A Haunting In Venice Novels & Stories

Parang may naalala siyang matagal nang nakalimutan. "Hindi..." bulong nito. "Hindi maaari..." Napatingin si Venice. "Ano?" Mabagal na umangat ang ulo ni Vanessa. Puno ng takot ang kanyang mukha. "Nian Nian..." Bahagya itong nanginig. "Kung alam na talaga ni Hunter ang lahat..." Huminto ito. At sa sumunod na sandali ay halos mawalan ng kulay ang kanyang mukha.

Ang mga kamay nito ay nakatukod sa pinto sa magkabilang balikat ng dalaga kaya kung titignan ay Wala na s'yang lusot. napapikit na lamang ng mariin si Venus. tiyak na mayayari sya kapag tumanggi o syang muli. naisip nyang pagbigyan na lang ito sa halik na ninanais. Ang kinakatakot nya lang ay baka bukod pa sa halik Ang gawin nito sa kanya lalo pa't silang dalawa lamang Ang tao roon at. nakakandado pa Ang pinto. tiyak na Wala syang magiging laban sakaling pwersahin sya nito.

Pero iyong expression niya? Deadly. Iyong tipong kalmado pero alam mong may nakaambang bagyo. “Venice,” singit agad ni Chanton habang tumatawa na parang gusto akong sagipin. “You’re making things worse.” “What?” inosenteng tanong ng babae bago sumulyap kay Mitch. “I’m just greeting him.” Greeting my ass. Kilala ko si Venice. At kilala ko iyang tono na iyan.

Pero hindi siya pwedeng sumuko lang ng basta. Naramdaman niya na may yumapos sa kaniyang beywang at hinila siya palayo kay Venice, naramdaman na lang niya ang kamay ni Venice na natanggal sa paghila sa buhok niya at hawak ng malaking lalaki. Isa iyon sa mga tauhan ni Geralt. Si Venice ay galit na galit at sinisigawan siya.

Nanlaki ang mga mata ko nang may makita akong pumapatak na dugo at nang tingnan ko kung sino ang nasa harap ko ay agad akong naiyak at malakas na napasigaw. "Venice!"

After all may kaso na hinaharap si Venice ngayon. “Darling, why did you pushed me so hard?” Malanding salita ni Venice at tumayo na nag-iinarte pa. “I came to see you.” Maluha-luha na salita nito at ngumuso pa na parang pato. “Stop the act! You ruined my day, Venice. This is supposed to be my night, what are you doing here?” galit pa rin salita ni Hugo. “Hindi ka pa ba nadala sa pinaggagawa mo? Ang dami mo ng kaso na hinaharap ngayon, ayusin mo naman ang sarili mo.”

May ilang seafoods na bawal sa kanya kagaya ng oysters and prawns, at iyon pa ang sinubo ni Venice sa kanya. "Ahm, s-shit, V-Venice." Napahawak siya sa dibdib bago nagkamot nang nagkamot kahit sa'ng parte ng katawan niya, "V-Venice," naiiyak niyang tawag dito dahil sa takot. "P-please take me to the h-hospital, I'm d-dying. Call my mama now. I n-need my mama."

Ani Calex while using a microphone para marinig ito ng lahat. Kita ni Venice kung paano siya husgahan at duruin ng mga tao sa paligid. At sa buong buhay niya ay ngayon lamang niya ito naranasan. She's not even prepared na mangyayari ang ganito.

"Venice?" Halos magkapanabay pa nilang sambit. Gulat na gulat si Vaden. Pero gusto niyang matawa nang bigla na lang nawala ang paghikbi ni Venice nang makita siya at napalitan ito ng pagkagulat. Nanlalaki pa ang mga mata nito at bumibilog ang bibig. She's so cute! So adorable kid!

Lumingon muna ako subalit, wala na doon ang asong humahabol sa akin. "May humahabol saakin." hinihingal kong wika. Nakita kong ibinaling nito ang tingin mula sa likuran ko upang hanapin ang sinasabi kong humahabol. "A ghost?" natatawang wika nito. Pakiramdam ko biglang nanghina ang mga tuhod ko ng masilayan ang napakaganda nitong mga ngiti. "Hindi puwede iyan Venice! galit ka sa kanya!" bulong ko sa aking sarili.