A.M.Betsy
Mula sa panonood lang sa mga kasama niya sa bahay na naghahalikan, nauwi si Quin sa pagsali at pagiging bihasa rito dahil gusto lang naman niyang makaisa.
Alam ni Quin na dapat na siyang umalis. Dapat siyang umatras pabalik sa pasilyo at magpanggap na nakalimutan niya ang susi—kahit ano para lang mabura ang imahe ng nakatingalang ulo ni Mara sa labis na sarap, nakabuka ang bibig sa tahimik na sigaw habang tinatrabaho ng dila ni Jade ang kanyang katawan, o ang tanawin ng paninigas ni Marcus. Pero nakapako ang kanyang mga paa sa kinatatayuan.
Isang init, bago at matindi, ang namuo sa kanyang puson.
Biglang dumilat ang mga mata ni Mara. Diretso itong tumitig kay Quin na nakatayo sa may pinto. Walang bahid ng hiya sa tinging iyon, kundi isang madilim at mapang-akit na ngisi.
"Aba, tingnan mo nga naman," hingal na sabi ni Mara, kapos ang hininga at paos ang boses. Hindi niya itinulak palayo si Jade; sa halip, ibinaon niya ang kanyang kamay sa maitim na buhok nito at lalong idiniin ang mukha nito sa kanya. "Tingnan mo kung sino ang napadpad dito."
"Quin," malambing na bulong ni Jade, habang gumagapang paakyat sa katawan ni Mara para idikit ang mukha sa leeg nito. "Pinag-uusapan ka lang namin kanina. Iniisip namin kung kailan mo tatanggalin ang pagiging pabebe mo at sasabak sa totoong mundo." Sumulyap din siya kay Marcus, na tumango bilang pagsang-ayon.
Parang ibong nakakulong na nagwawala ang tibok ng puso ni Quin sa loob ng kanyang dibdib. "Hindi... ko sinasadyang mang-abala. Aalis na ako."
Ohhh, hindi siya umalis. Sumali siya at tuluyang nabinyagan doon.