Todos los capítulos de หวานใจ: Capítulo 61 - Capítulo 70

​“เอ่อ...มันแปลกๆ หวาน...”​“ลองอีกหนนะ จะได้รู้ว่าชอบหรือเปล่า”หนนี้เขาประกบจูบเธอ เคล้าคลึงปากอิ่ม ดูดดื่มเธอ จนหวานใจหัวใจแทบวาย ตัวอ่อนกับอกกว้าง มือของธงรามเลื่อนไล้มาด้านหน้า มันกอบกุมเต็มที่กับทรวงสาว เธอนั่งบนตักเขา มีกลิ่นของเขากรุ่นไปทั่วตัวเธอ ​ความรู้สึกราวถูกไฟช็อต เมื่อเขาลูบเคล้า เคล้นทรวงอิ่มเต็มมือ ธงรามถึงกับครางแผ่วชิดปากอิ่ม อะไรบางอย่างทำให้หวานใจสะดุ้ง เมื่อมันดุนดันแข็งขึงชิดกับสะโพกเธอ​“อื้อ...”​“ที่พี่ไม่ทำ เพราะถ้าพี่จูบไปแล้วจับไปแล้ว พี่กลัวจะหยุดตัวเองไม่ได้ รู้ไหมคนดี” เขาเอ่ยแทบชิดปากอิ่ม จูบอีกทีอย่างอดไม่ได้ จูบนี้ยาวนาน จนเธอแทบขาดอากาศหายใจ ร่างกายร้อนรุ่ม ตื่นตัว ​ธงรามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาเองก็ร้อนจนแทบจะระเบิด เขาแทบจะกดเธอลงกับโซฟา ถอดเปลื้องเธอออกจากอาภรณ์ และทำตามใจปรารถนา หวานใจไม่ขัดใจเขา และคงจะยินยอมตามเขา ​แต่...​“พะ...พี่ราม”พอจะหายใจหายคอได้บ้าง เมื่อเขาหยุดการสัมผัสที่ชวนให้เธอหัวหมุน ตอนนี้ธงรามเพียงกอดเธอไว้ เอาคางกดบนศีรษะเธอ ให้เธอซบแนบอยู่กับอกอุ่น หูของหวานใจได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวเร็วของเขา​“ตอนนี้หวานยังเรียนอยู่ แ

เพลิงแอบมองหน้าลูกสาว ที่วันนี้ดูจะสดชื่นขึ้นบ้าง หลังจากทำหน้างอใส่เขามาหลายวัน เขาลองติดต่อดูมหาวิทยาลัยเอกชนทางนี้ และจังหวัดใกล้เคียง ดูว่าจะมีที่ไหนรับนศ. กลางครันบ้าง คำตอบที่ได้รับทำให้เขาพอใจมาก และกำลังแอบติดต่อไว้เงียบๆ กะว่าจะย้ายบุตรสาวมาเรียนทางนี้ มาใกล้หูใกล้ตา และไกลเสียจากนายธงรามอะไรนั่น​‘ผมยอมได้ทุกอย่างครับ เพื่อให้คุณเพลิง ยอมรับผม และเปิดใจให้ผม ผมรอหวานได้ครับ’​แหม...คำตอบช่างน่าประทับใจอย่างเหลือเกิน เขาก็เคลิ้มไปกับหมอนั่นพักหนึ่งเหมือนกัน เพราะไม่คิดจะได้คำตอบแบบนั้น แถมหมอนั่น ยังทำตามกติกาโทรวันล่ะครั้ง ในสายตาเขา ด้วยการโทรเข้าเครื่องเขาอีกด้วย เอากะมันสิ เขายังยึดโทรศัพท์ลูกสาวไว้ เพราะไม่ไว้ใจทางหวานใจว่าจะแอบนัดแนะอะไรกับไอ้เจ้าธงรามนั่นหรือเปล่า​ห่างกันแบบนี้เขาก็วางใจในระดับหนึ่งล่ะ​ภาวนาเลยล่ะให้ไอ้ธงรามอะไรนี่ถอดใจไปเสีย กับความยุ่งยากที่เขาจงใจสร้างกฎขึ้นมาให้มันวุ่นวาย ไหนจะระยะทาง ไหนจะระยะห่าง ทนไหวก็ทนไปสิวะ! ถ้าทนไหวจริงๆ เอ่อน่ะ ถึงเวลาเขาจะยอมให้คบกัน แต่ยังไม่ยอมให้แต่งไปง่ายๆ หรอก แฮ่!​“วันนี้พ่อจะต้องไปรับคนงานใหม่ แล้วก็ดูแลสวนส้มทา

​“พี่เพลิง ตวงติดต่อพ่อแม่ของคุณรามแล้วเรื่องที่ลูกสาวเราทำลูกชายเค้าแขนหัก แล้วก็...” ตวงรักกระแอม มองสองพ่อลูกที่ตอนนี้เมินหน้าหนีกันคนล่ะทาง ทั้งที่นั่งตรงกันข้าม ​“เรื่องที่ลูกสาวเราพาลูกชายเค้าหนี”​“ใคร ไอ้หมอนั่นต่างหาก พาลูกเราหนี”เพลิงเถียงขัดขึ้นมา ตวงรักกอดอก ก่อนจะมองหน้าสามี พลางทำหน้านิ่งๆ ​“ใครคนขี่รถล่ะคะ” ​“ยัยหวาน...”​“พี่เพลิงคิดสิ ว่าแบบนั้นล่ะใครพาใครหนี”​“เอ่อ...” เถียงเมียไม่ออก เลยพานไปเรื่องอื่นแทน​“มันทำลูกเราเกือบตาย ดีนะที่ยัยหวานไม่เป็นอะไร ถ้าเป็นอะไรไปล่ะก็...”​“หวานต่างหากทำพี่รามเกือบตาย สองหนแล้วด้วย ที่พี่รามเกือบตายเพราะหวาน”หวานใจเอ่ยขัดขึ้น เธอร้องไห้โฮอย่างอดไม่ได้ ตวงรักเข้าไปปลอบบุตรสาว เพลิงถอนใจ หากทว่าเขายังดื้อดึง​“แบบนี้พ่อจะยิ่งเพิ่ม...”​“ขนาดนี้แล้วพี่เพลิงยังจะกล้าขัดขวางลูกเรากับคุณรามเค้าอีกเหรอ? พี่เพลิงจะให้ยัยหวานทำยิ่งกว่านี้อีกเหรอไง หนนี้ลูกเราแค่พาลูกเค้าหนี ถ้าหนหน้าล่ะ”ตวงรักทำเสียงเข้ม คนเป็นสามีเลยได้แต่อ้าปากหวอ ตวงรักหันมาหาบุตรสาว แล้วเช็ดน้ำตาให้กับหวานใจ ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนโยน​“ไปดูคุณรามเค้าหน่อยไป ทางนี

​“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน ​“ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”​“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที​“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”​“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ ​“เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”​“คุณราช”​“หึๆ ตา

“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ​‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’​นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!​“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย​“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?​“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ