Novel & Cerita 1 Litre Of Tears Series

Ako sana ang magliligpit ng mga iyon pero hanggat maaariay ayaw konb yumuko. As I sat alone, munching on kakanin and watching the Taiwanese movie "Man in Love," tears welled up in my eyes. The story's depth and the characters' emotions struck a chord with me, resonating deeply with my own experiences and struggles. Scene after scene, I found myself overwhelmed by a wave of emotions, tears streaming down my cheeks uncontrollably. Grabe sobrang tagos sa puso ang kwento ng movie na ito, marami kang matututunan na aral.

Hindi makapaniwala si Vivian na hindi niya kayang akitin si Lucian pagkatapos ng lahat ng pagsisikap na iyon. Buong lakas, kinagat niya ang kanyang panloob na pisngi. Isang matinding sakit ang nagdulot ng kanyang mga tear glands. Nang tumingala siya, nangingilid na ang mga luha sa mapupula niyang mga mata. Gaya ng inaasahan niya, bumukas ang pinto sa sumunod na segundo. Gayunpaman, hindi si Lucian—si Hugo iyon. Natigilan ang nakakaawang ekspresyon sa mukha ni Vivian.

Namumula ang mukha, at pilit pinipigilan ang pagtulo ng luha, dala ng inis at frustration sa sarili. “I didn’t say na masarap—” “Tumango ka!” sigaw nito, namumula na ang pisngi sa frustration. Kinuha ni Kierra ang lalagyan ng itlog at dinala iyon sa lababo. She slammed it lightly and stood there, shoulders dropping, lips trembling. Gusto na niyang umiyak. Again. Aiden saw it—those glassy eyes brimming with tears. “Hey, that’s fine—” nilapitan niya ito.

Tears spilled down my cheeks as I slipped away from the couch, but he didn't let me move an inch. He wipe the tears from my eyes with his soft hand, and I suppress a sob. "Stop fucking crying, Natalia!" His eyes blazing like a torch. Tiyak kong puno ng galit ang puso niya ngayon at walang ibang paraan upang ibsan ang galit na 'yon. Pumikit ako ng mariin para putulin ang luha na patuloy na umaalpas. I don't wanna make him feel guilty for crying like a child in front of him. . . But fuck, I can't help it!

Pero walang bigat sa loob ko. "You are crying, baby. What's wrong?" I shook my head as I hug his waist. "These tears are not caused by sadness, Onyx. These are tears of happiness or the right word is, tears of contentment. Tears that I'll be wanting every single day of my life." He remove himself from the hug then cupped my cheeks. He wipes my tears away. He leaned to kiss my forehead, eyes, cheeks, chin before uttering the words that make me on verge of crying again.

Napaigtad ako ng pagak siyang tumawa at marahas niyang pinunasan ang luhang kumawala mula sa mga mata niya. "These tears secretly flow down on my cheeks every night, Serene." Napailing siya. "Akala ko ubos na, meron pa pala." He let out a deep sigh. "Fine, if you don't want me to explain myself to my daughter, please explain it to her. I don't want to do the same mistake twice, Serene. You've already misunderstood me and that's enough."

F-ck! Napansin niya ang mga luha sa gilid ng mga mata nito. Nakatitig lang ito sa kanya. Hinapit niya ito sa bewang palapit sa kanyang katawan. Bumaba ang tingin niya sa tila naiinis nitong mga labi. H******n niya ang mga luha nito. He licked her tears. At saka bumulong ng paulit-ulit na nagsasabing sorry.

Lucas said. Wala itong pang-itaas at mahahalatang katatapos lang nito maligo. Nakatapis sa pang-ibaba nito ang puting tuwalya at basa pa ang buhok. Hindi nito inaalis ang mga mata sa pagkatititig sa kaniya. Wala siyang ibang nagawa kundi ang yumuko. Her face is burning red and she can feel her eyes watering. She was trying so hard to hold her tears. She doesn't want Lucas to see her like that.

At pinanood niya ang ilan sa kanila na nakaligtas, lumuhod, nakayakap sa chest box na nagsasabing ligtas na ang kanilang mga buhay at maaring pang makapagpatuloy hanggang sa susunod na laro o higit pa kung sila ay suswertehin. It was heart-wrenching to watch. She can feel the pain and the sorrow as her tears started to brim on her eyes. She looked away immediately to contain her tears back but a single, lone tear escaped when she turned her back.

Natabunan lang ng galit ang pagmamahal na 'yon. Pinahid niya ang luha sa mata at humarap kay Grant ng may ngiti sa labi. "Thank you, Grant. Crying while with you is comforting." Hinawakan ni Grant ang magkabilang pisngi niya at saka siya hinalikan sa labi. "Well then, from now on you can cry with me. Hindi ka na mag iisa kapag iiyak ka." Muling pinatakan ni Grant ng halik ang labi niya.