1521 Philippines Novels & Stories

“Mabuti na lang pala at hindi kita nakita muli nang mga panahon na 'yan, dahil bukod sa nasa kumbento ka ay hindi kita maliligawan.” Sa totoo lang ay iyan ang mga panahon na gusto ko na lamang mawala sa mundo, anumang oras o sandali. Nabalitaan ko na lang na dumating ang Santo Papa sa Pilipinas. Nag-responde rin ang aming Hospital ng mga tulong sa mga nasalanta ng Super typoon Yolanda sa mga panahon na iyon. Hindi nga lang ako sumama sa Tacloban.

“Kailan nadiskubre ni Magellan ang Pilipinas?” Kanina pa kinakabahan si Irene kung ano man ang magiging topic nila ni Rozen kung sakaling mag-usap sila. Pero hindi niya inaasahan ang magiging tanong nito. “H-Ha?” Napakurap siya. “Oh, you don’t know?” malamig na tanong pabalik ng binata. “It’s March 16, 1521. That’s the time when Magellan saw the mountains of Samar.”

panimula ng babae habang naglalakad na sinasabayan naman ng mga estudyante. “Ay taraaay! May stages,” papuri ni Oliver habang pumapalakpak. Sinagi naman siya nina Skye at Jade dahil sa lakas ng boses niya. “Ang Isla Oriente ay natuklasan ng mga Espanyol taong 1722. Ilang mga katutubo pa lang noon ang nakatira rito. Dinala nila ang nakagisnang sibilisayon upang gawing parte rin ito ng kanilang kolonya. Tulad ng nangyari sa Mactan, piniling ipagtanggol ng aming mga ninuno ang isla ngunit sa mga makabagong armas ng mga Espanyol ay malaki ang lamang nila.”

“Fernan… asawa ko… pamilya na tayo. Tapos na ang dilim… nandito na ang liwanag natin.” Ang mga taon ay lumipas nang tahimik at masaya. Ang Philip Empire ay lumago nang higit pa sa ilalim ng pamumuno nila mga bagong proyekto sa Manila, mga charity para sa mga biktima ng pang-aabuso, at isang pundasyon na pinangalanan sa magulang ni Lorie. Ang mga anak nila ay lumaki nang malusog at masaya si Fernan II ay matapang at matalino, si Elena Lorie ay malambot at may malaking puso.

Kinurot ni Emilia ang tagiliran ni Maya at tuluyan silang umalis papunta sa padaungan ng mga dayo. Tila nagkakasiyahan ang mga kalalakihan habang bitbit ang kani-kanilang mga maleta. Ang ilang mga US Navy ay marunong ng mag tagalog gawa ng paulit-ulit na pagbalalik sa Subic. Ganoon din ang iba na nanirahan ng ilang taon sa bansa dahil nakapang-asawa ng Filipina. "This place seems to be the most beautiful places in Asia. Oh... Also, Filipina girls are beautiful and hot!" Saad ng isang banyaga sa kapwa.

Nagsisimula nang sumikat ang araw habang kami ng mga kasamahan ko ay papunta sa Ciudad de Cavite. Ang Cavite Nuevo ay ang lugar kung saan nangyari noon ang Galeón de Manila o ang Kalakalang Galyon ng Maynila at Acapulco. Ngunit ito ay naitigil sa taong 1815 dahil sa digmaang sumiklab sa Mehico na tinawag Guerra de Independencia de México ng mga Espanyol. Di kalaunay nagsanib ang mga karatig-bayan nito at nagawang munisipalidad ang lugar kasama na ang San Roque at La Caridad.

Makalipas ang mahigit isang taon na pamamalagi namin ni Ivan sa ibang bansa ay muli kaming nakabalik at nakauwi ng Pilipinas. Pagkababa ng eroplano ay sumalubong din naman kaagad sa aming dalawa ang mga malalapit naming kaibigan at kamag-anak. Saglit kong inalis ang itim na sunglasses na aking suot at saka itiningala ang aking mukha sa langit, sabay ipinikit ang aking mga mata upang damhin ang sinag ng araw na dumadampi sa aking mukha.

Masasabi kong ang The Second Time Around ay isa sa maliit na hakbang ng Pilipinas patungo sa kaunlaran pagdating sa Philippine Entertainment. "Gusto ka palang makausap ng screenwriter natin," sabi ni Harper habang nguya-nguya ang spaghetting kinakain. Napakurap-kurap ako at kaagad na naramdaman ang pagtaas ng aking mga balahibo sa katawan. Muling sumagi sa aking isip ang parte ng script na nabasa ko noong audition.

aniya sabay hila sakin papunta sa mga nagsisiksikang mga estudyante sa unahan "Ito ang Casa Lubao itinayo ito noong 1920. Ito ay pagmamay- ari ng pamilyang Arastia at Vitug. Ang Casa ay nagsilbing kamalig ng mga bigas at asukal. Naging garison din ito ng mga Hapones noong panahon ng ikalawang digmaang pandaigdig. Ito ay itinayo sa istilo ng "Bahay na Bato" na kung saan ay bunga ng kumbinasyon ng Filipino, Spanish at American Architecture " Puro tango lamang ang naging tugon namin sa lahat ng sinasabi ng tour guide. Matapos ay pinagmasdan ko ang kabuuan ng Casa Lubao.

"Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?" Tumango ito. "Yes, mother superior said it's a tropical group of islands, near Pacific ocean and I learned that Philippines has three main parts, the Luzon, the Visayas and the Mindanao. I wonder, how does Philippines look like." Dagdag pa nito. "Don't worry Quil, we will visit Philippines, soon." Sabi pa ni Mara rito. Ngiti lang ang isinagot ko sa kanila. Hindi kasi alam ni Mara na hindi na ako pwedeng bumalik sa Pilipinas, dahil sa paningin ng lahat ng tao doon, I am peacefully gone for once.