5th Monthsary Message Tagalog Ldr นิยาย & เรื่องราว

she answered. Sana katulad lang din ako ni Ashanti. Hindi katulad niya ay halos atakihin na ako dahil sa lakas ng tibok ng aking puso. This is the day that all of our hardworks for the past few years would pay off. Hindi iyon dapat mapunta lang sa wala. I need to be a part of the Rank Five. "It's posted!" Malakas na sigaw ni Kelly. Sabay-sabay kaming tumingin sa bulletin board at kakaalis lamang ng lalaki na staff ng school na nag-post ng announcement.

As soon as I opened my messenger, a lot of messages and greetings from different people and group chats flooded on my account. Nangunguna na riyan ang group chat sa course namin. Hindi ko na iyon binuksan pa, instead I opened Anna's message for me. Anna Veranda: Happy New Year, Momsh! Bagong taon na magjowa ka na! HAHAHA I chuckled and shook my head. Gaga. Ako: Happy New Year din! Jowain mo na si Santri. Gaga ka, akala mo hindi ko alam na pinuntahan ka niya riyan tapos nagdate kayo sa Intramuros, ah! Sana all, dine-date ng crush!

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Seriously, who the hell celebrates monthsary? “Kung talagang hindi ka na nagsisisi na ako ang napangasawa mo, eh bakit nakalimutan mo na monthsary natin ngayon?” she said while pouting her lips. 23rd of the month daw ang monthsary namin.

I hissed, giving him a death glare. "And how about you? may alam ka ba sa akin para magsalita ka ng below the belt na katangahan? You don't even know my birthday--" "February 29," nginisian ko siya. Mukhang nagulat siya pero saglit lang, tapos ngumiti siya. "Nice, pero saang lugar ako pinanganak?"

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Ilang segundo s'yang hindi nakahuma at nakatulala lamang na nakatingin sa kan'yang cellphone ngunit ng mahimasmasan ay binuksan n'ya ang isa sa mga mensahi nito para basahin. "Amor nasaan ka? Please answer my call. I'm sorry! Miss na miss na kita, amor. I love you!" nanginginig ang labi na basa n'ya sa nilalaman ng mensahi nito. Nakahawak s'ya sa kan'yang didbib at nagbuga ng marahas. Para kasing biglang nanikip ang kan'yang dibdib ng mabasa ang laman ng mensahi ng binata.

Bakit parang kasalanan ko pa ngayon? Hindi ko iyon binasang muli dahil sa pag-aakalang pinalitan lang ang numbers ng monthly salary ko. Hindi naman nabanggit sa akin ni Alejandro na may nabagong iba o nadagdag. Lumapit sa akin si Alejandro. "Let it be, it's just a car," mahinanong sagot nito at hinawakan ang kamay ko. Napangangang napatingin ako sa kaniya. It's just a car? That cost millions!

-KATHERINE MAE- Pagkatapos ng araw na iyon ay hindi na kami nagkita ni Ryan dahil pumunta sila ng pamilya niya sa Singapore. Nandoon kasi ang lolo at lola niya. Doon nila ipagdiriwang ang Bagong Taon. Kami naman ay sa bahay lang nagdiwang ng Bagong Taon. Noong January 1 ng hapon ay nag-video call kami ni Ryan. Binati niya lang kami at sinabi niyang sa January 10 pa raw siya makakauwi. Ngayon ay January 4 na at balik na naman kami sa pagiging Student Teacher. Tatlong buwan na lang ay ga-graduate na kami.