A Little Princess Mga Nobela at Kwento

Binuksan ni Sapphire ang pahina ng fairy tale tungkol sa Little Prince at mahinahong binasa ang pinakakilalang linya mula rito. Habang binabasa niya ito, unti-unting bumitaw ang maliit na daliri ni Kiam na nakahawak sa kanyang manggas. Napapikit ito, at ang maliit na ulo ng bata ay sumandal sa kaliwang balikat ng kanyang ama, mahimbing na natutulog na parang isang munting anghel. Sa sandaling ito, ang presensya ng isa pang tao sa silid ay biglang naging kapansin-pansin, dahilan upang hindi na magkunwari si Sapphire na hindi niya ito napapansin.

“Mukhang manipis lang ang suot mo. Wag kang magkakasakit.” “Mm-hmm!” Tumango si Zephyr sa screen. “Hindi ko makita ang mga bituin.” Ngumiti si Cordelia. “Pero nararamdaman ko kung gaano kaganda ang kalangitan. Umupo si Zephyr habang nakatingin sa mga bituin. “Corelia, naisip ko ang tungkol sa ‘Little Prince’...” “Ano?” “Ang munting prinsipe na nahulog para sa isang rosas.”

"Ang Ranran ni Mommy ay isang napakaguwapong little prince." Agad na lumiwanag ang mukha ng bata. Masayang-masaya siyang tumingin kay Kaisha. "Narinig mo? Sabi ni Mommy, little prince ako!" Kumurap si Kaisha. Pagkatapos ay inosente itong nagtanong, "Kung ganun… ‘pag lumaki ang little prince at little princess… magpapakasal din ba sila?" Parehong natigilan sina Katreese at Ranran.

Para kasing kinilabutan akong bigla dahil parang nakarinig ako ng trumpeta at kantahan ng mga anghel sa langit dahil sa reaksyon nito. “You are so right. I can’t believe that you can think this way. So profound and deep. Masaya talaga ako at may kapatid na ako.” Pagdadrama na naman ni Prinsesita at akmang yayakapin pa ako pero mabilis kong itinaas ang kamay ko sa harap ng mukha nito. Aba, mahirap na. Baka matunaw ako. Napatigil naman si Prinsesita saka tumingin sa akin na tila nalilito.

At mas tumibay pa ang pagtataka sa kanilang sistema sa ikinilos nito. "The Princess doesn't like to window shop, nor wearing that kind of dress. She also hates wearing heels." Pamumunto ni Jia. Kumakain sila ngayon ng footlong sa kabilang bench na may kasamang pineapple juice. Pareho silang naka sunglasses, at matching theme outfit pa na itim at puti. Hindi nga nila pansin na may humanga sa kanilang tandem at kinuhanan sila ng pictures. "Yeah, I can see that."

Wala sa sariling pinanunuod ni Louise ang iniinit na tubig mula sa kanilang kalan. Hindi pa rin siya makapaniwala. Prinsesa siya. . .Isang totoong prinsesa. Kunwari pa siyang natawa. Sa loob ng dalawampung taon, biglang isang araw, sasabihin sa kanyang na isa siyang prinsesa. Kung nananaginip man siya ngayon, gusto na niya magising.

Aziria’s POV "Ikaw ba ang queen?" Halos manuyo ang aking lalamunan nang may nagtanong n’on. Inangat ko ang aking ulo, akala ko ay si Trill ngunit abala siya sa pagkain. Tumingin naman ako sa likuran, may dalawa akong babaeng nakitang nanunuod ng video. "Kung ikaw si queen, ako na lang ang princess kasi ako rin naman papalit sa ‘yo dahil matanda ka na, HAHAHAHA!" sabi pa ng babae.

Tuwang-tuwa itong lumapit kay Talia. “Hi, Ms. Talia!” bati nito, taas–noo pero kumikislap ang mata. “Ako po si Mimi. Sabi ni Mommy, kayo raw po ang pinakamagandang princess sa buong manor… kaya ini-invite ko po kayo to dance!” Talia blinked. “Princess? Ako?” Tumango si Mimi nang madiin, parang proud na proud. “Opo! Kasi ako naman po yung little princess!”

Marami siyang mga inaalagaang makamandag na ahas na pinaniniwalaan ng iba na nakakausap niya. Namana niya ang kapangyarihan ng kaniyang ina na pagpapalit ng anyo na kaniyang gustuhin. Prinsesa Azulla – Kilala ang prinsesang ito sa pagkakaroon ng kulay pulang mga buhok. Maganda ang kaniyang mukha subalit may itinatago siyang kasamaan sa loob. Hindi gaya ng kaniyang isang

Hindi na siya nag isip pa at mabilis na sinundan ang bata. "Hey princess! Please wait for me, princess!" She called her in a soft tone. Hindi naman sumagot sa kaniya ang bata bagkos ay bumungisngis na lamang ito at puno ng pagmamahal na napatingin sa kaniyang kinatatayuan. "What is your name, princess?" He asked sweetly. Hindi pa rin niya maalis-alis ang mata sa itsura ng bata. She is sure may kamukha ito! The little girl just gave her the sweetest smile and lent her tiny arms to her.