Novel & Cerita A Scanner Darkly

[The Hunter’s Moon] The red dot was a silent scream. It crawled across the scarred oak floor of the cabin, a tiny, lethal eye of light that seemed to pulse with a predatory rhythm. It moved with agonizing slowness, tracking the spilled contents of the yellow envelope, before finally coming to rest on Lia’s bare foot.

ngising sabi nito kaya napakamot na lang ako sa aking batok sabay tingin ni Dark na prenting na ka-upo sa isang upuan habang nakatingin sa amin na may ngiting nakapaskil sa labi. "Anong ngiti-ngiti mo diyan Mr. Mondragon? Baka gusto mong pasabugin ko ang iyong kumpanya sa isang iglap lang," sabi ni Sky na siyang ka-upo ni Dark ng maayos. "Don't be, Agent Black 01!" madiing sabi nito.

Pinagmasdan kong maigi ang itsura ni Coffee na mariing nakapikit at parang wala na sa sarili dulot ng sakit sa ulo. Napahawam ako sa kaliwang dibdib ko at doon ko naramadaman ang mabilis na tibok ng puso ko. Lalo pang dumiin ang pagkakapikit ng mga mata ni Coffee ng bigla nalang tinulak ni Lewis si Lexi. Natumba si Lexi at lalong lumakas ang mga hiyawan sa cafeteria.

Nag-scanner sya pero invalid. Kanya namang naaalala na iba pala ang kwarto ni Savannah sa kanila; tanging si Savannah lang ang makakabukas ng master's bedroom kaya't mabilis na naman syang tumakbo patungong meeting room. Pagkalapit sa pader ng secret room, inilapat nya ang palad sa gilid ng pader para sa scanning. Pagkalapat ay lumabas ang green na grid lines na tila iniiscan ang fingerprints nya.

Hindi pwedeng porket bumigay ako kagabi ay burado na ang lahat ng kasalanan niya! Umayos ako ng tindig, pinalamig ang ekspresyon ng mukha ko, at naglakad papasok sa kusina. Sinadya kong lakasan ang mga yabag ng paa ko para maramdaman niya ang presensya ko. Lumingon si Darken. Isang pamilyar, nakakatunaw, at purong ngiti ang sumilay sa mga labi niya nang magtama ang mga mata namin.

Makita lang ang killer. Pumikit siya. Iniimagine niya ang mukha ng killer na nakita niya noong panahon na 'yon. Tiningnan pa nga siya nito. Ngunit madilim at blangko lang ang nakikita niya mula sa ginawang pagpikit ng kanyang mata.

Tama nga ang hinala ko dahil nakita kong may mga taong nagmamadaling sumakay sa mga itim na sasakyan nang makita nilang sumakay si Dark sa sasakyan nito. Sinundan ko sila habang sinusundan din nila si Dark. I need to be careful to not to be notice by them, kaya midyo may agwat ang pagitan namin. Mabuti na lang motor ang ginamit ko ngayon. Fuck! biglang bumilis ang takbo ng mga sasakyan ng bumilis si Dark. Hindi ako naging ready dahil nga umaagwat lang ako sa kanila kaya ngayon ay naiwan ako. Shit! But I'm prepared for this, I pulled over to the side of the road and open my cellphone then there it is he's on the way to their race track. Nilagyan ko ng tracker si Dark sa kanyang Relo na di nya

Ngunit nakakabigla ang biglang pagsindi ng mga ilaw sa bawat hakbang naming pababa. “Wow!” I'm amazed! We stopped in front of the door, two rooms from the last. Ngunit nakakapagtakang walang door knob. So I guess it's technology working, huh. At tama nga ako. Muling nilislis ni Pierce ang strap ng kanyang wristwatch at tinapat ito sa scanner. This time, the scanner was blue. Umabot ng tatlumpong segundo bago ko narinig ang salitang "recognized". Kusang bumukas ang pinto at dinala niya ako sa loob.

Naghintay ang lahat na makitang maging berde ang light scanner sa makina, hudyat na binayaran nga ni Darius ang mga damit. Gayunpaman, hindi iyon ang nangyari. Naging pula ang ilaw ng makina, na isa lang ang ibig sabihin. 'Ang kanyang transaksyon ay tinanggihan.'

Makabago iyon at mas high-tech dahil sa high-precision and scanning nito. Makalipas ang sampung minuto ay lumabas na ang resulta ng scanner. PROSECUTOR GENERAL ARMAND MADRIGAL