5-minute Rule Novels & Stories

sabat na naman ni Trice. "Hindi pwedeng di ako makipag-date! Kailangan kong maisakatuparan ang two months rule ko!" Huh? Two months rule daw? Ano' yon? "Ano 'yon?" Halos sabay-sabay pa ang mga echoserang PA. "Basta! Gabriella's TM rule. Wag niyo ng itanong." Nailing na lang ako. Sakto naman ang pagbaba ni Ash ng tray. "Ayaw mo?" alangang tanong niya pa na ang tinutukoy ay ang pagkain niyang dala.

Kaya imbes na awayin ito o balangin ay sinagot ko na ito sa utos nito. "All obstacle courses has the maximum time to finish in five minutes. Your goal is to finish all the courses lower than the maximum time. Any of you will fail the test, you'll receive the punishment." Sagot ko rito. Akala siguro nito ay hindi ako nakikinig kanina eh dinig na dinig ko yun.

"Masyadong matagal ang sampung minuto. Wala akong stamina na katulad ng sa ‘yo. Pwede bang bawasan natin ang oras?" Nagbigay ng konsiderasyon si Thorn. "Five minutes." "Hindi ko rin kaya ang five minutes. Pwedeng one minute na lang?" His lips curled slightly. "Less than five minutes is no fun." Umawang ang kanyang labi sa narinig. “Sobrang tagal ng five minutes para sa akin, hindi ko talaga kaya." “Do you know how to squat?” tanong nito. “Oo.” Agad siyang tumango.

He composed a reply, “Okay. Think of a better excuse and good luck. Don't keep me waiting. I'm dying here.” Itinago niya ulit ang smartphone at hinayaan na kung magre-reply man iyon o hindi. Ayaw niyang masyadong ma-attached sa mga pakikipag-usap dun dahil wala siyang babae na tinatagalan. He meets a woman, he fucks, and then he leaves. Limang araw daw ang regla ni Ruth tapos ay may palugit na sa isang araw na sila magsi-sex. Ibig sabihin ay may, limang araw na safe.

"Sa'kin ka nagta-trabaho. Which means, I am your boss. And that means you'll obey my rules." Hindi ako sumagot. Hindi ako tumango. Hinayaan ko lang siyang magsalita. "Rule number one, do not disturb me, especially when I'm working." Tinaas niya ang hintuturo. "Rule number two, don't talk to me or call on my phone unless it's an emergency. And when I say emergency, it means the house is burning or China invaded the Philippines. Rule number three, don't acknowledge my presence and I won't acknowledge yours. Pretend that I'm not here and I'll pretend that you're not here. Rule number four–"

anitong napatingin sa relos sa bisig. “Five-minute rule?” Nakakabanas ng utak ang mga pinagsasabi ni Sir Rex, pero imbes na sumagot, naglakad na ito patungo sa sasakyan na nakaparada sa labas. Bago tuluyang lumulan ng kotse, may sinabi pa ito. “Pwede ba akong magbigay ng unsolicited advice?” Alanganin ang naging tango niya. “Huwag mong masyadong pinasasakit ang dalawang ulo ni boss at baka mamaya, magliyab na talaga sa opisina.”

As expected. “Kung magsisinungaling tayo,” sabi ko habang hinihigop ang latte, “at least mag-set tayo ng rules.” Nag-angat siya ng kilay. “Rules?” Tumango ako. Siguro kailangan na ‘yon. “Rule #1: No touching unless required. Rule #2: No flirting. Rule #3: No real dates after this unless needed. Rule #4: Wag mo akong yayayain mag-stay over sa condo mo. At Rule #5…”

Buhay na buhay ang katawang lupa ng mga bruha! They will surely love my surprise! Ang excited na sigaw ni Winona sa kanyang sarili. "Let's begin! But girls. It's only 3 minutes of kiss! You should follow this small rules okay?" Ang tanong niya. "Okay!" Ang sabay-sabay nilang sagot. Si Justin ay seryoso na ang mukha at anytime ay handa ng pumatay! Kinaladkad siya ni Winona sa loob ng tent.

Huminga ako nang malalim at pinisil ang sarili ko— literally— para hindi ako mag-overthink dahil wala naman pala akong karapatan. Karapatan? Sarap batukan ng sarili ko! “Fine,” sabi ko, pilit na boses. “Pero bago taayo matulog, may rule ako.” Huminto siya habang nagtatanggal ng cufflinks. “What rule?” “No hugging, no touching, no harassing, no anything. Kahit accidentally.” Tumaas ang isa niyang kilay. “I don’t harass people.” “Hindi iyon ang point ko—”

"...' unnecessary noises.'" Napakurap ako at lumingon sa Rule #17. Muli akong tumingin sa kaniya at ngumiti ng pinakainosenteng ngiti na kaya kong gawin. "Exactly, Sir. Wala po akong nilalabag. Ang sabi po sa Rule #17, bawal ang unnecessary noises. Hindi naman po maingay ang imagination, di ba po?" Hindi siya agad sumagot. Dahan-dahan niyang ipinatong ang panulat sa mesa. Isang beses niya akong tiningnan mula ulo hanggang paa, saka siya muling nagsalita.