1521 Philippines Novels & Stories

"Miming, where are you?" Nakita ko sa gilid ang switch ng ilaw. Nang pinailawan ko, nagulat ako na isa rin pala itong kwarto. Nakita ko ang pusa na nakatulog sa mesa. But what really caught my attention was seeing the entire wall filled with photos and newspapers. I take one and read what is written on it. "Disyembre 12, 2008. Buong pamilya ng Persalez, pinatalsik sa Salamanca. Adolfo Persalez, ang Punong Armada, pinatawan ng kamatayan." Napahawak ako sa aking bibig.

Actually I did some baybyin here dati, kasi akala ko pero I did some research and tada! Location: Visayas Year: around 1500s Before sa panahon ni lapu lapu

Habang naglalakad sa tabi ng ilog ay muli kong naalala ang aking huling paghihiganti. Sa ika-labing isang buwan ng taon ng Isang Libo Pitongraan apatnapu’t anim (1746) ay maigi akong naghihintay sa daanan na nagdudugtong sa San Lazaro at Manila. Nakatago ako sa puno habang bitbit ang aking sibat. Nakabihis bahag din ako upang maalala niya kung sino ang kinakalaban niya. Ayon sa aking nakalap na impormasyon mula sa mga tao sa Intramuros ay ngayong araw dadaan si Don Adolfo kasama ang kanyang mga guardia sibil.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

"The Dominican Hill Retreat House was built in 1913 atop a hill in the famed Philippine City of Pines." Panimula ng tour guide namin dito sa Dominican hotel sa Baguio. "The Japanese secret police, the Kempeitai, committed terrible acts of brutality, massacring, raping, and torturing many of the inhabitants, and even decapitating nuns and priests," dugtong pa nito habang patuloy kaming naglalakad sa isang lumang hotel na ito. Ang ilan sa mga pinsan ko ay kumukuha ng litrato at ang ilan naman ay kumukuha ng video habang kapit-kapit sila na animo'y mga takot talaga.

Gusto ko na lang isipin na matatanggap kami nila Daddy. Matapos sa mushroom factory niya ay dinala niya pa ako sa plaza ng lugar. "That is the Capas National Shrine. The Philippine's Giant Pencil, Baby." Seeing how giant it is, kusang namimilog ang mga mata ko. I never liked history and never listen to my teacher. Kahit anong subject ay hindi ako nakikinig. It's amazes me now after hearing that this pencil is the memorial for Filipino and American soldiers who died because of Bataan Death March. It is 70meter monolith stand.

"Masaya! Ganito pala ang feeling ng nakasakay ng kalesa. Feeling ko prinsesa ako ngayon dahil sa iyo. Salamat, Manuel." Isang ngiti lang ang tugon ni Manuel at binaling na niya ang kanyang tingin sa labas. "Kumusta ang Intramuros sa panahon mo?" "Ayon, buhay pa rin naman kahit malaki ang damage nito nang dahil sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig." "Ikalawang Digmaang Pandaigdig?" "Oo. Kasi ganito ang history－" "Siguro'y saka na lamang natin pag-usapan ang mga bagay na iyan. Hindi pa ako handang makinig tungkol sa mga pangyayari sa Pilipinas."

Hindi ko gustong mag-mukhang tanga sa harapan niya dahil lang sa hindi ko alam ang history ng kapilya pero sa tingin ko ay alam na niya iyon kaya naman nagpatuloy ito sa pagsasalita habang ako naman ay nakatingin at tahimik lang na nakikinig. “Way back 1961 a strongest typhoon named Sally is seen outside Philippine area of responsibility. Everyone thinks na hindi maglaland fall ang bagyo and since technology is not yet known in our place hindi nalaman kaagad ng mga elders na dito sa lugar natin ta-tama ang bagyo pero ang hindi inaasahan ng lahat na ang buwan rin pala na iyon ay kilala bilang earthquake month kung saan magkakasunod na lindol ang posibleng maganap. Everyone is devastated dahil

Ayon kay Cassy maraming mga kaaway ang nagmamanman sa reyna at ilang tao na rin ang napatay ng mga taohan ni Drake, na may masasamang balak sa asawa nito. Sa Italy s'ya namalagi ng isang buwan. Kasama ang iba pang mga kaibigan, ibat-ibang misyon din ang inatupag nila bago s'ya nakauwi sa Pilipinas. Maliban sa pinaka importanting misyon na ipinunta n'ya doon, marami pa ang pinagawa sa kanila. Nagpapasalamat s'ya na matagumpay nilang nagawa ang lahat ng iniutos sa kanila, at buhay silang lahat na nakabalik.

~ooo0ooo~ After five months of fighting dineklara na wala ng terorista sa lugar. The five-month long siege of Marawi resulted in massive displacement of communities. Nearly 300 people have died in fighting between Philippine forces and the Islamic State-linked Maute group which seized the southern city of Marawi on May 23. The attack by Maute and its allies on the island of Mindanao is the biggest warning yet that the Islamic State is building a base in Southeast Asia. “Congratulations bro salamat sa diyos at nakaligtas na tayo,”sabi ng isa sa mga kasamahan ko.