แถมได้ไฟเขียวจากท่านแล้วเรียบร้อย ว่าจะช่วยเธออีกด้วย​ธงรามแวะมาหาเธอเกือบทุกวัน เขาเองก็ต้องทำงานช่วยที่บริษัท ตามคำสั่งของมารดาที่ต้องเรียนรู้งานและช่วยงานของน้องชาย ถ่ายเทงานจากธงลักษณ์ให้ได้มากเท่าที่จะทำได้ เพราะน้องชายของเขากำลังจะย้ายตัวเองไปทำงานที่หนองคาย อาจจะไม่ค่อยได้มาทำงานที่สาขาใหญ่อีกแล้ว​ถึงจะกลุ้มใจ เครียดบ้าง กับงานที่ตนเองไม่ถนัด แต่ธงรามมีกำลังใจอย่างหวานใจ ที่เป็นแรงชูใจให้กับเขาอย่างดี เขาตั้งใจจะเฝ้ารอให้เธอเรียนจบ และวันนั้น...เขาจะไปแนะนำตัวกับบิดาของเธอ พร้อมกับขอเธอมาดูแล อย่างถูกต้องเป็นทางการ​วันนี้เขาก็นัดรับประทานอาหารเย็นกับเธอ หวานใจเลือกร้านที่เธอและเขาอยากมาลองชิมดู ตามรีวิวที่เห็นในสื่อ ว่าเป็นร้านเด็ดร้านดัง และอร่อย แต่เสียว่าต้องรอคิวยาวและอยู่ไกลถึงพัทยา เขาเลยตกลงกับเธอว่าอาจจะค้างคืนกัน เล่นน้ำทะเลกันสักวันหนึ่ง งานนี้มีนาวินประกบมาด้วย เพราะหวานใจขอกับมารดาไว้ว่าจะมาเที่ย