Semua Bab กุศโลบายรัก: Bab 101 - Bab 110

บิดาของอัญชิสาเลือกที่จะพาบุตรสาวและลูกชายของเพื่อน ไปรับประทานอาหารจีนที่ตั้งอยู่ภายในโรงแรมแห่งนั้น “คุณอาสบายดีหรือครับ” “สบายดี แล้วรุจล่ะยังมีปัญหากับพ่ออยู่อีกหรือเปล่า” “ก็เหมือนเดิมครับ” “รุจลองลดทิฐิแล้วหันไปปรับความเข้าใจกับพ่อดีกว่าไหม ค่อยพูดค่อยจากัน พ่อลูกกันสายสัมพันธ์ยังไงก็ตัดกันไม่ขาด” อดุลย์แนะนำอย่างคนที่รู้เรื่องราวของพ่อลูกคู่นี้เป็นอย่างดี “ตอนนี้ผมยังไม่พร้อมครับ แล้วที่ผ่านมาคุยกับพ่อทีไรเป็นต้องลงเอยด้วยการเถียงกันทุกครั้งไป ผมเลยไม่อยากให้แม่ต้องลำบากใจในฐานะคนกลางครับ” “ยังไงก็พ่อลูกกัน อย่างที่อาบอกสายสัมพันธ์มันตัดกันไม่ขาดหรอก” ระหว่างทานอาหารด้วยกันอัญชิสาพยายามเอาอกเอาใจอติรุจจนออกนอกหน้า เธอตักอาหารใส่จานเขาจนตัวเองแทบจะไม่ได้ทาน และมันทำให้เขารู้สึกอึดอัดเพียงแต่ไม่ได้เอ่ยออกมาตรง ๆ ได้แต่พูดอ้อม ๆ “อัญทานเถอะ ไม่ต้องห่วงพี่” “เราไม่ต้องไปวุ่นวายกับพี่เขามากนักหรอกยัยอัญ พี่เขาจะรำคาญ” อดุลย์เอ่ยปรามบุตรสาวเมื่อสังเกตเห็นท่าทีที่อึด

“เทย่าเจ็บขาจนขยับไม่ได้เลยค่ะ” ทรรศิกาตอบและลูบไล้ที่ข้อเท้าของตนเอง อติรุจจับข้อเท้าของเธอพลิกไปพลิกมาเพื่อตรวจดูอาการก็เห็นว่าไม่ได้เป็นอะไร ทำให้เขารู้เท่าทันเล่ห์เหลี่ยมของเธอแต่ก็ไม่ได้แสดงออกให้เธอรับรู้ “โอ๊ย...เจ็บค่ะ เบา ๆ หน่อยสิคะ” ทรรศิกาบอกพร้อมกับทำหน้านิ่วคิ้วขมวด เพื่อแสดงให้อีกฝ่ายเห็นว่าเธอเจ็บจริง ๆ “เจ็บตรงนี้หรือ” อติรุจพูดและวางมือลงตรงข้อเท้าเธอ “ใช่ค่ะ แล้วก็ตรงนี้ด้วยค่ะ” ทรรศิกาวางมือเรียวบางบนมือของเขา ก่อนจะบังคับให้มือของเขาลูบไล้ไปตามเรียวขางามของตนเอง เธอสบตาเขาในระยะใกล้ สายตาของเธอเชิญชวนเขาอย่างเปิดเผย พร้อมกับโน้มตัวเข้าไปใกล้เขา เสื้อนอนสายเดี่ยวข้างหนึ่งของเธอบังเอิญหลุดจากไหล่โดยไม่ตั้งใจ มีผลทำให้อติรุจเห็นเนินอกขาวผ่องนั้นอย่างชัดเจน การกระทำของทรรศิกาในค่ำคืนนี้ ทำให้พลังและความต้องการของบุรุษเพศในตัวเขาเดือดพล่าน อติรุจอยากที่จะกดเธอลงที่พื้นและทำในสิ่งที่ใจตนเองปรารถนา แต่ก็ต้องสะกดกลั้นความปรารถนานั้นไว้ด้วยความยากเย็น เขาเลือกที่จะแสดงออกตรงข้ามเพื่อให้เธอร

“ไม่ว่ายังไงคืนนี้คุณก็ต้องเป็นของผม ไม่มีทางรอดไปได้หรอก” อติรุจเอ่ยก่อนที่จะบดจูบลงที่ริมฝีปากเธอเพื่อดูดซับเสียงครวญครางอย่างแผ่วเบาของหญิงสาว เขาปล่อยมือเธอให้เป็นอิสระ เพื่อขจัดชุดนอนตัวบางรวมถึงบราเซียร์ลายเสือ ที่เป็นอุปสรรคต่อความเพลิดเพลินของเขาออกจากเรือนร่างบางของภรรยา และลงมือสำรวจเรือนร่างงดงามเย้ายวนนั้นอย่างทะนุถนอมด้วยการสัมผัส ก่อนจะไล้ริมฝีปากจูบตามลงไปอย่างหลงใหล ไล่ตั้งแต่ทรวงอกอุ่นไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะวกกลับมาที่ทรวงอกชูชันอีกครั้ง อติรุจไม่หยุดสร้างความรัญจวนเขาปัดไล้ทรวงอกคู่งาม ก่อนจะพรมจูบลงไปที่ทรวงอกนุ่มอีกครั้ง ลิ้นอุ่นตวัดชิมความหวานละมุนอย่างตั้งใจหยอกเอินให้อารมณ์สาวตื่นเพริด นายแพทย์หนุ่มใช้ความชำนาญและลีลาที่เร่าร้อน เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของฝ่ายตรงข้ามให้ถึงขีดสุด จากนั้นก็ย้อนกลับมาจูบที่ริมฝีปากของเธออีกครั้ง ทรรศิกายิ่งกว่าอ่อนแรงเมื่อถูกเขามอมเมาด้วยจุมพิตที่ชวนเคลิบเคลิ้ม ลิ้นของเขาสอดเข้าไปชิมความหวานในเรียวปากเธออย่างเชี่ยวชาญ เธอเองก็เผลอสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเขาด้วยความหลงลืมตัว นวลแ

“ทำไมวันนี้หมอรุจถึงได้อยากทานไข่ลวก มีอะไรพิเศษหรือเปล่าคะ” แก้วเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ เพราะปกติไม่เคยเห็นเขาทานเมนูนี้บ่อยนัก อติรุจหันไปสบตาทรรศิกาด้วยแววตาล้อเลียน เธอขึงตาใส่เขาด้วยประสงค์จะห้ามมิให้เขาพูดหรือแสดงพิรุธอะไรออกมา นายแพทย์หนุ่มยักไหล่ “ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกแก้ว แค่นึกอยากกินเท่านั้น” “แก้วจะรีบไปจัดการมาให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ” ทรรศิกาจัดการกับอาหารมื้อเช้าตรงหน้าโดยไม่พยายามสบตาเขา อติรุจก็มิได้ล้อเลียนหญิงสาวมากไปกว่านี้ เพราะรู้ดีว่าภรรยายังมีอาการเขินอายกับเหตุการณ์เมื่อคืน “ผมไปทำงานก่อนนะ” อติรุจเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม จมูกโด่งคมสันของเขาสัมผัสไปที่แก้มนวลใสของทรรศิกาด้วยความว่องไว จากนั้นก็เดินผิวปากออกไปอย่างคนอารมณ์ดี “บ้าจริง!” ทรรศิกาอุทานพร้อมกับเหลียวมองไปรอบห้อง เมื่อไม่พบแก้วอยู่ภายในห้องนั้นก็รู้สึกโล่งอก เธอนึกต่อว่าเขาในใจที่ทำอะไรรุ่มร่ามดีที่ไม่มีคนเห็น ในวันเดียวกันนั้นเองอัญชิสาได้โทร.ไปฟ้องรจนามารดาของอติรุจ เกี่ยวกับพฤติกรรมของชายหนุ่มที่ซุกซ่อนหญิ

“เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ ทำไมรุจถึงได้ทำอะไรไม่ปรึกษาพ่อกับแม่ก่อน” รจนาพูดกับบุตรชายด้วยความใจเย็น “ผมโตแล้วนะครับแม่ โตพอที่จะตัดสินใจได้เองว่าจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับใคร อย่างที่ผมบอกเทย่าเป็นผู้หญิงที่ผมรัก” อติรุจย้ำชัดอีกครั้งถึงความรู้สึกที่เขามีต่อทรรศิกา ที่สำคัญเขาย้ำกับบิดามารดาของเขาถึงสองครั้งด้วยกัน นั่นหมายความว่าเขากำลังบอกให้บุพการีของเขาทราบว่าเธอมีความสำคัญอย่างไรกับเขา “และผมก็มีความสุขมากที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเทย่า” “ถึงอย่างนั้นแกก็ควรจะเห็นแก่หน้าญาติของฝ่ายหญิงเขาบ้าง พ่อแม่เขาจะคิดยังไงที่จู่ ๆ แกก็ไปฉุดลูกสาวเขามาทำเมียง่าย ๆ แบบนี้” “พ่อกับแม่เทย่าเสียไปตั้งนานแล้วล่ะค่ะ คุณย่าเป็นญาติเพียงคนเดียวที่เทย่าเหลืออยู่” ทรรศิกาเพิ่งจะเอ่ยปากพูดเป็นครั้งแรกทันทีที่บิดาของอติรุจพูดจบ “แล้วหนูเป็นลูกเต้าเหล่าใคร ไหนลองแนะนำตัวหน่อยซิ” อติเทพหันไปเอ่ยถาม แต่ทรรศิกายังไม่ทันได้เอื้อนเอ่ยวาจาใด ๆ อติรุจก็ออกโรงปกป้องเธอ “เทย่าจะเป็นลูกใคร มันสำคัญด้วยหรือ