Accident Thesaurus Novels & Stories

But those words that I said don't mean anything, or does it? "You terrorize me, Raven. Noon gabi na iyon ay pinagbantaan mo ako at sinabi mo na sana ay mawala na ako sa landas ninyo ni Tyrone, then, after I left, I met that accident. It was you, Raven! Ikaw ang may kagagawan sa aksidente ko! Hindi ko alam kung paano mo ginawa pero nagawa mo at iyon ang dahilan kaya nagpanggap ako na totoong namatay na lamang kahit na nakaligtas ako sa aksidente!"

Sabi niya. Agad na sinabi ni Tiffany ang balita sa kanya. "Pumunta ka dito nang makita mo. Hindi ito isang pagkakamali. Ang aksidente ay nabalita sa loob ng dalawang oras matapos itong nangyari. Pinaghihinalaan kong inayos ng pamilya Galena ang car accident dahil sa hiya ng nasirang engagement. Hindi ako naniniwala na si Will maaaksidente sa dahil sa kanyang sariling pagkakamali!"

sabi ko. Huminga ako ng malalim pero patuloy pa rin ang malakas na kabog ng dibdib ko. Kinakabahan pa rin ako. "Akira, si Thunder, naaksidente sya, nabangga yung sasakyan nya. Dead on arrival na sya dito sa hospital" Nabagsak ko ang cellphone ko at bumagsak na ako ng tuluyan sa sahig. Nagpatakan na ang luha ko.

Baka mayroong clue si Rhett sa kung ano ang rason kung bakit nangyari ang bagay na ‘yon. Ilang gabi niya rin inisip ang tungkol sa bagay na ‘yon. That accident was meant for Rhett. She’s not that dense not to understand even just a little of what is really happening. Hindi para sa kanya ang aksidenteng ‘yon, kundi para kay Rhett. Kung kotse ni Rhett ang ginamit nila ng kanyang mga anak, hindi lang siya ang maaaksidente, madadamay rin ang kanyang mga anak.

Paano ang isang mabuting tao ay biglang nagkaroon ng aksidente? Tanging ang matanda, Cosmo, Gabriel, at Eloise ang hindi naiwasang mag-isip ng iba pa. Sa kabila ng aksidente, hindi nila maiwasang magtanong kung ano nga ba ang nangyari. Si Cris ay tila nawalan ng lakas at bumagsak ang kanyang espiritu. Parang lumipas ang mga taon sa isang iglap—ang mga buhok nila ay pumuti, ang mga mata nila ay malungkot. Walang mga gabay, at wala na ring paraan upang ayusin ang hinaharap ni Sofia.

Doon lang ako gumapang nang tuluyan sa tamang huwisyo nang maramdaman ko ang mainit na kamay ni Cassian sa balikat ko. I turned to him with a faint smile painted on my face. “You're zoning out..” Nag-aalalang puna niya. “H—ha? Ano k—kasi, nakakaawa naman kasi ‘yong lalaki na biktima no'ng aksidente.” “It's okay cause it's maybe an unfavourable part of people's experience of being alive. Tragedies and apocalypse.” He stated. Lumingon muli ako sa kinaroroonan ng ambulance na ngayo’y lalarga na. I heaved a sigh as I took a final glance from it.

And it was not long when she found out about the accident. “Damn it!” Varo gritted his teeth as he recognized his black sedan—all wrecked. And a ten wheeler truck. Nagsalpukan ang mga ito. Yuen was a very cautious driver. Hindi kaya may kinalaman ang aksidenteng ito sa kasalukuyang kasong hawak nila?

Nang una niyang marinig iyon ay halos manghina ang kanyang mga tuhod sa sobrang ginhawa. Temporary memory loss. Ibig sabihin, hindi nito naaalala ang nangyari bago ang aksidente. Hindi nito maaalala ang huling pag-uusap nila. Hindi nito maaalala ang mga pagbabanta niya.

“Hindi ako aksidente… hindi tulad mo.” Parang kutsilyong paulit-ulit na sumasaksak sa puso niya.“Hindi ako aksidente…” mahina niyang ginaya, pero puno ng pait. Kung ganun… Ano siya? Isang pagkakamali? Isang saglit na kahinaan? Isang bagay na madaling kalimutan? Napatawa siya nang mapait, pero agad ding napalitan ng hikbi.

"Hoy! babae, Sino kaba at bakit kung ano-ano ang sinasabi mo sa akin at sa asawa ko. Tanong ni elijah. Ngumiti ng bahagya ang nurse sa kanya bago ito nagsalita. Sorry ,maam' akala ko kasi ikaw yung kasama kung na aksedente dati. Sa isang Car aksedent. Nagkamali lang pala ako. Sige maiwan ko na po kayo maam. At tumalikod na ito sa kanya. "Biglang naalala ni elijah ang car aksedent na nangyri sa sasakyang kinalululanan nuon ni elijah at ang kaibigan niyang nurse na si karen.