Novel & Cerita A Page Of A Book

"Parang isang pinunit na libro ang buhay ko. Isang libro na nawawalan ng napaka importanteng pahina. Hindi ba't nakakairita kapag ganun? Iyong gusto mong malaman ang buong estorya ngunit hindi mo magawa dahil punit na ang pahina?" "Naiintindihan ko ang nararamdaman mo, Madam. Ngunit kung ako ang tatanungin niyo, hindi nabale kung may punit ang libro o kung nawawala man ang ilang pahina nito." May lungkot na tinitigan ni Yana ang kanyang mga mata. "Ang mahalaga po ay hawak na ninyo ang libro, may nawawala man na pahina, hindi 'yon problema dahil pwede niyo naman i-revise at punan ang nawawalang parte. Ikaw Madam ang author ng libro, at kayo lang ang may kakayanan na i-revise ito ng naayun sa

Mukha akong tangang espiya na naghahanap ng ebidensya sa paraan ng pagbuklat ko sa bawat pahina ng librong kinuha ko sa estante. "Ano 'to?" tanong ko sa sarili nang makita ko ang isang picture na nakaipit sa librong iyon. Agad na nanlaki ang mga mata ko nang mapagtanto ko kung ano ang picture na iyon. "Sandali nga lang..."

The book itself was an antique. Its cover thick, and adorned with intricate gold filigree that seemed to shimmer faintly with an otherworldly glow. Despite its simple appearance, there was something undeniably magical about it. The intricate gold lettering seemed to shimmer as if casting a spell over the cover. The pages were thick and crisp, each one filled with swirling, ethereal handwriting that seemed to dance across the parchment. As I turned the page, a familiar, faint, ethereal glow emanated from the words, drawing me deeper into the mysterious world within.

Marahil dahil napakalaki ng double bed, nakaramdam siya ng kaunting pangungulila habang nag-iisa roon. Kusa namang lumingon ang kanyang mga mata, sumusunod ang kanyang katawan, patungo sa dako kung saan natutulog si Aless. Doon sa bedside table sa bahagi ng lalaki, napansin niya ang isang librong na may pamagat na "Wuthering Heights." Ang de-kalidad na papel ng libro ay may nakaumbok na bahagi sa gitna, may nakasingit na limang pisong barya roon, na nagpapakita ng kalahating bilog na hugis nito.

Nakalagay lang ito sa pinaka gilid malapit sa wall sa pag aakalang mahirap lang itong kunin dahil sa siksikan na libro ay minabuti nyang tanggalin ang isa nitong katabi na libro. Mas lalo syang nabahidan ng pagtataka ng hindi pa rin ito matanggal tanggal. Hanggang sa may mapag tanto sya. "Hindi ito pang karaniwang libro..." Hinawakan nya ang kabuuan nito sa shelf. Dinadama ang bawat sulok ng libro dahil hindi nya naman ito makita ng kompleto kaya sinisiksik nya nalang ang kanyang kamay. May nakapa sya na parang lock sa pahina ng libro. "Ano 'to?" Sinubukan nya itong buksan hanggang sa bumuka ang libro sa gitna. Namangha sya sa nangyari.

Iyon nga lang, Tagalog romance pocketbooks ang madalas niyang basahin. Maya-maya ay muli siyang kumilos. Hawak ang rag holder at liquid cleaner, tumuntong siya sa unang baytang ng bookshelf. Makapal na ang alikabok sa itaas kaya kailangan na iyong punasan. Dahan-dahan siyang umakyat hanggang sa pangalawang baytang. Dahil halos sampung baitang ang taas ng bookshelf, kailangan niyang tiyagain ang pag-akyat upang maabot ang pinakatuktok.

I jokingly uttered while swaying my head. Pinasadahan ko ng hawak ang pamalat ng libro, ang sarap sa balat mahawakan ang tila naka usling ugat na disenyo nito— nakaka adik. I giggled at first before I finally opened the book. Gaya nang una at walang nakalagay dito. Purong blankong papel lang, may kagaspangan at halatang lumang-luma na. Siguro dahil na rin sa nagdaan na pahanon—sobrang luma na.

nanginginig kong sabi. At nang tuluyan kong silipin iyong laman ay literal na napasinghap ako. “Oh my God!” Naroon na nga ang inaasahan ko. Ito na mismo ang libro ko. Ito na ang book kong The Cut that Always Bleeds. Nasa harapan ko na ang printed kong book. Totoong book. Hindi na lang sa screen. Hindi na sa draft. Hindi na sa online cover. Ito na talaga ang actual book.

She was indeed fast asleep. Niyuko niya ang nakabukas na libro sa kandungan nito. It was an accounting book—iyon iniyakan nito noong gabing pinatulog niya ito sa shop. Mayroon doong pinunit na yellow pad kung saan may nakasulat na mga formula. Naalala niyang exam week nga pala iyon at maaaring kung saan-saan na lang ito tumatambay para mag-aral. Where were you staying these past few days, huh?

Nilibot ng kanyang paningin ang mga bookshelf. Hawak ng binata ang isang bukas na libro, ang mga mata nito ay nakapako sa mga pahina, at nagtanong sa isang malumanay na boses, "Nabasa mo na ba ang 'Letter from an Unknown Woman'?" Pinihit ni Raia ang kanyang ulo para tingnan ito. "Nakita ko na 'yan." Isinara ng binata ang hawak na libro, ang pangalan ay nasa cover.