All Chapters of หลีกทางให้ข้าพระชายาทวงบัลลังค์: Chapter 91 - Chapter 100

“รับพระบัญชา”อวี่ซีก้มศีรษะตามพิธี แต่แววตาไม่อ่อนลงเมื่อทุกคนลุกขึ้น ขันทีผู้นั้นหันมามองนาง“พระชายา ฝ่าบาททรงได้ยินเรื่องความสามารถของพระองค์มามาก คงทรงรอพบด้วยความสนพระทัย”อวี่ซียิ้มบาง“หม่อมฉันน้อมรับพระเมตตา”หลังพิธีสิ้นสุด ขันทีถูกพาไปพักในเรือนรับรองเซียวจิ้งเหยียนกับอวี่ซีกลับเข้าห้องบัญชาการ ราชโองการถูกวางลงข้างจดหมายซึ่งมีตราของเสนาบดีฝ่ายขวาของสองสิ่งอยู่บนโต๊ะเดียวกันสิ่งหนึ่งเป็นหลักฐานว่าเมืองหลวงอาจอยู่เบื้องหลังความวุ่นวายอีกสิ่งเป็นคำสั่งให้พวกเขาเดินเข้าไปยังศูนย์กลางของอำนาจนั้นด้วยตนเองอวี่ซีมองม้วนผ้าไหมสีทอง“พวกเขาไม่คิดให้เรามีเวลาตั้งตัว”เซียวจิ้งเหยียนตอบ“เช่นนั้นเราก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมภายในเวลาที่มี”เขาหันไปสั่งเผยจื่ออัน“ปิดข่าวเรื่องตราเสนาบดีฝ่ายขวา เพิ่มคนเฝ้าหนิงเฉิงเป็นสองเท่า และเตรียมหน่วยคุ้มกันที่ไว้ใจได้”จากนั้นจึงมองอวี่ซี“

วันแรกของการเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น พวกเขาใช้เส้นทางเหนือซึ่งคดเคี้ยวผ่านแนวป่าสน ถนนแคบกว่าทางหลวง แต่ไม่มีหมู่บ้านใหญ่และควบคุมผู้คนเข้าออกได้ง่ายอวี่ซีใช้เวลาส่วนใหญ่ตรวจเอกสารภายในรถม้า บางครั้งเรียกนายกองเข้ามาถามเรื่องเส้นทาง บางครั้งหารือกับเยี่ยนหลัวเรื่องคนในราชสำนักที่อาจเกี่ยวข้องกับเสนาบดีฝ่ายขวาซูเหยานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม คอยเทน้ำชาและจัดยาเมื่อรถม้าหยุดพักกลางวัน เสียงเคาะด้านนอกก็ดังขึ้น“พระชายา เป็นข้า”เสียงของเซียวจิ้งเหยียนดังผ่านม่านอวี่ซีเปิดประตูเขายืนอยู่ด้านล่างพร้อมถาดอาหารซึ่งมีข้าว เนื้อแห้ง และน้ำแกงร้อน“เหตุใดท่านนำมาเอง”“คนครัวบอกว่าเจ้าไม่ยอมลงจากรถ”“ข้ากำลังตรวจบัญชี”“กินก่อน”น้ำเสียงของเขาไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธอวี่ซีมองเขาเล็กน้อย ก่อนรับถาดมา“ท่านควรพักบาดแผล”“ข้าสบายดี”“หมอทหารบอกว่ายังไม่หาย”เซียวจิ้งเหยียนเงียบไปชั่วขณะ

มือสังหารของใครหลังการลอบโจมตี ขบวนของจ้านอ๋องไม่ได้เดินทางต่อในทันทีเซียวจิ้งเหยียนสั่งให้ทหารตั้งแนวป้องกันรอบพื้นที่เปิดกลางป่าสน ตรวจค้นตามโขดหินและทางลาดทุกด้าน ขณะเดียวกันหมอทหารเร่งรักษาผู้บาดเจ็บ ส่วนศพของมือสังหารถูกจัดวางเรียงไว้เพื่อค้นหลักฐานทีละคนอาวุธทุกชิ้นมีลักษณะคล้ายกันดาบสั้นทำจากเหล็กชั้นดี หน้าไม้ขนาดเล็กซึ่งสามารถซ่อนใต้แขนเสื้อ และลูกดอกที่มีตราของกองอาวุธหลวงสลักอยู่ตรงโคน แม้ตราหลายชิ้นถูกขูดจนเลือน แต่ยังมองเห็นรูปมังกรห้าเล็บโอบเมฆได้ชัดเจนยิ่งตรวจสอบ หลักฐานก็ยิ่งชี้ตรงไปยังเมืองหลวงแต่สิ่งที่น่ากังวลยิ่งกว่าตราอาวุธ คือมือสังหารเหล่านี้รู้เส้นทางใหม่ของขบวนอวี่ซีเป็นผู้เสนอให้เปลี่ยนจากเส้นทางเมืองชิงอันมาใช้ทางป่าสนก่อนออกเดินทางเพียงไม่นาน ผู้ที่วางกำลังซุ่มอยู่ตรงจุดนี้จึงต้องได้รับข่าวหลังจากแผนถูกเปลี่ยนแล้วหมายความว่าภายในขบวนมีคนส่งข่าวออกไป หรือคนในหลินโจวซึ่งรู้เส้นทางได้ส่งสารล่วงหน้าด้วยวิธีบางอย่างอวี่ซียืนอยู่ข้างรถม้าซึ่งผนังเต็มไปด้วยรอยลูกธนู ซูเหยากำ

เซียวจิ้งเหยียนถาม“เจ้าคิดว่าคนในขบวนเป็นผู้บอกเรื่องหนังสือหย่าหรือ”“เป็นไปได้”“หรือหนิงซิน”“นางรู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเรามีปัญหา แต่ไม่น่ารู้ว่าข้าขอหนังสือหย่าเมื่อใด”อวี่ซีตอบ“คนที่ได้ยินการสนทนาของเราวันนั้นอาจซ่อนอยู่ใกล้ห้องบัญชาการ หรืออาจสังเกตจากการที่ท่านสั่งตรวจเส้นทางกลับเยว่ภายหลัง”เซียวจิ้งเหยียนขมวดคิ้ว“ข้าไม่ได้สั่งตรวจเส้นทางกลับเยว่”อวี่ซีเงยหน้ามองเขา“เช่นนั้นข่าวนั้นมาจากที่ใด”ทั้งสองเงียบลงพร้อมกันเห็นได้ชัดว่าผู้บงการไม่ได้เพียงรับข่าวจากขบวน แต่ยังสร้างข้อมูลเท็จบางอย่างขึ้นเพื่อทำให้คำโกหกฟังดูน่าเชื่อเซียวจิ้งเหยียนเดินไปเปิดม่านกระโจม มองทหารซึ่งกำลังตรวจสอบพื้นที่ด้านนอก“เชลยอีกคนอาจได้รับคำสั่งให้พูดต่างกัน”“ควรสอบแยกและถามคำถามชุดเดียวกัน”อวี่ซีกล่าว“หากคำตอบเกี่ยวกับสถานที่ คนกลาง หรือช่วงเวลาขัดกัน เราจะ

นางมองมือนั้นเล็กน้อย ก่อนวางมือลงอย่างสง่างามแล้วก้าวลงจากรถเหล่าขุนนางซึ่งมารอรับต่างมองภาพนั้นด้วยสีหน้าแตกต่างกัน บางคนตกใจ บางคนสนใจ และบางคนมีแววตาไม่พอใจอย่างชัดเจนเพราะในเมืองหลวง ผู้คนเคยรู้กันทั่วว่าจ้านอ๋องไม่โปรดพระชายาจากต่างแคว้น เขาไม่เคยพานางเข้าร่วมงานเลี้ยงสำคัญ ไม่เคยแสดงความใกล้ชิดต่อหน้าผู้ใด และปล่อยให้หนิงซินเป็นผู้ดูแลจวนแทนแต่วันนี้ เขากลับยืนข้างอวี่ซีราวกับตำแหน่งนั้นเป็นของนางเพียงผู้เดียวอวี่ซีเดินผ่านประตูวังโดยมีเขาอยู่ด้านข้างทันทีที่เข้าใกล้ท้องพระโรง สายตาหลายสิบคู่ก็จับจ้องมาที่นาง เครื่องแต่งกายของสตรีในเมืองหลวงหรูหรากว่าที่หลินโจวมาก ทั้งผ้าไหมสีสด เครื่องประดับหยกและทอง รวมถึงปิ่นซึ่งประดับอัญมณีจนส่องประกายใต้แสงแดดแต่ชุดของอวี่ซีกลับเรียบกว่าทุกคนนางสวมชุดพิธีสีครามเข้ม ปักลายเมฆกับคลื่นทะเลด้วยด้ายเงิน เครื่องประดับมีเพียงปิ่นหยกขาวและต่างหูมุก ไม่มีทองคำหนักศีรษะ ไม่มีอัญมณีแสดงฐานะ มีเพียงกระบี่ของจ้านอ๋องซึ่งคาดอยู่ข้างเอวสิ่งนั้นดึงดูดสายตามากกว่าเครื่องประดับทุกชิ้น