Romans & histoires Billionaire

anito pa sa palakaibigang tinig. Doon nakadama ng pag-aalangan si Yelena. Paano niya nga namang hindi naisip na hindi na ganoon kadaling malapitan ang isang Chase Serravalle? Hindi na ito tulad nang una niyang nakilala na buong akala niya ay simpleng lalaki lamang. He was actually rich, a billionaire for that matter. Heto nga’t pagmamay-ari pa ang pamilya nito ng isa sa pinakamalaking kompanya sa bansa.

'Yung inorder kung espresso. I nodded. He looked simple. Plain. Nothing about him stood out. He was not exactly the man my parents described before I came down to this cafe to meet him. "And I heard you're a CEO," I asked back. "A billionaire. The owner of a company." He looked at me then, a faint smile on his lips, as if none of it really mattered to him. "Yeah, changed your mind?" he asked. A billionaire. Who would not want to marry a billionaire. Endless money, an easy life.

I needed this armor because I knew his presence would be disruptive in ways I wasn’t willing to admit. When he walked in, it was exactly as I remembered: tall, confident, composed, with that aura of inherited power that made people instinctively take notice. He was immaculately dressed, every inch the billionaire heir, and yet… his eyes found me immediately. “Ms. Villarreal,” he said smoothly, voice low, deliberate. “I hear you’ve built quite the empire.” I lifted my chin, meeting his gaze evenly. “I have. Every restaurant, every expansion, every successful launch is my doing. I didn’t inherit it. I built it.”

I'm not good at giving some advice or lesson pero sana marami kayong natutunan sa mga stories ko that you can apply in real life. Next kong isusulat ang story ni Hunter na nasa The Tycoon's Triplets. Kung hindi niya pa nababasa ang story ko na yun sana mabasa niyo at magustuhan din. Isang taon din bago ko 'to natapos kaya maraming salamat po sa paghihintay, so much appreciated po. See you at my next story. The Billionare's Son is now signing off.

Nabitawan ko ang phone at napaupo sa sahig. Niyakap ko ang mga tuhod ko habang umiiyak. Bakit ang bilis? Kanina lang ay dinalaw ko siya. Okey naman ang monitoring niya. Bakit bigla niya akong iniwan? Bakit hindi nila nasagip ang dad ko, eh may pera kami? He's the richest tycoon. “I’m sorry, Cassie.” . . . Humahangos akong tumakbo papasok sa room ni Dad. Tinakpan na ang katawan niya ng puting kumot.

“Ten thousand.” “Twenty thousand.” “Fifty thousand.” “Five hundred thousand.” Hindi makapaniwala si Hyness sa naririnig. Iniisip niya na naka kalahati na siya at hindi na ito lugi doon. “One million.” The price kept going up until she was bought for 50 million pesos. “This way Hyness.” turo sa kanya ng isang babae. Pumasok siya sa madilim at halos walang kahit na anong sinag ang makikita sa kabuuan ng silid bukod sa isang maliit na lamp shade lang.

They definitely owned seventy percent of business establishments in Dumaran, making Antonio a billionare. And he as a billionaire's son. Most people call him the billionaire's prince dahil sa angking kakisigan at pagkamagiliw sa tao. In one snap of finger, they became rich and famous. "The night is still young, Kuya Anthony, why don't you enjoy dancing with those girls." Nasa likod pala nito ang pinsang si Olive. Twenty six na ito at ang panganay na anak ng Auntie Ariela nya. Ang isa pang anak nito ay si Ellise na twenty two years old. At si Tiffany ang bunso.

aniya. "What!? oh thats big. Nakakahiya naman boss. Ahm.... hindi pa naman po ako accountant at studyante pa lang," nahihiya kong turan. But in the back of my head parang gusto kong magtatalon sa tuwa dahil sa napakalaking sweldong binigkas nya. Siguradong madali akong makakaipon sa halagang yun buwan buwan. Pero nandun parin ang hiyang nararamdaman ko. "That is just for your compensation," baritono nyang sabi.

Mahabang salaysay ng asawa ko. Ngayon ko pa lang nalaman ang kwento ng pamilya ni Austin, hindi rin pala basta-basta ang yaman nila kompara sa pagkakakilala ko sa kanya. Sa pilipinas kasi ay nasa panglima lang sa ranking ang company ni Austin, kumpara sa daddy ko na nasa top 1 ang Madeson-Luke Corporation. Ngunit hindi ko alam na pagdating dito sa Paris ay ang kompanya nila ang nangunguna sa ranking. He's a secret billionaire.

Bakit wala ako maalala? Kumunot ang noo ko nang ngumisi ang lalaki at napailing-iling. Matamang tumingin ito sa akin at parang sinusukat ako. "Nakukulangan ka ba sa presyo ko? O bagong istilo ninyo iyan para ma-hook ako? Well! Unfortunately for you. Hindi mo ko makukuha sa panggaganyan," tahasang sabi nito sa akin. "So… name it." sabi pa nito at kinuha ang isang leather cheque book holder, nagsulat siya roon ng mabilis.