All Chapters of เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!: Chapter 41 - Chapter 50

ยามเว่ยแก่ๆ ณ แท่นพิธีหน้าซุ้มประตูชัย ลานประลองยุทธศาสตร์ร้อยแคว้นตึงงงงงง! ตึงงงงงง! ปู๊นนนนน!เสียงรัวกลองชัยและแตรเขาสัตว์ดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านฟ้าดิน เสียงโห่ร้องสรรเสริญของฝูงชนเรือนแสนดังกระหึ่มประหนึ่งคลื่นซัดฝั่ง เมื่อสตรีร่างพองหนาหกเท่าในชุดฮั่นฝูสีชมพูกลีบบัว เดินแบกกระทะเหล็กก้นบุบพาดบ่า นำหน้าพยัคฆ์ทมิฬเก้าหางที่เดินกระดิกหางดุ๊กดิ๊ก โดยมีบุรุษหนุ่มในชุดเกราะทมิฬเดินเคียงข้าง ก้าวขึ้นสู่แท่นพิธีรับรางวัลชนะเลิศประจำด่านแรกอย่างสง่างามบนแท่นหยกขาวสูงสุด มหาจักรพรรดิแห่งบูรพาทรงฉีกยิ้มกว้างจนพระกรรณแทบฉีก พระเนตรเอ่อล้นไปด้วยน้ำพระเนตรแห่งความปลาบปลื้มใจ พระองค์สาวพระบาทก้าวลงมาจากซุ้ม VIP ด้วยพระองค์เอง โดยมีหัวหน้าราชทูตเดินประคองถาดทองคำแท้ตามหลังมาติดๆ“ลูกรักของพ่อ!” มหาจักรพรรดิตรัสสุรเสียงดังก้อง “เจ้าแสดงเพลงกระทะสะท้านภพ สยบยอดกระบี่แดนประจิมจนฟันร่วงหมดปาก ช่างกู้หน้าและเชิดชูเกียรติภูมิแห่งบูรพาได้อย่างสะใจพ่อยิ่งนัก! นี่คือรางวัลแห่งชัยชนะอันดับหนึ่งของเจ้า!”หัวหน้าราชทูตคุกเข่ายกถาดขึ้นส

ยามโหย่ว (ประมาณ 17.00 น.) ณ ลานประลองหยกขาวกลางเวหา ตำหนักเก้าชั้นฟ้าแสงอาทิตย์อัสดงสีส้มทองเริ่มคล้อยต่ำลงแตะขอบฟ้า ลมหนาวยามพลบค่ำพัดกรรโชกผ่านลานประลองหยกขาวทรงกลมขนาดมหึมา ลานประลองแห่งนี้ลอยตระหง่านอยู่กลางเวหา ล้อมรอบด้วย ‘เสาเพลิงเวทมนตร์ขนาดมหึมาสี่ทิศ’ ที่พ่นเปลวไฟสีทองคำพวยพุ่งสูงเสียดฟ้าเพื่อเป็นม่านพลังกักกันสังเวียนรอบชิงชนะเลิศตึงงงงงงง! ตึงงงงงงง!เสียงรัวกลองศึกดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านแผ่นดิน โฆษกสนามก้าวขึ้นสู่แท่นลอยฟ้า ประกาศสุรเสียงก้องผ่านค่ายกลขยายเสียง“และบัดนี้... เข้าสู่การประลองรอบชิงชนะเลิศ! ศึกตะลุมบอน ‘Battle Royale สิบคนสุดท้ายบนลานหยกขาว’! กติกาเรียบง่าย... ผู้ที่ยืนหยัดอยู่บนลานประลองเป็นคนสุดท้าย จะเป็นผู้คว้าชัยชนะอันดับหนึ่งแห่งมหาทวีปไปครอง!!”บนลานหยกขาว... ยอดฝีมือแปดคนสุดท้ายที่เหลือรอดมาจากแคว้นซีเหลียง จักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์แดนประจิม และมหาอาณาจักรแดนใต้ ต่างขยับแถวเข้ามาประกบวงล้อม สายตาแปดคู่จ้องเขม็งไปยัง ‘ชินอ๋องเวินเชียนฟาน’ และ ‘มะลิ&rsqu

ยามโฉ่ว (ประมาณ 02.30 น. กลางดึกสงัด) ณ เหนือม่านเมฆาเก้าชั้นฟ้า สู่ แดนเซียนเบื้องบนท่ามกลางความเงียบสงัดยามราตรีของแดนมนุษย์...ทว่า ณ ห้วงมิติเบื้องบนเหนือม่านเมฆาสูงสุด ปรากฏการณ์อันน่าสะพรึงกลัวกลับระเบิดขึ้น!คลื่นพลังสายเลือดมังกรทองบรรพกาลเก้าเล็บที่ปะทุขึ้นตอนมะลิแตะศิลาเทวะ... ผสานรวมเข้ากับไอควันเวทมนตร์จาก ‘กระทะทองคำมังกรแท้’ และกลิ่นเครื่องเทศฉุนกึกของ ‘หม้อไฟหม่าล่าพริกสิบเม็ด’ ที่เผาผลาญตลอดการประลองรอบชิง... มันมิได้สลายหายไปธรรมดา!วูบบบบบบบบบบบ! ตูมมมมมมมมมมมม!คลื่นพลังความร้อนและกลิ่นอายอันพิสดาร (กลิ่นหม่าล่าผสมไอเทวะ) ได้พวยพุ่งทะลวงผ่าน ‘ม่านพลังกั้นภพ’ พุ่งตรงขึ้นสู่ ‘แดนเซียนเบื้องบน’ อย่างรุนแรง!กริ๊งงงงงงงงงง! กริ๊งงงงงงงงงง!‘หอระฆังเตือนภัยสวรรค์’ บนวิมานเซียนเก้าชั้นฟ้า พลันสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ส่งเสียงกรีดร้องก้องกังวานไปทั่วแดนเทพ!บนตำหนักเซียนสีขาวบริสุทธิ์เหนือมวลเมฆา... ร่างสูงส่งในชุดคลุมสีทองสง่างามของ ‘

ยามโพล้เพล้แก่ๆ (ประมาณ 17.45 น.) ณ ลานหินช่องแคบม่านเมฆา รอยต่อพรมแดนสองมหาทวีปท่ามกลางความเงียบงันระดับมหาเอกภพหยุดหมุน...กริบ...ไม่มีแม้แต่เสียงลมหายใจของทหารเกราะทองคำสิบล้านนาย มีเพียงขาสองข้างสวมเกราะทองคำของ ‘ทูตสวรรค์ผู้คุมกฎ’ ที่ยังคงชี้โด่เด่ขึ้นฟ้า กระตุกงึกๆๆ อยู่ข้างเตาน้ำมันเดือดแกร๊ก... กึก...ฝ่ามือสองข้างที่สวมถุงมือเทวะไหม้เกรียม ค่อยๆ ขยับยันแผ่นหินที่แตกร้าว ออกแรงดันตัวขึ้นอย่างทุลักทุเลเพื่อถอนศีรษะออกจากหลุมหินลึกสองคืบ!ป๊อกกกก!!เสียงศีรษะหลุดออกจากหลุมหินดังก้องกังวานราวกับเสียงเปิดจุกขวดไวน์!ทว่า... สภาพของเซียนชั้นฟ้าผู้เคยสูงส่งสง่างามในยามนี้ ทำเอาสายตานับสิบล้านคู่แทบจะถลนหลุดจากเบ้า!หมวกเกราะเทวะทองคำแตกกระจายละเอียดเป็นผุยผงไม่เหลือชิ้นดี เส้นผมสีทองสลวยดั่งเส้นไหม ขนคิ้วโก่งดั่งคันศร ขนตายาวงอน และหนวดเคราเซียนอันงามสง่า... บัดนี้มอดไหม้กลายเป็นขี้เถ้าปลิวหายไปกับสายลมจนเกลี้ยงเกลา!ศีรษะของทูตสวรรค์กลายสภาพเป็น ‘กบาลล้านเลี่ยนเตียนโล่ง ดำ

ยามเซินแก่ๆ สู่ยามโหย่ว (ประมาณ 16.30 น.) ณ ลานกว้างหน้าวังชินอ๋อง ทอดยาวสู่ถนนสายหลักเมืองหลวงต้าซิงหลังจากมะลิเขินจนตัวบิดกับมุก ‘ของหวานรอบดึก’ ในโกดังเสบียง... วิญญาณตัวแม่สตรีทฟู้ดและอินฟลูเอนเซอร์สายรีวิวปี 2026 ก็เข้าสิงร่างทันควัน!“ไม่ได้การค่ะคุณพี่!” มะลิเท้าสะเอว สองตาวาววับชี้นิ้วสั่งการกลางลานหน้าวัง “เสบียงแน่นเอี๊ยดสิบโกดังขนาดนี้ ขืนเก็บไว้เฉยๆ เนื้อก็แห้ง เครื่องเทศก็ชืดหมดสิคะ! ยุคนี้มันยุคสร้าง Personal Branding ค่ะคุณพี่! ลือกันนักใช่ไหมว่าฉันเป็นอนุตัวกาลกิณี... วันนี้ฉันจะเปลี่ยนคำด่าให้กลายเป็นเสียงเคี้ยวเนื้อแกะกร้วมๆ ให้ลั่นเมืองหลวงเลยคอยดู!”เวินเชียนฟานยืนกอดอก มุมปากหยักยกยิ้มตามใจสุดชีวิต “ตามใจเจ้า... อยากทำสิ่งใด ข้าพร้อมหนุนหลังเจ้าทุกประการ”“ทหารเกราะทองคำกับพ่อครัวร้อยแคว้นฟังทางนี้ค่ะ!” มะลิควักโทรโข่งมโน แหกปากสั่งการลั่นลาน “ตั้งรางเตาถ่านดินเผายาวขนานไปตามถนนหน้าวังร้อยเตาเดี๋ยวนี้! แล่เนื้อแกะแดนเหนือสองหมื่นตัว หมักเนยสด พริกหม่าล่า ฮวาเจียว และผง