Scarred Quotes Novels & Stories

Huminga ito ng malalim. And ate Thea smiles gently at her. "Naya there's nothing wrong with your scars., It's a part of the past but it never lessen your value, you're still Inaya who already fought enough and strives through hard the scars means you are tough to get it through so please.. you're beautiful ok? '' She sighed ngunit nahihiya parin siya. Sinamahan siya nito sa loob at inayos ang damit niya it's all button in the back.

Ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tuwa habang nakikita akong ginigipit ng lahat, ngunit mabilis niyang binalot ang kanyang mukha ng isang huwad na emosyon—nagkunwari siyang malawak ang pang-unawa at biktima. "Scarlet… umaasa ako na kung may hindi ka gusto sa akin ay idiretso mo sa mukha ko. Huwag mo namang gamitin ang mga mabababang paraan para sirain ang pangalan ko," malambing at tila naiiyak niyang saad. "Pareho tayong babae, hindi naman kita gustong itulak sa pader o ipahiya… siguro naman ang isang pampublikong paghingi ng tawad sa harap ng lahat ng narito ay karapat-dapat ko namang matanggap, hindi ba?" Ang kapal ng mukha! Saan kaya kumukuha ng tapang ang bruhang ito?

Pakiramdam ko ay nag akyat lahat ng dugo ko sa mukha dahil sa hiya at kilig na nararamdaman ko. "S*it Alex! Sa kabila ng lahat ng ginawa mo sakin. Pananakit mo sakin physically , emotionally at mentally , nag suffer pa ako sa pagiging bulag pero heto parin ang puso ko. Ikaw parin ang tinitibok nito. Ano bang meron sayo? Bakit mo ako ginaganito? Bakit mahal parin kita". Bulong ko at sumandal sa sofa. Sumasakit ang ulo ko dahil sa mga nalalaman ko ngayong araw.

Siya lahat iyon. “I’m so sorry, Miguel. I’m so sorry . . .” paulit-ulit niyang sabi sa sarili. Nakayupyop siya sa gitna ng kama. Masakit ang loob niya. Ramdam niya ang matinding guilt at pangungulila. Tila may malaking bato na nakadagan sa kaniyang dibdib. Nahihirapan siyang huminga at nag-uunahan ang mga luhang walang humpay sa paglandas.

I heard Lev's furious voice but I'm too anguished to care. Suminghot ako. I glared at his scars as if magic na mawawala ang mga iyon. His back is a mosaic of scars and burn. Tila mabangis na hayup ang may gawa noon. Hindi ko lubos maisip kung paano nakayanan ng batang katawan ng binata ang mga iyon. How can he be this alive? One looked and I know that those injuries were incurred many years ago by repeated abuse and torture.

Paanong ang isang taong walang halaga na tulad niya ay malakas ang loob na magsabi ng mga ganitong salita sa kanila? Nasiraan na ba siya ng bait? "Malakas ang loob mo, ayos iyan, bata. Mukhang kakailanganin mong magpaalam sa mga binti at braso mo!" Mayabang ngumisi si Scarface, itinaas ang bat sa kanyang ulo, handang basagin ang mga binti ni Alex. May malakas na dagundog na sinundan ng pag-crack.

Sobrang saya niya at dumating ito sa buhay niya kaya naman plano niyang ibigay dito ang lahat-lahat ng meron siya. Mas lalo pang lumubo ang puso niya sa pagmamahal para dito nang makita niya kung paano nito hinalikan ang mga balat niya sa kamay at paa dulot ng pagkakatali niya sa mahabang panahon. Para bang pinapawi nito ang bawat sakit at paghihirap niya noon sa pamamagitan ng masuyo at puno ng damdamin nitong halik. Bawat pangit na alaala sa mga peklat na iyon ay pinalitan ni Rain ng isang magandang alaala. "Forget about your scars and just remember my kisses on them," marahan nitong sambit.

Napakagat-labi naman ako at pinigilan ang pagtulo ng mga luha ko. “R-Raprap anak, pupunta na ako… sa malayong lugar.” sabi ni Scarlet habang walang ampat ang pagtulo ng kanyang mga luha. “M- magpapakabait ka ha. P-patawarin mo ako dahil hindi ko naibigay ang… ang lahat ng mga kailangan mo. P-patawarin mo ako kung… hindi kita nabigyan ng magandang buhay. Pero… ginawa ko naman ang lahat para sa’yo… anak. Naging mabuting nanay naman ako… sa’yo, di ba? H-huwag kang magagalit sa akin anak, ha.”

Hinawakan ko ang kamay niya sa harap ni Scarlet para ipamukha sa mundo: “Siya. Siya lang.” “Thank you, Scarlet. For leaving.” Nakita ko ang gulat at sakit sa mukha niya. Kailangan niyang marinig ’yun. Kailangan niyang malaman na hindi ako galit, napagod lang ako. At kapag ang isang tao ay napagod nang husto... bibitaw at bibitaw rin siya.

To be taken good care of, na sa dami ng taong nakapalibot sa akin ay may isang tao na nagpakita ng concern sa kanya. "Looked around you, there are still beautiful things that can make you smile. Don't let sadness rule you." dumako ang tingin nito sa braso ko. Wala sa sarili na sinundan ko ang paningin niya. Dali dali naman na inayos ko ang tela na pinangtatakip ko sa mga sugat ko sa pulso at umiwas ng tingin dito. The scars are very visible dahil minsan ay napapalalim ang mga sugat na inilalagay ko. Usually ay bangles ang palamuting ipinangtatakip ko but at times ay tela.