Alle Kapitel von แผนร้ายพ่ายรักคุณหนูตัวร้าย: Kapitel 21 – Kapitel 30

วันต่อมาในระหว่างที่เยว่ฉีนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานที่โรงเตี๊ยม พวกเขาสี่คนก็แวะเข้ามา ดูเหมือนว่าพวกเขามีเรื่องอยากบอกนาง “มีอะไรหรือเพคะ” เยว่ฉีลุกออกมาจากโต๊ะทำงาน แล้วเดินมานั่งยังโต๊ะที่จัดเอาไว้รับรองแขก รุ่ยอ๋องรีบดึงตัวนางมานั่งบนตักเขาทันที เยว่ฉีจึงหันไปจุ๊บแก้มเขาอย่างเอาใจ ทุกคนจึงพากันกลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่าย สองคนนี้ชักจะไร้ยางอายขึ้นทุกวัน “มีอะไรกันหรือเจ้าคะ?”“พี่เยว่ฉี…คนของข้าที่ให้ไปคอยแอบจับตามองตระกูลเซียวสายรอง มารายงานว่า…เซียวอี้เฉินได้ไปหาเจิ้งอ๋อง ไม่รู้ว่าสองคนนี้มีลับลมคมในอะไรกันหรือไม่” ซีฮันและพวกเขาหันมาเรียกเยว่ฉีว่าพี่ อย่างให้เกียรติเพราะนางอายุมากกว่า 3 ปี เยว่ฉีครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้ จากที่ฟังเรื่องราวที่รุ่ยอ๋องบอกเกี่ยวกับเจิ้งอ๋องในวันก่อน หากว่าเซียวอี้เฉินมีเจิ้งอ๋องสนับสนุน เขาย่อมต้องกล้าทำเรื่องที่คาดไม่ถึงได้อย่างแน่นอน คนโลภมากมักกล้าทำในสิ่งที่คนอื่นคิดไม่ถึงได้เสมอ “ให้ทุกคนคอยจับตาดูพวกเขาไว้ทุกคนเลย ข้ามั่นใจว่าต้องเป็นพวกเขาแน่”“คุณหนูใหญ่แย่แล้วขอรับ รถม้าที่คุณหนูสามและคุณหนูสี่นั่ง จู่ ๆ ก็คลุ้มคลั่งสะบัดรถม้า จนทำให้พวกน

หวังเจียเฉิง หลิวฮุ่ยเจียง มู่เลี่ยงซิ่ว นั่งดื่มสุราจนเมามาย พวกเขาไม่คิดเลยว่า ความคิดเพียงชั่ววูบจะทำให้พวกเขากล้าทำสิ่งที่ชั่วร้ายได้เช่นนี้ หลังจากรับรู้ว่าพวกนางทั้งสี่คนคบหากับ รุ่ยอ๋อง เฉินอ๋อง ซีฮัน ฮุ่ยหมิง พวกเขาที่เคยเป็นอดีตสามีของพวกนาง ดวงใจคุกรุ่นราวกับมีไฟสุมอยู่ในอก พวกเขาโกรธจนไฟโทสะลุกท่วมตัวจนไม่สนถูกผิด พวกเขานัดเจอกันและวางแผนสั่งสอนพวกนาง ในวันที่เกิดเหตุมีเพียงรถม้าหนึ่งคัน มีเยว่ชิงและเยว่ฟางนั่งอยู่บนรถ พวกเขาให้คนแอบเอายายัดใส่ปากม้า ไม่นานม้าที่ควบอยู่ก็เกิดอาการเกรี้ยวกราดกระโดดยกขา พร้อมกับสะบัดรถม้าที่ผูกติดอยู่ทางด้านหลัง ทำให้พวกนางกระเด็นกระดอน จากนั้นรถม้าก็พลิกคว่ำ พวกนางหลุดออกมาจากหน้าต่างรถม้า แล้วก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ร่างกายฟกช้ำอีกทั้งแขนหัก“ข้ามันชั่ว! ข้ามันเลว!”“พวกเรากล้าทำเรื่องเลวทรามต่ำช้าเช่นนี้ได้อย่างไร”“นางหย่าขาดไปแล้ว นางจะไปมีใครก็ได้ ข้าไม่น่าหึงหวงจนขาดสติเช่นนี้เลย”“เพิ่งจะสำนึกได้อย่างนั้นรึ!” พลั๊วะ! พลั๊วะ! พลั๊วะ! เฉินอ๋อง ซีฮัน ฮุ่ยหมิง ตรงเข้าต่อยพวกเขาอย่างเหลืออด เป็นพวกเขาเองหรอกหรือ สารเลว! ทำกับสตรีเช่นนี้ได้อ

หูซวนและชุนเต๋อนัดกันออกมานั่งจิบชาที่ร้านเล็กๆ ริมแม่น้ำ บรรยากาศเต็มไปด้วยความร่มรื่นเย็นสบาย แม่น้ำนิ่งสงบผู้คนพายเรือผ่านไปมาให้ได้เห็นเป็นระยะๆ หูซวนยกชาขึ้นมาเป่าให้คลายความร้อนอย่างผ่อนคลาย ควันของชาลอยคลุ้งบ่งบอกถึงความร้อนได้เป็นอย่างดี “เห็นนางเป็นเพียงสตรี ไม่คิดเลยว่านางดุดันเด็ดเดี่ยวได้ถึงเพียงนี้ เกิดมาอายุป่านนี้แล้วข้าเพิ่งจะเคยพบเจอสตรีเช่นนี้ นางมีเงินก็ต้องใช้เงินช่วยแก้ปัญหานั่นคือสิ่งที่ถูกต้อง ข้าไม่คิดจะโทษนางเลยสักนิด”“หึ! ที่ไม่โทษเพราะเจ้าได้ผลประโยชน์กับเรื่องนี้ใช่หรือไม่” ชุนเต๋อรีบเอ่ยดักสหายในอย่างทันความคิดของเขา“อันนี้ข้าไม่เถียง แล้วเจ้าคิดว่าสิ่งที่ข้าพูดมันไม่เป็นความจริงหรืออย่างไร”“อืมมันก็จริง… ตระกูลเซียวร่ำรวยมาก บิดาและมารดาของพวกนางเสียชีวิตไป ทิ้งกิจการมากมายไว้ให้บุตรสาวได้ดูแล โชคดีที่คุณหนูใหญ่มีหัวทางการค้า ไม่เช่นนั้นตระกูลเซียวสายรองคงเข้ามามีบทบาทในเรื่องนี้แน่” ชุนเต๋อเอ่ยไปตามเนื้อผ้าจากสิ่งที่เห็น“หากดูด้วยตาเปล่าข้ายังมองออกเลยว่า ตระกูลเซียวสายรองต้องเป็นตัวการของเรื่องนี้แน่ นางเองก็คิดว่าเป็นตระกูลเซียวสายรองเช่นเดียวกันแ

หนึ่งเดือนผ่านไปเยว่ซื่อ เยว่ชิง เยว่ฟางก็หายเป็นปกติ แต่แขนข้างที่หักก็ต้องระมัดระวังเรื่องการหยิบจับของหนัก เพราะกระดูกยังไม่สมานกันดี หลังจากทางการมาจับกุมสามบุรุษและหนึ่งสตรี ข้อหาวางแผนทำร้ายร่างกายจนได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัส ดูเหมือนว่าตระกูลเซียวสายรองจะไม่มีการขยับตัวทำอะไร ทางจวนเจิ้งอ๋องก็ดูจะไม่มีการไปมาหาสู่กับผู้ใด ดูเหมือนพวกเขาจะระมัดระวังตัวกันมากขึ้น ทำให้เยว่ฉีรู้สึกผ่อนคลายอยู่บ้าง แต่นางก็ยังคงระมัดระวังตัวอยู่เสมอ นางไม่เชื่อว่าพวกเขาจะยอมแพ้ง่าย ๆคืนนี้พวกนางเปลี่ยนสถานที่มาค้างที่จวนรุ่ยอ๋องเพราะอยากเปลี่ยนบรรยากาศ จวนรุ่ยอ๋องมีบ่อน้ำเอาไว้แช่ตัวขนาดใหญ่ เพราะเมื่อก่อนเขาชอบชวนพวกสหายมาแช่น้ำและจิบสุรา เขาจึงสั่งช่างให้ทำบ่อน้ำให้กว้างมากขึ้นกว่าเดิม เพื่อที่ทุกคนจะได้ลงมาแช่พร้อมกันซีฮันอุ้มเยว่ฟางลงมายังบ่อน้ำอุ่น แต่เพราะนางว่ายน้ำไม่เป็นและเคยตกจากสะพานในครั้งก่อนทำให้เยว่ฟางรู้สึกหวาดกลัว นางกอดคอของซีฮันเอาไว้แน่นพร้อมตวัดขาเกี่ยวเอวเขาไว้ราวกับลูกลิง เขาหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู “ไม่ต้องกลัวน้ำไม่ลึกมาก อีกอย่างข้าไม่ปล่อยมือจากเจ้าหรอก”แต่ถึงแม้ว่าเขาจะใ

เยว่ฉี เยว่ซื่อ เยว่ชิง เยว่ฟาง ช่วยกันทำอาหารจากนั้นก็ยกมาตั้งตรงระเบียง พวกเขาช่วยกันจุดโคมไฟแล้วนำไปห้อยตามมุมต่าง ๆ เพราะเริ่มจะใกล้มืดค่ำแล้ว และดูเหมือนว่าค่ำคืนนี้ฝนคงจะตก เพราะท้องฟ้าเริ่มตั้งเค้าเมฆหมอกมืดครึ้ม โชคดีที่เยว่ฉีเตรียมการเอาไว้เป็นอย่างดี นางให้อู่จิ้งและอู่หานเดินทางนำหน้ามาก่อน โดยพวกเขาควบรถม้าบรรทุกของ ที่เยว่ฉีได้ซื้อและจัดเตรียมเอาไว้ล่วงหน้ามาไว้ที่นี่ หากว่าคืนนี้ฝนตกและอากาศหนาวเย็น พวกเขาก็ไม่ต้องทนนอนหนาว เพราะนางเตรียมผ้าห่มผืนหนาเอามาไว้ที่นี่ด้วยนอกจากนั้นยังมีเสื้อผ้าที่นางนำมา ซึ่งเป็นเสื้อผ้าธรรมดาทั่วไปที่ชาวบ้านนิยมสวมใส่ ซึ่งมีทั้งของพวกเขาและของพวกนาง อีกทั้งมีขององครักษ์เพราะทุกคนจะต้องเปลี่ยนการแต่งกายมาเป็นชาวบ้านธรรมดา รุ่ยอ๋อง เฉินอ๋อง ซีฮัน ฮุ่ยหมิง ยังคงต้องกลับไปเมืองหลวง เพราะว่าพวกเขายังมีอีกหน้าที่หนึ่งคือ ผู้ตรวจการหน้ากากเหล็ก พวกเขาสวมใส่หน้ากากในเวลาที่ต้องปฏิบัติหน้าที่ ผู้คนโดยทั่วไปจึงไม่รู้ว่า ตัวตนที่แท้จริงของพวกเขานั้นเป็นใครเมื่อรับประทานอาหารมื้อค่ำกันเสร็จทุกคนก็พากันมานั่งที่ห้องโถง โดยมีลู่หลิง ลู่หมิง และองครัก