Absurdly Novels & Stories

Weird kasi hindi rin siya mahilig sa prutas. Nang bigla siyang matigilan. Wala sa loob na napatitig si Bry sa hawak niyang green apple na isinasawsaw niya pa sa asin. “Oh, my god!" bulalas ni Bry bago tila napapasong mabilis na binitawan ang hawak na prutas. Ang lakas ng kabog ng dibdib niya. “Oh, ‘di ba? Kahit ikaw, nagulat ka rin sa sarili mo." wala pa ring kamalay-malay na patuloy ni Jack habang nilalagyan ng palamang peanut butter ang hawak nitong sliced bread.

“Aberrant? And what the hell is that?” “Deviating from the ordinary, usual, or normal type. Exceptional ka and you don’t belong in any kind.” Bahagyang kumunot ang noo ko atsaka tumayo. I don’t really know what’s going on pero naalala ko yung sinabi ni Akira, na hindi ako makakapasok dito kung hindi ako mag-fi-fit sa kahit anong kind na required sa school na ito. “So meaning? I don’t belong here? What? Lilipat na naman ba ako?”

Pinukol niya ng isang nang-aarok na tingin ang mukha ni Aubrey dahil pilit nilang hinahanap ang katapatan nito sa kanyang mga sinabi. “Oh my gosh!” “Seriously!?” Halos sabay pa na bulalas ng dalawa. Nakangiti naman na tumango si Aubrey. Parang gusto niyang batukan ang dalawang ito, dahil napaka over acting ng kanilang mga reaksyon. “Friend, baka naman nabibigla ka lang?” Muling natawa si Aubrey dahil sa tanong na ito ni Terry. “Yes, he’s weird, mukhang mabaho, magulo ang itsura, at malayo ang klase ng pamumuhay niya sa estado ng buhay na meron tayo.

naka-ngising hasik ko. Boredom Reliever. Sh*t, exciting. @Bwi_laber

What should we do? Buong gabing hindi ako mapalagay at hindi ako dinadapuan ng antok. Inaalala ko kasi ang mangyayari bukas. At sa bawat paggalaw ng kamay ng orasan ay umiiksi ang aming oras at wala pa rin kaming maayos na plano. Tahimik ang buong kwarto ko, maririnig ang bawat galaw ng kamay ng orasan. Napatingin ako sa orasan na nakasabi sa ding-ding, mag-aalas-onse na ng gabi. Napabuntong-hininga ako at inisip ang mga nakita kong mangyayari bukas. Dalawang aksidenteng mangyayari, paano namin ito pipigilang mangyari?

Can you go out for a while? What? He's outside?! My heart suddenly went crazy.

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

"Bumalik ka na sa inyong... Argh! Shit!" Nag-aalala naman si Aurus sa babae ng sapuhin nito ang kanang mata. "What's wrong?" Tanong niya. "Shit! Dammit!" Paulit-ulit nitong sabi. Lumalabas na rin ang ugat sa sintido at leeg nito. "Are you okay?"

Na hindi four inches ang sukat ng pagkalalaki nito! Arrg! Kakainis!