1 Pedro 5:7 Tagalog Novels & Stories

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

" Sigaw ni chad. " para sa pag-ibig!" Sigaw naman ni L kaya parang napapahiya naman akong tumungo na lang. Aish.. mga baliw. End of chapter 57

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

But then, Cha saved me. Sumigaw siya nang paglakas-lakas at ang sabi niya no'n... "Ang kakapal ng mga mukha ninyo para manglait e kayo nga pangit na nga, bobo pa!" Lahat ng bata no'n ay walang nagawa kundi ang lumayo sa amin. Hindi nila kayang patulan ang nag-iisang babaeng anak ng De Dios, na kilalang pamilya rito sa Pontevedra...at sabi ni Mama, kilala rin sila sa Pilipinas.

"you know reign, I envy you. I envy you for having a man like sage, And I'm sorry , kasi pinangunahan ko siya, buong akala ko kasi ay parepareho lamang sila, but looking at that man outside right now? Naisip ko na ang bagay na yan ang never na makakayang gawin ni Hage para sa akin. I can see sage's love for you through his eyes and actions. Kung noon sobra sobrang tutol ko kasi akala ko sasaktan ka lamang niya pero sa nakikita ko? mas nasasaktan ka habang pinipilit mong lumayo sa kaniya. Please reign as your sister all I want for you is to be happy, bagay na di ko makukuha. Kaya gusto kong hindi mo na maranasan kung gaano ako kalugmok ngayon. Choose your heart this time, piliin mo kung saan

Inayos niya muna ang salamin niya atsaka siya mahinang tumikhim pagkatapos ay sinimulan na niyang magsalita. "Isang araw magkakasama ang magkakaibigang sina Petra,Petro, Pedra at Pedro," basa niya sa papel habang walang emosyong makikitaan sa mukha niya. Para siyang estatwang may voiceover lang sa bibig.

Halos hagulhol at iyakan ang naririnig sa sasakyan. Nakita ko naman si Papa na pinupunasan ang mga luha niya. Alam kong sa sitwasyon namin ngayon ay aayaw niyang ipakitang nasasaktan siya. Siya dapat ang nagpapakita ng kalakasan kahit alam kong hindi na din niya alam ang gagawin niya. "....Nawa po ay pagbayarin niyo ang taong may kagagawan nito. Sa ngalan ni Hesus at ng butihing Diyos.... Amen"

tanging tanong niya lamang habang nakatuon ang paningin sa altar ng simbahan. Umusog naman palapit sa kaniya si Estrella at hinwakan ang kamay nito, “Lucas capítulo cinco, versículo treinta y dos ( Libro ng Lucas, kabanata lima , talatang tatlumpu't dalawa) Hindi ako pumarito upang tawagin ang mga matuwid, kundi ang mga makasalanan sa pagsisisi. Iyon ang sabi ng Panginoon.”

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..