ฝนโปรยลงมาไม่หยุด ซ่า… ซ่า… ซ่า… เสียงรองเท้ากระทบพื้นถนนเปียกชื้นดังสลับกับเสียงหอบหายใจถี่รัว ตึก! ตึก! ตึก! หญิงสาวรีบวิ่งฝ่าสายฝนหลังเลิกงาน ใบหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่หยุด ต้องรีบแล้ว… ไม่งั้นตกรถไฟรอบสุดท้ายแน่! ทันใดนั้น— ปรี๊นนน!! แสงไฟสว่างวาบขึ้นจากด้านข้างถนน เธอหันไปมองตามสัญชาตญาณ “เอ๊ะ—” ตู้มมม!! เสียงเบรกเสียดหูดังลั่น ร่างของหญิงสาวกระเด็นล้มลงบนพื้นถนน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้คนรอบข้าง “มีคนถูกรถชน!” “รีบเรียกรถพยาบาลเร็ว!” เสียงวุ่นวายดังอื้ออึงอยู่รอบตัว แต่เธอกลับได้ยินมันแผ่วเบาลงเรื่อย ๆ ภาพในอดีตไหลผ่านเข้ามาในหัวราวกับสายน้ำ ชีวิตที่เหน็ดเหนื่อย การทำงานซ้ำเดิม ห้องเช่าแคบ ๆ ที่กลับไปก็ไม่มีใครรออยู่ เธอหัวเราะเบา ๆ อย่างเหนื่อยล้า “นี่ฉันคงเหนื่อยมากจริง ๆ สินะ…” ลมหายใจเริ่มแผ่วลง “ก็ดีเหมือนกัน…” “หลังจากนี้…ทุกอย่างคงจบลงแล้ว” เปลือกตาค่อย ๆ ปิดลงช้า ๆ ก่อนที่สติทั้งหมดจะถูกกลืนหายไปในความมืด . . .“คุณหนู…” เสียงแผ่วเบาดังขึ้นไกล ๆ “คุณหนูคะ…” “คุณหนู…ตื่นได้แล้
Last Updated : 2026-09-22 Read more