A Scanner Darkly Novels & Stories

“A little.” He smiled nervously before reaching into his pocket. Her heartbeat slowed unexpectedly. Not fear. Not panic. Just confusion. Lucas pulled out a small velvet box. And immediately—Elara froze. “It’s not what you think,” he said quickly, laughing softly at her expression. “Relax.” She let out a breath she didn’t realize she was holding. “You scared me.” “Sorry.” He smiled again before opening the box. Inside was a delicate silver bracelet. Simple. Elegant. Beautiful in a quiet way.

I smirked seeing his concern face while looking at Flen. "You must be thanful because I did not kill you Flen," malamig na sambit ko bago binato ang baril sa direksyon nila. Walang emosyon akong umalis sa lugar na iyon at mabilis na bumalik sa hospital. Who would it be? Sino ang natitira sa tauhan ni Sintaku? Someone with strong spirit. Who would dare? Who would f*cking dare? Parker's POV

Pakiramdam ko ay isa akong hayop na ihahain sa mga gutom na lobo. Dinala ako sa isang lihim na silid sa itaas ng bar. Doon, may mga lalaking nakasuot ng tuxedo, mayayaman, makapangyarihan, at mga mukhang walang pakialam sa moralidad basta’t makuha ang gusto nila. "Ladies and gentlemen," panimula ng auctioneer. "Ngayong gabi, mayroon tayong espesyal na handog. Isang rosas na hindi pa napipitas. Ang panimulang presyo... limang daang libo."

Hindi ko makita kung ano ang nasa loob dahil black tilted ang kotse niya pero nasisiguro kong nasa loob siya dahil nakabukas pa rin ang ilaw nito sa labas. Pinihit ko ang pintuan niya at nabuhayan ako ng loob nang mapagtantong hindi ito naka-lock. Nakasubsob sa manibela, natutulog at amoy alak na Thornton ang bumungad sa 'kin. Triny kong gisingin siya pero hindi ako nagtagumpay. Maingat na inilabas ko siya sa kotse at maingat na iginiya papasok sa loob ng bahay. Wala na akong gising na naabutan doon at napakatahimik na rin ng bahay.

naglakad kami papalabas ng cafeteria. Habang naglalakad kami papunta sa parking lot. Ramdam ko ang mga titig at narinig ko ang mga bulongan ng mga tao sa aming paligid. Hindi ko iyon pinansin at nanatiling tahimik. Tahimik rin si Colton ngunit ang masaya niyang ngiti ay nanatiling naroon. When we arrived at the parking lot, I noticed a familiar figure leaning against a black BMW. He was scrolling through his phone and his feet were crossed. One hand was in his pocket. He was wearing a black pants and a beige polo shirt. His hair was a bit messy.

lumapit siya kay Ziggy na halatang may pag aalala sa mukha . "help me to find my cousin kinidnap sa restaurant kung saan kami kumakain" pinaliwanag niya ang buong pangyayari sa restaurant at pinanood nila ang kuha ng cctv sa buong restaurant.Inulit pa niya pinanood si Ella kung saan pumasok ito sa banyo at pumunta sa cubicle hindi na kuha ng cctv doon dahil privacy.Lumabas din ito pero parang walang nangyayari hanggang sa tumungo sa mesa na kanilang kinaroroonan kaya paanong may kinalaman ito sa pagkawala ng kanyang pinsan kung sa galaw naman ni Ella ay parang wala lang

Trust me, his eyes said. Wenshie nodded slowly. They walked toward the massive steel door, their footsteps echoing in the quiet, sterile room. Wenshie stood in front of the left panel, while Khier stood on the right. “Place your palms on the scanner,” Hector commanded, his eyes gleaming with an insatiable, mad greed. Wenshie lifted her hand, her palm hovering over the glowing blue glass of the scanner. Beside her, Khier did the same. “Three… two… one… scan,” the automated voice of the vault’s security system announced.

mabigat, malamig, at utos na puno ng awtoridad ang boses ni Dark. Ang kaninang usapan ni Dark at Roxane tungkol sa lalaking gumalaw sa kanya sa elevator—ay unti-unting natatabunan. Sa isip ni Dark, mas nangibabaw na ang logo ng CC na sumusunod sa kanila, tila bawat pag-iisip niya ay umiikot sa panganib at misteryong bumabalot sa simbolong iyon. Ang kanyang mga mata, kahit nakatuon sa kalsada, ay hindi maiwasang mag-scan sa paligid, bawat galaw ng sasakyan at anino sa tabi ng kalsada ay nagpapalakas ng kanyang tensyon.

Inilagay niya ang kanyang duguang palad sa ibabaw ng scanner. ​Isang nakakabinging tunog ng mga kinakalawang na kadena at umiikot na mga dambuhalang makinarya ang umalingawngaw sa ilalim ng lupa. Ang yelo sa aming paanan ay nagsimulang yumanig at ang mga makakapal na bakal na pinto ay dahan dahang nahati sa gitna.

Natural na mabagsik ito, pero ngayon, it seems like it's scanning and observing me. Itinutok ko sa kaniya ang sangang hawak ko nang muli itong umatungal. "Let's see who will fall on the ground." I was about to attack it, when someone popped out in front of me and pushed me away. Darn, I almost kissed the ground! Tiningnan ko kung sino ito at napataas ang kilay ko nang maramdaman ko ang kakaibang lakas nito. I scanned the back of this tall and masculine man standing in front of me who has this pale complexion that compliments his silvery hair. "I'll handle this," malamig nitong sambit.