Romans & histoires A Love Story

- saad ni Vivi at umupo sa tabi ko Tinignan ko sila isa isa at sinimulang mag kwento, nung una gusto nilang manermon at sumingit sa pagkukwento ko pero masamang tingin lang ang natatanggap nila kay Vivi. Nang matapos akong mag kwento sinabi lang nila na wag ko na daw ulitin, maling mali daw yung ginawa ko dahil ayon kay Pheby kahit gaano kagwapo ang isang lalaki ay lalaki pa rin iyon

What the! Una kong isinuot ang panty nito, pagdakay ang bra, panghuli ang white nitong flowing dress. "Thank you." Humihikab na saad nito sa akin. Hindi ko alam kung hanggang kailan maging mala-fairytale itong love story namin ni Lorna. I know her plan, at hindi ako tanga para hindi iyon malaman. Alam kong gusto nitong mabaliw ako rito pero huli na dahil dati na akong baliw dito.

wika nito na nagpahinto sa kaniyang paglapit sa lalaki. "That story is about a boy who falls in love with a baby girl he hopes to marry one day. The lad did it to prove himself deserving of the girl's family. He studied, put up much effort, and saved money. He observes the girl from a distance throughout her youth and adolescence. But when the woman passed away, everything abruptly altered. Because they stand for flawless and intense love, tulips are the story's symbolic title. A man's desire for her remains even if a woman dies."

"'Yong mga libro niya sa accounting. Doon inlab si hasmine. Ewan ko ba do'n, masyadong in love sa pag-aaral." kahit paano, lumuwag ang pakiramdam niya. "Baka naman may manliligaw." He couldn't help himself but probe. "Wala." Kampanteng pangungumbinsi ni Voltaire. Tila nabuhayan siya ng loob. Palihim siyang napabuga ng hangin sa kawalan. Hindi niya yata maatim na may ibang poporma kay Hasmine. Baka mapilipit niya sa leeg. Sa mga pagkakataong lihim niya itong inaantabayan sa labas ng eskwelahan, wala naman siyang nakikitang umaali-aligid dito. Kapag nagkataong may nakakasabayan itong kaklaseng lalaki, lihim na nagngngitngit ang kalooban niya sa selos. Damn this unrequited love. Ang tanga niya

the voices resound, As they walk hand in hand, love profound. A limousine waits, a journey to start, A new chapter, a love-filled heart. He whispers, "My love, our dreams come true," She smiles, "Forever with you, and only you." A kiss so tender, a bond so strong, Their love story begins, where they belong. The crowd applauds, a symphony of sound, As they drive away, love all around. A lifetime of happiness, their hearts entwined, A love story written, forever enshrined.

I waited long enough supressing my feeling kaya naman ngayon ay hahayaan ko na ang sarili ko na maging masaya. Kasama siya, kasama si Jae na matyagang naghintay hanggang sa kusa akong lumapit sa kanya. We had the strangest love story, we met again during those times na akala ko ay hindi na ako makakabangon, at ngayon ay nagmamahal na ulit ako. And I am glad that I chose him. I am glad that I chose to be with him again. "Teka nga, may gusto akong tanungin." Humiwalay ako sa pagkakayakap sa kanya at saka siya tinignan ng masama. "Umamin ka nga."

Narinig ko naman ang patakbong hakbang nito sa kabilang linya. "Ate! Namiss kita ate, kailan kapo ba uuwi dito? Nalulungkot po ako kasi wala ka rito, marami po akong star sa papel ko, ginagalingan kopo sa school, uuwi kana poba?" malungkot ang dulo ng boses nito. Namalayan ko nalang ang mainit na likidong pumatak mula sa mga mata ko. "Hindi pa ako makakauwi Adie eh, nagtatrabo pa si ate para sayo, alam mo namang ginagawa ko ito para sayo diba? Hayaan mo kapag may bakasyon ako. Pupuntahan agad kita, ipapasyal kita, promise ni ate yan ha," narinig ko ang hikbi nito sa kabilang linya. "Hihintayin po kita ah, mahal po kita," lalo akong naiyak. "Mahal ka din ni ate," Napakabata pa niya para mau

Ani ko at nginitian siya. He chuckled, then look on the stage. “They look so good together. What do you think?” Lumapit ako kay Sean at tinabihan siya. We're now both looking sa magcouple, “Yeh, and they look like they really like each other now.” Sean nodded his head. “At first, they hate this arrange marriage but after an almost one year arguing. They finally love each other.” Nagulat ako sa narinig ko. Really? Sa iba kasi a week or as soon as possible nag e-engagement party na whether they like each other or not.

Tawag ko sa kanya nang magkaroon ako kaunting lakas upang magsalita at magpaliwanag ngunit naglakad lang ito paalis kaya agad akong sumunod kahit hirap ako sa paglalakad dahil sa laki at bigat ng wedding gown ko. "Huwag na huwag mo akong kakausapin! Simula pa lang 'nung una alam kong may gusto ko sa boyfriend ko eh! Kunwari ka pa naman na ayaw mo akong umalis ng bansa pero hindi ko alam na sa loob-loobin mo pala ay sayang-saya ka sa pag-alis ko upang magkaroon ka ng pagkakataon upang landiin si Erroze! Ang lakas-lakas ng loob mong lumandi at sa boyfriend ko pa talaga!" Panunumbat nito sa akin.

But now, I was working in the well known company sa bansa, mag 3 months palang ako dito kaya tudo bigay ako para mabuhay lang. --- Ng matapos ko ang kailangan gawin ay niligpit ko muna ang aking mga gamit at natulog. --- Nagising ako sa sariling alarm and began my morning routines. Kahit paman stressed sa trabaho, I ensure that I maintain a healthy diet. Nang matapos ay namangha parin ako sa sarili kung ganda. Na hindi ko parin alam kung bakit ma iwan iwan ako nuon ng mga boyfriends ko nuon. Inis kung winala sa isip ko ang mga sakit na dulot sa akin nuon ng mga taong minahal ko pero diko parin mahanap ang dahilan kung bakit ako iniwan ng mga ito. I had a boyfriend throughout my high school d