A Tree Without Roots Chapter 52 Novels & Stories

nakangiting sabi ni Kino sa tatlo na hindi na niya nilingon. Kumunot ang mga noo nito ngunit sumunod din kalaunan. END OF CHAPTER 52

"Discomfort felt happiness melt as if heart aches complete faith shakes;" And it shakes. The manggo tree shakes. Not because of the wind but for some reason. And hundreds of birds started to migrate here on the branches of the manggo tree trying to cover us—from what we're doing. The light vanished and darkness engulfed us. The songbirds serve as the background noise para walang makaranig sa mga nakakakiliting pabulong-bulong sa isa't isa. I am not eating a manggo but I can taste it through his lips. Akala ko mga hinog lang na mangga ang nandito, bakit parang may isang naiba? Hilaw. Matigas. At parang... nabalatan na. "Experience

bulyaw niya, ang kanyang obsesyon na iligtas ako ay higit pa sa kanyang sariling buhay. Bago pa ako makasagot, isa pang putok ng baril ang narinig namin. Sa pagkakataong ito, hindi ito babala. Malapit na malapit na ito. Ang Breathing Space na pinangarap ko ay tuluyan nang napuno ng amoy ng pulbura at dugo. "Stefanie, look at the trees... they're not just shooters, Adrian. The whole forest is surrounded. Where are we supposed to run when the ground itself is a trap?"

To be honest, I was a bit nervous, as this was my first time riding this kind of vehicle. But surprisingly, I didn’t feel any motion at all. I couldn’t help but gaze out the window, captivated by the breathtaking view. The road was lined with trees unlike any I had ever seen before. The landscape was dotted with unique trees that bore gemstone-like leaves, shimmering brilliantly under the sunlight. These magical trees towered over the normal trees that also lined the roadside. Their arrangement followed a distinct pattern: a tall, magical tree, followed by two normal trees, and then another tall, magical tree, creating a visually striking rhythm along our path.

Sa wakas ay nagkaroon ng pagdududa si Sif dahil sa mga sinabi ni Frank—kung tama ang alaala niya, dapat sampu ito. “Isa, dalawa, tatlo…” Nagsimula siyang magbilang, at bumagsak ang mukha niya nang huminto siya sa siyam. Nagbilang siya nang paulit-ulit, ngunit siyam lang ang tertiary roots ng Hyperion Root. At siguradong-sigurado siyang wala itong pangsampung ugat.

Malalim na ang bawat paghinga niya. Ngunit natigilan siya sa pagtakbo nang makita kung saan siya dinala ng kanyang mga paa. The tree… the place where the sun rises and sets down. Nangilid ang luha sa kanyang mga mata habang pinagmamasdan ang lugar. This place really brings memories with her. She cannot hide the emotions she’s feeling inside her. Unti-unti siyang lumapit doon at pinagmasdan ang puno, trying to remember kung saa’ng parte ng lugar na ito tinago ng kanyang ama ang tape recorder. Habang pinagmamasdan ang puno ay napansin niya na may crack ang katawan ng puno. She touched that crack and trailed it down. And when she pressed down that crack, she was surprised when it opened! Did… h

Hindi ako nag-aalala kay Rifle dahil alam kong kaya n'ya ang sarili n'ya. //END OF CHAPTER 05//

They did everything to avoid the past - hoping I'd get to live. But did I really die? "Douglas... Alam kong labag ito sa kalooban mo. Pero nakikiusap akong itigil mo ang lahat ng 'to. Pakawalan mo na si Sasha at tuldukan ang digmaang 'to." Hindi siya nagsalita. What he did startled me. He just started to chant something while his arms are on the air; as if calling some evil spirits to gather around. Matapos ang isang minutong pag-chant ay biglang umihip ang malamig na hangin. Trees moved around as if they had a feet. The other trees started to grow from the ground like a newborn babies.

Kahit isang hakbang lang. Lumapit siya, naupo sa tabi ni Lance. Hawak niya ang makapal na libro na ang pamagat ay “The Family Tree”. Si Amara ay pumwesto sa pagitan nila. Habang binabasa niya ang unang pahina, “Once upon a time, there was a tree that grew in love…”, parang may nabubuhay ulit sa puso niya. Bawat kwento ng puno, bawat dahon, bawat sangang lumalago—parang kwento nila. Wasak, pero pilit binubuo. Wasak, pero may ugat pa.

Napansin niya ang seryosong ekspresyon ni Alexander. At napansin din niya ang pagkawala ng pendant ni Sofia. May kutob siyang... May koneksiyon ang dalawang iyon. At kapag nalaman niya kung ano iyon... Sisiguraduhin niyang siya ang unang gagalaw. End of Chapter 5