บททั้งหมดของ รักเกินเลยของนายโคแก่: บทที่ 1 - บทที่ 10

19

แรกพบ

เสียงเบสกระแทกอกจน ฟ้า รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเต้นไม่เป็นจังหวะเธอถือถาดเครื่องดื่มเดินฝ่าคนเมาในผับกลางเมืองหาดใหญ่ ชุดพนักงานเสิร์ฟสีดำรัดรูปทำให้เธอไม่คุ้นตัวเท่าไหร่ แต่มันคือกะที่ได้ทิปดีที่สุด เธอต้องเก็บค่าเทอมเทอมนี้ให้ครบก่อนสิ้นเดือน"น้อง! โต๊ะ 9 สั่งเพิ่ม!"ฟ้ารีบหันไป แล้วก็ชนเข้ากับร่างสูงของใครคนหนึ่งเต็มๆแก้วในถาดเกือบหล่น ผู้ชายตรงหน้าสูงกว่าเธอเยอะมาก เสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมคอไปสองเม็ด กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ผสมกับน้ำหอมผู้ชายราคาแพงแต่ที่ทำให้ฟ้าหยุดมองไปยังผู้ชายหน้าตาหล่อมากระดับดารา แต่ดูไป... สายตาเขาไม่เหมือนคนเมาทั่วไป มันเบลอ แต่มันกำลังพยายามฝืนสติอย่างหนัก"ขอโทษครับ..." เสียงเขาแหบต่ำ "ผม... ผมรู้สึกไม่ดี"ฟ้าเห็นแก้วเหล้าบนโต๊ะของเขา มันเหลืออยู่ครึ่งแก้ว แต่เพื่อนร่วมโต๊ะของเขาหายไปหมดแล้ว เหลือแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งยิ้มแปลกๆ อยู่ข้างๆสัญชาตญาณบอกฟ้าทันทีว่าไม่ปกติ"พี่... พี่มากับใครคะ?"ชายหนุ่มส่ายหน้าเบาๆ เหงื่อซึมที่ขมับ ทั้งที่ในร้านเปิดแอร์เย็นจัด "ผม... ผมจำไม่ได้ ผมรู้สึก... ร้อน"ฟ้าไม่คิดนาน เธอวางถาดลง แล้วประคองแขนเขา "ไปกับหนูนะคะ หนูพาไป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

หึง

ฟ้า: "ขอบคุณมากนะคะอาจารย์!"อาร์มมองรอยยิ้มนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงเรียบอาร์ม: "แต่มีอีกเรื่องหนึ่ง"ฟ้า: "อะไรคะ?"อาร์ม: "เมื่อคืนเธอช่วยผมไว้ ผมยังไม่ได้ขอบคุณเธออย่างเป็นทางการเลย"ฟ้า: "ไม่เป็นไรค่ะ หนูแค่ทำในสิ่งที่ควรทำ"อาร์ม: "งั้นเย็นนี้ให้ผมเลี้ยงข้าวเป็นการขอบคุณ"ฟ้าชะงักฟ้า: "อาจารย์จะเลี้ยงข้าวนักศึกษาเหรอคะ?"อาร์มยกคิ้วอาร์ม: "ทำไม กลัวผมกินเธอหรือไง?"ฟ้า: "อาจารย์อาร์ม!"เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นในห้องขณะที่ฟ้ากำลังเก็บเอกสาร โทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นหน้าจอปรากฏชื่อชายหนุ่มคนหนึ่งฟ้ากดรับสายฟ้า: "ฮัลโหล... ว่าไงต้น?"อาร์มเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อได้ยินชื่อผู้ชายฟ้า: "เย็นนี้เหรอ? ได้สิ เจอกันนะ"เธอวางสายแล้วหันมายิ้มให้อาจารย์ฟ้า: "งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ"อาร์ม: "ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร?"ฟ้า: "เพื่อนค่ะ"อาร์ม: "สนิทกันมาก?"ฟ้า: "ทำไมคะอาจารย์ หึงหนูเหรอ?" ฟ้าตามกวนๆ ไม่จริงจังกับคำพูดของตัวเองสักเท่าไร อาร์มจ้องหน้าเธอนิ่ง ๆ ก่อนตอบเสียงต่ำอาร์ม: "อย่าหลงตัวเองให้มากนัก"ฟ้าหัวเราะแล้วเดินออกจากห้องไปแต่เมื่อประตูปิดลง รอยยิ้มของอาร์มกลับค่อย ๆ หายไปเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

อย่ามายุ่งกับผู้หญิงของผม!

ภาคิน: "ฉันจะกลับหาดใหญ่ มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย"อาร์ม: "เรื่องอะไร?"ภาคิน: "เรื่องผู้หญิงคนนั้น... คนที่แกช่วยไว้เมื่อคืน"อาร์มชะงักอาร์ม: "แกไปรู้จักเธอได้ยังไง?"ภาคินหัวเราะเบา ๆภาคิน: "ฉันรู้จักครอบครัวเธอดีกว่าที่แกคิด"อาร์มนิ่งไปทันที่วันต่อมา ณ มหาวิทยาลัย เวลา 09.00 น.ฟ้าเดินเข้าคณะพร้อมเอกสารทุนในมือ แต่ยังไม่ทันถึงบันไดก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นจากด้านหลัง"นี่เธอ! ชื่อฟ้าใช่ไหม?"ฟ้าหันกลับไปหญิงสาวหน้าตาสวย แต่งตัวหรูหรา ยืนกอดอกมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าฟ้า: "ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ?"หญิงสาว: "ฉันชื่อแพร เป็นอาจารย์พิเศษที่นี่"ฟ้า: "สวัสดีค่ะอาจารย์"แพรยิ้มบาง ๆแพร: "เมื่อคืนเธอเป็นคนพาอาร์มออกจากผับใช่ไหม?"ฟ้าชะงักฟ้า: "ค่ะ"แพร: "เธอรู้ไหมว่าอาร์มเป็นใคร?"ฟ้า: "ก็อาจารย์ที่ปรึกษาในคณะหนูค่ะ"แพรหัวเราะเบา ๆแพร: "อาร์มกับฉันกำลังจะแต่งงานกัน"เอกสารในมือฟ้าแทบหล่นฟ้า: "อะไรนะคะ?"แพรขยับเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นชาแพร: "เพราะฉะนั้น อย่าคิดว่าการช่วยเขาเมื่อคืนจะทำให้เธอมีความสำคัญอะไรกับเขา"ฟ้าหน้าซีดไปเล็กน้อยทันใดนั้น เสียงผู้ชายที่คุ้นเคยก็
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

ความลับของพ่อ..กับหัวใจของอาร์ม

ณ ลานจอดรถมหาวิทยาลัย เวลา 11.45 น.ฟ้ายังคงยืนถือรูปถ่ายเก่าอยู่ข้างรถจักรยานยนต์ ใบหน้าของเธอซีดลงทันทีหลังจากได้ยินคำพูดของชายปริศนาภาคิน: "ผมแนะนำให้คุณอยู่ห่างจากอาจารย์อาร์มไว้จะดีกว่านะครับ"ฟ้า: "คุณต้องการอะไรจากหนู?"ภาคิน: "ผมแค่อยากเตือน... บางครั้งคนที่ยื่นมือมาช่วยเรา อาจเป็นคนที่ทำร้ายเรามากที่สุดก็ได้"ฟ้า: "ถ้าคุณมีอะไรจะพูด ก็พูดมาตรง ๆ สิคะ!ภาคินหัวเราะเบา ๆ ก่อนตัดสายไปฟ้าก้มมองรูปถ่ายอีกครั้ง น้ำตาเริ่มคลอฟ้า: "พ่อ... มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"ทันใดนั้นมีมือหนึ่งเอื้อมมาหยิบรูปถ่ายจากเธออาร์ม: "ใครให้เธอ?"ฟ้าสะดุ้ง หันไปมองเจ้าของเสียงฟ้า: "อาจารย์!"อาร์มมองรูปถ่ายในมือ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันทีอาร์ม: "ภาคินติดต่อเธอแล้วใช่ไหม?"ฟ้า: "อาจารย์รู้จักผู้ชายคนนี้เหรอคะ?"อาร์มเงียบฟ้า: "ตอบหนูสิคะ! ทำไมเขาถึงรู้จักพ่อของหนู?"อาร์ม: "ฟ้า เรื่องนี้เธอไม่ควรเข้ามายุ่ง"ฟ้า: "แล้วทำไมทุกคนถึงเข้ามายุ่งกับชีวิตหนูได้ล่ะคะ!"เธอพูดเสียงสั่น ก่อนเดินหนีไปอาร์มคว้าแขนเธอไว้ แต่เมื่อเห็นน้ำตาของฟ้า เขาก็ค่อย ๆ คลายมืออาร์ม: "ผมขอโทษ"ฟ้าหันกลับมาอย่างไม่อยากเชื่อหู
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

เขากำลังมีเจ้าของ

ฟ้าก้มหน้าเก็บเอกสาร ฟ้า: "ถ้าอย่างนั้นหนูขอตัวนะคะ"อาร์ม: "ฟ้า เดี๋ยวก่อน"แพรรีบพูดแทรกแพร: "อาร์มคะ นักศึกษาก็ควรรู้เวลานะคะ อย่าให้คนอื่นเข้าใจผิด"ฟ้าหันกลับไปยิ้มฟ้า: "ไม่ต้องห่วงค่ะอาจารย์แพร หนูรู้ดีว่าอะไรควรไม่ควร"แล้วเธอก็เดินออกจากห้องไปอาร์มสะบัดแขนออกจากแพรทันทีอาร์ม: "อย่าพูดกับนักศึกษาของผมแบบนั้นอีก"แพร: "ทำไมคะ? คุณหวงเด็กนั่นเหรอ?"อาร์มจ้องหน้าเธออาร์ม: "ผมไม่จำเป็นต้องตอบคำถามนี้"ณ ร้านอาหารริมทะเล เวลา 19.00 น.ฟ้านั่งกินข้าวกับต้นตามปกติ แต่วันนี้เธอกลับดูเงียบผิดปกติต้น: "เป็นอะไรอีกล่ะเรา?"ฟ้า: "เปล่า"ต้น: "อย่ามาโกหก ฉันรู้จักแกมาตั้งนาน"ฟ้าถอนหายใจ นึกถึงอาจารย์ที่เอาตัวเองมาถวายพานให้เธอจนใจเธอเริ่มหวั่นไหว ก็ดันมีคู่ที่กำลังจะแต่งงาน แล้วรู้สึกปวดใจขึ้นมาฟ้า: "ต้น... ถ้าคนที่เรากำลังรู้สึกดีด้วย เขามีเจ้าของแล้ว เราควรทำยังไง?"ต้นหยุดกินทันทีต้น: "แกกำลังพูดถึงใคร?"ฟ้า: "ไม่มีใครสักหน่อย!"ต้นยิ้มมุมปากต้น: "อาจารย์อาร์มใช่ไหม?"ฟ้าสำลักน้ำฟ้า: "บ้า! ใครจะไปชอบคนดุแบบนั้น"ต้น: "ถ้าไม่ชอบ ทำไมหน้าแดง?"ฟ้า: "ต้น!"ทั้งคู่หัวเราะกันแต่ม
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

พ่อกลับมา..แต่ความจริงกลับน่ากลัวกว่าเดิม

ฟ้า: "ขอบคุณนะคะอาจารย์"อาร์ม: "แล้วก็อีกเรื่อง"ฟ้า: "อะไรคะ?"อาร์ม: "วันนี้ผมจะให้ฝ่ายไอทีตรวจสอบต้นทางของคลิป และจะดำเนินการตามขั้นตอนของมหาวิทยาลัย"ฟ้ายิ้มบาง ๆฟ้า: "อาจารย์นี่ดีกว่าที่ฟ้าคิดอีกนะคะ"อาร์มยกคิ้วอาร์ม: "แล้วก่อนหน้านี้คิดว่าผมเป็นอะไร?"ฟ้า: "คิดว่าเป็นยักษ์ค่ะ"อาร์ม: "ฟ้า!"ฟ้าหัวเราะออกมาเป็นครั้งแรกของวันแต่เสียงหัวเราะนั้นกลับต้องหยุดลง เมื่อโทรศัพท์ของอาร์มดังขึ้นเขากดรับสายเสียงเลขาดังขึ้นอย่างเร่งรีบ"อาจารย์คะ มีคนมาขอพบค่ะ เขาบอกว่าเป็นพ่อของนักศึกษาฟ้า"อาร์มหันไปมองฟ้าทันทีฟ้า: "พ่อเหรอคะ?"อาร์ม: "ให้เขาขึ้นมาพบผม"ไม่ถึงห้านาที ประตูห้องก็เปิดออกชายวัยกลางคนคนหนึ่งเดินเข้ามา ใบหน้าของเขาทำให้อาร์มถึงกับยืนนิ่งเพราะผู้ชายคนนี้คือคนที่เขาคิดว่าเสียชีวิตไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน!ชายคนนั้นมองอาร์ม ก่อนพูดประโยคที่ทำให้ทุกคนตกตะลึง"ฉันกลับมาแล้ว... และฉันจะบอกความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับเรื่องเมื่อสิบปีก่อน"ฟ้าหันไปมองชายคนนั้น น้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวฟ้า: "พ่อ...!"ณ ห้องพักอาจารย์ เวลา 10.45 น.บรรยากาศภายในห้องเงียบสนิทฟ้ายืนมองชายวัยกลางคนตรงหน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-15
อ่านเพิ่มเติม

ความลับ

ณ ห้องพักอาจารย์ เวลา 13.30 น.แพรเดินเข้ามาพร้อมกาแฟสองแก้วแพร: "อาร์มคะ ดื่มกาแฟหน่อยไหม?"อาร์มยังคงอ่านเอกสารโดยไม่เงยหน้าอาร์ม: "วางไว้เลย"แพรนั่งลงตรงข้าม ก่อนเริ่มบทสนทนาแพร: "ได้ข่าวว่าพ่อของนักศึกษาคนนั้นกลับมาแล้วเหรอคะ?"อาร์มเงยหน้าขึ้นทันทีอาร์ม: "คุณรู้ได้ยังไง?"แพรหัวเราะเบา ๆแพร: "เรื่องใหญ่ขนาดนั้น ใคร ๆ ก็รู้ค่ะ"อาร์ม: "ผมไม่อยากให้คุณยุ่งเรื่องนี้"แพร: "อาร์มคะ ฉันเป็นห่วงคุณนะ"อาร์ม: "ถ้าห่วงผมจริง ก็อย่าทำให้ผมต้องปวดหัว"แพรยิ้มจาง ๆ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแพร: "งั้นฉันถามตรง ๆ เลยนะคะ คุณยังคิดจะแต่งงานกับฉันอยู่ไหม?"อาร์มเงียบไปแพร: "หรือเพราะนักศึกษาคนนั้น?"อาร์ม: "อย่าเอาฟ้ามาเกี่ยว"แพรลุกขึ้นยืน สีหน้าเปลี่ยนเป็นเย็นชาแพร: "ได้ค่ะ ถ้าคุณไม่อยากให้ฉันยุ่ง ฉันก็จะไม่ยุ่ง"เธอเดินออกจากห้องไป แต่ก่อนปิดประตู เธอส่งข้อความหาใครบางคน"จัดการเรื่องเด็กคนนั้นให้เรียบร้อย ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก"ใบหน้าแพร บูดบึง คับแค้นใจเหมือนโดนแย่งของรักเธอเป็นสาวสวย จมูกโด่ง ตาสีน้ำตาล ผมดำ ผิวขาว หุ่นดี ได้เชื้อลูกครึ่งไทยอเมริกันจากผู้เป็นพ่อมาเต็มๆเธอเป็นที
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

เธอมันนางมารร้าย

อาร์ม: “ว่ามา” ต้น: “วันนี้มีคนแปลกหน้ามาถามผมเรื่องฟ้า เขารู้ทั้งบ้าน ที่อยู่ และเวลาที่เธอเลิกงาน” อาร์มลุกขึ้นทันที อาร์ม: “แกเห็นหน้ามันไหม?” ต้น: “เห็นครับ แล้วผมก็ถ่ายรูปทะเบียนรถไว้ด้วย” อาร์ม: “ส่งมาให้ฉันเดี๋ยวนี้!” ต้น: “อาจารย์ครับ ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?” อาร์ม: “อะไร?” ต้น: “อาจารย์คิดยังไงกับฟ้ากันแน่?” อาร์มเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเสียงหนักแน่น อาร์ม: “ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เรียกว่าอะไร แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่อยากเห็นเธอร้องไห้อีก” ต้น: “งั้นอาจารย์ก็รีบปกป้องเธอเถอะครับ เพราะผมเองก็เป็นห่วงเธอเหมือนกัน” อาร์มกำโทรศัพท์แน่น อาร์ม: “ขอบใจที่เตือน” หลังวางสาย อาร์มหยิบกุญแจรถขึ้นมาทันที เขากดโทรหาฟ้า แต่ไม่มีคนรับ ครั้งที่สองก็ยังไม่มีคนรับ ครั้งที่สาม… เสียงปลายสายดังขึ้น แต่กลับไม่ใช่เสียงของฟ้า “สวัสดีครับ… คุณอาร์มใช่ไหม?” อาร์มชะงัก อาร์ม: “คุณเป็นใคร?” ชายปริศนา: “ถ้าอยากเจอนักศึกษาของคุณอีกครั้ง มาคนเดียวที่โกดังเก่าริมคลองคืนนี้” อาร์ม: “แกแตะต้องเธอแม้แต่ปลายนิ้ว ฉันฆ่าแกแน่!” ชายปริศนาหัวเราะ “รีบมานะครับ… เพราะผู้หญิงของคุณกำลังรออยู่” ส
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

ภาคินคือใคร

อาร์มชะงักคำถามนั้นเหมือนมีใครเอาค้อนมาทุบกลางอกภาพความทรงจำเมื่อสิบปีก่อนย้อนกลับมาอีกครั้ง วันที่เขาได้รับโทรศัพท์แจ้งว่าพ่อประสบอุบัติเหตุร้ายแรง วันที่เขาวิ่งไปโรงพยาบาลแต่กลับถูกห้ามไม่ให้เข้าไปดูร่างผู้เสียชีวิตตอนนั้นทุกคนบอกเขาว่าพ่อเสียชีวิตแล้วและเขาก็เชื่อมาตลอดสิบปีอาร์ม: "แกโกหก!"ภาคิน: "ถ้าไม่เชื่อก็เปิดดูสิ"อาร์มก้มลงหยิบเอกสารขึ้นมา มือของเขาสั่นเล็กน้อยภายในซองมีสำเนาใบมรณบัตร เอกสารการรับศพ และรูปถ่ายจากโรงพยาบาลแต่สิ่งที่ทำให้เขาหยุดหายใจคือเอกสารแผ่นสุดท้ายเป็นใบรายงานการเคลื่อนย้ายผู้ป่วยออกจากโรงพยาบาล โดยมีชื่อของพ่อเขาปรากฏอยู่วันที่ในเอกสารตรงกับวันที่ทุกคนแจ้งว่าพ่อเสียชีวิตอาร์ม: "นี่มันอะไรกัน..."ภาคิน: "พ่อแกยังมีชีวิตอยู่ อาร์ม และคนที่ช่วยพาเขาออกไปก็คือ..."เขาหันไปมองฟ้าภาคิน: "แม่ของเธอ"ฟ้าเบิกตากว้างฟ้า: "ไม่จริง! แม่หนูไม่เคยทำอะไรแบบนั้น!"แพรหัวเราะเบา ๆแพร: "ดูเหมือนครอบครัวเธอจะมีความลับเยอะกว่าที่คิดนะ"ฟ้า: "หุบปากค่ะ!"แพรชะงัก ไม่คิดว่าฟ้าจะกล้าขึ้นเสียงใส่ฟ้า: "อาจารย์แพรจะทำร้ายหนูก็ทำไป แต่ไม่ควรเอาแม่หนูมาเกี่ยวข้องกับเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม

กุญแจสำคัญ

บ้านของฟ้า เวลา 23.15 น. แม่ของฟ้านั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าไม่สู้ดี โทรศัพท์ในมือสั่นไม่หยุด เมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ เธอก็กดรับทันที แม่: "คุณอาร์ม!" เสียงปลายสายเป็นเสียงอาร์มที่กำลังหอบหายใจ อาร์ม: "คุณแม่ครับ ผมขอถามอะไรบางอย่าง" แม่: "เรื่องอะไรคะ?" อาร์ม: "พ่อผมยังมีชีวิตอยู่จริง ๆ ใช่ไหมครับ?" ปลายสายเงียบไปนาน ก่อนแม่ของฟ้าจะหลับตาลงช้า ๆ แม่: "ค่ะ..." อาร์มกำโทรศัพท์แน่น อาร์ม: "แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกผม?" แม่: "เพราะแม่สัญญากับพ่อของคุณไว้ค่ะ" อาร์ม: "สัญญาอะไรครับ?" แม่สูดหายใจลึก ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงสั่น แม่: "เพราะเมื่อสิบปีก่อน คนที่พยายามฆ่าพ่อของคุณ... ไม่ใช่ภาคินคนเดียว" อาร์มชะงัก อาร์ม: "หมายความว่ายังไงครับ?" แม่: "คนที่สั่งการทั้งหมดเป็นคนในครอบครัวของคุณเอง" อาร์มหน้าซีด อาร์ม: "ใครครับ?" แม่ยังไม่ทันตอบ เสียงประตูบ้านก็ดังขึ้น ปัง! ปัง! ปัง! ฟ้าที่อยู่ปลายสายของแม่ไม่ได้ยิน เพราะเธอยังคงถูกขังอยู่ในโกดัง แม่: "มีคนมาที่บ้าน!" อาร์ม: "คุณแม่ครับ อย่าเพิ่งเปิดประตูนะครับ!" แต่เสียงโทรศัพท์กลับขาดหายไป อาร์ม: "คุณแม่! ฮัลโหล!" สายถูกตัด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-11-16
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status