All Chapters of เกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!: Chapter 71 - Chapter 80

ยามเฉินแก่ๆ (ประมาณ 08.15 น.) ณ ลานพิธีเก้าชั้นฟ้า ยอดสวรรค์สูงสุด ต่อเนื่องจากวินาทีที่กะโหลกหนอนยักษ์แตกกระจายทันที!ฟึ่บ! ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!คลื่นลมปราณเหมันต์ทมิฬอันเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก ระเบิดพวยพุ่งแหวกม่านอากาศเข้ามาคุ้มกันด้านหลังของมะลิได้อย่างแม่นยำในเสี้ยววินาที!‘เวินเชียนฟาน’ ในชุดเจ้าบ่าวสีดำขลิบดิ้นทองคำ ทะยานร่างเข้ามาประกบหลังชนหลังกับมะลิอย่างสง่างาม มือหนากวัดแกว่ง ‘กระบี่มัจจุราช’ ตวัดฟาดฟันเป็นวงพระจันทร์เสี้ยวสีดำสนิท ลมปราณเหมันต์แช่แข็งอสูรกลืนมิติที่กรูเข้ามานับสิบตัวจนกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง ก่อนที่ชินอ๋องจะสะบัดชายแขนเสื้อซัดร่างน้ำแข็งแตกละเอียดเป็นเศษธุลี!มุมปากหยักลึกของพญามัจจุราชยกยิ้มละมุนละไม แววตาคมกริบเหลือบมองเจ้าสาวข้างกายที่ยืนถือกระทะทองคำควันฉุยด้วยความภาคภูมิใจสุดหัวใจ:“วงสวิงกระทะของเจ้า... งดงามและดุดันยิ่งนัก ยอดดวงใจของข้า”มะลิที่ยืนหอบแฮ่กๆ แต่ตายังวาวโรจน์ หันไปยักคิ้วให้สามีข้างตัว:“แน่นอนสิคะคุณพี่! ตีเบสบอล

ยามดึกสงัด (ประมาณ 22.30 น.) ณ ห้องบรรทม พระตำหนักลอยฟ้าหลังแนวรบกริ๊ก...เสียงช้อนกระเบื้องหยกกระทบก้นชามที่ว่างเปล่าดังขึ้นเบาๆ มะลิค่อยๆ วางชามบะหมี่ลงบนโต๊ะข้างเตียงความเงียบงันอันลึกซึ้งพลันเข้าปกคลุมทั่วทั้งห้องบรรทมอีกครา...ภายนอกหน้าต่าง ม่านหมอกแห่งความว่างเปล่ายังคงบดบังแสงดาว ทว่าภายในห้องกลับอบอวลไปด้วยแสงสีส้มรำไรจากเตาถ่านดินเผาใบเล็ก เสียงก้อนถ่านปะทุเสียงดัง เปรี๊ยะ... เป็นจังหวะแผ่วเบาเวินเชียนฟานที่เพิ่งได้รับไอน้ำซุปกระดูกหมูทิพย์ช่วยฟื้นฟูลมปราณ นั่งพิงหมอนอิงอยู่บนเตียง ผิวพรรณเริ่มกลับมามีเลือดฝาด ชินอ๋องทอดสายตาคมกริบทอดมองหญิงสาวตรงหน้า...มะลิมิได้ลุกไปไหน แต่นางกลับทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าอยู่ข้างเตียง สองมือกุมประสานกันแน่นอยู่บนตักจนข้อนิ้วขาวซีด ใบหน้าน่ารักก้มต่ำจนคางแทบชิดอก ไหล่บางสั่นเทิ้มเบาๆ ดั่งกำลังแบกรับภูเขาทั้งลูกไว้ในอกหมับ...สัมผัสอันอบอุ่นและมั่นคงแตะลงบนหลังมือของนาง...เวินเชียนฟานเอื้อมมือหนาที่หยาบกร้านจากการจับกระบี่เข้ากุมมือที่สั่นระริกของนางไ

ยามเฉินแก่ๆ (ประมาณ 08.45 น.) ณ ยอดแท่นพิธีหยกขาวเก้าสิบเก้าขั้น ลานพิธีเก้าชั้นฟ้าเหง่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!เสียงระฆังทองคำโบราณดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านม่านเมฆาสวรรค์อีกครา ทว่าในครานี้... กลับมิใช่เสียงระฆังเตือนภัยสีเลือด และมิใช่เสียงระฆังที่ถูกขัดจังหวะด้วยหลุมดำแห่งความว่างเปล่า!ท้องฟ้าเบื้องบนกลับคืนสู่สีครามสดใส แสงสุริยันสีทองคำสาดส่องอบอุ่น ละอองประกายทองคำแห่งมรรคาเตาไฟยังคงโปรยปรายลงมาดั่งสายฝนทิพย์ชะโลมจิตวิญญาณบนยอดแท่นพิธี... สองร่างของคู่บ่าวสาวจัดแจงชุดมงคลที่เพิ่งผ่านศึกจักรวาลมาสดๆ ร้อนๆแผ่นหลังของเวินเชียนฟานที่เคยถูกลำแสงสังหารทำลายจนเกราะแตกละเอียด บัดนี้ถูกคลุมทับด้วยเสื้อคลุมพิธีการตัวใหม่สีดำสนิทขลิบดิ้นทองคำแท้ สง่างามดั่งพญามัจจุราชผู้ค้ำจุนฟ้าดิน มือหนากอบกุมมือน้อยของมะลิไว้แน่นหนา ปลายนิ้วสอดประสานไม่ยอมคลายแม้แต่เสี้ยววินาทีส่วนมะลิ... ชุดเจ้าสาวผ้าไหมสีแดงชาดแปดชั้นที่เคยถกขึ้นผูกเอว บัดนี้ถูกปล่อยชายกระโปรงลงมาทิ้งตัวอย่างประณีต มงกุฎหยกหงส์เก้ากิ่งถูกนำกลับมาสวมบนศีรษะ แม้จะหนักอึ

ยามเฉิน (ประมาณ 09.00 น.) ณ ห้องทรงงานส่วนตัว วังชินอ๋อง แคว้นต้าซิงแสงแดดอุ่นยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างแกะสลักลวดลายวิจิตร บรรยากาศภายในวังชินอ๋องกลับคืนสู่ความสงบสุขและความมั่งคั่งอันคุ้นเคย หลังจากการเดินทางกลับมาจากแดนสวรรค์พร้อมหีบสมบัติทองคำสิบห้าใบทว่า... ความสงบสุขนี้ ดูเหมือนจะใช้ไม่ได้กับ ‘มะลิ’ พระชายาเอกผู้กำลังนั่งกุมขมับอยู่หน้าโต๊ะบัญชี!ตึง!มะลิตบสมุดบัญชีรายรับรายจ่ายร้านหมูกระทะสาขาใหญ่ลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ดวงตากลมโตถลึงมองสามีที่กำลังนั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ตัวยาวข้างๆ ด้วยความหมั่นไส้ระคนระอาใจสุดขีด:“คุณพี่ขา! นี่มันเวลางานนะคะ! ประธานบริษัทมานั่งเกาะแกะพนักงานออฟฟิศแบบนี้ได้อย่างไรกันคะเนี่ย?!” มะลิโวยวายเสียงอุบอิบเวินเชียนฟานในชุดคลุมลำลองสีดำสนิท มิได้สะท้านสะเทือนแม้แต่น้อย ชินอ๋องลุกขึ้นก้าวเข้ามาสวมกอดเอวคอดของนางจากด้านหลังอย่างหน้าตาเฉย คางสากเกยอยู่บนไหล่บาง มุดซอกคอสูดดมความหอมกรุ่น ปลายนิ้วหนาเกลี่ยแก้มเนียนอย่างอารมณ์ดี:“งานบริหารกิจการสตรีทฟู้ดสามภพ...

ยามจื่อ (ประมาณ 01.30 น. กลางดึกสงัดของคืนวันประกาศข่าวดี) ณ ห้องบรรทม วังชินอ๋อง แคว้นต้าซิงท่ามกลางความเงียบสงบอันเยือกเย็นใต้แสงจันทร์กระจ่าง...บนเตียงกว้างปูฟูกแพรไหมสิบชั้นและห่อหุ้มด้วยพรมขนนกยูงสวรรค์หนานุ่ม...พรึ่บ!“คุณพี่ขาาาาาาาาาาาา!!”มะลิผุดลุกขึ้นนั่งพรวดพราก ผ้าห่มแพรไหมหลุดลุ่ย สองมือพุ่งเข้าเขย่าแขนสามีข้างกายรัวๆ ประหนึ่งเครื่องปั่นน้ำผลไม้เบอร์แรงสุด! สองตากลมโตเบิกกว้าง น้ำตาคลอเบ้า ริมฝีปากสั่นระริกด้วยความทรมานใจระดับจักรวาลล่มสลาย!เวินเชียนฟานที่กำลังนอนหลับสนิท สะดุ้งลืมตาโพลงตื่นเต็มร้อยในเสี้ยววินาที! สัญชาตญาณพญามัจจุราชทำงานฉับพลัน ชินอ๋องตวัดร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้แนบอก ละล่ำละลักถามด้วยความร้อนรน:“มะลิ! เป็นอันใดไป?! เจ็บท้องรึ ปวดตรงไหน มีศัตรูบุกมาใช่หรือไม่?!”“ไม่มีศัตรูค่ะคุณพี่! แต่หนู... หนูอยากกินหมูสามชั้นย่างเนยจิ้มช็อกโกแลตค่ะ!” มะลิแผดเสียงออดอ้อนทั้งน้ำตา “แล้วก็ขาหมูพะโล้เนื้อนุ่มๆ ราดพริกหม่าล่าสูตรเผ็ดลิ้นชาด้วยค่ะ! มันอยากกินจ