Novel & Cerita 5th Monthsary Message Tagalog Ldr

Nabigla siya nang may matangap siyang message kay Dylan. Take care. Ang bobo talaga niya, dalawang salita lang parang lumundag na ang puso niya, matagal niyang minasdan ang message na iyon mula kay Dylan, at pagkaraa'y nireplyan. Thank you. Ibinalibag niya ang pagod na pagod na katawan sa kanyang malambot na kama, hindi na niya namalayan na iginupo na siya ng antok.

agad siyang nagtipa rito. "I love you Mark San Andres, sana wag kang magagalit sa akin kapag nalaman mo kung sino ako." and send. Napabuntong hininga na lang si Joan. Matapos ay Ibinalik niya ang cellphone sa kaniyang bag at naghanda na siyang matulog.

“Boss, si Mr. Ching gusto kayong makausap nang personal. Naging maganda rin ang operasyon ngayon, walang sablay at napalitan ang lahat ng pinadala natin.” Isang tango ang ginawa niya at napabuntonghininga. “Tell them to take a rest for one month and be careful for the next. Mainit tayo sa mata ng mga pulis ngayon dahil sa nangyari noong nakaraang linggo.” Sa nangyari nong nakaraang linggo, ilan rin sa tauhan niya ang namatay. Bilyon din ang nawala sa kaniya.

"A-Ano po 'yong hatian?" Napatigil silang lahat at sabay-sabay na napalingon sa akin. "Ay oo nga pala! May bago nga pala sa atin," Ani Manang na parang natauhan. "Ganito 'yon, Jossa, si Sir Cuenca kasi hindi niya sinasabi sa amin kung magkano ba talaga ang sweldo ng katulong—na'tin at sweldo ng mga driver—nila Joshua kaya naman ang ginagawa namin ay hahatiin namin kung magkano ang laman nitong envelop sa ating lahat. Pero huwag kang mag-alala madalas ay hindi ito bumababa ng limang libo." Ngumiti siya sa akin.

Kausap ko sa kwentas habang hawak ko nito sa sarili kong leeg. Humiga muna ako sa kama at hindi ko namalayan nakaidlip na pala ako. Nagising lang ako dahil sa tunog ng text message ko sa phone. At galing kay Mike ang message na kakarating lang. [from Mike: Hello Jane. Nasa byahe na ako. Sunduin na kita sa inyo. See you. Bye.] Sakto lang pala ang gising ko dahil pagtingin ko sa orasan ay 5:35pm na.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

Puno ng panganib at sarkastiko ang panunudyo niya. "Ano namang magagawa ng isang katulad mo? Kahit bugbugin kita dito hindi ka nila paniniwalaan. Walang maniniwala sa'yo! You can't outdo me in this field, I am Santiago Russiana of the La Monte Group! I hold 4% of the company shares. Habang ang boss mo ay 3.8 lang, do you understand huh?"

Lumambot ang ekspresyon niya. "Alam kong nasaktan kita kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo. We've been together for five years. Madami na tayong napagdaan at alam kong malalagpasan din nating dalawa itong ngayon. I love— Sabay kaming napalingon ng tumunog ang lock ng pintuan ng aking office. Mabilis na bumukas iyon kasunod ang pagpasok ng tila nagpa-panic na HR manager na si Mr. Fornilos.

“Happy 5th Monthsary, My Love. Thank you for making life beautiful.” In the 100th times, muling nanlaki ang mata niya. "FIVE MONTHS?!" Napaupo siya nang tuwid. Five months. Five freaking months. Samantalang dalawang buwan pa lang simula nang makipaghiwalay ito sa kanya. Ibig sabihin... Mabilis siyang nagbilang gamit ang mga daliri. Dalawang buwan...plus limang buwan. Equals...

Ngunit bakit napakasungit naman nito kaninang umaga? Binuksan ni Jacob ang mensahe at mabilis na nagyelo. Dahil nasa tabi niya si Ethan at nakikidungaw, malakas nitong binasa ang nilalaman. "Dear VVIP user, ang iyong card na nagtatapos sa 0988 ay gumastos ng twenty thousand pesos sa Gella Nail Salon." Naguluhan ang lahat. Nag-scroll pataas si Jacob. Fifty thousand sa Hair Salon.