กิริยานั้นนุ่มนวลยิ่งนัก ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวเด็ดขาดอย่างถึงที่สุด"เช่นนั้น... แล้วลูกทั้งห้าคนของเจ้าล่ะ? ต่างก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเจ้า เจ้าจะ... ไม่รู้สึกอาลัยอาวรณ์สักนิดหรือ?” ลูก...หัวใจของซ่งซูฉือบีบเกร็งอย่างรุนแรงในทันควัน ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมากระชากกุมไว้แน่น เจ็บปวดเสียจนนางเกือบจะหายใจไม่ออกพวกเขาคือเลือดเนื้อที่นางอุ้มท้องมานานถึงสิบเดือน และต้องผ่านความเป็นความตายกว่าจะให้กำเนิดออกมาได้ ลูกคนแรก นางแอบซุกซ่อนเอี้ยมตัวน้อยเอาไว้หนึ่งตัว ลูกคนที่สอง นางเก็บปอยผมแรกเกิดไว้หนึ่งปอย ลูกคนที่สาม... นางไม่กล้าแม้แต่จะปล่อยให้ตนเองคิดถึงเค้าโครงหน้าของพวกเขาอย่างละเอียด เพราะเกรงว่าหากคิดถึงมากไป แล้วตนจะใจแข็งไม่ไหวอีกต่อไปทว่าพวกเขา กลับไม่มีใครอยู่ข้างกายนาเลยสักคนพวกเขาถูกเลี้ยงดูอยู่ข้างกายชุยเหวินอิง และเอ่ยเรียกชุยเหวินอิงว่าเสด็จแม่ส่วนมารดาผู้ให้กำเนิดอย่างนาง บางทีอาจเป็นเพียงเงาร่างเลือนรางที่ไม่สำคัญนักในชีวิตของพวกเขา “ลูกๆ... ล้วนถูกองค์รัชทายาทพาตัวไปแล้ว พวกเขามีมารดาผู้เปี่ยมเมตตาคอยเลี้ยงดู ย่อมมีชีวิตที่ปลอดภัยและสูงศักดิ์
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
