Novel & Cerita A Walk To Remember Movie Summary

Gosh uso pa ba yun ngayon? Pagkarating sa kwarto ay naupo lang ako sa gilid ng aking kama habang pinagmamasdan ang white dress na nakasabit sa aking walk-in closet. It was an elegant dress, si Mommy kasi ang pumili noon. Knowing her taste talagang mapapawow ka. It was a v-neck white dress na hanggang tuhod ang haba. Saktong sakto lang sa akin, kumikinang din ito sa tuwing masisinagan ng ilaw dahil sa sequins na nakadikit palibot dito. Kung siguro sa ibang pagkakataon ay maeexcite akong soutin ito. But today it's different, it will never be a special party to me because I never wanted this. Hindi ko nga alam kung anong mangyayari pagkatapos ng celebration na ito.

"Do you know that Rhodly forgot her after he recovered from the accident?" Natigilan siya sa kanyang narinig. Sa simula pa lamang, hindi siya nakarinig ng ganitong kwento tungkol sa binata kaya nakapagtataka nang marinig niya ito galing kay Gilbert. "Do you have an idea why he only forgot about Angge when he woke up that day but still, he was able to recognized us?" Dahan-dahan na lumuwag ang pagkakahawak ni Daphne sa pintuan ng kanyang kotse habang ang puso niya ay unti-unting lumalalim ang kirot nito.

Nakayukong usal ni Mary. "Huwag mo nang alalahanin iyon. At saka, kung ano man ang nakita mo kalimutan mo na lang 'yon." Mahinahon kong usal dito. Isang malapad na ngiti ang binigay ko dito bago ako umalis. Ilang sandali pa ang lumipas at hindi ko namalayan ang oras. Kailangan ko nang makauwi dahil tiyak na naghihintay na sa akin si Avery.

“Salamat… kasi nandiyan ka nung mahirap pa.” “Hindi naman ako umalis, di ba?” sagot ni Mika. “Hindi nga,” ngiti ni Aaron. — Habang tumatagal, mas naging normal ulit ang takbo ng buhay nila. Mas madalas na silang magkasama, mas madalas na rin ang tawanan. Isang hapon pagkatapos ng klase, nagpasya silang pumunta sa maliit na tindahan malapit sa campus. Bumili sila ng ice cream at naupo sa gilid ng kalsada.

Pasado na pala ng alas diyes ng gabi, Naparami na silang nainum ni Mark. Pagkatapos kasi nilang ubusin ang isang bucket ng beer ay tumungo naman sila sa bar at nag-order ng Jack Daniels at doon nagpalipas ng ilang oras. Makuwento si Mark kahit ang iba ay hindi niya maintindihan ay hinayaan niya na lang. Hindi pa rin kasi mawala sa isipan niya ang anak ni Clarisse. Kailangan niyang makausap si Clarisse sa lalong madaling panahon.

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.

Pagdating daw sa bayan ay pwede siyang mauna ng mga dalawampung hakbang. Sa kanila ng paglalakad nasa gitna si Catalina. Ganoon nalamang ang hiya ni Catalina kaya tinakpan niya ng panyo ang kanyang mukha. Nakarating na sila sa bayan. Narinig ni Catalina ang tunog ng batingaw. Alam niyang hudyat iyon na matatapos na ang misa. Kailangan niyang bilisan ang lakad upang hindi siya makita ng mga tao na siya ay bihag ng mga sundalo. Ngunit wala silang magagawa, naglalabasan na ang tao at siya'y pinagtitinginan. Nanliliit na sa hiya si Catalina at yukung-yuko siya.