Adios Patria Adorada Meaning นิยาย & เรื่องราว

He sadly smiled as tears pooled in his eyes. "Okay, nakapagdesisyon na ang Amati. He participated." Lumipat ang baril ni Adriano sa kanyang likod at napa-ubo siya ulit ng dugo nang sadyang ibaon nito ang dulo niyon sa kanyang sugat. Rome felt the sharp pain that burst in his chest, but then he just closed his eyes to it. 'Patawarin mo ko kung binigo kita. Ginawa ko lahat... Maniwala kang mas mahal kaysa sa sarili ko, Margaux—'

Ang aming mga katawan ay nag-isa sa isang sayaw ng pag-ibig na mas matindi pa sa anumang apoy. "You are so beautiful, Stef... my queen, my wife, my life. I promise you... pagkatapos ng lahat ng ito, ibibigay ko sa iyo ang tahimik na buhay na palagi mong hinihiling. No more guns, no more bombs... just us and Mateo," pangako ni Adrian habang ang aming mga hininga ay naghahalo sa dilim.

- ngiya kong sabi , pinunasan niya ang luha ko "Wag na Amara , t-tanggap ko na ang pag kamatay ko ang importante ngayon ay si A-aadi, Salamat sa pagmamahal na binigay mo sakin A-amara sa kaonting panahon naramdaman ko na may isang taong tanggap ako , Ha-hanggang sa muli Kamahalan"- Pagkasabi ni Trajan nun ay dahan dahan na nahuhulog ang kamay niya sa pisnge ko agad kong nahawakan ang kamay niya at hinalikan ito

“What contract? That contract no longer exists. I threw it away a long time ago.” “Mahal mo talaga ako?” Olivia didn’t sound convince at all “Baby… Via… Olivia… Te amo. I love you. Mahal kita.” Olivia happily smiled and hugged the man in front of her. “I love you more, Adi.” “I know, baby. I know. But please don’t leave us, okay?” “Hindi naman talaga. Noong una gusto kong umalis pero napag isip-isip kong masyado na kitang mahal para pinakawalan ko pa.”

“You deserve peace. Find someone who’ll love you the way I used to. Kasi ako, hindi na ako ‘yon.” Tumango siya, kahit nanginginig pa rin ang labi. “I guess this is goodbye, for real this time.” “Yeah,” sagot ko na halos pabulong. “Goodbye.” "Huwag kang papayag, Viviane!" Malakas na sigaw ni Tita Isolde. "Akala ko ba gusto mong kayo ni Adrian ang magkatuluyan? Di ba, gusto mo na pakasalan ka niya?"

"I'm so sorry for all the pain, for all the hurt, for realizing it late; for everything... Mahal na mahal kita, Venedict. Hindi ko kakayaning mawala ka sa buhay ko." "And I love you more than anything in this world, I would do anything just to get back in your world again. I won't let any trials take my chances and even my place in your life. I've never been a Zeta just to be weak and coward, especially for the people I truly loved... I love you, Mi Amor."

She can't understand it at napangiti nalang si Ashton bumaling naman sakanya si Reize. " Did you know what la mia donna means Iyah..? " She shook her head because she has no idea. " It means, my woman.. and Amore mio means., my love.. he keep on asking me, is my amore mio called? I wanted to see my la mia donna.. " Reize chuckled habang nang aasar na bumaling kay Ashton. " Oh, stop it Reize she already knows that I love her" tila nahihiya nitong sagot at umiwas nang tingin sakanya.

Alam ng lahat na gustong gusto niya si Elijah kaya kilala kaagad ng lahat kung sino ang tinutukoy nito. "I told you, I don't want you here. Go home and do not appear in my sight again." Malupit na saad ni Elijah. Pati ako ay nakaramdam ng sakit doon. Kung ako ang nasa kalagayan ni Aphrodite, baka tumakbo na ako palayo at umiiyak dahil sa sakit. Ang taong gusto mo, sasabihin na ayaw ka na niyang makita kahit kailan. Para kang sinaksak sa sakit nun ng paulit-ulit. "I ask for forgiveness your majesty—but the man I adore is no longer his excellency." Sagot ni Aphrodite na nakayuko at hindi natinag.

Ilang minuto nilang malugod na dinama ang pagpaparamdam ng pagmamahal sa isa’t isa. “I love you, Dr. Matthaios Levidis,” bulong niya nang maghiwalay ang mga labi nila. She was partly smiling. “I love you more, Mrs. Avanica Masangcay Levidis,” nakangiting sambot ng lalaki. “Thanks for loving me, inspite of being an enemy, inspite of bringing the Illyrian curse to the world.”

Ako naman ay hawak ko ang kamay niya. "I want you to know that I love you very much." Sabi ni Mariake. "Your father loves you too, Ada. We all love you and that's never gonna change kahit na hindi na tayo pwedeng magsama sa iisang house." Lalong umatungal si Ada. "Ada..." Wika ko. "I want you to know that I will never ever let go." I said all of these while I am looking at Mariake. "That one day, we will live in a house again and we'll be eating Mama's pancakes every morning again."