Old Book Pages Novels & Stories

Sa loob ng kahon na gawa sa kahoy ay isang madilaw-dilaw na sinaunang libro na hindi mas malaki sa kanyang palad! Maingat na nilabas ni Charlie ang maliit na libro at nakita ang ‘Apocalyptic Book’ na nakasulat sa isang sinaunang titik sa pahina ng titulo. “Ang pangalan ay medyo kawili-wili, ano kayang nakasulat sa loob.” Binuksan ni Charlie ang libro at binasa ang mga laman nito. Ang unang kabanata ay ang ‘Medical Techniques’, na mayroong malaking bilang ng mga kaso at pamamaraan ng paggamot.

Sobrang luma na ang silid-aklatan pero matibay, inalagaan itong mabuti at hindi nasisira ang mga libro na sa tingin niya ay puro antigo. Base sa mga nabasa niya, napansin niyang malalalim ang mga salita, ‘yong ibang libro ay nakasulat pa sa Latin. Ang iba naman ay hindi niya pa gaanong maintindihan. Bawat librong pinupunasan ay binubuksan niya at sinisilip ang mga ito, hanggang sa dumako ang tingin niya sa isang librong kulay berde, makapal at halatang lumang-luma na ito. Kinuha niya ito at akmang pupunasan sana nang, “Mahal na prinsesa?”

May kaba ngunit naroon din ang pananabik. “Bubuksan na ba natin?” tanong ni Alexis, nakangiting may halong tensyon. Tumango si Ralph. “Sabay nating buksan.” Pagbukas ng kahon, bumungad ang mga lumang larawan, love letters, at journals. Isa-isa nilang binuklat ang mga nilalaman, napagtantong ang bahay pala ay dating pag-aari ng isang sikat na manunulat noong dekada nobenta. May journal na nagsisimula sa:

Punit na iyon at ang mga pahina ay naghiwa-hiwalay na. "Sh*t!" I heard him and startled when he saw that thing and stood up fast. "This is my book! Anong ginawa mo sa libro ko?" Sinubukan niyang ibalik ang mga nakakalat sa sahig na iba-iba na ang pahina. Pero kahit anong gawin niya, malabo nang mangyari iyon. Kitang-kita ko ang desperasyon sa mukha niya. Napaatras ako nang galit niya akong tinitigan. "That's the last edition of Nikolai Medtner's Art of Music in 1951. There are no more reprints and nothing you can buy anywhere in this world! Tapos sinira mo lang?" Malay ko ba? Hindi ko naman alam kung gaano kahalaga iyon?

Sarkastikong sabi ni Aldred at tingnan ko siya ng matalim dahilan upang lumawak ang ngisi sa mapula at makapal niyang mga labi. Nilihis ko ang atensyon ko sa malaking aklat sa aking harapan at maingat na binuklat iyon. Isang kakaibang larawan ang bumungad sa akin kaya natigilan ako. My forehead knotted. The front page of the book is an image of a inverted star on top of a sickle moon blazing in fire. Nilipat ko ang mga pahina at tulad ng inaasahan ko ay 'di ko mabasa ang mga letrang nakaukit sa lumang pahina ng aklat na aking hawak. If I can trade my powers to understand these, I will. I won't stop until I find the truth and the reason why The Old Religion exists.

Puros lang naman mga lumang libro ang nandun, kaya wala akong choice kundi basahin 'yon. Biglang nahulog ang isang libro kaya nahinto ako para sana kunin yung librong nahulog ko pero may nakita akong nakaipit sa gitna ng mga pahina. Isang envelope. Lumang luma na. Parang galing pa sa mga kastila dahil sa kulay at itsura nito. Pinatong ko muna ang mga hawak kong libro at pinulot 'yon. May seal pa ang envelope at galing pang 1898. Hundred years na pala 'to. No wonder, mga bampira nga sila. They never get old.

The book itself was an antique. Its cover thick, and adorned with intricate gold filigree that seemed to shimmer faintly with an otherworldly glow. Despite its simple appearance, there was something undeniably magical about it. The intricate gold lettering seemed to shimmer as if casting a spell over the cover. The pages were thick and crisp, each one filled with swirling, ethereal handwriting that seemed to dance across the parchment. As I turned the page, a familiar, faint, ethereal glow emanated from the words, drawing me deeper into the mysterious world within.

Marahil ay naiwan ng dating nakatira doon. Tumambad sa kanya ang mga papel na nakasalansan doon na binalutan ng alikabok. Natakpan niya ng isang kamay niya ang ilong nang ilabas niya ang mga iyon. Napansin niya na mga lumang d’yaryo at magazine iyon. Matapos pagpagin ang mga alikabok, isa-isa niyang sinipat iyon. Hanggang sa napansin niya ang isang lumang magazine na base sa naka-imprintang date ay mg 1990 pa na-publish.

Binuksan ko ilaw at tumingin sa lamesa niya na puno ng mga libro, lumapit ako roon at tumingin-tingin. She like books? What a nerd. Napatingin ako sa isang may kalakihang notebook na nasa harapan ko, kulay itim ito at maganda ang desenyo. Kinuha ko ito at binuksan. Alice's Journal. Iyon ang nakasulat sa front page ng notebook, alam kong hindi ko dapat 'to binabasa ngunit hindi ko mapigilan. Sa unang page, bumungad sa akin ang magulong sulat niya, parang kinahig ng m. Halatang bata pa siya noong sinulat niya ito, maraming bura at lapis pa ang kaniyang ginamit. Sinimulan ko itong basahin.

bulong niya, halos hindi marinig. Bumaling ang tingin niya sa gilid ng cabinet — isang lumang sketchpad ang bahagyang nakasuksok sa pagitan ng mga lumang libro. Halos kupas na ang takip, may bakas ng alikabok, at tila ilang taon nang hindi nabubuksan. Dahan-dahan niya itong kinuha, pinunasan, at saka binuklat. Sa unang pahina — isang simpleng guhit ng isang babae sa tabing-dagat, nakatingin sa papalubog na araw.