1521 Philippines Novels & Stories

Malamig nitong sinabi sa baritonong tinig. Masunurin namang tumango si Sierra. "You've been here in the Philippines for quite some time, right? Ang main headquarters ng Narvaez empire ay located sa Germany. Hindi ba magiging delikado ang takbo ng kompanya ninyo kung mananatili ka rito?" Nasa akmang pagpipirma na si Sylvio nang marinig ang sinabing iyon ni Sierra. Hindi naman siya bobo para hindi iyon maintindihan.

Nang mapunit ang wrapper nito ay mas lalong kumunot ang noo ni Don Antonio, dahil isang malaking styrofoam lamang ang nakikita nitong nakatayo sa harapan. Ngunit sa tulong nina Lorry at Mica na mabilis pa sa kidlat na pumunta sa tabi niya upang tulungan siya, ay maingat nilang naalis ang styrofoam dahilan upang malantad ang laman nitong fiberglass. At sa loob nito ay malinaw na makikita ang isang tinuturing na holy grail ng mga colollectors. "Holy shit! A 1734 Map of Philippines! And it's a very rare map drawn by Murillo Velarde!!" Parang batang sigaw ni Don Antonio nang makilala ang regalo ng anak.

Ang pangakong babalik pagkatapos ng anim na buwan ay napalitan ng walong taon. Walong taon na ang nakalipas nang umalis si Iñigo ng Pilipinas. Ang pangakong babalik ng anim na buwan, hindi natupad. Hindi na rin umaasa si Marie na babalik o uuwi ng Pilipinas si Iñigo dahil nagkaroon ng trabaho ang binata roon. TAON 2023, MANILA PHILIPPINES "Xy, hurry up, I'm going to be late at work."

Tssss. “Ferdinand Magellan Sir.” May diin kong saad sa huling salita. “In what year?!” king inang ito. Kapag ako ang tinatawag napakaraming tanong. “1521.” Sagot ko saka umupo. Ngingisi ngisi naman siyang nakatingin sa akin.

KABANATA 12 Isang buwan na ang nakalipas magmula noong dumating si Catalina sa probinsya at tumira sa dating bahay nina Mariah. Maganda at maayos ang naging daloy ng buhay niya sa mga nakalipas na araw na kung ikukumpara sa siyudad, mas gusto na niyang dito tumira. May ilan na rin siyang mga kapitbahay na nakakausap at tumutulong sakaniya kung paano mamuhay sa probinsya lalo na kung ito ang unang pagkakataon na maninirahan siya rito.

Naawa ang mga ito sa paslit, na laging tahimik na umiiyak sa loob ng kagubatan. Sa loob ng dalawang taon ganoon lang ang nakagawian ni Dane. Umulan ng nyebe noong kaarawan ni Faye, kumpleto sila sa hapag kainan nang ibalita ng kanilang ama ang napagpulungan ng mga nakakatandang mamamayan. “Nais naming ipabatid sa inyo ang naging pulong namin kay Chief Pietro...” Panimula nya, nakatingin sya kay Dane na nakatulala lamang sa kanyang pagkain.

Kilala ko si Tiyo dahil madalas siyang isalaysay nina Ina at Ama samin ni Annie. "Si Andres Bonifacio ay isang Pilipinong makabayan at rebolusyonaryo na binansagan na "Ama ng Kagitingan" siya ang nagtatag lumaon naging Supremo ng Kilusang Katipunan na naglayong makamtan ang kasarinlan ng Pilipinas mula sa Espanya at nagpasimula ng Himagsikang Pilipino.." saglit akong tumigil at nakita kong lahat sila ay nasa akin ang atensyon. Kaya muli akong nagpatuloy "..kinikilala rin siya ng ilang mga dalubhasa sa kanya bilang unang Pangulo ng Pilipinas, subalit hindi siya opisyal na kinilala." pagtatapos ko at nagbigay galang pa sa kanilang lahat dahil yumuko ako at tsaka ngumiti sakanilang lahat.

“Salamat ho.” Pagbaba niya ay iginala muna niya ang mga mata sa paligid. Dahil Maynila at sentro ng Pilipinas, mas malaki ang bulwagang pangkatarungan sa lugar. May taas iyong limang palapag at malaki ang sukat. Ang disenyo niyon ay Spanish style. Palibhasa ay matagal na nasakop ng mga Kastila ang Pilipinas, karamihan sa mga lumang gusali sa bansa ay iisa halos ang itsura— may magarbo at malalaking pundasyon sa harap. Kulay krema ang pintura niyon at may malaking logo na nakaukit sa gitna ng patatsulok na bubungan sa harap.