2/15 Novels & Stories

May tatak pang Forever 21. "Open it, it's for you..." Nakangiting kinuha niya iyon. It's a hot pink puff sleeve mini dress, may kasama pa iyong flat sandals na kulay black. "A-Ang ganda naman nito, parang hindi bagay sa'kin?" "Silly, maganda ka, kaya sigurado ako bagay 'yan sa'yo. Suot mo 'yan sa birthday ni Chelsea." "Okay lang kaya sa kanya na nandun ako?"

“Ano?” Napakamot ako sa ulo ko. “Noong taong dalawang libo’t labing walo. ‘Yan, gets mo na? Bongga ka. Gusto pa pure tagalog sabihin sa iyo. Dahil unang araw ng Disyembre ngayon, taong dalawang libo’t dalawampu, two years and half na siguro silang kasal.” “G-Galing ka sa hinaharap?”

“Ngayong araw? February 14? Valentine’s Day?” Napakunot ang noo ni Alyssa, saglit na natigilan. Para bang ngayon lang niya na-realize ang petsa. Sa dami ng nangyayari, hindi na siya nasanay tumingin sa kalendaryo. Tiningnan niya ang maliit na digital display sa gilid ng monitor—oo nga, February 14. Kaya pala ang daming tao sa kabila. Kaya pala ang daming magkasintahang naka semi-formal. Kaya pala, tila mas maingay kaysa karaniwan ang paligid. Kaya pala mahaba ang pila sa kanan.

Ang sunod niyang gustong mangyari ay ang maging smooth sailing ang kasal ni Ruth. Parang isang kisap mata, mabilis na dumating ang February 14.

Kasalanan talaga ito nina Tito Fred at ng kanyang asawa. Ten years ago ay magkasabay na namatay sa isang aksidente ang mga magulang namin ni Juni. Eight years old pa lamang ako noon samantalang five months pa lamang si Juni na naipapanganak ni Mommy nang maaksidente sila at mamatay. At bilang nag-iisang kapatid ni Daddy ay napunta ang pagiging guardian namin kay Tito Fred na nakatatandang kapatid ni Daddy. Wala namang ibang kukupkop sa amin dahil only child ang mommy ko. Lahat ng mga naiwan ari-arian sa amin ni Juni nang aming mga magulang ay napunta kay Tito Fred ang pamamahala bilang guardian namin at mapupunta lamang sa pangalan ko kapag sumapit na ako sa edad na twenty. Ngunit ewan kung

​When things get blurry, sometimes all a person needs in life is a little escape—and a fresh place covered in sweet green. ​Charlotte was currently enjoying the vast view of her garden, admiring the blooming flowers as she gently watered them. ​“Halooo mga baby ko!” She smiled widely, showering the plants with so much joy. She was too ecstatic, overjoyed by the simple thought that Paul was finally coming home today. ​Finally! Uuwi na rin si Paul ngayon. I can't wait to hug him. God, I miss my husband so much already.

Ang isa ay may pendat na rosas pero mayroon doong nakapalupot na isang ahas, it gives so much meaning lalo na sa pagbibigyan niya. I'm not saying Vem is a snake but she's so dangerous and venomous like a snake. Napangiti ako. Ganiyang mga regalo sana ang gusto kong ibigay. 'Yung may meaning sana para na rin unique, ganon? "The snowflakes looks so calming." Napatango ako sa kumento ni Ree. Paniguradong kay Cem iyon. Bukod sa rasong December ang pangalan ni Cem at sa buwan na iyon ay winter, masasabi ko na may hawig din doon ang pagkatao ni Cem.

May mapanukso at nag-aapoy na ngisi sa mga labi ng binata. "Anong oras na?" mahinang tanong ni Elena, pilit na nilalabanan ang antok. Inabot ni Jay ang kamay niya at dinala ang mga daliri niya sa labi nito para halikan. "Twelve-o-one, baby," malalim at paos na bulong nito. Kumunot ang noo ni Elena. "Hatinggabi pa lang..." "Exactly," Jay whispered, his breath fanning her sensitive skin. "It's officially day fifteen. The two weeks are over. I told you, magbabayad ka."

I smiled bitterly. Twelve days, Kien. You have twelve days to fall in love with me. A week and five days. Give me twelve days to be happy with you. And after that, I will start to move on. I will start a new life without you and I will accept the fact that you can't and will never love me back. Just twelve days.

Natutuwang sabi ng commentator. Dahil na lampasan na ni Allison yung dalawang kotse na gumugitgit sa kanya ay siya na ulit ang nasa unahan at malapit na niya marating yung goal. Pero kahit na gunun ay pilit pa rin siya hinahabol nila number 7 at number 12. "Number 15! Woahhh!" "You did it! Number 15!" "Nice one! Number 15!"