Adventure With Friends Quotes Novels & Stories

Galit na tumayo rin ako. "What do you mean by that?" Natigil siya sa paghakbang ngunit nanatiling nakatalikod. "You don't need a friend like me? Bakit ano ba ko? Ano bang tingin mo sakin?" puno ng hinanakit na tanong ko. I turned my chin up. "If you think your negative perceptions of me would stop me from trying then no," matapang na sabi. "I'll show you what you've been missing for not having a friend like me." desididong sabi ko. I've never been so immersed in this mission until now. Prepare yourself, VP.

Tumingin naman siya sa gawi ko. “Make friends, Cean. Real friends. That can help you build who you are and what you want you to be and of course, be in love. To someone who's willing to be with you through your ups and downs. Walang masama sa pakikipagkaibigan at pakikipag-relasyon, Cean. Matalino kang bata, Cean. Kaya as a reward to yourself, open yourself to others.” I'm speechless because of what he said. Stunned. Composing phrases on my mind.

Nakakunot ang noo nya kaya bigla akong kinabahan dahil sa expresyon nya. "Queenie. A friend of mine." wika ko para sagutin ng maayos ang tanong nya. "Kaming dalawa lang ang magkasamang pupunta sa beach resort na iyon." Biglang nawala ang kunot ng noo nya. At agad na kumurba ang labi nya ng isang ngisi. "Oh. You have a friend? That's unexpected. Hindi ko inaakalang magkakaroon ka pa pala ng kaibigan kahit ganyan ang ugali mo." he raised his eyebrow to mock me. "That friend of yours is unfortunate. Having a friend like you is definitely a misfortune."

Wala akong ganang lumabas at wala rin naman akong makakasamang gumala dahil busy naman ang mga kaibigan ko. Busy. Yeah, that's them for the past weeks. Minsanan na lang din kaming magkita. Kahit nga sa chat, hindi na rin madalas. But despite of that lack in communication, I know that we're still friends because they never fail to sent me an inspirational message every morning. Those messages was one of the reasons why I was energized to face the day. They never failed to amuse me even just in simple gestures and that made me thankful for being chosen as their friends.

natatawang sabi ni Alexa. Sumimangot si Ada. “Ah, so ganyan ka na pala ngayon. Nagpapasalamat lang naman 'yong tao.” “You know what, there's really no need for a long appreciation speech. Knowing that you're being being grateful is more than enough. Okay? What are friends for?” Tinitigan ni Ada ang kaibigan. Sumeryoso na ito at mukhang nagsasabi talaga ng totoo. Wala ng halong biro. Pero hindi siya umimik at nanatiling nakasimangot.

Agad kong winala iyon at mas Ialo lang siyang sinimangutan "Hindi lahat ng tao gaya mo! Gusto niya lang makipag kaibigan! Ganoon!" sabi ko. "Excuses! I wanted to be your friend too! That's a step!" Bumukas ang lift. Hinintay kong makalabas lahat ng naroon bago ako pumasok. Nagmartsa din sa loob si André doon at nagpatuloy sa kanyang mga hinaing.

"Sana nga, Aubrey. Lahat ng mga plano natin, ang mga adventure, ang mga lugar na gusto nating mapuntahan—lahat ay makakamtan natin kung magkasama tayong nagsusumikap." Nakita kong nag-iisip siya, at ang kanyang mga mata ay naglalaman ng mga emosyon. "Minsan naiisip ko kung paano magiging magkaibang tao tayo kung hindi tayo nagkakilala. Siguro ay wala akong ideya kung paano magiging masaya at buo." "At ganoon din ako," sagot ko. "Hindi ko akalain na sa kabila ng lahat ng nangyari, magiging ganito tayo ka-close. Ang bawat moment na kasama kita ay napaka-special sa akin."

"You know what, kung hindi lang namin kayo kilala, we'll be thinking that you're more than friends." 'Yeah great! There goes the line again.' ************************

Ang isa-isa ang sandalan at pahinga ng bawat isa sa amin. “And then if you can remember. Keep smillin’, keep shinin’ Knowing you can always count on me for sure. That’s what friends are for. For good times and bad times. I’ll be on your side forever more. That’s what friends are for.” Hindi na kami makatugon sa pagkanta dahil mga hikbi na lamang ang tanging lumalabas sa mga bibig namin habang yakap ang isa’t-isa.

"Basta’t ikaw ang kasama ko, Brandon, hindi ko na hahanapin pa ang iba. Andiyan na lahat—ang saya, ang pagmamahal, at ang adventure." Maya-maya, natapos na rin kami sa aming pagkain, at naglakad-lakad kami sa paligid ng lugar habang pinagmamasdan ang mga ilaw ng Singapore. Ang lahat ng ito ay pakiramdam ko'y isang magandang kwento na isinulat namin sa mga araw ng aming buhay. "Tama ka," sabi ko. "Ang buhay natin ay puno ng adventure, at hangga't magkasama tayo, walang magiging boring na araw."